Фил Паркс: Англия қақпашысының мансабы

Кіріспе

Ағылшын футболшысы, бұрынғы «Вольвергемптон Уондерерс» қақпашысы Филип Бенджамин Нил Фредерик Паркс (1950 жылдың 8 тамызында, Седгли, Стаффордшир, Англияда туған) – бұрынғы футбол қақпашысы.

Ерте өмір

Фил Паркс Седжлидегі Монумент-Лейн көшесінде өсті және жақын жердегі Дормстон мектебінің оқушысы болды.

Футбол мансабы

Футбол карьерасын «Уолсоллда» бастаған ол 1968 жылы кәсіпқой атанды. Лондонға көшер алдында «Блэк Кантриде» 50-ден астам ойын өткізді. «QPR» сапындағы дебюті 1970 жылғы 22 тамызда «Лестер Ситиге» қарсы өткен матчта 3:1 есебімен жеңіліспен аяқталды. Паркс 1974 жылы ФА кубогының жартылай финалына жеткен және 1976 жылы «Ливерпульге» есе салып Лига жүлдесінен қалысқан «QPR» командасының құрамында болды. Оның клубтық мансабы «QPR» үшін 344 лигалық матчты (барлық жарыстарда 406) қамтыды. Осы кезеңде ол Англия құрамасы сапында 1974 жылы Португалияға қарсы жалғыз ойын өткізді. Паркс 1979 жылы «Вест Хэм Юнайтедке» 565 000 фунт стерлингке сатылды, бұл сол кезде қақпашы үшін әлемдік рекордты құрады. Кейін «Манчестер Юнайтедтің» бас бапкері болған Секстон ойыншыны сатып алу үшін алты рет ұсыныс жасаған, бірақ барлығы да қабылданбады. «Вест Хэм Юнайтедтен» түскен жарты миллион фунттық ұсынысқа ғана «QPR» төрағасы Джим Грегори қарсы тұра алмады. Джон Лайл Паркске қол қойған кезде, оның тізелерінің жағдайының ауырлығына байланысты үлкен тәуекел бар деп ойлады, бірақ бұл шешім ақталды, өйткені Паркс келесі он жыл бойы бірінші нөмірлі қақпашы болып қала берді. Осы ұзақ кезеңде, оның көп бөлігі Бірінші дивизионда өткеніне қарамастан, ол тек бір жүлдеге ие болды – 1980 жылғы ФА кубогының финалында «Вест Хэм» «Арсеналды» 1:0 есебімен жеңді. Паркс 1982 жылы «Жұлдыр және түтін!» комиксінде өзін-өзі бейнеледі, кубок жартылай финалында жарақат алған тұрақты қақпашының орнына қақпаға тұруға мәжбүр болған мектеп оқушысы шабуылшысына жаттығу сеансын өткізді. Паркс ұзақ ойыншылық карьерасында тек бір ірі жүлде жеңіп алғанымен, «Уптон Паркте» өткен уақытында 1980-ші жылдардың соңында бірнеше рет құрметке ие болуға жақын болды. 1981 жылы «Ливерпульге» қарсы Футбол лигасы кубогының финалында жеңіліске ұшырады, сондай-ақ «Хаммерс» үш жылдық үзілістен кейін Бірінші дивизионға оралған кезде Екінші дивизион медалін алды. 1983-84 жылдары «Хаммерс» маусымның бірінші жартысында чемпиондыққа таласты, бірақ тоғызыншы орынға түсіп, тіпті УЕФА кубогына ілікпеді. 1985-86 жылдары олар чемпиондыққа қайта үміткер болды және маусымның соңғы матчына дейін чемпиондық атаққа таласты, ақырында үшінші орын алды. Ол сондай-ақ 1988-89 жылдары Лига кубогының жартылай финалына жолдауға көмектесті, бірақ бұл «Хаммерс» үшін екінші дивизионға түскен сәтсіз маусым болды. Жаңадан келген Аллен Макнайт көптеген қателіктер жасағанына қарамастан, Паркс маусымның көп бөлігін өткізіп алды, содан кейін Паркс бірінші нөмірлі қақпашы ретінде қайтадан бекітілді. Паркс «Вест Хэмдегі» карьерасын «QPR» үшін ойнағандай дәл сол лига матчтарының санымен – 344 ойынмен аяқтады. Паркс – екі түрлі ағылшын лигасы клубтарында 300-ден астам матч өткізген жалғыз футболшы. 1990 жылы, 40 жасқа толуға аздай қалғанда, ол «Хаммерстен» тегін кетіп, жаңадан басқарушылыққа оралған Джон Лайлдың шақыруымен «Ипсвич Таунға» өтті, онда ол ойыншылық карьерасын аяқтады. 1990-91 жылдары үш лига матчында ойнап, ақырында ойыншы ретінде зейнеткерлікке шығып, жаттықтырушылыққа көшті. 2003 жылы «Вест Хэм Юнайтед» мүшелері арасында өткен «Вест Хэмнің ең үздік XI» дауыс беруде ол команданың қақпашысы болып танылды, Людек Миклосконы осы орыннан озып кетті. «QPR» жанкүйерлері оны клуб тарихындағы ең үздік үш қақпашының бірі деп санайды, қалғандары – Рег Аллен және Дэвид Симан. Паркс үлкен қабілетке ие болды, бірақ Англия құрамасы сапында тек бір ғана матч өткізгені өкінішті. Ол бірінші матчынан кейін көп ұзамай екіншісін де өткізе алатын еді, өйткені 1976 жылы Уэльске қарсы өткен матчта бас бапкер Дон Реви Парксті екінші таймда ойнататынын айтты, бірақ тайм соңында есеп 0:0 болғанда Реви Рей Клеменсті алаңда қалдыруға шешім қабылдады. Ойыннан кейін Паркс үйіне қайтып, әйеліне енді Англия құрамасына шақырылмаса екенін айтты.

