Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекияның әскери диктатурасы (1936 – 1941)
Greek military dictatorship (1936 to 1941)
4 тамыз режимі (Καθεστώς της 4ης Αυγούστου), көбінесе Метакса режимі (Καθεστώς Μεταξά, Kathestós Metaxá) деп те аталады, 1936 жылдан 1941 жылға дейін Грекия Корольдігін басқарған генерал Иоаннис Метаксас басшылығымен құрылған авторитарлық режим болды. 1936 жылдың 4 тамызында Метаксас король Георг II қолдауымен грек парламентін таратып, консервативті, коммунизмге қарсы үкіметке төрағалық етті. Режим өзінің символикасы мен риторикасында фашистік Италиядан үлгі алды, бірақ Остік державаларға қарағанда Ұлыбритания және Француздық Үшінші Республикасымен жақын байланыста болды. Халықтың қолдауына ие болмағандықтан, 1941 жылдың қаңтарында Метаксастың қайтысынан кейін режим толығымен корольге тәуелді болды. Грекия 1941 жылдың сәуірінде неміс басқындығына ұшырап, грек үкіметі британдық бақылаудағы Мысыр Корольдігіне көшкенімен, режимнің бірнеше көрнекті тұлғалары, әсіресе қауіпті қауіпсіздік басшысы Константинос Маниадакис, патша бұрынғы демократиялық саяси топтардың өкілдерімен келісімге келіп, оларды қызметтен босатуға мәжбүр болғанға дейін бірнеше ай бойы үкіметте қалды.
The 4th of August Regime (Καθεστώς της 4ης Αυγούστου), commonly also known as the Metaxas regime (Καθεστώς Μεταξά, Kathestós Metaxá), was an authoritarian regime under the leadership of General Ioannis Metaxas that ruled the Kingdom of Greece from 1936 to 1941. On 4 August 1936, Metaxas, with the support of King George II, suspended the Greek parliament and went on to preside over a conservative, staunchly anti communist government. The regime took inspiration in its symbolism and rhetoric from Fascist Italy, but retained close links to Britain and the French Third Republic, rather than the Axis powers. Lacking a popular base, after Metaxas' death in January 1941 the regime hinged entirely on the King. Although Greece was occupied following the German invasion of Greece in April 1941 and the Greek government was forced into exile in the British controlled Kingdom of Egypt, several prominent figures of the regime, notably the notorious security chief Konstantinos Maniadakis, survived for several months in cabinet until the King was forced to dismiss them in a compromise with the representatives of the old democratic political establishment.
Режимнің пайда болуы
Метаксас өзінің режимін негізінен 1930 жылдары Грекияда кең таралған, саяси фракциялардың грек парламенттік демократиясын бұзған жағдаймен күресу үшін орнатты. Парламентке деген сенімнің төмендеуі бірнеше төңкеріс әрекеттерімен бірге жүрді; 1935 жылдың наурыз айында венизелисттік төңкеріс сәтсіз аяқталды, ал келесі қазан айындағы сайлаулар роялистердің көпшілігін нығайтты, бұл эмигрант король Георг II-ге Грекияға оралуға мүмкіндік берді. Король елде монархияны қайта орнатты, бірақ парламенттегі қарама-қайшы фракциялар нақты саяси көпшілікті құрастыра алмай, үкімет құруға дайын болмады. Осы уақытта коммунистердің белсенділігі күшейді, 1936 жылғы сайлауда олардың 15 депутаты 143 монархист пен 142 либерал, аграрлық және республикашылдар арасында тепе-теңдікті сақтап тұрды. 1936 жылдың мамыр айында темекі фермерлері арасында кең ауқымды аграрлық наразылықтар мен елдің солтүстігіндегі өнеркәсіптік тәртіпсіздіктер болды, бұл генерал Метаксасты 1936 жылдың 4 тамызында үлкен ереуіл алдында парламентті таратуға итермеледі. Корольдің қолдауымен Метакса төтенше жағдай жариялады, әскери жағдай енгізді, конституцияның бірнеше баптарын жойды және тәртіпсіздікті тоқтату және әлеуметтік тәртіпті қалпына келтіру үшін дағдарыс кабинетін құрды. Өзінің бірінші сөздерінің бірінде Метаксас: «Грецияны қауіп төндіретін апаттардан құтқару үшін маған қажетті барлық билікті алуға шешім қабылдадым» деді. Осылайша Метаксас диктатурасы дүниеге келді, ал одан кейінгі кезең Метаксастың абсолютті билікке көтерілген күні – 4 тамызбен байланысты аталды. Жаңа режимге шағын экстремистік саяси партиялар мен коммунистерге қарсы шаралар күтіп отырған консерваторлар қолдау көрсетті.
