Канада Авто Жұмысшылары Одағының Тарихы

Кіріспе

Канадалық еңбек одағы

Канаданың Ұлттық автомобиль, аэроғарыш, көлік және жалпы жұмысшылар одағы, көбінесе Канадалық авто жұмысшылары (CAW) деп аталады, Канаданың ең ірі еңбек одақтарының бірі болды. 2013 жылы ол Канаданың байланыс, энергетика және қағаз жұмысшылары одағымен бірігіп, Unifor атты жаңа одақ құрды. CAW Онтарионың Виндзор, Брэмптон, Оквилл, Сент-Катхаринс және Ошауа қалаларындағы ірі автозауыттарында қалыптасқан, бірақ кейін кеңейіп, қазір экономиканың дерлік барлық салаларындағы жұмысшыларды қамтиды. CAW президенттері Боб Уайт (1985–1992), Базз Харгроув (1992–2008), Кен Левзенза (2008–2013) және Джерри Диас (2013–2022) болды, содан кейін CAW UNIFOR болып өзгерді.

UAW-дан бөлініп шықты

CAW Канаданың Біріккен автокөлік жұмысшыларының (UAW) аймағы ретінде құрылды. UAW 1935 жылғы тамызда құрылса, UAW-дың Канада аймағы 1937 жылы General Motors компаниясының Ошава, Онтарио зауытында болған 1937 жылғы GM Oshawa ереуілінен кейін құрылды. UAW-дың Канада аймағы 1945 жылы Ford Motor Company компаниясын кәсіподаққа біріктірді, бұл Канада кәсіподақ мүшелерінің кәсіподақ жарналарын тікелей есептен алу құқығын бекіткен маңызды ереуілден кейін болды. Джордж Бёрт 1939 жылдан 1968 жылға дейін Біріккен автокөлік жұмысшыларының (UAW) Канадалық директоры болды. Ол Канадалық кәсіподақтың ең ұзақ қызмет еткен басшысы, 29 жыл қызмет еткен. Ол кәсіподақ қозғалысының алғашқы жылдарында Канада автожұмысшыларына әсер еткен көптеген келісімшарттық мәселелерді бастап берді. CAW-дың UAW-дан бөліну себептері күрделі. Холмс пен Русоник (1990) Канада еңбек қозғалысы американдық әріптесіне қарағанда дәстүрлі түрде белсендірек болғанымен, шындығында менеджмент пен еңбектің тепе-теңсіз географиялық дамуы Канада автожұмысшыларын ерекше ұжымдық келіссөз мақсаттарын қалыптастыруға итермеледі, бұл оларды АҚШ-тағы UAW-ға қарағанда әлдеқайда күшті келіссөз позициясына қойды және, әрі қарай, тікелей бөлінуге әкелген оқиғаларды тудырды. Бұл кезеңде менеджмент пен еңбекті қайта құрылымдауды талап еткен екі маңызды фактор – Жапонияның маңызды автомобиль өндірушісі ретінде өсуі және 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында әлемдік экономиканың жалпы құлдырауы болды. Автомобиль келісімі мен АҚШ долларына қатысты Канада долларының құнсыздануының арқасында географиялық айырмашылық пайда болды, бұл көптеген Канада автожұмысшыларына белгілі бір деңгейде жеңілдік берді. 1984 жылдың желтоқсанына қарай келісімдердің құнындағы маңызды айырмашылықтар мен кәсіподақтардың әртүрлі мақсаттары CAW құруға жағдай жасады, бұл процесс «Соңғы ұсыныс» фильмінде көрсетілген және «Genie» сыйлығына ие болды. 1984 жылы Боб Уайт пен оның көмекшілері Баз Харгроув пен Боб Никкерсон басшылығымен UAW-дың Канадалық бөлімі Оуэн Бибер басқарған UAW-дан бөлінді, себебі американдық кәсіподақ ұжымдық келіссөздер кезінде тым көп жеңілдіктер берген деп саналды. Бұған қоса, UAW АҚШ Конгресіне Канададан АҚШ-қа автокөлік өндірісін көшіруді талап етіп, ал Канадалық филиал UAW конвенцияларында жеткілікті өкілдік жоқ екенін сезінді. 1985 жылға қарай американдық кәсіподақтан бөліну толыққанды аяқталды және Боб Уайт CAW-дың бірінші президенті болып сайланды. Ол үш мерзім президент болып қызмет етті.

