USS Nelson эсминец шайқасы Сицилияда

Кіріспе

Гливс класының эсминшісі USS Nelson (DD 623), испан-американ соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен дер кезіндегі адмирал Чарльз П. Нельсонның есімімен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кемесі болды.

Нельсон 1942 жылдың 7 мамырында Нью-Джерси штатының Керни қаласындағы Федералды кеме құрылысы және құрғақ док компаниясында салына бастады және 1942 жылдың 15 қыркүйегінде адмирал Нельсонның қызы Нельсон Стюарттың демеушілігімен суға түсірілді. Кеме 1942 жылдың 26 қарашасында қолданысқа берілді.

Қызмет тарихы

Атлантика жағалауында сынақтан өткеннен кейін, Нельсон 1943 жылдың 21 қаңтарында АҚШ Атлантика флотына бағынды. 29 мамырға дейін ол 17-ші эсминецтер эскадрильясының флагманы ретінде конвойлерді сүйемелдеу қызметін атқарды, Бермудаға, Порт-оф-Спейнге, Тринидадқа, Дакарға, Француз Батыс Африкасына, Арубаға, Нидерландтық Батыс Индияға, Касабланкаға және Гибралтарға рейс жасады.

Сицилияға шабуыл, 1943 жыл

Норфолк қаласындағы қысқа оқудан кейін, 7 маусымда «Нельсон» Сицилияға шабуылға қатысу үшін теңізге шықты. Кеме 20 маусымда Алжирге жеткен «Бойз» крейсерін сүйемелдеді. Сицилия операциясы барысында 81-ші жұмыс тобының (TF 81) бас кемесі болған «Нельсонға» Батыс жұмыс тобының орталық бөлігіндегі міндеттер жүктелді. Бұл топ Гела, Сицилия маңындағы жағажайларға шабуыл жасаушы әскерлерді түсіріп, басып алынған аумақты кеңейтуге, сондай-ақ жақын орналасқан Понте-Оливо әуежайын басып алуға тиіс болды. 10 шілдеде сағат 02:46-да алғашқы шабуыл толқындары Гела жағалауына жетті. Жағаға шабуылдаған әскерлер жеңіл қарсылыққа тап болды. Бірақ, қарқынды атыс салдарынан, келесі толқындарға күшті шабуыл жасалды. Жаудың іздеу шамдарының көк-ақ сәулесінде десанттық кемелер қатты атысқа түсті, ал LCI кемелері тікелей оққа ұшырады. Сағат 03:00-де «Нельсон» көлік кемелерінің шығысына қарай сегіздік пішінде патрульдеуді бастады. Таңнан кейін жақын арада Ось державаларының ұшақтары соғысқа қосылды, олар шығыс жағалаудағы Акате өзені аңғарынан ұшып, одақтастардың кемелерін, десанттық кемелерін және жағажайларын бомбалауға тырысты. «Нельсон» күні бойы ұшақтарға сирек-сирек оқ атты. Сағат 12:30-да «Мэддокс» эсминецінің батып кеткені туралы хабарлама келіп түсті. Жау ұшақтары келесі күні де шабуылдауын жалғастырды, «Нельсон» аймағына жоғарыдан бомба тастап, «Либерти» кемесіне тікелей соққы берді. 23:02-де кемелер ауыр түтін пердесін жасауды бастады, нәтижесінде жаудың шабуылдары сәтті тоқтатылды. 12 шілдеде сағат 17:33-те неміс секіргіш бомбалаушылары түнгі-шығыстан күтпеген шабуыл жасап, бомба тастап, атыс жүргізді. «Нельсон» 17:42-де бір ұшақты атып түсірді, ал бір сағаттан кейін Солтүстік Африканың Алжир қаласына конвоймен жолға шықты. 17 шілдеде шайқас аймағына оралғаннан кейін, 23 шілдеге дейін Гела және Скоглитти маңында суасты қайықтарға қарсы күзеттік бекеттерді ұстады, содан кейін Алжирге қайтып келді. Кейін, 30 шілдеде Сицилияның солтүстік жағалауындағы Палермо портына әскер тасымалдаушы кемелерді сүйемелдеді. Осы операция кезінде ол неміс әуе күштерінің үздіксіз шабуылдарына ұшырады. 1 тамызда сағат 05:48-де ол бір ұшаққа оқ атып, үшінші залппен атып түсірді. «Нельсон» 22 тамызда Нью-Йоркке оралды, онда лейтенант-коммандер Томас Д. Макграт 3 қыркүйекте лейтенант-коммандер Рикерді қызметтен босатып, командалық міндетін қабылдады. Кеме қысқы айларда Солтүстік Атлантикада конвойлерді сүйемелдеуге тағайындалды. Бұл міндетті орындау үшін кеме үш рет Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласына, ал бір рет Шотландияның Гринок шығанағына және Гибралтарға барды.