Metaxas imposed his regime primarily to fight the turbulent social situation prevalent in Greece in the 1930s, in which political factionalization had disrupted Greek parliamentary democracy. The sinking credibility of the Parliament was accompanied by several coup attempts; a Venizelist putsch failed in March 1935, and in the following October, elections reinforced the Royalist majority, which allowed the exiled King George II to return to Greece. The king re established the monarchy in the country, but the parliament, split into incompatible factions, was unable to shape a clear political majority and form a government. Meanwhile, the increasing activity of the Communists, whose 15 deputies from the 1936 elections held the balance between 143 Monarchists and 142 Liberals, Agrarians, and Republicans, created a deadlock. In May 1936, widespread agrarian unrest among tobacco farmers and industrial unrest in the north of the country erupted, which eventually brought General Metaxas to suspend the parliament on the eve of a major strike, on 4 August 1936. Endorsed by the King, Metaxas declared a state of emergency, decreed martial law, annulled various articles of the constitution, and established a crisis cabinet to put an end to the unrest and to restore the social order. In one of his first speeches, Metaxas announced: "I have decided to hold all the power I need for saving Greece from the catastrophes which threaten her." Thus the Metaxas dictatorship was born, and the period of time which would follow was named after the day Metaxas rose to absolute power: 4 August. The new regime was backed by small extremist political parties, and by conservatives expecting a crackdown on the communists.
Классикалық әсерлер
Метаксаның "Жаңа мемлекетінің" тамыры Грекияның классикалық тарихында ізделді. Метакса грек ұлтшылдығы "ежелгі Грекияның, әсіресе Спартаның, бейдін құндылықтарын және Византия империясының Шығыс православиелік христиандық құндылықтарын" жандандырады деп ойлады. Ежелгі Македония да эллин халқының алғашқы саяси біріктірушісі ретінде даңқталды. Режимнің жастар ұйымы өзінің негізгі символы ретінде ежелгі Миной Критінің символы – лабрис/пелекисті таңдады. Метакса үнемі мақтаған "Отан, адалдық, отбасы және дін" дәстүрлі грек құндылықтары да ежелгі спарталықтардың құндылықтарымен жақын болды. Режим Спартаның өзіне қатысты тәртіп, милитаризм және ұжымдық құрбандық идеалдарын насияттады, ал Византия орталықтандырылған мемлекетке және монархия мен грек православие шіркеуіне адалдыққа баса назар аударды.
The roots of Metaxas' "New State" were sought in Greece's classical history. Metaxas thought Greek nationalism would galvanize "the heathen values of ancient Greece, specifically those of Sparta, along with the Eastern Orthodox Christian values of the Medieval empire of Byzantium". Ancient Macedonia was also glorified as the first political unifier of the Hellenes. As its main symbol, the youth organization of the regime chose the labrys/pelekys, the symbol of ancient Minoan Crete. The traditional Greek values of "Country, Loyalty, Family and Religion", which Metaxas praised repeatedly, were also close to those of the ancient Spartans. The regime promoted the perceived Spartan ideals of self discipline, militarism and collective sacrifice, while Byzantium provided an emphasis on a centralized state and devotion to the monarchy and Greek Orthodox Church.
