Кіріспе

VHS-дің жақсартылған нұсқасы

S VHS (スーパー・ヴィエイチエス), Super VHS деп белгілі тақырыпшасы, тұтынушы деңгейіндегі бейне тіркеу үшін VHS (VHS – үйдегі бейне жүйесі) стандартының жақсартылған нұсқасы болып табылады. Жапонияның Victor компаниясы S VHS-ті 1987 жылдың сәуір айында Жапонияда JVC HR S7000 VCR брендімен, ал кейіннен шетелдік нарықтардың кейбірінде ұсынды. 1987 жылдың соңына қарай, басқа бәсекелестерден шыққан алғашқы S VHS VCR модельдерінің ішінде Hitachi VT 2700A, Mitsubishi HS 423UR, Panasonic PV S4764, RCA VPT 695HF және Toshiba SV 950 кірді. Ол IEC 60774-3 және IEC 60774-4 стандарттары бойынша стандартталған.

Техникалық ақпарат

VHS сияқты, S VHS форматы түсті модуляция схемасы арқылы қолданады. S VHS жарықтық (люма) ажыратымдылығын жарықтық жолақтың енін кеңейту арқылы жақсартады. Аудио жазуда S VHS, VHS-тің дәстүрлі сызықтық (негізгі) және жоғары сапалы (Hi Fi) – Аудио жиілік модуляциясы (AFM) дыбыс жолдарындағы мүмкіндіктерін сақтайды. Кейбір кәсіби S VHS құрылғылары импульстық код модуляциясы (PCM) цифрлық аудио жолын (стерео 48 кГц) қалыпты бейне, Hi Fi стерео және моно аналогтық аудиомен бірге жаза алады. S VHS жолағының ені PAL жазбаларына қалыпты бейне сигналымен бірге телетекст деректерін қосуға мүмкіндік береді, оларды стандартты VHS құрылғыларында емес, кәдімгі теледидар суретінің үстіне қою арқылы көрсетуге болады. Телетекстпен жабдықталған қабылдағыш/декодер (теледидар, компьютерлік карта және т.б.) бейне сол сәтте қабылданып жатқан телехабар сияқты көрсетілген телетекст деректері туралы ақпаратты көрсетеді.

Жабдық

S VHS бейнекассеталар (VCR) және кассеталар сырт түрі мен жұмыс істеу принципі бойынша дерлік бірдей және VHS форматымен кері үйлесімді. VHS VCR-лар S VHS жазбаларын мүлдем ойната алмайды, бірақ негізгі VHS форматында S VHS таспасына жазуға болады. Жаңа VHS VCR-лар, олардың техникалық сипаттамаларына байланысты, S VHS квази-ойнату немесе Super Quasi Play Back, қысқартылып SQPB деп аталатын мүмкіндік ұсынады. SQPB негізгі VHS ойнатқыштарына S VHS жазбаларын қарауға (бірақ жазуға емес) мүмкіндік береді, алайда VHS сапасынан төмендеуге ұшырайды. Бұл мүмкіндік S VHS видеокамерамен түсірілген жазбаларды көруге ыңғайлы, олар толық өлшемді S VHS бейнекассетасында немесе кіші S VHS C бейнекассетасында сақталған. Кейінгі үлгідегі S VHS VCR-лар S VHS ET деп аталатын жазу опциясын ұсынады, бұл SVHS VCR-ға VHS таспасына жазуға мүмкіндік береді. S VHS ET – VHS стандарттарының тағы бір модификациясы, ол көбірек таралған және арзан VHS таспаларында S VHS сапасына жақын жазбаларды жасауға мүмкіндік береді. S VHS ET жазбаларын SQPB жабдықталған VHS VCR және S VHS VCR-да көруге болады. S VHS мүмкіндіктерінен толыққанды пайдалану үшін мониторға немесе телевизорға тікелей бейнеқосылым қажет, тікелей S Video ұясы немесе S Video қолдауы бар SCART арқылы қосылғанда ең жақсы нәтиже беріледі.