The CAW began as the Canadian Region of the United Auto Workers (UAW). The UAW was founded in August 1935, and the Canadian Region of the UAW was established in 1937 following the 1937 GM Oshawa strike at General Motors's Oshawa, Ontario plant. The Canadian Region of the UAW unionized the Ford Motor Company in 1945 after a major strike which established the right of Canadian labour union members to union dues checkoff. George Burt was the Canadian Director of the United Auto Workers (UAW) from 1939 to 1968. He is the longest serving leader of the Canadian Union at 29 years. He pioneered many contractual issues that affected Canadian auto workers in the early years of the union movement. The reasons for the CAW split from the UAW are complicated. Holmes and Rusonik (1990) contend that although the Canadian labour movement has been seen as traditionally more militant than its American counterpart, it was in fact the uneven geographical development of both management and labour led the Canadian auto workers to develop a distinctly different set of collective bargaining objectives, which placed them in a far stronger bargaining position as compared to the UAW in the US, and, ultimately, brought about the events that led directly to the Split. Two of the main forces demanding the restructuring of management and Labour during this time were the rise of Japan as a major automotive force, and the general recession of the world economy in the late 1970s and early 1980s. Aided by the Auto Pact and the weakening Canadian dollar in relation to the United States dollar, a geographic difference developed which provided some relief to many Canadian auto workers. By December 1984, significant differences in the value of negotiated contracts, and divergent union objectives had set the stage for the creation of the CAW, a process documented in the Genie Award winning film, Final Offer. In 1984, the Canadian section of the UAW, under the leadership of Bob White and his assistants Buzz Hargrove and Bob Nickerson, broke from the UAW, led by Owen Bieber, because the American union was seen as giving away too much in the way of concessions during collective bargaining. Additionally, the UAW had been lobbying the US Congress to force the transfer of auto production from Canada to the US and the Canadian branch felt there was a lack of a representative voice during UAW's conventions. By 1985 the split from the American union was complete and Bob White was acclaimed as the first President of the CAW. He served three terms as president

