1993 жылғы Оңтарио әлеуметтік келісімі және салдары
Social Contract (Ontario)
Онторионың 1993 ж. әлеуметтік келісім заңы: дағдарысты жеңілдету, бюджет тапшылығын азайту шаралары, мемлекеттік қызметкерлердің жалақысын тоқтату және «Rae Days».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылғы үкіметтік бастама Онтариода, Канада.
1993 government initiative in Ontario, Canada
Әлеуметтік келісімшарт туралы заң – 1993 жылы Онтарио заңнамалық жиналысы қабылдаған заң. Ол провинциялық үкіметтің 1990 жылдардың басындағы экономикалық төмендеудің салдарына баса кесу және провинциялық дефицитті азайту мақсатындағы бастамасының бір бөлігі болды. Үнемдеу шараларының ішінде жалақыны тоқтату, белгілі бір мемлекеттік қызметкерлерге міндетті жалақысыз демалыс күндері беру, сондай-ақ жұмыс орнының тұрақтылығын қамтамасыз ету қорын құру шаралары қарастырылды. Премьер-министр Боб Рей басқаратын үкімет кезінде енгізілген жалақысыз демалыс күндері халық арасында «Рей күндері» деп белгілі болды.
The Social Contract Act was a statute passed by the Legislative Assembly of Ontario in 1993 as part of an initiative by the provincial government to mitigate the negative impact of the early 1990s recession and reduce the provincial deficit. Austerity measures included a wage freeze and mandatory unpaid days of leave for qualifying government employees, as well as the establishment of a job security fund. Introduced under the government of Premier Bob Rae, the unpaid days of leave became known colloquially as Rae Days.
Өмірбаян
1990 жылдардың басындағы экономикалық дағдарыс кезінде Онтарио 1993 жылы жылына 12,4 миллиард долларлық дефицит тапты. Үкімет дефицитті азайту үшін мемлекеттік сектор қызметкерлерінен 2 миллиард доллар көлемінде жалақыдан бас тартуды сұрады.
During the early 1990s recession, Ontario faced an annual deficit of $12.4 billion in 1993. The government sought $2 billion in wage concessions from public sector workers to reduce the deficit.
Шарттары
Бұл бастама мемлекеттік қызметкерлерге, оның ішінде (бірақ оған шектелмей) мұғалімдерге, медбикелерге және бухгалтерлерге жылына он екі күнге дейін міндетті жалақысыз демалыс беруді көздейтін шараны қамтыды. Бұл демалыс күндерін провинция белгілеген үнемдеу мақсаттарына басқаша қол жеткізе алмайтын салалардағы басшылар пайдалана алады. Жылдық табысы 30 000 доллардан кем немесе жалақысы 4,6%-ға төмендесе, оның жылдық табысы осы сомадан азайтылатын қызметкерлер бұл шарадан тыс қалды.
The initiative included a measure that allowed for up to twelve days of mandatory unpaid leave per year for civil service workers, including (but not limited to) teachers, nurses, and accountants. These days of leave could be applied by leadership in sectors who were unable to otherwise meet the austerity goals set out by the province. The measure excluded workers who earned less than $30,000 annually, or those whom a 4.6% decrease in wages would put them below that annual income.
Саяси әсерлері
Дегенмен, бұл бастама өте танымал болмады, және еңбекшілермен одақтасқан NDP көптеген кәсіподақтардың қолдауын жоғалтты, оның ішінде Базз Харгроув пен Канадалық автожұмысшылар одағы. Провинциялық партияға қолдау 6%-ға дейін төмендеді және 1993 жылғы федералды сайлауда федералдық NDP-ге кері әсер еткені айтылады. Провинциялық НДП бұрынғы қолдау деңгейін қайта қалпына келтіре алмады және 1995 жылғы Онтарио провинциясының жалпы сайлауында толық жеңіліске ұшырады. Либералдық партия бастапқыда Әлеуметтік келісімшартқа қарсылықтың басты пайдакүші болды, бірақ соңында прогрессивті консерваторлар сайлауда жеңіске жетті. Сол науқанда НДП көпшіліктен үшінші партияға дейін төмендеді, және олар 2018 жылғы сайлауға дейін бұл жағдайдан қалыптаса алмады, ол кезде ресми оппозицияға айналды. Әлеуметтік келісімшарт 2006 жылы Раеге Канада Либералдық партиясының төрағалығына кандидат болған кезде әсер етті.
The initiative was incredibly unpopular, however, and the labour allied NDP lost a majority of its union support, including Buzz Hargrove and the Canadian Auto Workers union. Support for the provincial party fell to 6% and is thought to have negatively affected the federal NDP in the 1993 federal election. The provincial NDP was unable to recover its previous levels of support, and suffered an electoral wipeout in the 1995 Ontario general election. The Liberal Party was initially the main beneficiary of the opposition to the Social Contract, but, ultimately, the Progressive Conservatives won the election. In that campaign, the NDP was reduced from a majority to a third party, a position from which they were not able to recover from until the 2018 election, when it became the Official Opposition. The Social Contract affected Rae during his 2006 run for leadership of the Liberal Party of Canada.