Роберт Милликен: Американ физигі, Нобель жүлдесінің лауреаты
Robert Andrews Millikan
Роберт Милликан – американ физигі, 1923 ж. Нобель сыйлығының лауреаты. Электр зарядын өлшеу және фотоэффект жөніндегі жұмыстарымен танымал. Физика, ғылым.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық физик (1868–1953)
Нобель сыйлығының лауреаты
American physicist (1868–1953)
the Nobel laureate physicist
Роберт Эндрюс Милликан (22 наурыз 1868 – 19 желтоқсан 1953) – американдық тәжірибелік физик, 1923 жылы элементарлық электр зарядын өлшеуі және фотоэлектрлік эффект бойынша жұмысы үшін физика саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алды. Милликан 1891 жылы Оберлин колледжін бітіріп, 1895 жылы Колумбия университетінде докторлық диссертациясын қорғады. 1896 жылы Чикаго университетінде ассистент болып жұмыс істеді, ал 1910 жылы профессор атанды. 1909 жылы Милликан бір электронның электр зарядын анықтау мақсатында тәжірибелер сериясын бастады. Ол электр өрісінде зарядталған су тамшыларының траекториясын өлшеді. Нәтижелер тамшылардың заряды элементарлық электр зарядының есесінен тұратынын көрсетті, бірақ тәжірибе жеткілікті дәлдікке ие болмады. 1910 жылы ол судың тез булануына бейімділігін ескере отырып, оны маймен алмастырған май тамшысы тәжірибесі арқылы дәлірек нәтижелерге қол жеткізді. 1914 жылы Милликан Альберт Эйнштейннің 1905 жылы фотоэлектрлік эффектті сипаттау үшін енгізген теңдеуін тәжірибелік тұрғыдан тексеруді де осы шеберлікпен жүзеге асырды. Ол осы зерттеуді Планк тұрақтысының нақты мәнін алу үшін пайдаланды. 1921 жылы Милликан Чикаго университетінен Калифорния штатының Пасадена қаласындағы Калифорния технология институтының (Caltech) Норман Бридж физика зертханасының директоры лауазымына көшті. Ол онда физик Виктор Гесс ашқан сыртқы кеңістіктен келетін радиацияны зерттеуді бастады. Милликан бұл радиацияның шынымен де сыртқы кеңістіктен екенін дәлелдеді және оны «космостық сәулелер» деп атады. 1921 жылдан 1945 жылғы зейнеткерлікке дейін Caltech-тің Атқарушы кеңесінің төрағасы (сол кездегі мектептің басқару органы) ретінде Милликан мектептің АҚШ-тағы жетекші ғылыми-зерттеу орталықтарының біріне айналуына көмектесті. Сондай-ақ ол 1921 жылдан 1953 жылға дейін қазіргі Science & the Public Society деп аталатын Science Service сенімділер кеңесінде қызмет етті. Милликан Америка философиялық қоғамының, Америка өнер және ғылым академиясының және АҚШ Ұлттық ғылым академиясының сайланған мүшесі болды.
Robert Andrews Millikan (March 22, 1868 – December 19, 1953) was an American experimental physicist who won the Nobel Prize for Physics in 1923 for the measurement of the elementary electric charge and for his work on the photoelectric effect. Millikan graduated from Oberlin College in 1891 and obtained his doctorate at Columbia University in 1895. In 1896 he became an assistant at the University of Chicago, where he became a full professor in 1910. In 1909 Millikan began a series of experiments to determine the electric charge carried by a single electron. He began by measuring the course of charged water droplets in an electric field. The results suggested that the charge on the droplets is a multiple of the elementary electric charge, but the experiment was not accurate enough to be convincing. He obtained more precise results in 1910 with his oil drop experiment in which he replaced water (which tended to evaporate too quickly) with oil. In 1914 Millikan took up with similar skill the experimental verification of the equation introduced by Albert Einstein in 1905 to describe the photoelectric effect. He used this same research to obtain an accurate value of the Planck constant. In 1921 Millikan left the University of Chicago to become director of the Norman Bridge Laboratory of Physics at the California Institute of Technology (Caltech) in Pasadena, California. There he undertook a major study of the radiation that the physicist Victor Hess had detected coming from outer space. Millikan proved that this radiation is indeed of extraterrestrial origin, and he named it "cosmic rays." As chairman of the Executive Council of Caltech (the school's governing body at the time) from 1921 until his retirement in 1945, Millikan helped to turn the school into one of the leading research institutions in the United States. He also served on the board of trustees for Science Service, now known as Society for Science & the Public, from 1921 to 1953. Millikan was an elected member of the American Philosophical Society, the American Academy of Arts and Sciences, and the United States National Academy of Sciences.
