Кіріспе

Бірінші практикалық, коммерциялық сәтті аналогты бейнежазба

2 дюймдік квадроплекс бейнежазба (сондай-ақ 2 дюймдік квадроплекс бейнежазба немесе квадроплекс деп аталады) – алғашқы практикалық және коммерциялық сәтті аналогты бейнежазба форматы. Ол 1956 жылы Калифорния штатының Редвуд-Сити қаласындағы американдық Ampex компаниясы тарапынан теледидар индустриясы үшін әзірленді және шығарылды. Осы форматты қолданатын алғашқы видеожазғыш сол жылы жасалды. Бұл формат теледидар операцияларын және теледидар өндірісін революциялады, өйткені сол кезге дейін теледидар индустриясына қолжетімді жалғыз жазба құралы – кинофильм болды. Көптеген АҚШ телеарналарындағы кешіктірулерде киноскоп пленкасы қолданылатындықтан, оны дамытуға уақыт кеткен. Сондықтан арналар батыс уақыт белдеулерінде кейінірек эфирге шығару үшін телепрограммаларды уақыт бойынша өзгертудің тиімді, экономикалық және жылдам әдісін іздеді, фильмді өңдеу мен монтаждаудың қымбат және уақытты талап ететін процесінен гөрі. Осы қиындықтарға тап болған телерадиокомпаниялар магниттік таспаны жазу технологиясын (бұрын аудио жазу үшін пайдаланылатын) теледидармен де пайдалануға бейімдеуге тырысты. 1954 жылға қарай АҚШ-тағы теледидар индустриясы Голливудтың барлық студияларының жиынтығынан да көп фильмді тұтынып отырды. "Quadruplex" термині NTSC 525 жол / 30 кадр/секунд стандарты үшін 14 386 айналым/минут (секундына 960 жазылған жолақ үшін) және PAL 625 жол / 25 кадр/секунд бейне стандартын қолданатындар үшін 15 000 айналым/минут (секундына 1000 жолақ үшін) жылдамдықпен лента бойынша көлденең айналатын (ені бойынша) бас дөңгелекке орнатылған төрт магниттік жазу/ойнату басшаларын пайдалануға қатысты. Бұл әдіс квадраттық сканерлеу деп аталады, ал кейінірек видеотаспа форматтарында қолданылатын спиральді сканерлеу тасымалынан өзгеше. Таспа секундына белгілі бір жылдамдықпен жүрді; аудио, басқару және сигнал тректері таспаның шеттеріне жақын стандартты сызықтық түрде жазылды. Сигнал трегі екінші аудио трегі ретінде немесе сызықтық бейне өңдеу үшін сигнал тондары немесе уақыт кодын жазу үшін пайдаланылды. Квадроплекс форматы сегменттелген жазуды қолданады; 2 дюймдік квадроплекс бейнежазбадағы көлденең жазылған әр бейне жол 16 (NTSC) немесе 20 (PAL) аралас бейне өрісін қамтиды. (NTSC жүйелері үшін математикалық есептеулерге сүйенсек, бір өрісті толтыру үшін әрқайсысы 16 жолдан тұратын 15 көлденең бас өтуі қажет.) Бұл 2 дюймдік квадроплекс форматтың "трик ойнату" функцияларын, мысалы, тоқтату, жылдам ойнату және кері ойнату немесе өзгермелі жылдамдықпен ойнатуды қолдамайтынын білдіреді. (Шын мәнінде, квадроплекс форматы тек таспа қалыпты жылдамдықпен ойнатылғанда ғана танылатын суреттерді қайта шығара алатын.) Дегенмен, ол сурет биіктігі бойынша шамамен 400 жолдың көлденең ажыратымдылығымен өте жоғары сапалы суреттерді шығара алды және 1956 жылы пайда болғаннан бастап 1980 жылдардың ортасына дейін теледидар хабарларын таратудың де-факто индустрия стандарты болып табылды, содан кейін жаңа, кішкентай және техникалық қызмет көрсетуге азырақ талап ететін видеотаспа форматтары, мысалы, C типті видеотаспа оны ығыстырды. 2 дюймдік квадроплекстің үш түрлі нұсқасы болды:

Төменгі жолақты, Ampex компаниясы 1956 жылы енгізген квадроплекстің алғашқы түрі,
Жоғары жолақты, видеоны таспаға жазу үшін кеңірек жолақты пайдаланды, нәтижесінде видеотаспа жазғышынан (VTR) жоғары ажыратымдылықтағы бейне алынды, және
Супер жоғары жолақты, жақсырақ уақыт базасының тұрақтандырылуы үшін пилоттық тонды және жоғары коэрцитивті таспаны пайдаланды. Ampex компаниясы 1960 және 1970 жылдары жасаған көптеген квадроциклдер төменгі және жоғары жолақты 2 дюймдік квадроцикл таспасын ойната алады.

