Кассеталық магнитофондар және олардың даму тарихы

Кіріспе

Аудио компакт-кассеталарды ойнату және жазуға арналған таспа машинасы. Кассеталық дек – қуат күшейткіші немесе динамиктері жоқ, аудио кассеталарды ойнату және жазуға арналған таспа машинасының бір түрі, ол негізінен тасымалдау құралы ретінде қызмет етеді. Ол автомобильдік ойын-сауық жүйесінің, портативті мини жүйенің немесе үй құралымдық жүйенің бөлігі болуы мүмкін. Соңғы жағдайда ол құралымдық кассеталық дек немесе жай ғана құралымдық дек деп аталады. Таспа жазғыш – қуат күшейткіші бар және динамигі бар немесе осымен бірге келетін құрылғыны анықтау үшін қолданылатын жалпы термин.

Шығу тегі

Шағын, алынып-салынатын картриджге орналастырылған тұрақты ленталық катушканы қолданған алғашқы тұтынушы магнитофоны – 1958 жылы пайда болған RCA магнитофон картриджі, ол кассеталық форматқа дейінгі нұсқа болды. Сол кезде, ленталық магнитофондар мен ойнатқыштар энтузиастар арасында кең таралған, бірақ олар үлкен жеке катушкалар мен ленталарды қажет етті, оларды қолмен орнату қажет болды, бұл оларды кездейсоқ тұтынушылар үшін қолжетімсіз етті. RCA және Bell Sound компаниялары картридж форматын коммерцияландыруға тырысты, бірақ бірнеше факторлар оның қабылдануын тежеді, соның ішінде алдын ала жазылған медиа каталогындағы таңдаулардың жарнамаланғаннан кем болуы, өндірісті орнатудың кешігуі және аудиофилдердің шын мәнінде жоғары сапалы деп санамаған жеке дизайн. «Компакт кассета» (Philips тауарлық белгісі) тек ауызша диктант үшін портативті құрылғы ретінде сатылды. Лентаның ені 1⁄8 дюйм (іс жүзінде 0,15 дюйм, 3,81 мм) ал лента жылдамдығы секундына 1,875 дюйм (4,8 см) болды, бұл Hi-Fi жиіліктеріне жауап бермейтін және шу деңгейі жоғары еді. Алғашқы диктофондар диктант жазуға және журналистерге арналған, әдетте, микрофоны мен автоматты күшейтуді басқаруы бар батареямен жұмыс істейтін қолға ұсталатын құрылғылар болды. 1970-ші жылдардың ортасына қарай магнитофонның дыбыс сапасы жақсарды, ал қолмен деңгейді басқару және VU өлшегіштері бар кассеталық палуба үйдің жоғары сапалы жүйелерінің стандартты бөлігіне айналды. Dolby B жоғары жиіліктердің дыбыстылығын пайдаланып, төмен деңгейдегі жоғары жиіліктерді 9 дБ-ға дейін күшейтеді, оларды (және шуды) ойнату кезінде азайтады. CrO2 жалпы шу деңгейін төмендету және жоғары жиіліктердің жауабын кеңейту үшін әртүрлі бейімділік және теңдеу параметрлерін қолданды. Бұл элементтердің барлығы алғаш рет 15 кГц-ден жоғары жиіліктегі жауап беруге мүмкіндік берді. Бұл палуба Накамичидің жоғарғы жүктеу механизміне негізделген, содан кейін көп ұзамай Wollensak, 3M бөлімшесі жасаған сенімді механизмге негізделген 201 моделімен ауыстырылды, ол әдетте аудио/визуалды қолданбаларда қолданылатын. Екеуі де екі арна арасында немесе екі арна үшін де ауыстырылатын ерекше бір VU метрді ұсынды. 200 модельінде фортепиано пернелері сияқты басқару элементтері болды, ал 201 модельінде кері оралу/жылдам оралу үшін жеке тұтқаның және сол дәуірдегі коммерциялық ленталық магнитофондарда кездесетін үлкен ойнату және тоқтату батырмасының ерекше комбинациясы болды. Көптеген өндірушілер стандартты жоғарғы жүктеу форматын қабылдады. 1970-ші жылдардың соңында келесі стандартты форматқа әкелетін әртүрлі конфигурациялар болды, ол алдыңғы жүктемеге (негізгі суретті қараңыз) бір жағында кассеталық ұя, екінші жағында екі VU метрі және кейіннен ортасында метрлері бар екі кассеталық палубалар болды. Механикалық басқару элементтері электроникалық иінтіректерді басқаратын электронды батырмалармен ауыстырылды, бірақ төмен бағалы модельдер механикалық басқару элементтерін сақтайтын. Кейбір модельдер әндер арасындағы үзілістерді іздеп, санай алады.