Білім
Роберт Эндрюс Милликан 1868 жылдың 22 наурызында Иллинойс штатының Моррисон қаласында дүниеге келді. – ол бұл бөлімнен Ph.D. дәрежесін алған алғашқы адам болды. Екінші курстың соңында [ ] менің грек тілі профессорым [ ] келесі жылы дайындық бөлімінде элементар физика курсын оқытуды сұрады. Мен физикадан мүлдем хабарсыз екенімді айтсам, ол: «Менің грек тілімді жақсы білетін кез келген адам физиканы оқыта алады» деді. «Жарайды», дедім мен, «нәтижесіне өзің жауап бересің, мен не істей алатынымды көрейін». Мен бірден Эверидің «Физика элементтері» кітабын сатып алып, 1889 жылғы жазғы демалысымның көп бөлігін үйде осы пәнды меңгеруге арнадым. Мен 1889 жылы физикадан алғашқы курста оқығаннан артық жақсы сабақ бергенімді күмәнданамын. Мен білімімді сыныптан озып кеткендей ұстауға тырыстым, мүмкін олар менің қызығушылығым мен құлшынысымды сезінген шығар. Милликанның білім беруге деген ынтасы өмірі бойы сақталды, ол көптеген жағынан заманынан озып кеткен, танымал және ықпалды оқулықтардың бір авторы болды. Сол кездегі басқа кітаптармен салыстырғанда, олар физиктердің ойлау жолымен тақырыпты көбірек қарастырды. Сонымен қатар, олар студенттерден тек формулаға сандарды қоюды ғана талап етудің орнына, түсініктерді тексеруге бағытталған көптеген үй тапсырмаларын қамтыды.
Robert Andrews Millikan was born on March 22, 1868, in Morrison, Illinois. – he was the first to earn a Ph. D. from that department. At the close of my sophomore year [ ] my Greek professor [ ] asked me to teach the course in elementary physics in the preparatory department during the next year. To my reply that I did not know any physics at all, his answer was, "Anyone who can do well in my Greek can teach physics." "All right," said I, "you will have to take the consequences, but I will try and see what I can do with it." I at once purchased an Avery's Elements of Physics, and spent the greater part of my summer vacation of 1889 at home – trying to master the subject. [ ] I doubt if I have ever taught better in my life than in my first course in physics in 1889. I was so intensely interested in keeping my knowledge ahead of that of the class that they may have caught some of my own interest and enthusiasm. Millikan's enthusiasm for education continued throughout his career, and he was the coauthor of a popular and influential series of introductory textbooks, which were ahead of their time in many ways. Compared to other books of the time, they treated the subject more in the way in which it was thought about by physicists. They also included many homework problems that asked conceptual questions, rather than simply requiring the student to plug numbers into a formula.
