Дейл Фрэнк: Австралиялық суретшінің шығармашылығы

Кіріспе

Австралиялық суретші Дейл Франк (1959 жылы туған) – биоморфты абстрактілі суреттерімен ең танымал австралиялық заманауи суретші. Оның шығармашылығына табылған заттардан жасалған мүсіндер, перформанс инсталляциялары, суреттер және мүсіндік элементтері бар суреттер кіреді.

Ерте өмір және білім

Фрэнк 1959 жылы Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Хантер аймағындағы Синглтон қаласында дүниеге келген. 19 жасында ол Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында суретші мамандығын игеру үшін шетелге кетіп, мансап құрды. 1998 жылы ол Австралияға қайта оралып, тұрақты түрде сонда қалды.

Карьера және өнер тәжірибесі

Фрэнктің 1970-жылдардың ортасындағы көркемдік ізденістері абстрактілі пейзаждар мен жиһаз сияқты қатты ағаштар мен жиһаздарды қамтитын композициялардан тұрды. Кейін оның перформансқа негізделген мүсіндеріне мыналар кірді: Рослин Оксли9 галереясында, Сиднейде және Канберра қазіргі заманғы өнер орталығында диджеймен бірге әсем жарық пен дыбыспен дискотека ұйымдастыру; Брисбендегі Заманауи өнер институтында сегіз үлкен кәсіби бильярд үстелдерін және бильярд залының тиісті құрал-жабдықтарын орнату. 1981 жылдан 1994 жылға дейін Франк тығыз, күшті сызықтармен салынған сюрреалистік, ірі масштабты суреттер жасады. Бұл суреттер 1982 жылғы Сидней биенналесінің бөлігі ретінде Сиднейдегі Жаңа Оңтүстік Уэльс көркемсурет галереясында, сондай-ақ Нью-Йорк пен Амстердамда көрсетілді. 1994 жылы Канберрадағы Австралия Ұлттық галереясында Франк Дэвид Боуидің бес альбомын үздіксіз қайталайтын динамиктерді орнатты, олар кіреберіс алдындағы аумаққа тарады. 1995 жыл шамасында Франк монохромды суреттер үшін лакты жалғыз материал ретінде қолдана бастады. 2002 жылы ол түстерді енгізіп, химиялық заттармен тәжірибе жасады. Ол қалың лакпен қабаттастырудың ерекше әдісін қолдана отырып, жарқын түстермен абстрактілі суреттер жасады. Бұл техниканы ол өнертаппаса да, жеке эстетикасын қалыптастыру үшін өзінің ерекше әдістерін дамытып, жетілдірді. Австралиялық куратор және жазушы Стюарт Куп былай деп жазды: "2001 жылдан бері Франктің суреттері ештеңені бейнелемейді немесе көрсетеді деп ұсынамын. Керісінше, ғылыми тұрғыдан алғанда, олар әртүрлі бояу материалдарының өзара әрекетін, олардың жеке немесе басқаларымен үйлесімдегі қызметін көрсетеді". Оның суреттерінің атаулары – "қысқа әңгімелер сияқты оқылатын" ойлап тапқан немесе естіген сөз тіркестері. Перспекстің шағылыстыру қабілеті бояудың сапасын өзгертеді, сонымен қатар жұмыс "перформансқа" айналады, ол көрермен оның алдында тұрғанда іске қосылып, аяқталады. 2014 жылы Франк Австралия Ұлттық галереясына 85 миллион долларлық құндылығы бар 85 туындысын сыйға берді, бұл 1975 жылы Артур Бойдтың сыйлығынан бері тірі суретшінің ең маңызды сыйы болды. Галерея директоры Рон Радфорд Франкты "Австралияның ең маңызды суретшілерінің бірі" деп сипаттады.

Frank's artistic explorations in the mid 1970s consisted of abstracted landscapes and assemblages that contained materials such as hardwoods and furniture. Later his performance based sculptures included: staging an elaborate lighting and sound disco together with a DJ at Roslyn Oxley9 Gallery, Sydney, and the Canberra Contemporary Art Centre; and installing eight large professional pool tables and associated paraphernalia of a Pool Hall, at the Institute of Modern Art in Brisbane. From 1981 to 1994 Frank created surreal large scale drawings composed of intense tightly held lines. These were exhibited in Sydney at the Art Gallery of New South Wales, as part of the 1982 Biennale of Sydney, as well as in New York and Amsterdam. In 1994, as a sculpture installation at the National Gallery of Australia, in Canberra, Frank installed speakers that played out across the entry forecourt a continuous repeat of five David Bowie albums. Around 1995 Frank started using varnish as the sole material of monochromatic paintings. In 2002 he introduced colour and experimented with chemicals. He created abstract paintings in vibrant colours using a distinct technique of layering thick varnish. Although he did not invent this technique, he developed and refined his particular methods to create a personal aesthetic. Australian curator and writer Stuart Koop wrote: "Since 2001 I'd suggest, Frank's paintings don't depict or represent anything. Rather in a scientific sense they illustrate the behaviour of different painting materials, in isolation or in combination with others". The titles of his paintings are phrases invented or overheard that "read like short stories", The reflective nature of Perspex alters the paint quality, and in addition the work becomes a "performance", activated and completed when the viewer stands before it. In 2014 Frank donated 85 works valued at million to the National Gallery of Australia, which was the most significant gift by a living artist since Arthur Boyd's gift in 1975. Gallery director Ron Radford described Franks as "one of Australia's most important painters".

Көрмелер

Фрэнктың туындылары Австралияда және халықаралық аренада кеңінен көрмеленді.