The first consumer tape recorder to employ a tape reel permanently housed in a small removable cartridge was the RCA tape cartridge, which appeared in 1958 as a predecessor to the cassette format. At that time, reel to reel recorders and players were commonly used by enthusiasts, but required large individual reels and tapes which had to be threaded by hand, making them less accessible to the casual consumer. Both RCA and Bell Sound attempted to commercialize the cartridge format, but a few factors stalled adoption, including lower than advertised availability of selections in the prerecorded media catalog, delays in production setup, and a stand alone design that was not considered by audiophiles to be truly hi fi. The "compact cassette" (a Philips trademark) and marketed as a device purely intended for portable speech only dictation machines. The tape width was 1⁄8 inch (actually 0.15 inch, 3.81 mm) and tape speed was 1.875 inches (4.8 cm) per second, giving a decidedly non Hi Fi frequency response and quite high noise levels. Early recorders were intended for dictation and journalists, and were typically hand held battery powered devices with built in microphones and automatic gain control on recording. Tape recorder audio quality had improved by the mid 1970s, and a cassette deck with manual level controls and VU meters became a standard component of home high fidelity systems. Dolby B uses volume companding of high frequencies to boost low level treble information by up to 9 dB, reducing them (and the hiss) on playback. CrO2 used different bias and equalization settings to reduce the overall noise level and extend the high frequency response. Together these allowed a usefully flat frequency response beyond 15 kHz for the first time. This deck was based on a top loading mechanism by Nakamichi, then soon replaced by the Model 201 based on a more reliable transport made by Wollensak, a division of 3M, which was commonly used in audio/visual applications. Both featured an unusual single VU meter which could be switched between or for both channels. The Model 200 featured piano key style transport controls, with the Model 201 using the distinctive combination of a separate lever for rewind/fast forward and the large play and stop button as found on their commercial reel to reel machines of the era. Most manufacturers adopted a standard top loading format with piano key controls, dual VU meters, and slider level controls. There was a variety of configurations leading to the next standard format in the late 1970s, which settled on front loading (see main picture) with cassette well on one side, dual VU meters on the other, and later dual cassette decks with meters in the middle. Mechanical controls were replaced with electronic push buttons controlling solenoid mechanical actuators, though low cost models would retain mechanical controls. Some models could search and count gaps between songs.

Кең таралған қолданылуы

Кассеталық дискілер көп ұзамай кеңінен қолданыла бастады және кәсіби мақсаттарда, үй аудио жүйелерінде, автомобильдерде мобильді пайдалану үшін, сондай-ақ портативті диктофондар үшін әртүрлі конструкцияларда жасалды. 1970 жылдардың ортасынан 1990 жылдардың соңына дейін кассеталық дискілер автомобильдегі музыканың басты көзі болып табылды. 8 тректік картридж сияқты, олар көліктің қозғалысына төзімді болды, бірақ таспаның дірілдеуін азайтты, сондай-ақ физикалық өлшемдері кішкентайырақ және жылдам оралу мүмкіндігіне ие болды. Кассетаның танымалдылығын 1979 жылы Sony компаниясы шығарған "жеке" кассета плеері – Walkman артығырақ арттырды, ол арнайы түрде тек құлаққаптар арқылы тыңдауға арналған, өте ықшам, киюге қолайлы музыка көзі ретінде жасалған. Мұндай плеерлердің көп бөлігі Sony өнімдері болмаса да, "Walkman" атауы осы типтегі құрылғының синониміне айналды. Кассеталық дискілер ақырында дерлік барлық танымал үй аудио брендтерімен және көптеген кәсіби аудио брендтерімен шығарылды, әр компания жоғары сапалы модельдерді ұсынды.

Жүгіртуді жақсарту және қосымша мүмкіндіктер

Кассеталық плеерлер 1980 жылдардың ортасына қарай өнімділік және күрделілік шыңына жетті. Nakamichi, Revox және Tandberg сияқты компаниялардың кассеталық плеерлері бірнеше магниттік бас, жеке катушкалы моторлармен жұмыс істейтін екі роликпен жабдықталған болатын. Автоматты түрде лентаны кері айналдыратын плеерлер кең таралды және көптеген автомобильдерде заводтан орнатылған стандартты жабдық болды.