Upon completion of a short training period at Norfolk, Virginia, Nelson got underway 7 June to take part in the invasion of Sicily. During the crossing she screened the cruiser Boise, arriving at Algiers on 20 June. Serving as flagship for Commander Task Force 81 (TF 81) during the Sicily operation, Nelson was assigned duty with the central part of the Western Task Force. This group was to land assault troops on beachheads near Gela, Sicily, to expand the captured area, and to seize the nearby airfield at Ponte Olivo. At 02:46 on 10 July the first assault waves hit the Gela beaches. Plunging in through the breakers, the shock troops encountered light opposition. But furious gunfire raked the follow up waves. Caught in the blue white glare of searchlights, landing craft were subjected to intense fire, and LCIs took direct hits. At 03:00 Nelson commenced figure eight patrols to the east of the transports. Shortly after dawn Axis aircraft joined the fight, flying out of the Acate River valley on the eastern coast and attempting to bomb and strafe Allied ships, landing craft, and beaches. Nelson fired sporadically at the planes throughout the day. At 12:30 she received word that the destroyer Maddox had been sunk. Enemy aircraft continued the attack the next day, delivering a high level bombing attack on Nelsons area and obtaining a direct hit on the Liberty ship By 23:02 the ships commenced laying a heavy smoke screen, and the Axis attacks were beaten off. German dive bombers buzzed in on a surprise attack from the northeast at 17:33 on 12 July, dropping bombs and making strafing runs. Nelson splashed one plane at 17:42 and an hour later departed in convoy for Algiers, North Africa. Returning to the battle area on 17 July, she took up antisubmarine patrol station around Gela and Scoglitti until 23 July, when she returned to Algiers. Later, on 30 July, she escorted troopships into Palermo Harbor on the north coast of Sicily. During this operation she was harassed by constant German air attacks. At 05:48 on 1 August she opened fire on a single plane, splashing it with the third salvo. Nelson returned to New York on 22 August, where Lt. Comdr. Thomas D. McGrath relieved Lt. Comdr. Riker of command on 3 September. The ship was assigned to North Atlantic convoy runs for the winter. This duty took the destroyer to Belfast, Northern Ireland three times and to Greenock Bay, Scotland, and Gibraltar once each.

Нормандияға шабуыл, 1944 жыл

1944 жылдың мамыр айында «Нельсон» Нормандияға шабуылға дайындалу үшін Англияға бағытталды. 24 мамырда Англияның Плимут қаласында танкердің қасына тоқтағанда, оның сол жақ бұрандасы буйға ілігіп, бұранда мен валға ауыр зақым келтірді. «Нельсон» құрғақ докқа қойылды, онда жөндеуге келмейтін бұранда мен вал алынып тасталды. Бірақ соғыс кемелеріне деген қажеттілік соншалықты зор болды, «Нельсон» 2 маусымда тек оң жақ бұрандасымен теңізге шықты. Мильфорд-Хейвенде конвоймен кездесіп, 8 маусымда Нормандия шабуыл аймағына жетті. Келесі күні ол «Дикси желісіндегі» №13 позицияға, Омаха жағажайы маңындағы суасты қайықтарына және E қайықтарына қарсы қорғаныс шебінің бір бөлігі ретінде орналасты. E қайықтары – PT қайықтарының неміс үлгісі, жылдам, маневрлі, күшті және оңай оққа түспейтін. 40 мм-лік зеңбіректермен және торпедалармен қаруланған, олар түнгі шабуылдарға маманданған. 8-9 маусым түнінде «Дикси желісіндегі» бірнеше эсминец осы E қайықтарын атып, екеуін батырды. «Нельсон» 12 маусым күні түнде 13-ші позицияда бекітілді. Осы уақытқа дейін жаумен тікелей қақтығысуы тек сол аймақтағы алғашқы түнінде оң жақ жағынан зардапсыз жарылған сырғанау бомбасы түрінде болды. 13 маусымда сағат 01:05-те радарлық сигналды анықтап, шаммен сигнал беріп, атыс ашты. Нысана жылдамдығын төмендетіп, бұрылып, үш бөлікке бөлінді. Эсминец №4 зеңбірек орналысының артында торпеда соққанда он залп жасаған еді, бұл артқы бөлігі мен №4 орналысын қиратты. «Малой» экипажды ауыстыруға дайын тұрды, ал «Нельсонды» сүйреп әкелді. Экипаждың 24 адамы қаза тапты немесе жоғалып кетті, тоғыз адам жарақат алды. Солтүстік Ирландияның Дерри қаласындағы шұғыл жөндеуден кейін, салмақты азайту және тұрақтылықты арттыру мақсатында №2 мұнарасы мен торпедалық түтікшелері алынып тасталды, эсминец Бостонға сүйретілді, онда жаңа артқы бөлік алды. 1944 жылдың 23 қарашасында кең ауқымды жөндеу жұмыстары аяқталып, «Нельсон» Атлантикалық теңіздегі патрульдік міндеттерге қайта оралды. Желтоқсан айында Англияның Плимут қаласына бағытталды, жолда суасты қайықтарына қарсы патрульдік миссияларды орындады. 1945 жылдың ақпан айының соңында Нью-Йорктан Алжирдің Оран қаласына конвоймен жүріп, 31 наурызда қайтып келді. Сәуір және мамыр айларында «Нельсон» ұшақ күзетшісі және эскорт-тасымалдаушы «Кардтың» экраны ретінде қызмет етті, ал 16 мамырда лейтенант-коммандер Кларк В. Фримен, USNR, командир Макгратты алмастырды. Эсминец 1 тамызда Панама каналы арқылы Перл-Харборға, содан кейін 3-14 қыркүйекте Жапонияның Токио шығанағына, Жапонияның капитуляциясынан кейін бағытталды. Қыркүйектің соңында Окинава, Корея және Сингапурға бағытталды, 24 тамызда Сингапурға жетті. Үйге қайтып келе жатып, 30 тамызда Цейлонның Коломбо қаласына келді. Екі күннен кейін лейтенант-коммандер Скот Лотроп лейтенант-коммандер Фрименді командалық офицер ретінде алмастырды; ал 3 қарашада «Нельсон» 6 желтоқсанда Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласы арқылы Нью-Йоркке бағытталды. 1946 жылдың 29 қаңтарында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қайта бағытталды. 1947 жылдың қаңтарындағы директиваға сәйкес «Нельсон» резервке қойылды, АҚШ Атлантикалық резервтік флотының құрамына енді және Чарльстонға орналастырылды. 1968 жылдың 1 наурызында теңіз тізілімінен алынып тасталды және 1969 жылдың шілдесінде сатылды. «Нельсон» Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін екі шайқас жұлдызына ие болды.