АМПЕКС

VR 1000 (1956) (VRX 1000) FM Төмен жолақты, үш түтікшелі, монохромды. Уақыт базасын түзету жоқ. VR 1000 "Ален" немесе "Аленді" жаңарту жиынтықтары (Ampex үшін Ален Электроникасында Стив Аллен жасаған) түсті қатты күйге, FM жоғары жолақты жаңартуға, қатты күйлі сервожүйеге мүмкіндік берді. VR 1001 VR 1000, көліктік бөлімі тік орналасқан. VR 2000 (1964) Қатты күйлі, жоғары жолақты, алғашқы түсті төртбас VTR. Таңдаулы Editec, сигналдың жоғалуын өтеу мүмкіндігі. 10-шы бастық. Аналогтық ТБК. VR 1195 (1966) VR1100, көптеген Ampex жаңартуларымен. VR 1200 (1966) Қатты күйлі, түсті жоғары жолақты. Аналогтық ТБК. Таңдаулы Editec. VR 2000 машинасының бюджеттік нұсқасы. VR 3000 (1967) Mark 11 шарлы подшипниктері бар бастығы бар портативті VTR. Барлық форматты VTR (NTSC/PAL/SECAM, 15 дюйм/секунд/7,5 дюйм/секунд, жоғары жолақты/төмен жолақты). Цифрлық ТБК мүмкін болды, бірақ негізгі құрылғыға кең ауқымды механикалық өзгерістер енгізуді қажет етті. Батареядан немесе желіден қуат алады. VR 3000B VR 3000-нің жақсартылған портативті VTR нұсқасы. Цифрлық ТБК қосымша модуль ретінде қол жетімді болды және негізгі құрылғыға ешқандай өзгеріс енгізуді қажет етпеді. Жақсартылған батареялар. AVR 1 (1973) Өте жылдам VTR, вакуумдық бағаналар, вакуумдық капистан, ауамен тасымалдау. NTSC/PAL ауыстырылатын. Аналогтық ТБК. ACR 25 (1974) Екі AVR 1 типті палубалары бар кассеталық VTR. ACR 25B (1975) ACR 25, AVR 2 цифрлық ТБК-мен жабдықталған кассеталық VTR. AVR 2 (1974) Цифрлық ТБК, студияларда және алыс трансляциялық жүк көліктерінде қолданылатын ықшам Quad. 110 вольт бір фазалы АЖ тогын пайдаланады (басқа Quad модельдеріне 220 вольт немесе 3 фазалы АЖ тогы қажет, бірақ AVR 2 110 немесе 220 вольтқа қосылуы мүмкін). AVR 3 (1975) Соңғы Ampex Quad, цифрлық ТБК. Вакуумдық капистан. Супер жоғары жолақты. VR 2000 және VR 1200 (сондай-ақ VR 1100E және VR 1195, және кейбір жаңартылған VR 1000 VTR) бейнетаспаның ойнату уақытының қателерін түзету үшін модульдерді қолданды.

Басқалар

Sony 1958 жылы NHK-да Ampex VTR-ді көргеннен кейін 2 дюймдік VTR-ді тәжірибелік түрде жасады, бірақ ешқашан 2 дюймдік төрттік VTR-ді сатқан жоқ. VA 50 және VA 100 Visual Electronics (АҚШ) компаниясы сатты. (1965-1970) Джим Тарптың жазбасы. Олар алдымен RB 1000 ретінде сатылған Стив Алленнің көптеген бөліктерімен жабдықталған Allenized VR 1000 болды. Кейін Visual Allenized Bosch BM 20 үлгісіне көшті және оларды VA 50 және VA 100 деп бояды.

2 дюймдік төртбұрышты тағдыр

2 дюймдік квадро формат теледидарлық хабар тарату және бейне өндірісінде басты формат ретінде қолданылмайды, себебі ол көп бұрын 1" C түрі (1976), U-matic және Betacam сияқты пайдалануға оңай, тиімді және техникалық қызмет көрсетуге азырақ мұқтаж аналогты таспа форматтарымен ығыстырылды. Телевизия және бейне индустриясының цифрлық бейне таспаға (DVCAM, DVCPro және Digital Betacam) және жоғары ажыратымдылыққа (HDCAM) өтуі аналогты таспа форматтарын көнелтті. VR 1000 дәуіріндегі аппараттарды пайдалану үшін жоғары білікті видео инженердің дағдылары қажет болды. Таспаны ауыстырғанда оператор VTR-ді "реттеуге" жарты сағатқа дейін уақыт жұмсайтын, яғни ойнатуға дайын болғанша аппаратты таспаға калибрлеу үшін арнайы техникалық түзетулер жасайтын. VR 1200/2000-ден бастап, бастың өндірісі/жөндеуінің дәлдігі, уақыт базасын түзету және қатты күйдегі электрониканың жылу тұрақтылығының артуы таспаны бір минуттан кем уақытта ауыстыруға мүмкіндік берді және серво калибрлеуді тек бір сменада қажет етті. AVR 1-ден бастап серволар өздігінен калибрленді және оператор таспаны жылдам орналастыра алды. Қызметте қалған аз ғана квадроплекс VTR-лер 2 дюймдік квадровидеотаспа материалдарын жаңа деректер сақтау форматтарына көшіру және/немесе қалпына келтіру үшін қолданылады, алайда 1950-1960 жылдардағы көптеген телесериалдар бірнеше жыл бұрын заманауи медиаға қайта өңделген, тіпті соңғы онжылдықта цифрлық форматқа ауыстырылған.

Жалпы сілтемелер

TV Broadcasting, Харольд Э. Эннес, 1971, 8-тарау, 356-388 беттер. quadvideotapegroup.com, Quad VTR ұшақтарда.

Патенттер

"Магниттік таспаны жазу және ойнату жүйесі", Ampex компаниясының 1955 жылдың мамыр айында тіркелген, 1958 жылдың желтоқсанында шығарылған патенты.