Интегралды шуды азайту жүйелері - Dolby B, C және S

Dolby B шуды азайту жүйесі, катушкалы технологиямен салыстырғанда, салыстырмалы түрде баяу және тар кассеталарда төмен шу деңгейін қамтамасыз етуге маңызды рөл атқарды. Ол жазу кезінде жоғары жиілікті, әсіресе төмен деңгейдегі жоғары жиілікті дыбыстарды күшейтеді, ал ойнату кезінде сәйкес жоғары жиілікті азайтуды қолданады. Бұл жоғары жиілікті шуды (сызылуды) шамамен 9 дБ-ға төмендетеді. Dolby C (1980 жылдан бастап) және Dolby S түрлері жаңартылған нұсқалардың ішінде болды. Дегенмен, олардың арасында Dolby B ғана автомобильдердегі аудио жүйелерде кеңінен қолданылды.

Цифрлық электрониканы интеграциялау, 1980 жылдардан бастап

Цифрлық революцияның бір бөлігі ретінде электроника технологиясының үздіксіз дамуы цифрлық схемалардың құнын остіктеп, технологияны тұтынушы электроникасына қолдануға мүмкіндік берді. Мұндай цифрлық электрониканы кассеталық плеерлерге қолдану – механикалық жүйелерді электрондық компоненттермен жақсарту арқылы олардың өнімділігін арттыру, икемділігін ұлғайту немесе құнын төмендетуге бағытталған мехатроникалық жобалаудың ерте мысалы болып табылады. Кассеталық плеерлердің тасымалдау және басқару механизмдеріне логикалық схемалар мен соленоидтарды енгізу, көбінесе «логикалық басқару» деп аталады, бұрынғы «пиано пернесі» тәрізді басқару элементтерімен және механикалық байланыстармен салыстырғанда жаңашылдық болды. Кассеталық плеерлерде немесе магнитофондарда логикалық схемаларды қолданудың мақсаты – пайдаланушының қате әрекеттерінен жабдықты қорғау үшін, тасымалдау және басқару механизмдеріне қауіпсіздік жүйелерін енгізу болды. Мұндай қауіпсіздік шаралары Джулиан Хирш логикалық басқаруы бар белгілі бір кассеталық плеерге жасаған шолуында сипатталған. Логикалық басқару плеерлеріне енгізілген қауіпсіздік механизмдерінің мысалдары: таспа немесе мотор істен шыққанда ішкі компоненттерді зақымданудан қорғайтын механизм, таспаның дұрыс оралмауын болдырмайтын механизм және тағы да басқалар. Кейбір логикалық басқару плеерлері жеңіл сенсорлық түймелерді немесе қашықтан басқару мүмкіндігін қамтиды, бұл ыңғайлылық ретінде сатылды. Автомобильдік аудио жүйелерінде толық логикалық басқару шағыннандыру мақсатымен әзірленді, нәтижесінде кассеталық плеерлер приборлық тақтада аз орын алды.

Dolby HX Pro жоғары деңгейдегі жазуды сол таспа материалдарына арналған

Bang & Olufsen компаниясы 1982 жылы Dolby Laboratories компаниясымен бірлесіп HX Pro бас кеңістігін кеңейту жүйесін әзірледі. Бұл жүйе көптеген жоғары сапалы магнитофондарда қолданылды. HX Pro жазу кезінде сигналдың жоғары жиілікті құрауы жоғары болғанда жоғары жиілікті бейас деңгейін төмендетеді. Мұндай сигнал өзін-өзі бейас етеді. Бейас сигналының деңгейін төмендету арқасында, қажетті сигнал таспаны қанықтырмай, жоғары деңгейде жазылуы мүмкін, соның нәтижесінде "бас кеңістігі" немесе максималды жазу деңгейі артады. Кейбір магнитофондарда таспаның бейасын және жазу деңгейін автоматты түрде калибрлеу үшін микропроцессорлық бағдарламалар қолданылған.

Таспа материалдарының жетістіктері

Жаңа таспа формулалары енгізілді. Хром диоксиді (CrO2 немесе II тип) – кеңейтілген жоғары жиілік жауабына арналған алғашқы таспа, бірақ оған жоғары магниттеу қажет болды. Кейін, IEC Type II стандарты белгіленген кезде, дыбыс спектрінің жоғарғы шегіндегі кеңейтімдерден бас тартып, шуды азайту үшін басқа теңестіру параметрлері де талап етілді. Жақсы сапалы кассеталық диктофондар көп ұзамай пайда болды, оларда таспа түрін таңдауға арналған қосқыш болды. Кейінгі диктофондар таспа түрін автоматты түрде анықтау үшін қабықшаға кодталған тесіктерді енгізді. Хром диоксиді таспасы бастардың тозуын күшейтеді деп есептелді, сондықтан TDK және Maxell CrO2-ні имитациялау үшін кобальт қосылған темір формулаларын бейімдеді. Sony FerriChrome (III тип) таспасын қысқа мерзімге сынады, ол екеуінің де артықшылықтарын біріктіреді деп мәлімдеді; алайда, кейбір адамдар керісінше екенін айтты, себебі Cr жоғарғы қабаты тез тозығып, осы типті практика жүзінде Fe-ге дейін төмендетті. Ең соңғы диктофондар металл таспалармен (IEC IV типі) ең жақсы жауап пен динамикалық диапазонды қамтамасыз етеді, олар жазу үшін одан да жоғары магниттеуді қажет етеді, бірақ теңестіру бірдей болғандықтан II параметрінде дұрыс ойнатылады.