In May 1944 Nelson steamed to England to stage for the coming Normandy invasion. While moored alongside a tanker at Plymouth, England on 24 May, her port screw fouled a mooring buoy, causing extensive damage to the screw and shaft. Nelson was placed in drydock where the screw and shaft, deemed beyond repair, were removed. But the need for fighting ships was so great that Nelson got underway on 2 June with only a starboard screw. At Milford Haven she rendezvoused with a convoy, and by 8 June was in the Normandy assault area. The next day she steamed into position No. 13 on the "Dixie Line" as part of the anti submarine and E boat screen around the Omaha beachhead. E boats were the German version of PT boats – speedy, agile, hard hitting, and hard to hit. Armed with 40 mm guns and torpedoes, they specialized in night attacks. On the night of 8/9 June several destroyers on the "Dixie Line" had taken under fire and chased several of these E boats, sinking two. Nelson was anchored in position 13 the night of 12 June. Thus far her only contact with the enemy had been in the form of a glide bomb which had exploded harmlessly off the starboard quarter during her first night in the area. At 01:05 on 13 June she made a radar contact, challenged the contact by flashing light, and opened fire. The target slowed, turned away, and split into three distinct blips. The destroyer had loosed ten salvos when a torpedo struck her just aft the No. 4 gun mount blowing off the stern and No. 4 mount. Maloy stood by to transfer personnel, and Nelson was taken in tow. Twenty four of her crew were killed or missing and nine wounded. After emergency repairs at Derry, Northern Ireland, where her #2 turret and torpedo tubes were removed as a weight saving/stability measure, the destroyer was towed to Boston where she received a new stern. Extensive repairs completed 23 November 1944, Nelson returned to Atlantic patrol duty. During December she steamed to Plymouth, England, conducting anti submarine patrol en route. She departed New York late in February 1945 on a convoy run to Oran, Algeria, returning 31 March. Throughout April and May Nelson served as plane guard and screen for the escort carrier Card, and on 16 May Lt. Comdr. Clark W. Freeman, USNR, relieved Comdr. McGrath as skipper. The destroyer transited the Panama Canal on 1 August en route Pearl Harbor, and then to Tokyo Bay 3–14 September, following Japan's surrender. The last part of September she steamed to Okinawa, Korea, and Singapore, which she reached on 24 August. En route home, she arrived Colombo, Ceylon on 30 August. There, two days later, Lt. Comdr. Scott Lothrop relieved Lt. Comdr. Freeman as commanding officer; and on 3 November, Nelson sailed for New York, via Cape Town, South Africa, arriving 6 December. She got underway again on 29 January 1946 for Charleston, South Carolina. By directive dated January 1947, Nelson was placed out of commission, in reserve, U. S. Atlantic Reserve Fleet, and berthed at Charleston. She was struck from the Naval Register on 1 March 1968 and sold in July 1969. Nelson earned two battle stars for World War II service.