Саясат

Бөлек болғаннан кейін, ҚХҰ (CAW) көлемі мен беделі тез өсе бастады. Ол бірнеше кіші кәсіподақтармен бірігіп, екі есеге ұлғайып, елдегі ең ірі жеке сектордағы кәсіподаққа айналды. Ең маңызды бірігулер – Балықшылар, азық-түлік және одақтас жұмысшылар, сондай-ақ Канада теміржол және жалпы жұмысшылар бауырластығымен (ҚХҰ Ұлттық кеңесі 4000 қараңыз) бірігулер болды. ҚХҰ сол кездегі премьер-министр Брайан Малрони басқаратын федералды үкіметтің, сондай-ақ тауарлар мен қызметтер салығы және еркін сауда сияқты саясатын қатаң сынады. Fullowka және басқалар v. Royal Oak Ventures Inc. ісінде, Royal Oak Mines (Yellowknife) кенішінде 18 айлық ереуілден кейін қарастырылған мәселеде, ҚХҰ бастапқыда сотта келтірілген залалдың 22 пайызына жауапты деп танылды, бірақ апелляцияда ҚХҰ жеңіске жетті. Сот судьясы кәсіподақтың ереуіл кезінде заңсыз әрекеттерді тоқтатуға ешқандай әрекет жасалмауы, ереуілдегі кеншілерге айыппұл мен заңдық шығындар төленуі, ереуілді ұзартқан кеншілер одағына көмектесетін адамды ұсынуы және адал ниетпен келіссөздер жүргізбеуі арқылы қамқорлық міндетін бұзғанын анықтады. Сотта осы қамқорлық міндетін бұзудың күмүлативтік әсері Роджер Уорреннің кен орнына жасаған шабуылына тікелей себеп болғаны анықталды, нәтижесінде тоғыз ереуілді бұзушы жұмысшы қаза тапты. Royal Oak-тен жұмыстан шығарылған ҚХҰ мүшесі Уоррен, шабуылға тек ереуілді бұзушылар кәсіподақ тарапынан "адамгершіліктен айырылған" деп есептелгендіктен ғана қабілетті болғанын айтты және өмір бойына түрмеге кесілді. Алайда, жауапкершілік туралы бұл қорытындылар Солтүстік-Батыс территориялардың апелляциялық сотында күшін жойды және Канада Жоғарғы сотының шешімі қабылданбады. Сонымен қатар, ҚХҰ мүшелері Ал Ширинг пен Тим Беттгер 1992 жылдың 29 маусымында қабыршаққа қарсы граффити жазып, желдеткіш шахтасында жарылыс жасағаны үшін сәйкесінше екі жарым және үш жылға бас бостандығынан айырылды. Беттгер сол жылдың 1 қыркүйегінде теледидар спутнигіне тесік жасағаны үшін тағы алты айға сотталды. (Ереуіл кезінде кеншілер Канаданың балқыту және одақтас жұмысшылар кәсіподағының (CASAW) 4-ші жергілікті бөлігінің мүшелері болды және 1994 жылдың мамырында ҚХҰ-ға қосылды.) 1998 жылы ҚХҰ Volvo Canada Ltd. және Нова-Скотия үкіметімен Volvo Halifax құрастыру зауытын жабу мәселесін талқылауға белсенді қатысты. 2000 жылы ҚХҰ бірнеше жергілікті кәсіподақтар SEIU-ден шығып, ҚХҰ-ға қосылғандықтан, кәсіподақтарға шабуыл жасады деген айыптамаларға байланысты Канаданың Еңбек конгресінен шығарылды. Бір жылдан кейін ҚХҰ-ның ұлттық еңбек федерациясына қайта қосылуына мүмкіндік беретін келісімге қол жеткізілді, бірақ Халықаралық командашылар бауырластығы, Американың Біріккен болат жұмысшылары және SEIU сияқты басқа кәсіподақтармен қарым-қатынас шиеленісіп қалды және ҚХҰ Онтарионың Еңбек федерациясынан тыс қалды. ҚХҰ-ның басқа кәсіподақтармен қарым-қатынасы оның саяси бағытының өзгешелігіне байланысты да шиеленісті болды. ҚХҰ солшыл көзқарастарды ұстанады және дәстүрлі түрде Жаңа демократиялық партияны (NDP) және Квебек блогын қолдап келді. Алайда, бұрынғы көшбасшы Базз Харгроувтың кезінде ол Либералдық партияға қолдау көрсетуді бастады, әсіресе федералды сайлауларда НДП-ның жеңіске жете алмайтын округтерінде. ҚХҰ бірнеше рет, барлығы сәтсіз, Toyota Motor Manufacturing Canada ұйымдастыруға тырысты. TMMC Бас менеджерінің көмекшісі және өкілі Грейг Морду: "Біздің команда мүшелеріміз кәсіподақ олардың мүдделерін жақсырақ көрсетеді ме, жоқ па, соны шешеді. Қазіргі уақытта олардың кәсіподақтан ештеңе алатынына сенбейміз" деді және кәсіподақ қозғалысының жеңілісін сипаттап: "Біздің команда мүшелері үшінші тараптың оларға қажет емес қиындықтар тудыратынын мойындады" деді. Осыған қарамастан, ҚХҰ 2006 жылғы федералды сайлауда либералды кандидат Мордуны қолдады, ал НДП-ның Зои Куншнерді қолдамады. Морду жаңа зауытты Вудстокқа әкелуге өзінің үлесін қосуға тырысты, бірақ консерватор Дейв МакКензиге жеңілді. 2006 жылғы федералды сайлауда биліктегі либералдар ҚХҰ қолдауына қарамастан билікті жоғалтты. Кейін Онтарионың жаңа демократиялық партиясы либералдарды қолдағаны үшін Харгроувты партиядан шығаруды мақұлдады, бұл оның федералды партияға мүшелігін автоматты түрде тоқтатты. ҚХҰ 2006 жылғы ҚХҰ конвенциясында ресми түрде бекітілген НДП-мен барлық байланыстарды үзіп, жауап берді.