Технологиялық дамудың әсері

Осы жетістіктердің барлығымен ең жақсы құрылғылар 20 Гц-тен 20 кГц-ға дейінгі толық дыбыстық спектрді жаза да, ойната да алатын болды (бірақ бұл көбінесе толық шығыс деңгейінде емес, 10, 20 немесе тіпті 30 дБ деңгейінде көрсетілетін), сонымен қатар 0,05%-дан төмен «вуу» және «флаттер» эффектісі және өте төмен шу деңгейіне ие болды. Кассетадағы жоғары сапалы жазба орташа коммерциялық CD-дің дыбысына тең келсе де, алдын ала жазылған кассеталардың сапасы жалпы халықтың пікірінше, сапалы үй жазбасынан төмен саналатын. 1981 жылы Tower Records компаниясының бас директоры Расс Соломон таңқатарлық түрде дыбыстың сапасын жақсартуға шақырды. Карлсбад, Калифорнияда өткен Ұлттық жазба саудагерлері қауымдастығының (NARM) бөлшек сауда кеңесші комитетінің отырысында Соломон Сантананың бір әнінің екі жазбасын ойнатты: біреуін өзі жазған, екіншісін – Columbia Records компаниясының алдын ала жазылған кассетасы. Ол осы әдіс арқылы алдын ала жазылған кассеталардың дыбыстық диапазонындағы «туннель эффектісін» көрсетіп, Billboard журналында жарияланған жаңалықтар мақаласын жазған репортер Сэм Сазерлендке былай деді:

«Дыбыстың сапасын білетін сатып алушы өзінің жазбасын жасайды». «Олар алдын ала жазылған таспаның «туннель эффектісімен» қанағаттанбайды. Ал үй жазбасын жасайтындар алдын ала жазылған таспаларды мүлдем қолданбайды». Бірақ Соломонның сөзіне қарағанда, Tower дүкендерінде бос таспа сату өскенімен, алдын ала жазылған таспа сату тек 2-3% ғана артқан. Компанияның жалпы таспа бизнесінің 15% бос таспа сатудан түсетінін ескерсек, «қосымша таспа сатуымыз сіздерге емес, TDK, Maxell және Sony компанияларына барады», – деді ол. Billboard журналы, 93-том, 38-нөмір, 1981 жылғы 26 қыркүйек.

