Кіріспе

Рей Буттигиг (1955 жылдың 1 мамырында туған) – ақын және музыкант. Ол «Қала» бастауыш мектебінде оқыды, содан кейін Виктория қаласындағы Лицейде білім алды. Одан кейін ол АҚШ-қа көшіп, Нью-Йоркте оқуын жалғастырып, сонда тұрақты қоныстанды. 20 жасқа келгенде Лондонда және Нью-Йорк қаласындағы антологияларда бірнеше өлеңі жарияланды.

Жазу

Беттигиг "Пасторал" (1978), "Поэтикус I & II" (1986) және (1992) туындыларымен, сондай-ақ жасөспірім кезінде жазған алғашқы кітабы "Визард's Spider Mystic Glider" (1989) арқылы танымал; бұл кітаптар классикалық стильде жазылған. Кейіннен эксперименттері мен импровизациялық поэзиясында көбірек заманауи стильді қолданғанда ол сынға ұшырады. Соңғы жылдары "Тастардың даналығы" (2002), "Уақыт кітабынан қалған іздер" (2002) және "Шешім" (1999) сияқты туындыларында бұрынғы стильіне қайта оралды. Соңғы 25 жыл бойы Буттигиг тек ағылшын тілінде жазса да, ана тілі – мальтий тілінде өте аз жазды, бірақ оның туындыларында туған жері Мальтаның ықпалы әлі де зор.

Музыка

Он жасында Буттиджиг музыкаға қызығушылық танытты, ол Сент-Жозеф шіркеуіндегі үлкен түтікшелі органның галереясында латын әндерін шырқауды бастады. Ол сонымен қатар әртүрлі өлшемдегі, салмақты және құрамындағы металл бөлшектеріне, сондай-ақ қысқа толқынды радиоларға да қызығды; ол осы табылған аспаптардың үйлесімі ерекше музыкалық екенін, оларды әсер ету үшін пайдалануға болатынын ойлады. Кейін ол гитарада ойнауды үйреніп, алғашқы рок-импровизациялық тобы үшін әндер жаза бастады.

Cykx- ті қолдану

Бютигиг өзінің кәсіби музыкалық мансабын Нью-Йорк пен Филадельфияда бастады, онда ол алты мүшелі глэм/рок тобы Cykx-тің жетекшісі болды. Оның ұсынып тұратын әуендері лирикалық өлеңдерімен үйлесіп, жетпістің ортасында екі топ-ондық хитке айналды. Сонымен қатар, синтезаторлар, компьютерлер және электрондық музыкадағы тәжірибелер Буттигиге өз ара келісе алмайтын топтастарынан гөрі көбірек қызығушылық тудырды. Көп ұзамай топ таратылып, жаңа жоба қолға алынды: Ray Buttigieg/Cykx, мұнда Cykx – бұл топ мүшелерінің орнын басатын компьютер болды. Поп немесе рок шығармалары енді дыбысты зерттеу мен тәжірибеге айналды. Compucircuit 0.008 м/с (1981) және Mechanism of Thought (1984) екі альбомы да жаңалық болды. Буттигиг электронды синтезаторлардың музыкада үшінші "биік деңгей" екеніне сенді, ал бірінші және екінші деңгейлер – акустикалық және электрлі аспаптар.

Жеке жұмыс

Беттигиг алғашқы Mellotron пернетақтасын көріп тұрғанда жеке карьерасын бастады. 70-ші жылдары Earth noise және Sound Science Series сияқты бірнеше жобамен бір уақытта айналысып, сонымен қатар жеке маңызды туындылар мен басқа да сериялық концепциялармен жұмыс істеді. 80-ші жылдары The Symphonic Poems, Music for және Diary of an Earthling серияларын жасады. Фильмдер мен бейнелеу өнері визуалды және поэзияны үйлестіруге мүмкіндік берді, бұл ретте музыкалық саундтректерді визуалды бейнелермен бірге жасады. Ол мансабын "Sound of Transformation – Симфониялық өлең №1" (1982), "Кванттық механика" (1985), "Фильмдерге арналған музыка" (1986), "Кодтар" (1987) және "Табиғаттың музыкалық инстинкттері" сияқты ықпалды және әсем альбомдарды шығарумен жалғастырды.

Жазбаларды шығару және бірлесіп жұмыс істеу

70-жылдардың ортасынан бастап мансабының алғашқы күндерінен-ақ Буттигиг шығармашылық кеңес беруші, серіктес, продюсер және идея авторы ретінде іздестірілді. Оның жұмыстарының қатарында 80-ші жылдардағы Rebellion, Process және After Thought, ал 90-шы жылдарда Novi Mystici, Prosper Falls, Selfish like Magnets және Noise Button тобымен бірлескен әндер жазу және продюсерлік қызметтері бар. Жаңа мыңжылдықтың соңғы жылдары Буттигиг басқа орындаушылар үшін поп-музыка, готикалық стильдегі әндер жазды және электроника, эмбиент, жаңа дәуір сияқты барлық электронды жанрларға белсенді түрде енді, FTSG, Dyr3, System 6, Desire becomes Being және Circa 2000 AD топтарымен бірге жұмыс істеді. Бұл жұмыстар Cykxincorp және Standing Stone Recording Company жазбалар компаниялары үшін жасалды, олар Cykxincorp Group of Companies құрамына кіреді.

Симфониялық өлеңдер

Трансформация дыбысы – Симфониялық өлең №1 (1982)
Негізгі ауысу – Симфониялық өлең №2 (1982)
Мыңжылдыққа жақындау – Симфониялық өлең №3 (1984)
Тізбек – Симфониялық өлең №4 (1987)
Жанның руы – Симфониялық өлең №5 (1989)
Таза көрініске жақын – Симфониялық өлең №6 (1991)
Deus Meus, олар не істеп жатыр? – Симфониялық өлең №7 (1993)
Прокион [aCMi] – Симфониялық өлең №8 (1995)
Розуэлл 1947, Ғажанақтың қалдықтары – Симфониялық өлең №9 (1999)