After separation, the CAW began to grow quickly in size and stature. It merged with a number of smaller unions to double in size and become the largest private sector union in the country. Most notable were the mergers with the Fishermen, Food, and Allied Workers and the Canadian Brotherhood of Railway Transport and General Workers (see CAW National Council 4000. The CAW also voiced strong opposition to the then federal government of Prime Minister Brian Mulroney and such policies as the Goods and Services Tax and free trade. In the case Fullowka et al. v. Royal Oak Ventures Inc, held in the aftermath of an 18 month strike at Royal Oak Mines in Yellowknife, the CAW was originally held responsible for 22% of damages at trial, before CAW was successful on appeal. The trial judge found that the union breached its duty of care by doing nothing to stop illegal acts during the strike, paying fines and legal fees for striking miners, providing a person to assist the miners' union who prolonged the strike, and failing to bargain in good faith. At trial, the court ruled that the cumulative effect of these breaches of the duty of care were found to have materially contributed to Roger Warren's bombing of the mine, which killed nine strikebreaking workers. Warren, a union member who had been fired from Royal Oak, testified that he was only capable of the bombing because strike breakers had been "dehumanized" by the union and was sentenced to life in prison. However, these findings of liability were overturned on appeal by the Northwest Territories Court of Appeal and a decision by the Supreme Court of Canada was dismissed. Furthermore, CAW members Al Shearing and Tim Bettger were sentenced to two and a half and three years in prison, respectively. Both were convicted of painting anti scab graffiti and setting an explosion in a ventilation shaft on June 29, 1992. Bettger was sentenced to an additional six months in prison for blowing a hole in a television satellite dish September 1 of that year. (The unioned miners were part of the Canadian Association of Smelter and Allied Workers union (CASAW) Local 4 at the time of the strike, and merged into the CAW in May 1994.) In 1998, the CAW was deeply involved in discussions with Volvo Canada Ltd. and the Government of Nova Scotia over the closure of the Volvo Halifax Assembly plant. In 2000, the CAW was expelled from the Canadian Labour Congress when several union locals left the SEIU and joined the CAW, prompting accusations of union raiding. A settlement was reached a year later that allowed the CAW to rejoin the national labour federation but relations with other unions such as the International Brotherhood of Teamsters, the United Steel Workers of America and SEIU remain strained and the CAW remains outside of the Ontario Federation of Labour. The CAW's relationship with other unions has also been strained due to its different political direction. The CAW is strongly left leaning and it has traditionally been a strong supporter of the New Democratic Party (NDP) and the Bloc Québécois. However, under former leader Buzz Hargrove, it began lending its support to the Liberal Party in ridings which the NDP were unlikely to win in the recent federal elections. The CAW has attempted several times, all unsuccessful, to organize Toyota Motor Manufacturing Canada. TMMC Assistant General Manager and spokesman Greig Mordue stated "Our team members will decide whether or not a union best reflects their interest At this point in time, we don't think they have anything to gain from a union", and described the defeat of the union drive saying "Our team members have recognized that a third party represents a complication they don't need." Despite this, however, the CAW supported Mordue as the Liberal candidate in the 2006 federal election instead of endorsing the NDP's Zoe Kunschner. Mordue attempted to take credit for bringing the new plant to Woodstock, but lost to Conservative incumbent Dave MacKenzie. The 2006 federal election saw the governing Liberals lose power, despite CAW support. Afterwards, the Ontario NDP voted to expel Hargrove for supporting the Liberals, which automatically suspended his membership in the federal party. The CAW retaliated by severing all union ties with the NDP, a move formalized at the CAW's 2006 convention.