Медиа

S VHS жүйесінің күшейтілген мүмкіндіктерін толық пайдалану үшін, яғни ең жақсы сапада жазу және көру үшін, S VHS видеомагнитофонына S VHS бейнекассеталары қажет.

Жетістік шектеулі

VHS-тің логикалық мұрагері деп белгіленгеніне қарамастан, S VHS VHS-ті толық ауыстыра алмады. Сол сияқты, S VHS жалдау және фильмдерді сату да нашар болды. S VHS форматында алдын ала жазылған бірнеше фильм шықты, бірақ нарықтың нашар қабылдауы студияларды жоғары сапалы өнімдерін S VHS-тен Laserdisc-ке, кейін DVD-ге көшіруге мәжбүр етті. 2007 жылға қарай, тұтынушыларға арналған S VHS видеомагнитофондары әлі де қолжетімді болды, бірақ оларды дүкендерде табу қиын болды. Мацушита және Мицубиси сияқты ірі видеомагнитофон өндірушілер DVD жазғыштарға және қатты дискіге негізделген цифрлық бейне жазғыштарға (DVR) біртіндеп көшті. DVD/видеомагнитофон комбинациялық құрылғылары көбінесе тек VHS форматын ұсынды, S VHS стандартын емес. Тұтынушыларға арналған бейнекамера нарығында MiniDV, DVD және, әсіресе, жадқа негізделген бейнекамералар S VHS C бейнекамераларын ығыстырды. Цифрлық бейнекамералар әдетте S VHS C құрылғыларынан дыбыс/бейне сапасы, жазу уақыты, сапасы жоғалмайтын көшіру мүмкіндігі және өлшемдері сияқты техникалық көрсеткіштер бойынша басымдық танытады. Видеокассеталар көбінесе поштамен немесе онлайн тапсырыс беру арқылы қолжетімді, бірақ бөлшек саудада өте сирек кездеседі және жоғары сапалы стандартты VHS кассеталарынан әлдеқайда қымбат.

Видео түсіру

Камкодер ретінде кішірек форматтағы S VHS C, Hi8 форматымен бәсекелесіп, үй видео пайдаланушылары арасында шектеулі сәттілікке қол жеткізді. Толық өлшемді S VHS әуесқой видео индустриясында көбірек танымал болды, себебі ол жақсы сапада кем дегенде екінші буын көшірмелерін жасауға мүмкіндік берді, бұл монтаждау үшін қажетті еді. JVC, Panasonic және Sony әуесқой және жартылай кәсіби өндіріс үшін өнеркәсіптік S VHS құрылғыларын сатты. Көптеген колледждер мен университеттер студенттерді оқыту үшін S VHS-ті пайдаланды, өйткені кассеталар Betacam SP кассеталарына қарағанда арзан болды және жазу уақыты ұзақ болды, сонымен қатар студенттерді кәсіби деңгейдегі жабдықпен оқытуға болады. АҚШ-тағы бірқатар жергілікті телеарналар және Канададағы жергілікті кабельдік арналар 1990 жылдары қалалық кеңестер мен Рождество шерулері сияқты жергілікті бағдарламаларды жазу және көрсету үшін S VHS-ті қолданды. Осы станциялар үшін, олар қолданған U-Matic форматы тоқырап бара жатқанда, бірақ сандық видео әлі де көп жылдардан кейін қолжетімді болғанда, S VHS U-Matic өндірісі үшін қолданылып жүрген композиттік жүйелерден жазу үшін пайдаланылды. Кейбір телеарналар S VHS форматын материалды алу және одан кейінгі студиялық монтаждау үшін қолданды, бірақ желілік студиялар S VHS-тен қашып жүрді, себебі Betacam форматының жаңа буындары өнеркәсіптік стандартқа айналған еді.

