Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антиангиогендік қасиеттері бар ақуыз. Ерігіш fms-ге ұқсас тирозинкиназа 1 (sFlt 1 немесе sVEGFR 1) – антиангиогендік қасиеттері бар тирозинкиназа ақуызы. VEGF рецепторы 1-нің (Flt 1) мембранамен байланыспаған изоформасы sFlt 1, VEGF (қан тамыр эндотелийлік өсу факторы) және PlGF (плаценталық өсу факторы) сияқты ангиогендік факторлармен байланысып, еркін VEGF және PlGF концентрациясын төмендету арқылы қан тамырларының өсуін баяулатады. Адам организмінде sFlt 1 бүйректер, мүйіз қабықша және жатыр сияқты әртүрлі тіндердегі қан тамырларының қалыптасуын реттеуде маңызды рөл атқарады. sFlt 1 деңгейінің жоғарылауы преэклампсияның пайда болуымен байланысты.
Protein with antiangiogenic properties
Soluble fms like tyrosine kinase 1 (sFlt 1 or sVEGFR 1) is a tyrosine kinase protein with antiangiogenic properties. A non membrane associated splice variant of VEGF receptor 1 (Flt 1), sFlt 1 binds the angiogenic factors VEGF (vascular endothelial growth factor) and PlGF (placental growth factor), reducing blood vessel growth through reduction of free VEGF and PlGF concentrations. In humans, sFlt 1 is important in the regulation of blood vessel formation in diverse tissues, including the kidneys, cornea, and uterus. Abnormally high levels of sFlt 1 have been implicated in the pathogenesis of preeclampsia.
Құрылымы
sFlt 1 – VEGF рецепторы Flt 1-нің қысқартылған түрі. sFlt 1, Flt 1-ге ұқсас клеткадан тыс доменді қамтиды, бірақ Flt 1-де кездесетін трансмембраналық және клеткаішілік домендерге ие емес. Оның орнына sFlt 1, жаңа 31 аминқышқылынан тұратын C-терминальды тізбекке ие. sFlt 1, 6 иммуноглобулинге ұқсас домендерден тұрады, VEGF және PIGF байланысатын орын N-терминальдан екінші доменде орналасқан. N-терминальдан үшінші доменде 10 негізгі аминқышқылынан тұратын тізбек, антикоагулянт гепаринмен байланысатын орынды құрайды. sFlt 1-нің pI көрсеткіші 9,51-ге тең, бұл ақуызға физиологиялық pH деңгейінде оң заряд береді.
sFlt 1 is a truncated form of the VEGF receptor Flt 1. Though sFlt 1 contains an extracellular domain identical to that of Flt 1, it lacks both the transmembrane and intercellular domains present in Flt 1. Instead, sFlt 1 contains a novel 31 amino acid C terminal sequence. sFlt 1 is composed of 6 immunoglobulin like domains, with a binding site for VEGF and PIGF within the second domain from the N terminus. A sequence of 10 basic amino acids form a binding site for the anticoagulant heparin in the third domain from the N terminus. sFlt 1 has a pI of 9.51, giving the protein a positive charge at physiological pH.
Биологиялық қызметі
sFlt 1-де әдетте тирозинкиназа рецепторларын жасуша мембранасына ендіретін трансмембраналық домен болмағандықтан, sFlt 1 қан айналымында еркін қозғалады, осылайша ол бастапқыда шығарылған тінден дененің басқа аймақтарына жете алады.
Because sFlt 1 lacks the transmembrane domain that typically embeds tyrosine kinase receptors in the cell membrane, sFlt 1 travels freely in the blood circulation, and thus can travel from the tissue in which it is originally secreted to other areas of the body.
Преэклампсияның плаценталық фактор теориясы
Преэклампсия – жүктілікке тән жағдай, жүктіліктің 20-шы аптасынан кейін аналық гипертензия және протеинуриямен сипатталады. Атап айтқанда, инвазиялық цитотрофобластар бұл өзгеріске эпителийлік жасушаларға тән адгезиялық молекулалардың экспрессиясын төмендету және эндотелийлік жасушаларға тән адгезиялық молекулалардың экспрессиясын арттыру арқылы қол жеткізеді, бұл псевдоваскулогенез деп аталатын процестің бір бөлігі болып табылады. Преэклампсиямен ауырған пациенттерде бұл артериялық трансформация толық емес, себебі цитотрофобластар адгезиялық молекулалардың экспрессиялық үлгісін эндотелийлік формаға толыққанды өзгерте алмайды. Про- және антиангиогендік факторлар мен олардың рецепторларының тепе-теңдігі, соның ішінде VEGF A, PIGF, Flt1 және sFlt1, осы процесті реттеуге қатысады деп есептеледі. sFlt 1 экспрессиясы гипоксиялық жағдайлармен стимуляцияланады. Сау жүктілікте плацента гипоксиялық ортада дамиды, нәтижесінде sFlt 1 экспрессиясы 20 есеге артады. Ерте басталатын преэклампсиямен ауырған пациенттерде бұл арту 43 есеге дейін жоғары болуы мүмкін, және жатырдың жеткіліксіз қанмен қамтылуы салдарынан туындаған ауыр жергілікті гипоксияға байланысты болуы ықтимал. Азот оксидінің сигналдарын тежеу, сондай-ақ, преэклампсияның егеуқыр моделінде sFlt 1 деңгейінің жоғарылауымен байланысты; бұл стимул адамдардағы преэклампсиядағы sFlt 1 тенденциясына әсер ететін қосымша фактор болуы мүмкін. Оттегі мен азот оксидінің деңгейімен қысқа мерзімді реттеуге қоса, генетикалық айырмашылықтар Flt 1 генінің тігілуіне және нәтижесінде sFlt 1 экспрессия деңгейіне де әсер етеді. Преэклампсия тарихы бар әйелдерде босанғаннан кейін 18 айға дейін sFlt 1 деңгейі жоғары болып қалады, бұл sFlt 1 экспрессиясының жүктілікке байланысты стимулдардан тәуелсіз генетикалық негізі бар екенін көрсетеді.