2008-2010 жылдардағы автомобиль саласындағы дағдарыс

Индустрия сарапшысы Энтони Фария 2007 жылы Канадалық автожұмыскерлердің сол кездегі президенті Баз Харгроувтың АҚШ-тың Үш үлкен автокөлік өндірушісімен келіссөздер жүргізген еңбек келісімшарттарын сынап, субстандартты ипотекалық дағдарыс пен валютаның Канада автоөндірісіне ерекше күшті соққы беретінін болжады. Фария UAW президенті Рон Геттельфингердің UAW-тің жалақы, жәрдемақы және зейнетақы шығындарының 2007 жылы сағатына 75,86 доллардан 2010 жылдан бастап сағатына орташа есеппен 51 долларға дейін төмендеуіне келіскенін атап өтті. Қарама-қарсылық ретінде, CAW-тің сағаттық шығындары 2007 жылы 77 доллар болды және жаңа келісімшарт аяқталар кезде сағатына 80 доллардан асып түседі. Фария Геттельфингердің келіссөздерге "жұмыс орындарын сақтау ниетімен" келгенін айтты. CAW стратегиясы – олардан барлық тиынын алу еді". Харгроувқа "мықты мінез қалыптастырды және кәсіподақтың автоөндірушілерді келіссөз үстелінде мойынсұндыра алатынына сенімділік сезімін сіңірді" делінеді. Қазіргі кәсіподақ президенті Кен Левенза еңбек күштерінің Үш үлкен автокөлік өндірушілері алдында тұрған банкроттық дағдарысына жауапты емес екенін айтып, мүшелері салық төлеушілер қаржыландыратын кез келген құтқару бағдарламасының бөлігі ретінде жеңілдіктер жасамайтынын мәлімдеді. Левенза CAW-тің 2007 жылы Үш үлкенге үш жыл ішінде 900 миллион доллар үнемдейтін жеңілдіктерге келіскенін айтты. Канадалық салық төлеушілер федерациясының өкілі CAW-тің "ешқандай жеңілдік жасамайды" деген ұстанымын сынап, бұл тек қиындыққа тап болған Детройт Үштігіне салық төлеушілер қаржыландыратын құтқару бағдарламасына қарсылық білдіруді күшейтеді деп мәлімдеді. CTF сондай-ақ "өзін-өзі көмектесу үшін ештеңе істемейтін үкіметтен көмек сұраған адамды түсіну қиын" екенін атап өтті, себебі олар "ондаған жылдар бойы салық төлеушілердің жомарттығында өмір сүргенін түсінбейді". National Post газетінің мақалашысы Кели Макпарланд "егер ол ештеңе бермесе, онда ол және оның мүшелері бәрін жоғалтуы мүмкін" деп болжады. Ол сонымен қатар Солтүстік Америка автоөнеркәсіпіндегі проблеманы басқару мен еңбек бірдей тудырғанын айтты, еңбекке жалақы мен жәрдемақыны өсірудегі сын айтты, бұл қызғанышқа толы болғанымен, басқаруды газды көп жұмсайтын жүк көліктерін сатудың және бағаны төмендету, жеңілдіктер, тегін газ және ақшаны қайтару сияқты сату тактикасын пайдаланудың қысқа мерзімді стратегиясы үшін шабуылдады. CTF Үш үлкеннің канадалық еншілес компанияларына ұсынылған 3,5 миллиард долларлық құтқару бағдарламасына қарсы шығып, бұл орташа канадалықтарға әділетсіз қаржылық ауыртпалық болып табылады, сонымен қатар Детройт автоөндірушілерінің қажетті өзгерістерді кейінге қалдыруына тағы бір себеп екенін айтты. CTF федералды және провинциялық үкіметтердің соңғы бес жылда Үш үлкенге 782 миллион доллар жұмсағанын атап өтіп, "Бұл ақша сұраныстарының түбі жоқ шұңқыры" деді. Левенза бұған келіспей, канадалықтар бұл қаржыны ел экономикасы қайта өркендеген кезде қайтаратын қарыз ретінде қарауы керектігін айтты. 