Шуды азайту және нақтылық

Дауысты азайту және басқа да схемалар сапаны арттыру үшін қолданылады, ал Dolby B алдын ала жазылған таспалар мен үй жазбалары үшін дерлік қалыпты жағдайға айналды. Dolby B кассеталық таспаларға тән жоғары жиілікті шуды жою мақсатымен жасалды және таспа құрамындағы жақсартулармен бірге кассетаның жоғары сапалы орта ретінде қабылдануына көмектесті. Сонымен қатар, Dolby B Dolby схемасы жоқ аппараттарда ойнатылғанда да қанағаттанарлық нәтиже берді, сондықтан ол қол жетімді болса, пайдаланудан бас тартуға ешқандай себеп болмады. Dolby-ге басты балама – dbx шуды азайту жүйесі, ол жоғары сигнал-шу қатынасына қол жеткізді, бірақ dbx декодері жоқ аппараттарда ойнатылғанда тыңдауға қиын болды. Philips Dynamic Noise Limiter (DNL) деп аталатын шуды азайтудың тағы бір жүйесін жасады, ол жазба жасау кезінде таспаны өңдеуді қажет етпеді; бұл кейінірек DNR шуды азайту жүйесінің негізі болды. Dolby кейіннен Dolby C және Dolby S шуды азайту жүйелерін ұсынды, олар шуды азайтудың жоғары деңгейіне қол жеткізді; Dolby C жоғары сапалы аппараттарда кең таралды, ал кассета сатуы төмендеген кезде шыққан Dolby S кеңінен қолданылмады. Ол тек жоғары деңгейдегі, қос моторлы, үш басты және басқа да жетілдірілген таспа аппараттарында қолдануға лицензияланды. Dolby HX Pro бас кеңістігін кеңейту жоғары жиілікті күшті дыбыстарды жазған кезде естілмейтін таспаның магниттелуін реттеу арқылы жоғары жиілікті жақсырақ жауап беруді қамтамасыз етті, бұл олардың өзіндік магниттелу әсерін тудырды. Bang & Olufsen компаниясы жасаған бұл жүйені ойнату үшін декодер қажет болмады. B&O патенттік құқықтарға ие болғандықтан және лицензиялық төлемдерді талап еткендіктен, көптеген өндірушілер оны пайдаланудан бас тартты. Кассетаның өнімділігін жақсартуға арналған басқа да жетілдірулерге Tandberg-тің DYNEQ, Toshiba-ның adres [ja] және Telefunken-нің High Com жүйелері кірді, ал кейбір жоғары деңгейдегі аппараттарда автоматты жазба магниттелуі, биіктіктің нақты реттелуі және (кейде) бас азимутының реттелуі болды, мысалы, Tandberg TCD 330 және TCD 340A. 1980-ші жылдардың соңына қарай электроника, таспа материалы және өндіріс техникасы, сондай-ақ кассета қабығының, таспа басының және тасымалдау механизмінің дәлдігінің айтарлықтай жақсаруының арқасында, жетекші өндірушілердің жабдықтарындағы дыбыс сапасы ортаның бастапқыда күтілген деңгейінен асып кетті. Тиісті аудио жабдықтарда кассеталар өте жағымды тыңдау тәжімебесін қамтамасыз ете алды. Жоғары деңгейдегі кассеталық аппараттар 15 Гц – 22 кГц ±3 дБ жиілік диапазонын, 0,022% төмен вау және флаттерді, сондай-ақ 61 дБ-ға дейін сигнал-шу қатынасын (IV типті таспа үшін, шуды азайтусыз) қамтамасыз ете алды. Шуды азайту қолданылғанда, Dolby C үшін 70–76 дБ, Dolby S үшін 80–86 дБ және dbx үшін 85–90 дБ сигнал-шу қатынасына қол жеткізуге болады. Көптеген тыңдаушылар компакт-кассета мен компакт-диск арасындағы айырмашылықты байқамайтын еді. 1980-ші жылдардың басынан бастап алдын ала жазылған кассеталардың сапасы күрт жақсара бастады. Dolby B 1970-ші жылдарда кеңінен қолданылса, алдын ала жазылған кассеталар көбінесе нашар сапалы таспа материалдарына жоғары жылдамдықпен көшірілді және жоғары сапалы LP-мен салыстырылмады. Алайда, XDR сияқты жүйелер, жоғары сапалы таспаны пайдалану (мысалы, хром диоксиді, бірақ әдетте қалыпты 120 мкс позициясында ойнатылатын етіп жазылған), және Dolby HX Pro-дың жиі қолданылуы кассеталардың жоғары сапалы орта ретінде пайда болуына мүмкіндік берді, ол жазбалардан гөрі портативті және аз күтімді қажет етеді. Сонымен қатар, мұқаба дизайны, бұрын әдетте LP мұқабасының бір суретімен және аздаған мәтінмен шектелген, кассеталарға да бейімделді, бүктелетін лирикалық парақтар немесе либреттолар және бүктелетін мұқабалар кең таралды. Mobile Fidelity сияқты кейбір компаниялар 1980-ші жылдары аудиофильді кассеталар шығарды, олар жоғары сапалы таспаға жазылды және цифрлық мастерден нақты уақытта жоғары сапалы жабдықтарда көшірілді. Аудиофильді LP-лерге қарағанда, олар кең таралғаннан кейін маңызсыз болды. Көптеген кассеталық аппараттарда FM стерео хабарларын жазған кезде дыбыс сапасын жақсарту және шуды азайту жүйесінің ізін қадағалау үшін MPX сүзгісі бар. Алайда, көптеген, әсіресе арзан аппараттарда бұл сүзгіні өшіру мүмкін емес, сондықтан оларда жазба/ойнату жиілігі әдетте 16 кГц-бен шектеледі. Басқа аппараттарда MPX сүзгісі Dolby түрлендіргішінен тәуелсіз түрде қосуға немесе өшіруге болады. Тағы басқа аппараттарда сүзгі әдепкі бойынша өшірілген, ал оны қосу немесе өшіру опциясы тек Dolby белсендірілген кезде ғана ұсынылады, бұл қажет болмағанда MPX сүзгісін пайдалануды болдырмайды.