Beginning his football career at Walsall, turning professional in 1968, he made over 50 appearances in the Black Country before moving to London, signing for Queens Park Rangers for £15,000 in June 1970. His QPR debut was on Saturday 22 August 1970 in a 3–1 defeat at home to Leicester City. Parkes was part of the QPR team that reached the last eight of the FA Cup in 1974 and were League runners up to Liverpool in 1976. His club career at QPR spanned 344 league appearances (406 in all competitions). He gained his only England cap during this period, against Portugal in 1974. Parkes was sold to West Ham United in 1979 for £565,000, a world record for a goalkeeper at the time. It is reported that Sexton, who by then was manager of Manchester United, put in six bids for the player but saw them all turned down. It was only the half million pound bid from West Ham United that QPR chairman Jim Gregory could not resist. Upon John Lyall's signing of Parkes, it was thought that he was a huge risk due to the severity of the condition of his knees, but his signing was to pay off as Parkes was to remain first choice keeper for the next decade. Despite this long spell, most of which was spent in the First Division, he only ever gained one piece of silverware, when West Ham beat Arsenal 1–0 to win the 1980 FA Cup final. Parkes appeared as himself in Thunderbolt and Smokey! in the boys' comic Eagle in 1982, giving a coaching session to a schoolboy striker who was having to play in goal in a cup semi final due to the regular keeper being injured. Although Parkes collected just one major trophy during his long playing career, his time at Upton Park saw him come close to picking up honours more than once later on in the 1980s. He was on the losing side in the 1981 Football League Cup Final against Liverpool, the same year that he collected a Second Division title medal as the Hammers returned to the First Division after three years away. In 1983–84, the Hammers were in the title race for the first half of the season but fell away to finish ninth not even enough for a UEFA Cup place. They re emerged as title challengers in 1985–86 and were in the hunt for the title right up to the penultimate game of the season, finally finishing third. He also helped them reach the League Cup semi finals in 1988–89, but it was a disappointing season for the Hammers who were then relegated to the Second Division. Parkes had sat out much of the season, despite new signing Allen McKnight making many mistakes, before Parkes was finally reinstated as first choice. Parkes finished his West Ham career having played exactly the same number of league games for them as he had for QPR – 344. Parkes is the only footballer ever to have played in excess of 300 matches for two different English league clubs. In 1990, just before his 40th birthday, he left the Hammers on a free transfer after 11 years and was signed by John Lyall, who had just returned to management at Ipswich Town, to complete his playing career in Suffolk. He played three league games in 1990–91 before finally retiring as a player and moved into coaching. In 2003, an official West Ham United members poll for the greatest West Ham XI named him as the team's goalkeeper, beating Ludek Miklosko to that position. He is considered by QPR supporters to be one of the three best goalkeepers in the club's history, the others being Reg Allen and David Seaman. Parkes had great ability, and was unfortunate to only ever win one England cap. He would have won a second soon after his first as, during a game against Wales in 1976, the manager Don Revie said Parkes would play the second half, but at half time with the score still at 0–0 Revie decided to keep Ray Clemence on. After the game, Parkes went home and said to his wife he would never make himself available for England again.

Жеке өмір

2014 жылы Паркс Дюкс А сатысы бойынша ішек қатерлі ісігіне емделді.