20 желтоқсанда Канада мен Онтарио үкіметтері автоөнеркәсіпке 3,3 миллиард доллар несие ұсынды. Жоспар бойынша GM 3 миллиард доллар, ал Chrysler қалған бөлігін алуы тиіс еді. Форд тек несие сұрады, бірақ құтқару бағдарламасына қатыспады. CAW 2009 жылдың 8 наурызында General Motors Canada компаниясымен шығындарды қысқарту туралы келісім жасасты. Келісім қазіргі келісімшартты 2012 жылдың қыркүйегіне дейін қосымша бір жылға ұзартады және құрастыру жұмыскерінің қазіргі орташа жалақысы сағатына шамамен 34 доллар болады. Ол жылына 1700 доллар "арнайы бонусты" жояды және арнайы ақылы жұмыстан кетуді немесе "SPA күндерін" екі аптадан бір аптаға дейін қысқартады, сонымен бірге жоғары еңбек өтілі бар жұмысшылар үшін жылына алты аптаға дейін демалыс құқығын сақтайды. Сонымен қатар, келісім бойынша, мүшелер өздерінің денсаулық сақтау жәрдемақыларына ай сайын 30 доллар, жұмысшылар үшін әр отбасыға, ал зейнеткерлер үшін 15 доллар төлейді. Левенза сонымен қатар кәсіподақпен қамтамасыз етілген балаларды күту және сауықтыру бағдарламаларына компанияның үлесін 35 пайызға қысқартатынын айтты. Левенза бұл пакетті "үлкен құрбандық" деп атады. Алайда, бақылаушылар келісім жеткілікті деңгейде емес екенін атап өтті; Dominion Bond Rating Service сарапшысы Кам Хон оны "материалдық емес" деп сипаттады. Автомобиль өнеркәсібі бойынша консультант Деннис Де Розиерс General Motors компаниясы еңбек шығындарын қысқарту мүмкіндігін жіберіп алғанын айтып, банкроттық жақын қауіп екенін, Оттава мен Квинс-парк еңбек төлемдерін қысқартуды құтқару бағдарламасының шарты ретінде талап еткенін және зейнетақы қорына дефицит CAW-тің наразылық білдіруіне кедерілдіргенін айтты. CAW автожұмыскерлері еңбек өтілімен 10 апталық толық жалақымен демалысқа ие болып, зейнетақы қорына үлес қоспай, оның орнына қаржыландырылмаған міндеттемелерін жабу үшін салық төлеушілерге (зейнетақысы жоқтарды қоса) сенеді. Келісім Канадаға GM-нің Солтүстік Америкадағы өндірісінің 20 пайызы бөлінуіне және федералды және провинциялық салық төлеушілердің миллиардтаған долларын алуына байланысты, Левенза бұл қарыз болады деп стрес салды. Алайда, кейбір автоөндірушілердің құтқаруды қайталап сұрауының соңғы рет болмайтынын айтты. Деннис Де Розиерс GM-нің үкіметтік қарызын бірнеше тоқсан ішінде, нарықта жақсарудың алдында толықтай жұмсайтынын бағалады. Сонымен қатар, GM Canada президенті Артуро Элиас депутат Фрэнк Валериотеға GM-нің АҚШ үкіметіне алғашқы 30 миллиард долларлық қарызды алу үшін әлемдегі барлық активтерін кепілге бергенін мойындады, бұл Канада үкіметінен алған 6 миллиард долларлық қарызды кепілдеу үшін ешқандай актив қалдырмады. Канадалық салық төлеушілер федерациясы 1982 жылдан 2005 жылға дейін Оттава корпорацияларға 18,2 миллиард доллардан астам ақша бергенін, оның тек 7,1 миллиард доллары қайтарылатын болса, ал тек 1,3 миллиард доллары ғана қайтарылғанын атап өтті. 2009 жылдың 31 наурызында Канаданың федералды және Онтарио үкіметтері GM мен Chrysler ұсынған қайта құру жоспарларын бірлесіп қабылдамады. Бұл АҚШ президенті Барак Обама олардың аналық компанияларының жоспарларын қабылдамағаннан кейін бір күн өткен соң болды. Федералдық Индустрия министрі Тони Клемент және Онтарио премьер-министрі Далтон МакГинти CAW-тің бастапқы келісімінің шығындарды қысқарту үшін жеткіліксіз болғанын және кәсіподақ одан әрі жеңілдіктер жасау үшін келіссөз үстеліне оралуы керектігін айтты. Екі үкімет те бұл шаралар бизнестің тиімділігін қамтамасыз ету үшін салық төлеушілердің ақшасын қолдануды негіздеу үшін қажет екенін мәлімдеді. Fiat бас директоры Серхио Маркионне CAW жалақысын Канададағы Honda және Toyota еңбекке жатпайтын жұмыскерлерінің деңгейіне дейін төмендетуді сұрады, әйтпесе Chrysler-мен болатын одаластықтан бас тартады, нәтижесінде соңғысы банкротқа мәжбүр болады. 11-тараудан шыққаннан кейін Chrysler пайдаға оралып, үкіметтік қарыздарының бір бөлігін қайтарды.