S-VHS және ED-Beta

S VHS жарияланғаннан кейін көп ұзамай Sony кеңейтілген ажыратымдылықтағы Betamax (ED Beta) туралы хабарлама жасады. S VHS – JVC-нің келесі буын видео форматы, ол бәсекелес Super Betamax форматына (ол VHS-тен жақсырақ сапа ұсынды) басымдық ету үшін жасалған. Sony ED Beta-ны S VHS-ке қарсы жаңа буын бәсекелесі ретінде әзірледі. Видео өнімділігі тұрғысынан, ED Beta S VHS-тен тіпті артық жарық беру қабілетін ұсынды – 500 теледидарлық жол (TVL) көлденең ажыратымдылық, бір сурет биіктігі үшін, S VHS немесе Laserdisc-тің 420 TVL-іне қарағанда; бұл ED Beta-ны кәсіби цифрлық видео форматтарымен (520 TVL) шамалас деңгейге жеткізді. Алайда, түс өнімділігі соншалықты жақсы болған жоқ, себебі S VHS немесе ED Beta 0,4 мегагерц немесе ~30 TVL-ден аспады, ал NTSC хабар таратуының түс ажыратымдылығы ~120 TVL, ал DVD-нің түс ажыратымдылығы ~240 TVL-ді құрады. S VHS кейбір телеарналарда соңғы жаңалықтарды арзан бағамен «орында» түсіру үшін қолданылды, бірақ ол бірнеше буын (студиялық) пайдалануға жарамсыз болды. Аудио өнімділігі тұрғысынан, VHS және Beta ерекше сапалы аналогтық Hi-Fi стерео дыбысын ұсынды. Дөңгелекті қайта ойлап табудың қажеті болмады, сондықтан S VHS және ED Beta өз алдыңғыларының AFM схемаларын өзгеріссіз пайдаланды. Кәсіби S VHS құрылғылары цифрлық PCM аудиосын ұсынды, бұл мүмкіндік ED Beta құрылғыларында болған жоқ. PAL нарықтарында екі формат үшін де тереңдікпен мультиплекстеу аудиосы қолданылды. АҚШ нарығында негізгі тұтынушылар нарығы S VHS-тің шығарылымын көбінесе назарға алмады. Betamax нарығы күрт төмендегендіктен, келесі буын видео үшін «формат соғысы» болған жоқ. Sony АҚШ нарығында ED Beta өнімдерін шығарғаннан кейін екі жыл ішінде тоқтатты, бұл S VHS-ке де-факто жеңіс сыйлады (егер оны мұндай деп атауға болатын болса). (VHS құрылғылары VCR өнімдерінің өмірлік циклы аяқталғанға дейін S VHS құрылғыларын сатудан озып кетті.) Кейбір телеарналар Betacam кәсіби жабдықтарына арзан балама ретінде ED Beta жабдықтарын сатып алғаны туралы куәліктер бар, бұл Sony басшылығының тұтынушылық (ED Beta) бөлімі өздерінің табысты кәсіби видео бөлімінің сатуын кемсітуіне жол бермеу үшін шаралар қолданғаны туралы болжамдарға әкелді. Дегенмен, ED Beta енгізілген кезде VHS-тің жеңісі анық болды және ED Beta атынан жасалған ешқандай бәсекелестік үй видео нарығын қайтаруға жеткіліксіз болды.

Цифрлық аудио үшін пайдалану

1991 жылы Alesis S VHS кассеталарын пайдаланатын сегіз тректік цифрлық аудио жазу жүйесі ADAT-ты таныстырды. ADAT машинасы 16 биттік (кейін 20 биттік) ажыратымдылықтағы сығылмаған аудио материалдың сегіз трегін жазды. Жазу уақыты кассетаның номиналды ойнату уақытының үштен бірін құрады, мысалы, 120 минуттық S VHS кассетасы 40 минуттық сегіз тректік аудионы сақтады. Studer V Eight (Alesis M20 ретінде өндіріп, сатты) және V Twenty Four сандық көп тректік жазғыштарды жасады. Бұл құрылғылар 8 тректік және 24 тректік цифрлық аудио жазу үшін S VHS кассеталарын пайдаланды, бұл оларды DASH катушкалық цифрлық жазғыштардан едәуір арзан етті. Видеомагнитофонның механизмдерін Studer үшін Matsushita жасады.