Электронның заряды
1908 жылдан бастап Чикаго университетінің профессоры болған Милликан бір электронның зарядын өлшеу үшін май тамшысы тәжірибесімен айналысты. Дж. Дж. Томсон электронның зарядқа және массаға қатынасын бұрын анықтаған. Дегенмен, нақты заряд және масса мәндері белгісіз болды. Сондықтан, егер осы екі мәннің біреуі анықталса, екіншісін оңай есептеуге болар еді. Милликан және оның аспиранты Харви Флетчер электронның зарядын өлшеу үшін май тамшысы тәжірибесін пайдаланды (сондай-ақ электрон массасын және Авогадро тұрақтысын, олардың электрон зарядымен байланысы белгілі болды). Профессор Милликан Харви Флетчердің диссертациясы бойынша нәтижеге толық авторлық құқықты иеленгені үшін, өзінің еңбегі үшін жеке мақтау алды. Милликан 1923 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын, ішінара осы жұмысы үшін жеңіп алды, ал Флетчер осы келісімді өмірінің соңына дейін құпия сақтады. 1910 жылы алғашқы нәтижелері жарияланғаннан кейін, Феликс Эренхафттың қайшы келетін байқаулары екі физик арасында пікір тудырды. Ол құрылғысын жақсартқаннан кейін, Милликан өзінің маңызды зерттеуін 1913 жылы жариялады. Элементар заряд – физиканың негізгі тұрақтыларының бірі, оның мәнін дәл білу өте маңызды. Оның тәжірибесі екі металл электродтарының арасында гравитацияға қарсы ілініп тұрған май тамшыларына түсетін күшті өлшеді. Электр өрісін білгенде, тамшыдағы зарядты анықтауға болады. Көптеген тамшылар үшін тәжірибени қайталап, Милликан нәтижелерді жалпы мәннің бүтін сан еселігі ретінде түсіндіруге болатынын көрсетті (1.592 × 10−19 кулон), бұл бір электронның заряды. Бұл қазіргі заманғы 1.602 176 53(14) × 10−19 кулоннан сәл төмен болуы, мүмкін, Милликанның ауаның тұтқырлығы үшін дұрыс емес мәнді қолдануына байланысты. Милликанның май тамшысы тәжірибесі кезінде субатомдық бөлшектердің бар екені анық болғанымен, барлығы оған сенбеді. 1897 жылы катодтық сәулелермен тәжірибе жасаған Дж. Дж. Томсон теріс зарядталған «корпускулдарды» ашты, оларды сутегі ионының массасына қатынасы 1840 есеге тең зарядталған деп атады. Джордж Фитцджеральд пен Вальтер Кауфман да ұқсас нәтижелерге қол жеткізді. Электр және магнетизм туралы сол кездегі барлық білім зарядтың үздіксіз өзгеретін шама екендігіне негізделген. Бұл жарықтың көптеген қасиеттерін фотондар ағыны емес, үздіксіз толқын ретінде қарастыру арқылы түсіндіруге ұқсас. Май тамшысы тәжірибесінің артықшылығы – зарядтың негізгі бірлігін өте дәл анықтауға мүмкіндік берумен қатар, Милликанның құрылғысы зарядтың квантталғандығын «тәжірибелік түрде» көрсетуге мүмкіндік берді. General Electric компаниясының Чарльз Штайнметц, бұрын зарядтың үздіксіз өзгеретін шама деп ойлаған, Милликанның құрылғысымен жұмыс істегеннен кейін өз пікірін өзгертті.
Starting in 1908, while a professor at the University of Chicago, Millikan worked on an oil drop experiment in which he measured the charge on a single electron. J. J. Thomson had already discovered the charge to mass ratio of the electron. However, the actual charge and mass values were unknown. Therefore, if one of these two values were to be discovered, the other could easily be calculated. Millikan and his then graduate student Harvey Fletcher used the oil drop experiment to measure the charge of the electron (as well as the electron mass, and Avogadro constant, since their relation to the electron charge was known). Professor Millikan took sole credit, in return for Harvey Fletcher claiming full authorship on a related result for his dissertation. Millikan went on to win the 1923 Nobel Prize for Physics, in part for this work, and Fletcher kept the agreement a secret until his death. After a publication on his first results in 1910, contradictory observations by Felix Ehrenhaft started a controversy between the two physicists. After improving his setup, Millikan published his seminal study in 1913. The elementary charge is one of the fundamental physical constants, and accurate knowledge of its value is of great importance. His experiment measured the force on tiny charged droplets of oil suspended against gravity between two metal electrodes. Knowing the electric field, the charge on the droplet could be determined. Repeating the experiment for many droplets, Millikan showed that the results could be explained as integer multiples of a common value (1.592 × 10−19 coulomb), which is the charge of a single electron. That this is somewhat lower than the modern value of 1.602 176 53(14) x 10−19 coulomb is probably due to Millikan's use of an inaccurate value for the viscosity of air. Although at the time of Millikan's oil drop experiments it was becoming clear that there exist such things as subatomic particles, not everyone was convinced. Experimenting with cathode rays in 1897, J. J. Thomson had discovered negatively charged 'corpuscles', as he called them, with a charge to mass ratio 1840 times that of a hydrogen ion. Similar results had been found by George FitzGerald and Walter Kaufmann. Most of what was then known about electricity and magnetism could be explained on the basis that charge is a continuous variable. This in much the same way that many of the properties of light can be explained by treating it as a continuous wave rather than as a stream of photons. The beauty of the oil drop experiment is that as well as allowing quite accurate determination of the fundamental unit of charge, Millikan's apparatus also provided a 'hands on' demonstration that charge is actually quantized. General Electric Company's Charles Steinmetz, who had previously thought that charge is a continuous variable, became convinced otherwise after working with Millikan's apparatus.