Industry analyst Anthony Faria has criticized the labour contracts that Canadian Auto Workers then president Buzz Hargrove negotiated with the Big Three US automobile manufacturers in 2007, predicting that the subprime mortgage crisis and currency would hit Canadian auto production especially hard. Faria noted that UAW president Ron Gettelfinger agreed to have the UAW's "all in" wage, benefit and pension costs drop from a high of $75.86 per hour in 2007 to an average of about $51 per hour starting in 2010. By comparison, the CAW's cost per hour was $77 in 2007 and will rise to over $80 per hour by the end of the new contract. Faria said that Gettelfinger went into negotiations "with the right intention Save jobs. The CAW strategy was to squeeze every dime out of them." Hargrove was said to have "instilled backbone and an attitude that the union could always make the auto makers buckle at the bargaining table". Current union president Ken Lewenza has argued that labour is not responsible for the bankruptcy crisis facing the Big Three automakers, saying that his members would not make concessions part of any taxpayer funded bailout. Lawenza argued that the CAW agreed in 2007 to make concessions that will save the Big Three $900 million over three years. A spokesman for the Canadian Taxpayers Federation has criticized the CAW's "no concession" stance, saying that it only serves to strengthen the opposition to a taxpayer funded bailout for the struggling Detroit Three automakers. The CTF further pointed out that "It is especially difficult to understand anyone asking for government help that refuses to do anything to help itself to begin with", since they "fail to realize they've existed at the substantial largesse of taxpayers for decades". Kelly McParland, a columnist for the National Post, has suggested that "if he won't give anything, he and his members are likely to lose everything." He also said that the problem facing the North American auto industry was borne equally by management and labour alike, criticizing labour for building up pay and benefits for themselves that was as unsustainable as it was enviable, while attacking management for its short term strategy of selling gas guzzling trucks and sales tactics (price cuts, rebates, free gas and cash back schemes). The CTF has opposed the proposed CAD $3.5 billion bailout for Canadian subsidiaries of the Big Three, saying that it was an unfair financial burden on the average Canadian, as well as another excuse for the Detroit automakers to postpone much needed change. The CTF noted that federal and provincial governments spent $782 million in the past five years on the Big Three, saying "These have been a bottomless pit of requests for cash". Lewenza disagreed, saying that the bailout should be seen by Canadians as a loan that will be paid back when the country's economy is prosperous again. On December 20, the governments of Canada and Ontario offered $3.3 billion in loans to the auto industry. Under the plan GM was to receive $3 billion and Chrysler was to receive the rest. Ford only asked for a line of credit but did not be participating in the bailout. The CAW negotiated a cost cutting deal with General Motors Canada on March 8, 2009. The deal would extend the current contract for an additional year to September 2012, and preserves the current average assembly worker base pay of about $34 an hour. It would eliminate a $1,700 annual "special bonus," and reduce special paid absences or "SPA days" from two weeks to one week a year, while maintaining vacation entitlements which range up to six weeks a year for high seniority workers. The deal also introduced payments by members toward their health benefits $30 monthly per family for workers and $15 a month for pensioners. Lewenza said it also would trim by 35 per cent company contributions to union provided programs such as child care and wellness programs. Lewenza called the package a "major sacrifice." However, observers noted that the deal did not go far enough; Dominion Bond Rating Service analyst Kam Hon described it as "not material." Automotive industry consultant Dennis DesRosiers said that General Motors had missed the chance to slash labour costs, pointing out that bankruptcy was a looming threat, Ottawa and Queen's Park demanded cuts to the labour bill as a condition of the bailout, and that the deficit to the pension fund would prevent the CAW from striking. CAW autoworkers with seniority were able to maintain 10 weeks of vacation with full pay, while not contributing to their pension fund, relying instead on taxpayers (including these without pensions) to help make up their unfunded liabilities. The agreement is contingent on Canada being allocated 20% of GM's North American, and getting billions of dollars in federal and provincial taxpayer support, which Lewenza stressed will be loans. However, some suggested that this would not be the final time that automakers would request a bailout. Dennis DesRosiers estimated that GM will go through its government loans in a couple of quarters, long before any recovery in the market. Furthermore, GM Canada president Arturo Elias had admitted to MP Frank Valeriote that GM had pledged all its assets worldwide to the US government in order to secure the first tranche of a US$30 billion loan, leaving no assets to collateralize the $6 billion loan from the Canadian government. The Canadian Taxpayers' Federation noted that between 1982 and 2005, Ottawa handed out over $18.2 billion to corporations, of which only $7.1 billion was repayable, and only $1.3 billion was ever repaid. On March 31, 2009, the Canadian federal and Ontario governments jointly rejected the restructuring plans submitted by GM and Chrysler. This came a day after US President Barack Obama had rejected the plans of their parent companies. Both federal Industry Minister Tony Clement and Ontario Premier Dalton McGuinty suggested the CAW's initial deal was insufficient in cutting costs and the union had to return to the bargaining table to make further concessions. Both governments maintained that these were needed to make the business viable in order justify the use of taxpayers' money. Fiat CEO Sergio Marchionne has asked that CAW wages be reduced to the levels of non unionized workers from Honda and Toyota operating in Canada, or else they would walk away from the proposed alliance with Chrysler, resulting in the latter being forced into bankruptcy. Following its emergence from Chapter 11, Chrysler returned to profitability, repaying some of its government loans.

Unifor

Канадалық автожұмысшылар 2012 жылдың қазан айында Канаданың байланыс, энергетика және қағаз өндірушілер кәсіподағымен бірігуге дауыс берді. Жаңа біріккен кәсіподақ, Unifor, 2013 жылдың тамызында құрылтайлық съезін өткізді.

Фильмдер

CAW президенті Боб Уайт 1985 жылғы деректі фильмде маңызды рөлде ойнайды: Стурла Гуннарсон мен Роберт Коллизионның «Соңғы ұсыныс» фильмі. Фильм 1984 жылғы General Motors компаниясымен жүргізілген келісімшарт талқылауларын, CAW-дың құрылуын және UAW-тан бөлінуін көрсетеді. Бұл автокөлік зауытының жұмыс ортасы мен сауда келісімдерінің өнеріне қызықты үңілу.

Виндзор университетіне берілген сыйлық

CAW Local 200 Виндзор университетінің студенттік одақ ғимаратын қайта жаңартуға 4 миллион доллардан астам қаржы бөлді, және 1991 жылы осы сыйлықты ескере отырып, ғимарат CAW студенттік орталығы деп аталып қойылды.