Сыртқы әсерлер
Метаксас Антонио Салазардың Португалиядағы «Жаңа мемлекет» (Estado Novo) режимін өзінің басты шабыт көзі деп санады және өзін осымен қатар сол кездегі басқа да диктаторлық режимдердің өкілдерімен қоршады. Сөйтіп, оның негізгі идеологиялық ұраны да «Жаңа мемлекет» (Неон Кратос) болды. 4 тамыз режимі әскери киім, амандасу, әндер мен рәсімдерді, соның ішінде римдік сәлемдесуді (Метаксас оны күн құдайы Аполлонға гректердің ежелгі сәлемдесуі деп есептеді және оны «Геленикос Хайретисмос» («Гелендік амандасу») деп атады) пайдаланды. Метаксас режимі 1930 жылдарғы Италия мен Германия сияқты авторитарлық мемлекеттерге тән ерекшеліктерді дамытты: режимнің насилатпасы Метаксасты «Бірінші шаруа», «Бірінші жұмысшы» және грек халқының «Ұлттық әкесі» ретінде көрсетті. Өзінің замандастары Гитлер «Фюрер» атағымен, Муссолини «Дуче» атағымен жүргендей, Метаксас грек тілінде «жетекші» немесе «бастық» деген мағына беретін «Архигос» атағын қабылдады және оның режимі ежелгі Греция мен Орта ғасырлардағы грек Византия империясының ең жақсы қасиеттерін біріктіретін ұлы «Үшінші эллиндік өркениеттің» құрылысына негіз салуға тиіс екенін мәлімдеді.
Metaxas considered António Salazar's Estado Novo of Portugal his main inspiration and surrounded himself with elements from this and other dictatorial regimes of the time. Thus, his main ideological slogan was also "New State" (Neon Kratos) and 4 August regime used its own military like uniforms, greetings, songs and rituals, including the Roman salute (which Metaxas considered Greek in origin as a salutation to the sun god Apollo, and he referred to it as the "Hellenikos Hairetismos" ("Hellenic Hailing")). Metaxas' regime also developed characteristics typical of authoritarian states such as 1930s Italy and Germany: the regime's propaganda presented Metaxas as "the First Peasant", "the First Worker" and as "the National Father" of the Greeks. Like his contemporaries Hitler with Führer and Mussolini with Duce, Metaxas adopted the title of Archigos, Greek for "leader" or "chieftain", and claimed that his regime had to lay the foundations for the appearance of a glorious "Third Hellenic Civilization" combining the best of ancient Greece and the Greek Byzantine Empire of the Middle Ages.
Грекиялық тоталитаризм
Метаксас режимі Грекияны толыққанды түрлендіруді көздеді, сондықтан грек қоғамы, саясаты, тілі және экономикасына бақылау енгізді. Осы саясаттың әр саласында Метаксас үкіметі өз замандастары – нацистік Германия мен фашистік Италияға емес, Франколық Испанияның болашағын болжағандай көрінді.
The Metaxas regime sought to comprehensively change Greece, and therefore instituted controls on Greek society, politics, language, and the economy. In each of these policy areas, the Metaxas government seemed more nearly an anticipation of Francoist Spain than to resemble its contemporaries Nazi Germany or Fascist Italy.
Әлеуметтік бақылауға ұмтылу
Метаксас билікке келіп, қоғамдық тәртіпті қалпына келтіруді көздеді, және бұл мақсатқа, оның ең фашистік мүшесі деп сипатталатын қоғамдық тәртіп министрі Константинос Маниадакистің қадағалауымен қол жеткізді. Маниадакис екінші жалған "коммунистік партияны" құрып, жалған "Ризоспастис" басылымын шығарды және барлық коммунистік ұйымдарды таратуға қол жеткізді. Метаксастың бұқаралық ақпарат құралдарына цензура салу, саяси партияларды тыйым салу және ереуілдерге тыйым салу сияқты саясаты, сол кездегі Еуропалық авторитарлық режимдерді көшіргендей болды. Италия мен Германия сияқты, Грек мемлекетінің де саяси полициясы – Асфалея болды, ол Гестапо үлгісінде құрылған (оның басшысы Маниадакис, әдістер мен техникалар бойынша Гиммлермен тығыз байланыста болды). Асфалеяның мақсаты қоғамдық тәртіпті қамтамасыз ету еді. Режим ребетико музыкасын да қуғынға салды, өйткені оның мәтіндері келісімсіз болды, ал дәстүрлі грек халық музыкасына басымдық берді. Хашиш ордалары, багламалар мен бузукиге тыйым салынды, немесе кем дегенде шығыс стилінде ойнауға тыйым салынды. Völkisch қозғалысынан шабыттанған болуы мүмкін, грек халық музыкасын радио және қоғамдық фестивальдер арқылы кеңінен насихаттау жүргізілді, бұл негізінен мемлекеттің