Деректерді таңдау туралы дау
Милликеннің электрон зарядын өлшеу үшін екінші экспериментінен алынған нәтижелерді пайдаланудағы таңдаулылыққа қатысты пікір таластар бар. Бұл мәселені Колорадо университетінің бұрынғы жоғары энергиялық экспериментшісі және қазіргі ғылым философы Аллан Франклин талқылады. Франклин Милликеннің деректерді жоюы алынған зарядтың соңғы мәніне әсер етпейді, бірақ Милликеннің айтарлықтай "косметикалық түзетулері" статистикалық қателікті азайтты деп санайды. Бұл Милликенге электрон зарядын бір пайыздан жартысынан да артық дәлдікпен анықтауға мүмкіндік берді. Шындығында, егер Милликен тастаған барлық деректерін ескергенде, қателік 2%-дан кем болар еді. Бұл, әрине, Милликеннің сол кездегілерден гөрі e− зарядын жақсы өлшегенін көрсетсе де, сәл үлкен белгісіздік физикалық қауымдастықта оның нәтижелерімен келіспеушіліктерге мүмкіндік берген болар, ал Милликен мұндай жағдайды болдырмауға тырысқан болуы мүмкін. Дэвид Гудштейн Милликеннің 60 күндік кезеңде байқалған барлық тамшылар мақалада қолданылды деген мәлімдемесі, "толық байқау сериясы жасалған тамшылардың" барлығын нақтылайтын келесі сөйлемде түсіндірілгенін айтады. Гудштейн мұның шындыққа сәйкес екенін куәландырады және екі сөйлемнің арасында бес беттік кестелер орналасқандығын атап өтеді.
There is some controversy over selectivity in Millikan's use of results from his second experiment measuring the electron charge. This issue has been discussed by Allan Franklin, a former high energy experimentalist and current philosopher of science at the University of Colorado. Franklin contends that Millikan's exclusions of data do not affect the final value of the charge obtained, but that Millikan's substantial "cosmetic surgery" reduced the statistical error. This enabled Millikan to give the charge of the electron to better than one half of one percent. In fact, if Millikan had included all of the data he discarded, the error would have been less than 2%. While this would still have resulted in Millikan's having measured the charge of e− better than anyone else at the time, the slightly larger uncertainty might have allowed more disagreement with his results within the physics community, which Millikan likely tried to avoid. David Goodstein argues that Millikan's statement, that all drops observed over a 60 day period were used in the paper, was clarified in a subsequent sentence that specified all "drops upon which complete series of observations were made". Goodstein attests that this is indeed the case and notes that five pages of tables separate the two sentences.
Фотоэлектрлік әсер
Альберт Эйнштейн 1905 жылы жарық бөлшектік теориясы туралы мақаласын жариялағанда, Милликан оның бұрыс екеніне көз жеткізді, себебі жарықтың толқын екенін көрсететін мол деректер бар еді. Ол Эйнштейннің теориясын тексеру үшін он жылдық тәжірибелік бағдарламаны іске қосты, ол фотоэлектродтың өте таза металл бетін дайындау үшін «вакуумдегі машина жасау шеберханасы» деп сипаттаған құрылғыны салуды қажет етті. 1914 жылы жарияланған оның нәтижелері Эйнштейннің болжамдарын толыққанды растады, бірақ Милликан Эйнштейннің түсіндірмесіне сенбеді және 1916 жылға дейін былай деп жазды: «Менің ойымша, Эйнштейннің фотоэлектрлік теңдеуін қазіргі уақытта ешқандай қанағаттанарлық теориялық негізге сүйенген деп қарауға болмайды», тіпті «ол фотоэлектрлік эффектінің мінез-құлқына өте дәл келеді». Дегенмен, 1950 жылғы өзінің өмірбаяннда ол өз жұмысының «Эйнштейн бастапқыда ұсынғаннан басқа, яғни жарықтың жартылай бөлшектік немесе фотондық теориясынан басқа түсіндіруге мүмкіндік бермейтінін» мәлімдеді. Милликанның еңбегі қазіргі заманғы бөлшектер физикасының негізін құраса да, ол фотон теориясы сияқты 20-ғасыр физикасының дамуына қатысты консервативті көзқарас сақтады. Мысалы, оның оқулығында, тіпті 1927 жылғы нұсқасында да эфирдің бар екендігі нақты айтылады, ал Эйнштейннің салыстырмалылық теориясы туралы Эйнштейннің портреті астындағы суреттің соңындағы түсіндірмеде ғана айтылады, онда оның жетістіктерінің тізімінде соңғысы ретінде «1905 жылы ерекше салыстырмалылық теориясының және 1914 жылы жалпы салыстырмалылық теориясының авторы» екені көрсетілген. Милликан әртүрлі металдардың фотоэлектрлік эмиссиялық графиктерін пайдаланып Планк тұрақтысының мәнін өлшеумен де танымал.