A variety of noise reduction and other schemes are used to increase fidelity, with Dolby B being almost universal for both prerecorded tapes and home recording. Dolby B was designed to address the high frequency noise inherent in cassette tapes, and along with improvements in tape formulation it helped the cassette win acceptances as a high fidelity medium. At the same time, Dolby B provided acceptable performance when played back on decks that lacked Dolby circuitry, meaning there was little reason not to use it if it was available. The main alternative to Dolby was the dbx noise reduction system, which achieved a high signal to noise ratio, but was essentially unlistenable when played back on decks that lacked the dbx decoding circuitry. Philips developed an alternative noise reduction system known as Dynamic Noise Limiter (DNL) which did not require the tapes to be processed during recording; this was also the basis of the later DNR noise reduction. Dolby later introduced Dolby C and Dolby S noise reduction, which achieved higher levels of noise reduction; Dolby C became common on high fidelity decks, but Dolby S, released when cassette sales had begun to decline, never achieved widespread use. It was only licensed for use on higher end tape decks that included dual motors, triple heads, and other refinements. Dolby HX Pro headroom extension provided better high frequency response by adjusting the inaudible tape bias during the recording of strong high frequency sounds, which had a bias effect of their own. Developed by Bang & Olufsen, it did not require a decoder to play back. Since B&O held patent rights and required paying license fees, many other manufacturers refrained from using it too. Other refinements to improve cassette performance included Tandberg's DYNEQ, Toshiba's adres [ja] and Telefunken's High Com, and on some high end decks, automatic recording bias, fine pitch adjustment and (sometimes) head azimuth adjustment such as the Tandberg TCD 330 and TCD 340A. By the late 1980s, thanks to such improvements in the electronics, the tape material and manufacturing techniques, as well as dramatic improvements to the precision of the cassette shell, tape heads and transport mechanics, sound fidelity on equipment from the top manufacturers far surpassed the levels originally expected of the medium. On suitable audio equipment, cassettes could produce a very pleasant listening experience. High end cassette decks could achieve 15 Hz 22 kHz±3 dB frequency response with wow and flutter below 0.022%, and a signal to noise ratio of up to 61 dB (for Type IV tape, without noise reduction) With noise reduction typical signal to noise figures of 70 76 dB with Dolby C, 80 86 dB with Dolby S, and 85 90 dB with dbx could be achieved. Many casual listeners could not tell the difference between compact cassette and compact disc. From the early 1980s, the fidelity of prerecorded cassettes began to improve dramatically. Whereas Dolby B was already in widespread use in the 1970s, prerecorded cassettes were duplicated onto rather poor quality tape stock at (often) high speed and did not compare in fidelity to high grade LPs. However, systems such as XDR, along with the adoption of higher grade tape (such as chromium dioxide, but typically recorded in such a way as to play back at the normal 120 μs position), and the frequent use of Dolby HX Pro, meant that cassettes became a viable high fidelity option, one that was more portable and required less maintenance than records. In addition, cover art, which had generally previously been restricted to a single image of the LP cover along with a minimum of text, began to be tailored to cassettes as well, with fold out lyric sheets or librettos and fold out sleeves becoming commonplace. Some companies, such as Mobile Fidelity, produced audiophile cassettes in the 1980s, which were recorded on high grade tape and duplicated on premium equipment in real time from a digital master. Unlike audiophile LPs, which continue to attract a following, these became moot after the compact disc became widespread. Almost all cassette decks have an MPX filter to improve the sound quality and the tracking of the noise reduction system when recording from an FM stereo broadcast. However, in many especially cheaper decks, this filter cannot be disabled, and because of that record/playback frequency response in those decks typically is limited to 16 kHz. In other decks, the MPX filter can be switched off or on independently from the Dolby switch. On yet other decks, the filter is off by default, and an option to switch it on or off is only provided when Dolby is activated; this prevents the MPX filter from being used when it's not required.

