Мичиган штатындағы маяк

Кіріспе

Мичиган штатындағы маяк, АҚШ

Шарлевуа Оңтүстік пирс маяғы АҚШ-тың Мичиган штатындағы Шарлевуа округіндегі Шарлевуа қаласындағы Раунд көліне қарайтын арнаның оңтүстік пирсі/толқын қорғағышының соңында, Мичиган көлінде орналасқан.

Тарих

Шарлевоядағы алғашқы шам солтүстік пирсте орналасқан. Ол 1884 жылы кемелерді жаңадан жақсартылған Пайн өзенінің арнасына бағыттау үшін орнатылды. 1898 жылы шамның солтүстігінде құтқару станциясы, ал 1890 жылы май қоймасы салынды. Бірінші мұнараның биіктігі 17 метр (56 фут), ал фокус биіктігі 19 метр (61 фут) болды. Бастапқы құрылым 63 жыл бойы сақталды, бірақ тозудың күйреуіне байланысты 1947 жылы оны ауыстыру туралы шешім қабылданды. 1948 жылы жаңа болат конструкция орнатылып, шам қазіргі оңтүстік пирстегі орнына көшірілді, онда ескі конструкциядан линза мен шам жаңасына ауыстырылды. Бұл шамның қаңқалық құрылымы мен жалпы конфигурациясы Alpena шамдарымен кейбір дизайн элементтерін бөліседі. Оңтүстік пир шам бастапқыда «Күндізгі белгі» қызыл түске боялған. 1965 жылы Пайн өзенінің арнасы тығыз қоныстанған аумаққа жақын болғандықтан, Жағалау күзеті ескі АҚШ Өмірді сақтау қызметі станциясын (ғимаратты бұзып), ескі шам жабдықтау станциясының жеріне көшірді. 1989 жылы қазіргі темір және бетон пирс ескі ағаш пирстің орнына бетон қаптамасымен ауыстырылды. Қазіргі пирстер мен жартастар 1970 және 1980 жылдары салынған. Құрылыс ерекше күшті толқын қысымына төтеп беру және порты қорғау үшін арнайы жобаланған. Терри Пеппердің жазғандай: «Бетон және тас толтырылған, қажет болған жерде ағаш буферлер қосылған, темір қазықтармен құрылған. Бұл жаңа пирстер портты қорғау үшін гидродинамикалық ерекшеліктерді қамтитын етіп жобаланды. Жағажайдан тысқары орналасқан тікбұрышты кеңістіктер толқын күшін сіңіріп, бұзуға арналған, осылайша үлкен көлден канал арқылы Round Lake-ке дейін баратын толқындарды азайтады. Пайн өзенінің арнасы екі бағытты ағысқа ие болғандықтан, бүкіл әлемде бірегей деп саналады. Батыстан соққан қатты желден кейін Шарлевоя көліне жоғары көтерілген сулар тез арада басқа ағыстармен кездеседі. Порттың аузындағы кішкентай маңайлар мен айналмалар жиі кездеседі, ал тыныш күндері канал ішінде ақ толқындарды көруге болады». Қазіргі мұнараның биіктігі 6 метр (20 фут), ол навигацияға көмекші құрал болып табылады. Шарлевоя Оңтүстік пир шамдары (2005 жылғы құрылысы #05000346 қосылды) деп сипатталған, сондай-ақ Шарлевоя пир шамдары деп белгілі, ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Нақтырақ айтқанда, ол «порт кіреберісіндегі Оңтүстік пирс, US 31 көпірінен 0,3 км солтүстік-батысқа қарай, Шарлевоя» деп сипатталған. Ол адамсыз болғанымен, Ұлттық саябақ жүйесі оны «навигацияға маңызды көмек» деп мойындады. 2009 жылы шам қайтадан қызыл түске боялды, бұл теңізшілердің «Оңға қайтқанда қызыл» деген есте сақтау құралына сәйкес келеді. Белгісіз себептермен, бұрынғы «Күндізгі белгі» түстері жасыл және ақ болған. «Теңіз белгісі» деген мақаланы қараңыз. Шарлевоя шамдарынан ең көп пайда көретін кеме – Beaver Island паромдары. Жердегі шамшының үйі жеке меншікке сатылып, бұзылды. Бұл жер Хоффман паркіне айналды, қазір тек металл тақта ғана қалды. 2008 жылы шамның меншік құқығы АҚШ Жағалау күзетінен Шарлевоя қаласы/Шарлевоя тарихи қоғамына ауыстырылды. Бұл ауысу Ұлттық тарихи шамдарды сақтау туралы заңға сәйкес аяқталды.

The first light in Charlevoix was located on the north pier. It was erected in 1884 in order to guide ships to the newly improved Pine River channel. A lifesaving station was built just north of the lighthouse in 1898 and an oil shed was built in 1890. The first tower was 56 feet (17 m) tall, with a 61 feet (19 m) focal height. The original structure survived for 63 years, but due to terminal deterioration the decision was made to replace it in 1947. In 1948 the new steel structure was installed and the light was moved to its current location on the south pier where the lens and lantern from the old structure were transferred to the new one. The skeletal structure and general configuration of this light shares some design elements with the Alpena Light. The South Pierhead light was originally painted Daymark red. In 1965, because the Pine River channel is near a congested area, the Coast Guard vacated the old U. S. Life Saving Service Station (tearing down the shingled building), and relocated to the grounds of the old Lighthouse Supply Station. In 1989, the present steel and concrete pier replaced the old wooden pier with its concrete covering. The present piers and revetments were constructed in the 1970s and 1980s. The construction is specially designed to withstand unusually forceful wave pressures, and to protect the harbor. As Terry Pepper wrote:
cquote|Constructed of driven steel piles with concrete and rock fill, wooden buffers were added where needed. These new piers were designed to incorporate hydrodynamic features to protect the harbor area. The rectangular gaps beyond the beach are intended to absorb and break up inbound wave force, thereby reducing the swells that would travel from the big lake all the way up the channel into Round Lake. The Pine River Channel is believed to be unique in the entire world inasmuch as it has a two way current. After severe westerly windstorms, waters pushed high into Lake Charlevoix will swiftly flow back out to meet other inbound currents. Small whirlpools and eddies at the harbor mouth are not uncommon, and whitecaps can frequently be observed within the channel on the calmest days.|200|50|Terry Pepper

The North Pierhead Light is at coordinates 45 19 18 N 85 15 54 W, and its characteristic is Flashing Green 2.5 seconds. The current tower is 20 feet (6 m) and it is an active aid to navigation. Described as the Charlevoix South Pierhead Light (added 2005 Structure #05000346) and also known as the Charlevoix Pier Light, it is listed in the National Register of Historic Places. Specifically, it is described as "S pier at harbor entrance, 0.3 WNW of US 31 drawbridge, Charlevoix". Although it was unmanned, the National Park System has recognized it as a "significant aid to navigation." In 2009 the light was again painted red in keeping with the mariner's alliterative Mnemonic "Red Right returning." For unknown reasons, previous Daymark color schemes have been green, white. See Sea mark. A primary vessel benefiting from the Charlevoix Light is the Beaver Island ferry. The land based lighthouse keeper's residence was sold to a private owner and demolished. The property became Hoffman Park, and all that remains is a metal plaque. In 2008, ownership of the light was transferred from the U. S. Coast Guard to the City of Charlevoix/Charlevoix Historical Society. The transfer was completed under the National Historic Lighthouse Preservation Act.