When Albert Einstein published his 1905 paper on the particle theory of light, Millikan was convinced that it had to be wrong, because of the vast body of evidence that had already shown that light was a wave. He undertook a decade long experimental program to test Einstein's theory, which required building what he described as "a machine shop in vacuo" in order to prepare the very clean metal surface of the photoelectrode. His results, published in 1914, confirmed Einstein's predictions in every detail, but Millikan was not convinced of Einstein's interpretation, and as late as 1916 he wrote, "Einstein's photoelectric equation cannot in my judgment be looked upon at present as resting upon any sort of a satisfactory theoretical foundation," even though "it actually represents very accurately the behavior" of the photoelectric effect. In his 1950 autobiography, however, he declared that his work "scarcely permits of any other interpretation than that which Einstein had originally suggested, namely that of the semi corpuscular or photon theory of light itself". Although Millikan's work formed some of the basis for modern particle physics, he was conservative in his opinions about 20th century developments in physics, as in the case of the photon theory. Another example is that his textbook, as late as the 1927 version, unambiguously states the existence of the ether, and mentions Einstein's theory of relativity only in a noncommittal note at the end of the caption under Einstein's portrait, stating as the last in a list of accomplishments that he was "author of the special theory of relativity in 1905 and of the general theory of relativity in 1914, both of which have had great success in explaining otherwise unexplained phenomena and in predicting new ones." Millikan is also credited with measuring the value of the Planck constant by using photoelectric emission graphs of various metals.
Кейінгі өмірі
1917 жылы күн астрономы Джордж Эллери Хейл Милликанды жыл сайын бірнеше айды Калифорния штатының Пасадена қаласындағы шағын академиялық мекеме – Тхруп технологиялық колледжінде өткізуге көндірді. Хейл осы оқу орнын ғылыми зерттеулер мен білім берудің маңызды орталығына айналдыруды қалаған. Бірнеше жылдан кейін Тхруп колледжі Калифорния технология институтына (Caltech) айналды, ал Милликан Чикаго университетінен келіп, Caltech-тің «атқару кеңесінің төрағасы» (де-факто президенті) болды. Милликан 1921 жылдан 1945 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Caltech-те оның ғылыми зерттеулерінің басым бөлігі «космикалық сәулелерді» зерттеуге бағытталған (бұл термин оның өзі жасаған термині). 1930 жылдары ол Артур Комптонмен бірге космикалық сәулелердің жоғары энергиялы фотондардан (Милликанның пікірі) немесе зарядталған бөлшектерден (Комптонның пікірі) тұратыны туралы пікірталасқа түсті. Милликан өзінің космикалық сәуле фотондарын энтропияға қарсы тұрып, ғаламның жылулық өлімін болдырмау үшін үнемі жаңа атомдардың «туылу шырықтары» деп санады. Комптонның дұрыстығы Жердің магнит өрісінің космикалық сәулелерді бұратынын байқау арқылы дәлелденді (демек, олар зарядталған бөлшектер болуы керек). Милликан Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлттық зерттеулер кеңесінің вице-төрағасы болды. Ол сол кезде су астына қарсы және метеорологиялық құрылғыларды жасауға көмектесті. Соғыс кезінде генерал-инспектор Уильям Т. Вуд жүргізген тергеу Милликанның жеке пайда табу үшін басқа өнертапқыш жасаған центробегтік тапаншаның жобасын ұрлауға тырысқанын анықтады. Вуд Милликанның әскери қызметін тоқтатуды ұсынды, бірақ армия штабының бас қолбасшысының көмекшісі Франк МакИнтайр жүргізген келесі тергеу Милликанды ақтады. Милликан 1932 жылғы Лос-Анджелес Олимпиадасын ұйымдастыру комитетінің мүшесі болды және жеке өмірінде теннис ойнауды ұнатты. Ол үйленген және үш ұлы болған, ең үлкені Кларк Б. Милликан белгілі аэродинамикалық инженер болды. Тағы бір ұлы Гленн, физик болған ол, Джордж Ли Малоридің «Себебі ол онда» деп аталатын Эверест тауына қатысты қызы Клэрге үйленді. Гленн 1947 жылы Камберленд тауларында альпинизм кезінде қаза тапты. 