бузуки мен ребетико музыкасына деген жақтықсыздығынан туындады. Бұл мәселеде грек коммунистік солшылдары да келісімге келді, ребетиконы "реакциялық" деп санады. Режим құрылғаннан кейін көп ұзамай коммунистер мен солшылдарды қатаң жазалады. Саяси себептермен шамамен 15 000 адам тұтқындалды, түрмеге қамалды немесе жер аударылды; кейбіреулері азаптауға ұшырады. Метаксас режимі коммунистік партияны жасырын қызметке көшірді, сондай-ақ Роялистік және Венизелистік партиялардың адалдық жүйесін бұзуға тырысты. Алайда, бұл маңызды күштер бұрынғы онжылдықтардағыдай сақталды және төрт жылдық Метаксас режимінен кейін бірден қайта пайда болды. Метаксас режимі өзінің қуғын-сүргінін ақтау үшін коммунистік қауіпті үлкейтіп көрсеткенімен, саяси кісі өлтірулер жасағаны немесе өлім жазасын қолданғаны белгілі емес. Керісінше, наразылар Эгей теңізіндегі кішкентай аралдарға жер аударылды. Мысалы, либералдық көшбасшы Георгий Папандреу Андросқа жер аударылды. Ал Грекияның коммунистік партиясы (ККП), бұған дейін заңсыз деп жарияланған, толығымен сақталды. Оған қатысты заңдық шектеулер 1974 жылы метаполитефси кезінде тоқтатылды.
Having come to power intent on restoring public order, Metaxas' state largely achieved this goal, under the supervision of what can be described as its most fascist member, minister of public order Konstantinos Maniadakis. Maniadakis created a second fake "communist party", published a fake Rizospastis and achieved the dissolution of all the communist organizations. Metaxas' policies such as the censorship of the media, the banning of political parties and prohibition of strikes copied contemporary European authoritarian regimes. As its far right contemporaries Italy and Germany, the Greek State also had its political police force, the Asfaleia, based upon the Gestapo (its chief Maniadakis maintained a close relationship with Himmler on methods and techniques). The objective of Asfaleia was to secure public order. The regime also repressed the rebetiko music due to the uncompromising lyrics and favoured the traditional Greek folk music. Hashish dens, baglamas and bouzouki were banned, or at least playing in the eastern style manner and scales. Probably inspired by the Völkisch movement, a massive promotion of the Greek folk music took place, though the radio and public festivals, mainly because of the animosity of the state towards the bouzoukis and the rebetiko music. On this point the Greek communist left agreed, considering the rebetiko as "reactionary". Soon after its inception the regime severely repressed the communists and leftists. About 15,000 people were arrested and jailed, or exiled for political reasons; some were subjected to torture. Metaxas' regime forced the Communist party underground, and also attempted to dismantle the old system of loyalties of the Royalist and Venizelist parties. Those major forces however remained, as they had for the preceding decades, and re emerged immediately after the four year Metaxas regime. While Metaxas' regime did play up the communist threat in order to justify its repression, the regime is not known to have committed political murders and did not instate the death penalty. Dissidents were, rather, usually banished to tiny islands in the Aegean sea. For example, the liberal leader George Papandreou was exiled to Andros. The Greek Communist Party (KKE), meanwhile, which had already been outlawed, remained intact. Legal restrictions against it finally were ended in 1974 during metapolitefsi.
Өнер және мәдениет
Метаксас Германия империясында білім алып, неміс мәдениетіне құрметтенді. Ол өнерді қолдады (театр, әдебиет, музыка, бейнелеу өнері және т.б.). Stratis Myrivilis, Nikos Kazantzakis, Angelos Sikelianos, Manolis Kalomoiris, Angelos Terzakis, "Nelly's" (Elli Seraidari) сияқты сол дәуірдің көрнекті зиялыларымен бірлесіп, режимнің идеяларын, әсіресе жастар арасында таратуға жұмыс істеді. Тағы бір ерекше саясат – білім беру жүйесінде Катаревузаның орнына Демотикалық грек тілін (Демотики) қолдану және дамыту (бірақ консервативті бағытта). Осы мақсатта Демотикалық грамматиканы жасау үшін Манолис Триантафиллидис тағайындалды.
