Герберт Гольдштейн: Американ физигі және раббисі

Кіріспе

Американдық физик, американдық раввин Герберт Голдштейн (26 маусым 1922 – 12 қаңтар 2005) – американдық физик және «Классикалық механика» стандартты аспирантуралық оқулығының авторы.

Өмір және жұмыс

Голдштейн классикалық механика және реакторларды қорғау саласындағы ғылыми еңбектерімен ұзақ жылдар бойы танымал болды. Ол «Классикалық механика» атты жоғары оқу оқулығының авторы еді. Оқулық 1950 жылы алғаш жарық көргеннен бері стандарттық нұсқа болып саналады және тоғыз тілге аударылған. 1940 жылы ол Нью-Йорк қалалық колледжінде білімі бойынша бакалавр, ал 1943 жылы Массачусетс технология институтында филология ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. 1942-1946 жылдары Голдштейн М.И.Т.-дегі соғыс кезеңіндегі Сәулелену зертханасының қызметкері болды, онда толқын жетектері мен магнитрон теориясы, сондай-ақ радарлық эхоның қасиеттерін зерттеді. 1946-1949 жылдары Гарвард университетінің физика факультетінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1949-1950 жылдары М.И.Т.-де AEC докторантурадан кейінгі тағылымдамасын өтеді, ал 1952-1953 жылдары Брандейс университетінде физика бойынша қонақ профессор болып қызмет етті. 1950 жылдан бастап Голдштейн Американың Ядролық Даму Корпорациясында аға физик болып жұмыс істеді, онда ол ядролық реакторларды қорғау және реакторларды жобалау үшін маңызды нейтрондық қималарға қатысты теориялық зерттеулерге жетекшілік етті. Голдштейн 1962 жылы «реактор физикасына және ядролық қималарға қосқан үлесі үшін, сондай-ақ ядролық қорғауды жобалау үшін ғылыми негізді құрудағы лидерлігі үшін» Эрнест Орландо Лоуренс сыйлығына ие болды. Голдштейн 1961 жылдан өмірінің соңына дейін Колумбия университетінің Фу қоры Инженерлік және қолданбалы ғылымдар мектебінде ядролық ғылым және инженерия профессоры болып қызмет етті. 1976 жылы ол Колумбия түлектерінің қоғамы тапсырған «Ұлы ұстаз» сыйлығын алды. 1977 жылы Америка ядролық қоғамының қорғаныс бөлімінен «Ерен қызмет» сыйлығымен марапатталды. 1984 жылы Голдштейн университетте Томас Альва Эдисон атындағы профессорлық қызметке алғашқы болып тағайындалды. Ол қайтыс болған кезде зейнеткер профессор болды. Ол Православ еврей ғалымдары қауымдастығының негізін қалаушы және президенті болды. Ол Израильде жерленді. Оның артында әйелі Ханна, балалары Пенина, Аарон Меир және Шошана, сондай-ақ 10 немересі қалды.

Goldstein, long recognized for his scholarship in classical mechanics and reactor shielding, was the author of the graduate textbook, Classical Mechanics. The book has been a standard text since it first appeared in 1950 and has been translated into nine languages. He received a B. S. from City College of New York in 1940 and a Ph. D. from Massachusetts Institute of Technology in 1943. From 1942 to 1946, Goldstein was a staff member of the wartime Radiation Laboratory at M. I. T., where he engaged in research on the theory of waveguides and magnetrons and on the characteristics of radar echoes. He was an instructor in the physics department at Harvard University from 1946 to 1949. In 1949–50 he was an AEC postdoctoral Fellow at M. I. T., and served as a Visiting Associate Professor of Physics at Brandeis University, 1952–53. From 1950, Goldstein was a senior physicist at Nuclear Development Corporation of America, where he directed theoretical research on the shielding of nuclear reactors and on neutron cross sections of interest for reactor design. Goldstein won the Ernest Orlando Lawrence Award in 1962 for his "contributions to reactor physics and to nuclear cross sections, and for his leadership in establishing a rational scientific basis for nuclear shield design". Goldstein was a professor of nuclear science and engineering at Columbia University's Fu Foundation School of Engineering and Applied Science from 1961 until his death. He received the Great Teacher Award, given by the Society of Columbia Graduates, in 1976. In 1977, he was the recipient of the Distinguished Service Award from the shielding division of the American Nuclear Society. In 1984, Goldstein was the first to hold the Thomas Alva Edison Professorship at the University. He was professor emeritus at the time of his death. He was a founding member and served as president of the Association of Orthodox Jewish Scientists. He was buried in Israel. He was survived by his wife, Channa; his children, Penina, Aaron Meir and Shoshanna; and 10 grandchildren.