1933 жылғы Лонг-Бич жер сілкінісінен кейін Милликан Жер сілкінісінен қорғау жөніндегі бірлескен техникалық комитеттің төрағасы болды. Олар болашақтағы жер сілкінісінде адам өмірін және мүлікті сақтау үшін қатаң құрылыс нормаларын ұсынатын есеп дайындады. Діндар және дін қызметкерінің ұлы болған Милликан өмірінің соңғы жылдары христиан діні мен ғылымның толықтыратын қарым-қатынасын қатты қолдады. Ол 1926-1927 жылдары Йельде оқыған «Терри лекцияларында» жариялаған «Ғылым мен діндегі эволюция» еңбегінде бұл мәселеге тоқталды. Ол христиандық теист және теистік эволюцияның жақтаушысы болды. Оның евгеникаға қатысты көзқарасы даулы болды – ол Адамды жақсарту қорының алғашқы сенімділерінің бірі болды және Сан-Марино, Калифорнияны «Нордикалық өркениеттің ең батыс бекінісі [мен] Нью-Йорк, Чикаго немесе осы елдің кез келген ірі қалаларындағыдан екі есе көп англосаксон халқымен» деп мақтады. 1936 жылы Милликан сол кездегі нәсілдік сегрегациялы Оңтүстік Америка Құрама Штаттарындағы Дьюк университетінің президентіне әйел физикті жұмысқа алмауға кеңес берді және жас еркектерді жұмысқа алудың дұрыс екенін айтты. Милликанның Адамды жақсарту қорымен байланысы болғандықтан, 2021 жылдың қаңтар айында Caltech қамқоршылар кеңесі Милликанның есімін (және қормен байланысты тағы бес тарихи тұлғаның есімдерін) кампустағы ғимараттардан алып тастауға рұқсат берді.
In 1917, solar astronomer George Ellery Hale convinced Millikan to begin spending several months each year at the Throop College of Technology, a small academic institution in Pasadena, California, that Hale wished to transform into a major center for scientific research and education. A few years later Throop College became the California Institute of Technology (Caltech), and Millikan left the University of Chicago to become Caltech's "chairman of the executive council" (effectively its president). Millikan served in that position from 1921 to 1945. At Caltech, most of his scientific research focused on the study of "cosmic rays" (a term he coined). In the 1930s he entered into a debate with Arthur Compton over whether cosmic rays were composed of high energy photons (Millikan's view) or charged particles (Compton's view). Millikan thought his cosmic ray photons were the "birth cries" of new atoms continually being created to counteract entropy and prevent the heat death of the universe. Compton was eventually proven right by the observation that cosmic rays are deflected by the Earth's magnetic field (hence must be charged particles). Millikan was Vice Chairman of the National Research Council during World War I. During that time, he helped to develop anti submarine and meteorological devices. During his wartime service, an investigation by Inspector General William T. Wood determined that Millikan had attempted to steal another inventor's design for a centrifugal gun in order to profit personally. Wood recommended termination of Millikan's army commission, but a subsequent investigation by Frank McIntyre, the executive assistant to the army chief of staff, exonerated Millikan. Millikan was a member of the organizing committee of the 1932 Los Angeles Olympics, and in his private life was an enthusiastic tennis player. He was married and had three sons, the eldest of whom, Clark B. Millikan, became a prominent aerodynamic engineer. Another son, Glenn, also a physicist, married the daughter (Clare) of George Leigh Mallory of "Because it's there" Mount Everest fame. Glenn was killed in a climbing accident in Cumberland Mountains in 1947. In the aftermath of the 1933 Long Beach earthquake, Millikan chaired the Joint Technical Committee on Earthquake Protection. They authored a report proposing means to minimize life and property loss in future earthquakes by advocating stricter building codes. A religious man and the son of a minister, in his later life Millikan argued strongly for a complementary relationship between Christian faith and science. He dealt with this in his Terry Lectures at Yale in 1926–27, published as Evolution in Science and Religion. He was a Christian theist and proponent of theistic evolution. A more controversial belief of his was eugenics – he was one of the initial trustees of the Human Betterment Foundation and praised San Marino, California for being "the westernmost outpost of Nordic civilization [with] a population which is twice as Anglo Saxon as that existing in New York, Chicago, or any of the great cities of this country." In 1936, Millikan advised the president of Duke University in the then racial segregated southern United States against recruiting a female physicist and argued that it would be better to hire young men. On account of Millikan's affiliation with the Human Betterment Foundation, in January 2021, the Caltech Board of Trustees authorized removal of Millikan's name (and the names of five other historical figures affiliated with the Foundation), from campus buildings.