Көліктегі ойын-сауық жүйелері

Кассетаның табыстылығының кілтті факторы автомобильдегі ойын-сауық жүйелерінде қолданылуы болды, онда таспаның шағын өлшемі бәсекелес 8 тректік картридж жүйесінен әлдеқайда ыңғайлырақ еді. Автомобильдердегі және үйге арналған кассета ойнатқыштар көбінесе радио қабылдағышпен біріктірілетін. Автомобильдегі кассета ойнатқыштарда алғаш рет таспа бағытын әр шетінде автоматты түрде кері бұру ("авто кері") мүмкіндігі енгізілді, бұл кассетаны қолмен араласусыз үздіксіз ойнатуға мүмкіндік берді. Үйге арналған кассета плеерлер де осы мүмкіндікті ендіре бастады. Жаңа медиа ойнатқыштарды қолданыстағы кассета плеерлер арқылы ойнатуға мүмкіндік беретін кассеталық таспа адаптерлері жасалды, әсіресе көліктерде, онда әдетте кіріс ұялары (input jacks) болмайды. Бұл құрылғылар FM радио арқылы медиа ойнатқыштарды ойнатуға арналған FM таратушыларға негізделген қабылдау мәселелерінен зардап көрмейді, бірақ FM таратушылары қолдайтын жиіліктер, белгілі бір аймақта коммерциялық хабар таратушылар пайдаланбайтын жиіліктер (мысалы, АҚШ-та 88.1-ден төмен жиіліктер) бұл мәселені біршама азайтады.

Сақтау

Кассеталық жабдыққа үнемі күтім қажет, себебі кассеталық таспа – магниттік орта, ол таспа басымен және жазба-ойнату механизмінің басқа металл бөліктерімен тікелей жанасады. Мұндай күтім болмаса, кассеталық жабдықтың жоғары жиілікті жауабы нашарлайды. Бір мәселе – таспаның өзінен темір оксиді (немесе ұқсас) бөлшектері ойнату басына жабысып қалуы мүмкін. Осы себепті, таспа басын мұндай бөлшектерден уақыт-уақыт тазалау қажет. Металл капстан және резеңке қысым ролігі осы бөлшектермен қапталып, таспаны басқа дәлдіксіз тартуына себеп болуы мүмкін; бұл өз кезегінде таспаның бас азимуты бойынша бұрыс орналасуына алып келеді, нәтижесінде жоғары жиілікті дыбыстар нашар естіледі, бас дұрыс реттелмегендей. Изопропил спирті мен денатурацияланған спирт – бас тазалауға жарамды екі түрлі сұйықтық. Таспа жолындағы бастар мен басқа металл компоненттер (мысалы, шпиндельдер мен капстандар) пайдалану барысында магниттенуі мүмкін, сондықтан оларды магниттендіру қажет (Кассеталық магниттендіру туралы қараңыз).

Халықтың сүйіспеншілігінің төмендеуі

Аналогты кассета таспаларының сатылымы компакт-дискінің және басқа да цифрлық жазу технологияларының, мысалы, цифрлық аудиотаспа (DAT), MiniDisc және CD R жазғыштардың пайда болуымен бірге күрт төмендеуі күтілді. Philips компаниясы цифрлық компакт-кассетамен жауап берді, бұл жүйе қолданыстағы аналогты кассеталық жазбалармен кері үйлесімді болды, бірақ нарықта маңызды үлес алып, кеңінен таралмады және өндірістен алынды. DAT сияқты цифрлық жазу форматтарының қабылданбауының бір себебі контент провайдерлерінің жоғары сапалы көшірмелер жасау мүмкіндігінің авторлық құқықпен қорғалған жазбалардың сатылымын төмендетуіне қатысты алаңдаушылығы болды. Күтілгендей жылдам көшу орын алмады және CD мен кассеталар шамамен 20 жыл бойы қатар өмір сүрді. Мұның бір себебі алғашқы CD ойнатқыштардың беті зақымдалған дискілерді сенімді оқи алмауы және автомобильдер мен демалыс орталары сияқты сыртқы дірілдер болатын жағдайларда дискінің ұшып кетуіне қарсы қорғау мүмкіндігін ұсынбауы болуы мүмкін. Сондай-ақ, алғашқы CD ойнату құрылғылары ұқсас сападағы кассеталық жабдықтарға қарағанда қымбатқа түсті және жазу мүмкіндігін ұсынбады. Көптеген үй және портативті ойын-сауық жүйелері екі форматты да қолдады және көбінесе CD-ді кассетаға жазуға мүмкіндік берді. MP3, AAC және ұқсас форматтарға негізделген арзан, толықтай қатты күйдегі портативті цифрлық музыка жүйелерінің пайда болуы отандық кассета таспаларының азаюына соқтырды. 2020 жылдың мәліметі бойынша, Marantz, Teac және Tascam компаниялары әлі де кәсіби және нарықтық сегменттер үшін салыстырмалы түрде аз көлемде кассета таспаларын өндіріп тұр. 1990 жылдардың соңында автомобильдерге кассеталар мен CD-дискілерді ойнататын ойын-сауық жүйелері ұсынылды. 2000 жылдардың соңында кассета таспаларын ойнататын автомобильдердің саны азайып кетті. АҚШ-тағы соңғы модель 2010 жылғы Lexus SC 430 болды. Радио жүйелері автомобильдердің панельдеріне тығыз орнатылғандықтан, көптеген көліктерде қосымша кассета ойнатқыштарды орнатуға арналған стандартты тесіктер болмады. Кассета таспаларын өндіру азайғанмен, олар әлі де кейбір адамдар үшін құнды болып табылады. Көптеген соқыр және егде жастағы адамдар үшін кассета форматына қарағанда жаңа цифрлық технологияларды пайдалану қиынға түседі. Кассета таспалары қолмен ұстаған кезде сызат түспейді (бірақ ашық магниттік таспа тырналған кезде созылуы мүмкін), және тоқтатылған жерден ойнатуды жалғастырады (кейбір заманауи MP3 ойнатқыштары электронды түрде сақтау мүмкіндігін ұсынады). Кассета таспаларын бірнеше рет жазуға болады (бірақ кейбір қатты күйдегі цифрлық жазғыштар қазір осы мүмкіндікті ұсынады). Бүгінде көптеген адамдар кассета таспаларын ең әмбебап немесе жоғары сапалы дыбыс жазу құрылғылары деп санамайды, себебі тіпті арзан CD немесе цифрлық аудио ойнатқыштар жылдамдығының өзгеруіне жол бермей, кең жиілік диапазонын шығара алады. Көптеген қазіргі бюджеттік кассета таспаларында II типті [Жоғары бейімділік] және IV типті [Металл бейімділік] таспалардың кеңейтілген жоғарғы жиіліктерін толыққанды пайдалану үшін дұрыс бейімділік пен теңестіру параметрлерін орнатуға мүмкіндік беретін таспа таңдау құралы жоқ. Кассета таспалары аудиовизуалды қолданбалар үшін танымал болып қала береді. Кейбір CD жазғыштар, әсіресе бизнеске арналғандары, кездесулерді, шіркеу уағыздарын және аудиокітаптарды жазу үшін екі форматты да қолдануға мүмкіндік беретін кассета таспасын қамтиды.