Metaxas was educated in the German Empire and admired German culture. He supported the arts (theatrical, literary, musical, visual arts, etc.). He collaborated with significant intellectual figures of the era, like Stratis Myrivilis, Nikos Kazantzakis, Angelos Sikelianos, Manolis Kalomoiris, Angelos Terzakis, "Nelly's" (Elli Seraidari), and others, to promote the ideas of the regime, especially to the youth. Another notable policy was the use and promotion of Demotic Greek (Demotiki) in the educational system (but in a conservative form), instead of Katharevousa. Manolis Triantafyllidis was appointed to create the Demotic grammar used.
Жастардың рөлі
Режимнің құндылықтарын болашақ жылдары сақтау және нығайту үшін Метаксас Ethniki Organosi Neolaias (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας, Ұлттық жастар ұйымы, EON) құрды. EON барлық экономикалық және әлеуметтік топтардан келген жастарды біріктірді. Ұлдардың тәрбиесінде тәртіп пен дене шынықтыруға баса назар берілді, ал қыздарды қолдаушы әйелдер мен қамқор аналар болуға, мықты және сау жаңа буын тәрбиелеуге үйретті. EON екі апта сайын "Neolaia" (Νεολαία, грек тілінде "Жастар") атты журнал шығарды, ол мектептерде де, жоғары білім беруде де зор ықпалға ие болды. Метаксастың көзқарасы – жастар арқылы ежелгі грек және Византия өркениеттерінің жалғасы болатын "Үшінші грек өркениетін" құру еді. EON Грекияны басып алған неміс-итальяндық билік, олардың шабуылына қарсы белсенді қарсылық көрсеткеннен кейін таратылды.
In order to keep and maintain the values of the regime in future years, Metaxas gave birth to the Ethniki Organosi Neolaias (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας, National Organisation of Youth, EON). The EON brought together youths of all economic and social strata into one single body. Boys' education emphasized discipline and physical training, while girls were taught to become supportive wives and caring mothers to breed a stronger, healthier new generation. The EON published a fortnightly magazine called Neolaia (Νεολαία, Greek for "Youth"), which had much influence both in schools and in higher education. Metaxas' vision was to create, through the youth, the "Third Hellenic Civilization", a continuity of the ancient Greek and Byzantine civilization. The EON was disbanded by the German Italian occupying authority in Greece following its vigorous resistance of the invasion.
Ұлтшылдық
Басқа тоталитарлық режимдердегідей, 4 тамыз режимі де қатаң ұлттық бағдарламаны қабылдады: Метаксас Мегали идеясының бір бөлігі ретінде Кіші Азияны басып алуға қарсы болғанымен, көрші елдердегі грек азшылықтарына қатысты және Грекияның көршілерінен туындаған қауіп-қатерлерге жауап беруде күшті ұлттық тіл қолданды. Ол кездегі көптеген ұлт мемлекеттері сияқты, ол өз халқының тегін жоғарылататын тілді пайдаланды. Метаксас билігі тұсында этникалық және тілдік азшылықтар (көбінесе славян тілінде сөйлейтін гректер) қуғынға түсті. Дегенмен, режим грек яһудилеріне төзімділік танытып, бұрынғы режимдердің антисемит заңдарын жойды. 1913 жылы Грекияға қосылған Салоники аймағында үлкен сефард яһуди қауымдастығы болды, және яһудилер көбінесе Венизелизмге қарсы болды. Метаксас солтүстік Грекиядағы славян тілдес (көпшілігі болгарлар) ирредентист топтарына қатаң қарсы болды, олардың кейбіреулері көрші елдерге қатысты ирредентизмді жақтағандары үшін саяси қуғынға ұшырады. Осы мақсатта вице-премьер және қаржы министрі Константинос Завицианос мемлекеттік "кәсіби салалар бойынша көлденең, әлеуметтік топтар бойынша емес, синдикалистік ұйым құру" туралы мәліметтерді жариялады. Алайда, Италиямен болған сыртқы дағдарыс салдарынан жоспар уақытша тоқтап, толық іске асырылмады. Метаксас режимінің басқа оңшыл үкіметтерден ерекшеленетін негізгі және маңызды айырмашылықтары:
As in most other totalitarian regimes, 4 August regime adopted a strong nationalistic program: although Metaxas was opposed to the invasion of Asia Minor as part of the Megali Idea, he used strong nationalist language concerning Greek minorities in neighbouring countries and in answering threats from Greece's neighbours in the still volatile southeast Europe. As with many nation states at the time, he used language exalting his people's race. Ethnic and linguistic (mainly Slavophone Greeks) minorities were persecuted under Metaxas' rule. The regime, however, was tolerant to the Greek Jews, repealing the anti Semitic laws of previous regimes. A large community of Sephardic Jews was present in the region of Thessaloniki which was annexed by Greece in 1913, and Jews were largely in opposition to Venizelism. Metaxas was firmly opposed to the irredentist factions of the Slavophones of northern Greece (most of whom were Bulgarians), some of whom underwent political persecution due to advocacy of irredentism with regard to neighbouring countries. To this end, Deputy Premier and Finance Minister Konstantinos Zavitsianos "published details about a horizontal (according to branches of production), not vertical (according to social class), syndicalist organization" of the state. However, due to the external crisis with Italy, the plan had to be temporarily postponed with the result that it never fully materialized. Some of the main and important differences of Metaxas' regime as compared to other far right governments include:
Режимнің империализмге қарсы сөйлеуі. Метаксастың яһудилерге жағымды көзқарасы және діни азшылықтарға төзімділік танытуы. Режимнің саяси партия немесе қозғалыс түріндегі кең қолдауының болмауы. Ескерткіштер мен сәулеттің жоқтығы.
The anti imperialist speech of the regime. The pro Jewish stance of Metaxas and tolerance to religious minorities. Absence of a mass political base for the regime, in the form of a political party or movement. No representative architecture or monuments.
4 тамыз режимі аяқталды
Сыртқы саясат 4 тамыз режимінің басты мәселелерінің бірі болды. Жастық шағында Германияда оқыған Метаксас неміс жағына бейім болса, король – британдыққа. Бұл екеуі арасында қызу пікірталас тудырды, бірақ 1930-шы жылдардағы Еуропаның шындығы Грекияның қауіпсіздігі Германияға емес, дәстүрлі одақтасы және қорғаушысы – Ұлыбританияға байланысты болды. Ұлыбритания флоты арқылы Шығыс Жерорта теңізінде үстемдік құрған ірі держава еді. Сонымен қатар, Италия басшысы Бенито Муссолинидің Жерорта теңізінде жаңа Рим империясын құруға бағытталған жоспарлары Грекияның Эгей теңізі мен Додеканес аралдарын (сол кезде Италияның бақылауында болған) бақылауға алу және Албаниядағы ықпалын күшейту ниетімен тікелей қақтығысқа келді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Еуропадағы жағдай шиеленісіп, соғыс қаупі күшейген кезде, ахуал Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жағдайға ұқсас болды. Сол кезде Грекия үкіметінде неміс жақтастары күшті болғанмен, қауіпсіздігі үшін Ұлыбританияға тәуелді болды. Көптеген сарапшылар Грекияның бейтараптық саясатын ұстануға тырысатынын күтті. Шындығында, Метаксас қатаң бейтараптықты сақтауға ұмтылды, бірақ Италияның экспансиялық саясаты итальяндық ультиматумға және грек-итальян соғысына әкеп соқты. Алайда, грек әскерлері итальяндықтардың басқыншылығын толығымен тойтарды және оларды Албанияға кері ығыстырды, одан шабуыл басталған еді. Шынында, грек азшылығы тұратын Албаниядағы кейбір аумақтар «азат етілді» деп жарияланды және Метаксастың жоспары оларды Грекияның қалған бөлігімен біріктіру болды. Метаксас 1941 жылдың қаңтар айында күңгірт жағдайда кенеттен қайтыс болды. Оның өлімі режимін либерализациялау және парламенттік билікті қайта орнату үмітін тудырды, бірақ король Георг режимнің аппаратын сақтап қалғандықтан бұл үміттер күйреп кетті. Осы уақытта Адольф Гитлер Муссолиниді жеңілістен құтқару үшін неміс әскерлерін қайта бағыттауға мәжбүр болды және 1941 жылдың 6 сәуірінде Югославия және Болгария арқылы Грекияға басып кірді. Метаксастың орнына тағайындалған премьер-министр Александрос Коризис 1941 жылдың 18 сәуірінде, неміс әскері Афинаға жақындаған кезде, өз-өзіне қол жұмсады. 1941 жылдың 27 сәуірінде Афина неміс әскерімен басылып алынды. Британдық көмекке қарамастан, мамыр айының соңына қарай немістер елдің көп бөлігін басып алды. 4 тамыз режимі 1941 жылдың 29 мамырында құлады. Король мен үкімет Критке қашып, Крит шайқасы аяқталғанға дейін сонда болды. Содан кейін олар Мысырға көшірілді, онда эмиграциядағы грек үкіметі құрылды. Британдықтар гректердің аралға талап етуіне қатысты алаңдағандықтан Кипрге бару туралы ұсыныстан бас тартты. Темірқасық аралықта, Остік державалар Грецияда фашистік марионеттік үкімет орнатты.