Уэстингхаус уақыт капсуласы
1938 жылы ол «Вестингхаус» уақыт капсулаларына салынатын қысқа мәтін жазды. 1938 жылдың 22 тамызында, осы сәтте, ағылшын-саксон, француз және скандинавия елдерінің үкіметтеріндегідей, халықтың өкілдік билікке қатысу қағидалары, дерлік барлық жазба тарих бойында адамзаттың тағдырын бақылаған деспотизм қағидаларымен қақтығысқа келіп отыр. Егер осы күресте ақылға қонымды, ғылыми, прогрессивті принциптер жеңіске жетсе, адамзат алдында соғыссыз, алтын ғасыр болуы мүмкін. Егер деспотизмнің реакциялық принциптері қазір және болашақта жеңіске жетсе, адамзат тарихының болашағы өткендегідей соғыс пен қысымның қайғылы оқиғаларын қайталайды.
In 1938, he wrote a short passage to be placed in the Westinghouse Time Capsules. At this moment, August 22, 1938, the principles of representative ballot government, such as are represented by the governments of the Anglo Saxon, French, and Scandinavian countries, are in deadly conflict with the principles of despotism, which up to two centuries ago had controlled the destiny of man throughout practically the whole of recorded history. If the rational, scientific, progressive principles win out in this struggle there is a possibility of a warless, golden age ahead for mankind. If the reactionary principles of despotism triumph now and in the future, the future history of mankind will repeat the sad story of war and oppression as in the past.
Өлім және мұра
Милликан 1953 жылы 85 жасында Калифорния штатының Сан-Марино қаласындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды және Глендейл қаласындағы Форрест-Лаун еске алу паркінің "Құрмет алаңында" жерленді. 1982 жылдың 26 қаңтарында АҚШ пошта қызметі оны 37 центтік "Ұлы американдықтар" сериясының (1980–2000) пошта маркасымен құрметтеді. Tektronix компаниясы Орегон штатының Портленд қаласындағы кампусының бір көшесіне Милликан атын берді, ал Портлендтің MAX Blue желісіндегі станциясы Милликан Way (MAX станциясы) деп аталды.
Millikan died of a heart attack at his home in San Marino, California in 1953 at age 85, and was interred in the "Court of Honor" at Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, California. On January 26, 1982, he was honored by the United States Postal Service with a 37¢ Great Americans series (1980–2000) postage stamp. Tektronix named a street on their Portland, Oregon, campus after Millikan with the Millikan Way (MAX station) of Portland's MAX Blue Line named after the street.
XXI ғасырда колледждердегі аттарын жою
ХХ ғасырдың ортасынан соңына қарай бірнеше колледждер Милликанның есімімен ғимараттарға, физикалық ерекшеліктерге, наградаларға және профессорлық лауазымдарға ат қойды. 1958 жылы Помона колледжі Милликанның құрметіне ғылыми ғимаратты Милликан зертханасы деп атады. Милликанның евгеника қозғалысымен байланысын қарастырғаннан кейін, колледж әкімшілігі 2020 жылдың қазан айында ғимаратты Мэри Эстелла Сивер және Карлтон Сивер зертханасы деп қайта атауға дауыс берді. Калтех кампусында бірнеше физикалық нысандар, бөлмелер, наградалар және профессорлық лауазым Милликанның құрметіне аталды, соның ішінде 1966 жылы құрылған Милликан кітапханасы. 2021 жылдың қаңтар айында қамқоршылар кеңесі Милликанның евгеникамен байланысы болғандықтан, оның есімін Калтех кампусынан дереу алып тастауға дауыс берді. Роберт А. Милликан кітапханасы Калтех залы деп өзгертілді. 2021 жылдың қараша айында Роберт А. Милликан профессорлық лауазымы Сот Ширли Хафстедлер профессорлық лауазымы деп қайта аталды.