Analog cassette deck sales were expected to decline rapidly with the advent of the compact disc and other digital recording technologies such as digital audio tape (DAT), MiniDisc, and the CD R recorder drives. Philips responded with the digital compact cassette, a system which was backward compatible with existing analog cassette recordings for playback, but it failed to garner a significant market share and was withdrawn. One reason proposed for the lack of acceptance of digital recording formats such as DAT was a fear by content providers that the ability to make very high quality copies would hurt sales of copyrighted recordings. The rapid transition was not realized and CDs and cassettes successfully co existed for nearly 20 years. A contributing factor may have been the inability of early CD players to reliably read discs with surface damage and offer anti skipping features for applications where external vibration would be present, such as automotive and recreation environments. Early CD playback equipment also tended to be expensive compared to cassette equipment of similar quality and did not offer recording capability. Many home and portable entertainment systems supported both formats and commonly allowed the CD playback to be recorded on cassette tape. The rise of inexpensive all solid state portable digital music systems based on MP3, AAC and similar formats finally saw the eventual decline of the domestic cassette deck. As of 2020, Marantz, Teac, and Tascam are among the few companies still manufacturing cassette decks in relatively small quantities for professional and niche market use. By the late 1990s, automobiles were offered with entertainment systems that played both cassettes and CDs. By the end of the late 2000s, very few cars were offered with cassette decks. The last vehicle model in the United States that included a factory installed cassette player was the 2010 Lexus SC 430. As radios became tightly integrated into dashboards, many cars lacked even standard openings that would accept aftermarket cassette player installations. Despite the decline in the production of cassette decks, these products are still valued by some. Many blind and elderly people find the newest digital technologies very difficult to use compared to the cassette format. Cassette tapes are not vulnerable to scratching from handling (though the exposed magnetic tape is vulnerable to stretching from poking), and play from where they were last stopped (though some modern MP3 players offer savestating electronically). Cassette tapes can also be recorded multiple times (though some solid state digital recorders are now offering that function). Today, cassette decks are not considered by most people to be either the most versatile or highest fidelity sound recording devices available, as even very inexpensive CD or digital audio players can reproduce a wide frequency range with no speed variations. Many current budget oriented cassette decks lack a tape selector to set proper bias and equalization settings to take best advantage of the extended high end of Type II [High Bias] and Type IV [Metal Bias] tapes. Cassettes remain popular for audio visual applications. Some CD recorders, particularly those intended for business use, incorporate a cassette deck to allow both formats for recording meetings, church sermons, and books on tape.