Preeclampsia is a pregnancy specific condition characterized by maternal hypertension and proteinuria after the 20th week of gestation. Specifically, invading cytotrophoblasts achieve this change by down regulating the expression of adhesion molecules characteristic of epithelial cells and up regulating the expression of adhesion molecules characteristic of endothelial cells in a process known as pseudovasculogenesis. In preeclamptic patients, this arterial transformation is incomplete, as cytotrophoblasts fail to completely switch their adhesion molecule expression pattern to an endothelial form. The balance of pro and anti angiogenic factors and their receptors, including VEGF A, PIGF, Flt1, and sFlt1, is thought to mediate this process. Expression of sFlt 1 is stimulated by hypoxic conditions. In healthy pregnancies, the placenta develops in a hypoxic environment, leading to a 20 fold increase in sFlt 1 expression. In early onset preeclamptic patients, this increase is estimated to be up to 43 times more pronounced, and may be spurred by conditions of poor uterine profusion leading to more severe local hypoxia. Inhibition of nitric oxide signaling has also been associated with elevation of serum sFlt 1 in a rat model of preeclampsia; this stimulus may represent a secondary factor contributing to sFlt 1 trends in human preeclampsia as well. In addition to short term regulation by oxygen and nitric oxide levels, genetic differences also influence Flt 1 gene splicing and resulting sFlt 1 expression levels. Women with histories of preeclampsia continue to show elevated serum levels of sFlt 1 up to 18 months postpartum, suggesting a genetic basis of sFlt 1 expression independent of pregnancy related stimuli.
Клиникалық маңызы
Ананың қанында иммуноанализ арқылы өлшенген PlGF және sFlt 1 концентрациялары преэклампсияның болжамдық мүмкіндіктерін жақсартады, оның диагнозы көбінесе клиникалық белгілер, протеинурия және жатыр артериясының доплерлік жылдамдығы негізінде қойылады. Ерекше айта келетін болсақ, sFlt 1 деңгейінің жоғарылауы және PIGF мен VEGF деңгейінің төмендеуі преэклампсиялық белгілердің пайда болуына кем дегенде бес апта бұрын анықталуы мүмкін, бұл ертерек диагностика мен емдеуге мүмкіндік береді. sFlt 1 өзгерістері ерте басталатын преэклампсияны болжауда ең сенімді көрсеткіш болып табылады; жүктіліктің соңғы кезеңдерінде пайда болатын преэклампсия жағдайлары көбінесе PIGF деңгейінің шамалы төмендеуімен қатар жүреді. Сонымен қатар, sFlt 1 тестілеуінің сезімталдығы мен ерекшелігі преэклампсияны тиімді болжау үшін жеткіліксіз деп есептеледі. sFlt 1-дің преэклампсияның патогенезіне қатысуы осы аурудың таралуындағы кейбір демографиялық тенденцияларды түсіндіруге болады. Адамның Flt 1/sFlt 1 гені 13q12 хромосомасында орналасқан; ұрықтағы 13-ші трисомиямен преэклампсияның жоғары деңгейінің байланысы геннің қосымша көшірмесімен теориялық тұрғыдан түсіндірілуі мүмкін. Бұған қоса, алғаш рет жүкті болған әйелдерде sFlt 1 деңгейі жоғары болады, бұл бірінші жүктілікте преэклампсияның жиі кездесуін түсіндіруге болады.
PlGF and sFlt 1 concentrations measured by immunoassay in maternal blood improve the prognostic possibilities in preeclampsia, which is typically diagnosed solely on the basis of clinical symptoms, proteinuria, and uterine artery Doppler velocimetry. Notably, increases in sFlt 1 and decreases in PIGF and VEGF can be detected at least five weeks before the onset of preeclamptic symptoms, potentially facilitating earlier diagnosis and treatment. sFlt 1 changes are most predictive of early onset preeclampsia; cases of preeclampsia incident late in pregnancy typically are accompanied only by small decreases in PIGF. Additionally, sensitivity and specificity of sFlt 1 testing is generally considered too low to enable it to serve as an effective predictor of preeclampsia. sFlt 1 involvement in the pathogenesis of preeclampsia may explain several demographic trends in incidence of the condition. The human Flt 1/sFlt 1 gene is located at 13q12; the association of fetal trisomy 13 with higher rates of preeclampsia could theoretically be explained by the additional copy of the gene. Additionally, primiparous women have higher baseline levels of sFlt 1, a trend which could potentially explain the higher incidence of preeclampsia among first time mothers.