During the mid to late 20th century, several colleges named buildings, physical features, awards, and professorships after Millikan. In 1958, Pomona College named a science building Millikan Laboratory in honor of Millikan. After reviewing Millikan's association with the eugenics movement, the college administration voted in October 2020 to rename the building as the Ms. Mary Estella Seaver and Mr. Carlton Seaver Laboratory. On the Caltech campus, several physical features, rooms, awards, and a professorship were named in honor of Millikan, including the Millikan Library, which was completed in 1966. In January 2021, the board of trustees voted to immediately strip Millikan's name from the Caltech campus because of his association with eugenics. The Robert A. Millikan Library has been renamed Caltech Hall. In November 2021, the Robert A. Millikan Professorship was renamed the Judge Shirley Hufstedler Professorship.
21-ғасырда орта мектептерден есімнің жойылуы мүмкін
2020 жылдың қараша айында Лос-Анджелес қаласының Шерман-Оукс ауданындағы Милликан орта мектебі (бұрынғы Милликан жасөсперімдер мектебі) мектебінің атын өзгерту процесін бастады. 2022 жылдың ақпан айында Лос-Анджелес біріктірілген мектеп округінің білім беру кеңесі музыкант Луи Армстронгтың құрметіне мектептің атын өзгертуге бірауыздан дауыс берді. 2020 жылдың тамызында Лонг-Бич біріктірілген мектеп округі Роберт А. Милликан атындағы мектебінің атын өзгерту қажеттілігін зерттейтін комиссия құрды. 2023 жылдың басына қарай Лонг-Бич әлі де Милликанның құрметіне аталған білім беру мекемесі бар жалғыз қала болып табылады.
In November 2020, Millikan Middle School (formerly Millikan Junior High School) in the suburban Los Angeles neighborhood of Sherman Oaks started the process of renaming their school. In February 2022, the Board of Education for the Los Angeles Unified School District voted unanimously to rename the school in honor of musician Louis Armstrong. In August 2020, the Long Beach Unified School District established a committee that would examine the need for renaming of their Robert A. Millikan High School. By early 2023, Long Beach remains the only city that still has an educational institution named in honor of Millikan.
Атауларды сыйлықтан алып тастау
2021 жылдың көктемінде Америка физика мұғалімдері қауымдастығы Роберт А. Милликан сыйлығынан – "физиканы оқытуға елеулі және интеллектуалды жаңалықтар енгізген үлестерді" марапаттайтын сыйлықтан – Милликанның есімін алып тастау туралы бірауыздан шешім қабылдады. Бірнеше ай өткен соң AAPT бұл сыйлықты өткен жылы қайтыс болған Вашингтон университетінің физика профессоры Лилиан К. Макдермоттың құрметіне қайта атауды жариялады.
In the spring of 2021, the American Association of Physics Teachers voted unanimously to remove Millikan's name from the Robert A. Millikan award, which honors "notable and intellectually creative contributions to the teaching of physics." A few months later, AAPT announced that the award would be renamed in honor of University of Washington professor of physics Lillian C. McDermott who died the previous year.
Жеке өмір
1902 жылы Грета Эрвин Бланшардқа (1876–1955) үйленді. Олардың үш ұлы болды: Кларк Бланшард, Гленн Аллан және Макс Франклин. "Бұл адамдардан артық шындық іздеушілер, терең ойлы зиялылар кез келген уақытта, кез келген жерде табылмайды, десе де олардың әрқайсысы дінге берілген және дінді мойындаған адам болған".
In 1902 he married Greta Ervin Blanchard (1876–1955). They had three sons: Clark Blanchard, Glenn Allan, and Max Franklin. "No more earnest seekers after truth, no intellectuals of more penetrating vision can be found anywhere at any time than these, and yet every one of them has been a devout and professed follower of religion."