Foreign policy was one of the main concerns of 4 August regime. Metaxas, who had studied in Germany as a youth, was pro German, while the King was pro British. This caused heated discussions between the two, but the reality of 1930s Europe was that Greece's security depended less on Germany than on her traditional ally and protector, the United Kingdom, which was the Great Power dominating the Eastern Mediterranean Sea with her fleet. In addition, Italian leader Benito Mussolini's grandiose schemes to build a new Roman Empire in the Mediterranean directly clashed with Greek pretensions to control the Aegean Sea and the Dodecanese islands (then under Italian control) and to exert stronger influence in Albania. As tensions and threat of war increased in Europe just before World War II, the situation was almost exactly the same as the position before World War I, when Greece had strong pro German affinities in government, but it depended on Great Britain for its security. Most observers were anticipating Greece would attempt to remain neutral. Metaxas indeed attempted to maintain strict neutrality, but Italian expansionism eventually led to an Italian ultimatum and to the Greco Italian War. However, Greek forces repelled the Italian invasion completely and pushed the Italians back into Albania, where the invasion had been launched. In fact, some territories in Albania where the Greek minority lives were claimed to be 'alliberated' and Metaxas' plans were to unite them with the rest of Greece. Metaxas died suddenly in January 1941 among dark circumstances. His death raised hopes of a liberalization of his regime and the restoration of parliamentary rule, but King George quashed these hopes when he retained the regime's machinery in place. In the meantime, Adolf Hitler was reluctantly forced to divert German troops to rescue Mussolini from defeat, and entered the Battle of Greece through Yugoslavia and Bulgaria on April 6, 1941. Metaxas' successor Prime Minister Alexandros Koryzis, committed suicide on April 18, 1941, when the Germans approached Athens. On April 27, 1941, Athens was occupied by the Germans. Despite British assistance, by the end of May, the Germans had overrun most of the country. The 4th of August regime collapsed on May 29, 1941. The King and the government escaped to Crete, where they stayed until the end of the Battle of Crete. They then transferred to Egypt, where a Greek government in exile was established. An alternative destination of Cyprus was rejected by the British, who feared that it might reinforce Greek claims on the island. Meanwhile, in Greece a fascist puppet government was placed into power by the Axis powers.
Мұра
Ось державаларының оккупациясы аяқталғаннан кейін Грекия коммунистер басымдығындағы солшыл күштер мен АҚШ және Ұлыбританиямен одақтас оңшыл күштер арасындағы азамат соғысына ұшырады. Солшыл күштер Грекияда және Югославияның оңтүстігіндегі базалардан операция жүргізді. Бұл Суық соғыстың алғашқы, ұзаққа созылған ірі қақтығысы, АҚШ-тың қанағаттандыру саясатының алғашқы тәжірибесі және АҚШ президенті Гарри С. Трумэннің Трумэн доктринасының нысаны болды. Бұл жағдай Венизелисттік монархистік ұлттық айырылыстан мүлдем өзгеше болды, себебі көптеген Венизелистер азамат соғысы кезінде оңшыл одақты қолдады.
As the Axis occupation ended, Greece descended into civil war between the communist dominated forces of the left, operating in Greece and from bases in the south of Yugoslavia, and the U. S. and UK aligned forces of the political right. This was the first major protracted combat of the Cold War, one of the first exercises in U. S. policy of Containment, and a subject of the Truman Doctrine of U. S. President Harry S. Truman. The alignments were quite different from the Venizelist Monarchist National Schism, as most Venizelists supported the right wing alliance during the civil war.