Кіріспе
Австралиялық кинорежиссер (19041963) Джон Вильерс Фарроу, KGCHS (10 ақпан 190427 қаңтар 1963) - австралиялық кинорежиссер, продюсер және сценарист. Карьерасының едәуір бөлігін АҚШ-та өткізген ол 1942 жылы "Уэйк аралы" үшін үздік режиссердің академиялық сыйлығына ұсынылды, ал 1957 жылы "Жүздеген күн ішінде әлемді айналып өту" үшін үздік бейімделген сценарий үшін академиялық сыйлықты жеңіп алды. Оның әйелі актриса Морин О'Салливаннан жеті баласы болды, оның ішінде актриса Миа Фароу да бар.
John Villiers Farrow, KGCHS (10 February 190427 January 1963) was an Australian film director, producer, and screenwriter. Spending a considerable amount of his career in the United States, in 1942 he was nominated for the Academy Award for Best Director for Wake Island, and in 1957 he won the Academy Award for Best Adapted Screenplay for Around the World in Eighty Days. He had seven children by his wife, actress Maureen O'Sullivan, including actress Mia Farrow.
Ерте өмір
Фароу Австралияның Сидней қаласының маңындағы Марриквилл қаласында, Люси Вильерс (туған есімі Савидж; 1881-1907), киім тігуші және Джозеф Фароу (1880-1925), тігінші триммердің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы ағылшын тегіне тән. Фарроу Ньютаун мемлекеттік мектебінде және Форт-стрит жігіттер орта мектебінде білім алды, содан кейін бухгалтерлік карьерасын бастады. Ол америкалық барквентинге отырып, теңізге қашып кетіп, "Тынық мұхиттың түкпір-түкпірін" аралап, Никарагуа мен Мексикадағы көтерілістерде күрескенін айтты. Калифорнияға жеткен соң, ол 1923 жылы Сент-Игнатиус колледжіне (кейін Сан-Франциско университеті деп аталды) оқуға түсті, бірақ бір айдан кейін қалды. Ол Тынық мұхиты бойынша, соның ішінде Фиджи, Гавайи және Гуам аралдарын аралады.
Жазушы
Фарроу теңізші болып жұмыс істеген кезде жазуды бастады және кинорежиссер Роберт Дж. Флаэртимен Оңтүстік теңізде сәтті сапардан кейін сценарий жазуға қызығушылық танытты. АҚШ-қа кіргеннен кейін, Сан-Францискодан кемеден секіріп, ол Голливудқа жол тапты, онда 1927 жылдан бастап оның теңіздегі тәжірибесі сценарий консультанты және техникалық кеңесші ретінде жұмыс істеді. Ол ақын әрі әңгіме жазушы ретінде танымал болды. Көп ұзамай ол өзін әйгілі сценарист ретінде танытты. Ол ДеМилл Продакшнс-та жұмыс істеді, "Ақ алтын" (1927) және "Геспердің апаты" (1927) фильмдерінің атауларын жасады. Ол Ричард Коннеллдің 1923 жылы шыққан "Наполеонның досы" атты әңгімесін бейімдеген, бірақ ол жасалмаған сияқты. Ол сондай-ақ "Көк Дунай" (1928) және "Колорадоның қалыңдық" (1929) фильмдерінің сценарийін жазды. Warner Bros-та ол режиссер Ллойд Бэкон үшін "Майлёрдың сүйіктісі" (1927) романын жазды.
Парамоунт пен RKO
Парамаунт Фарроу "әйел суреттерінің" сериясын жасаған Үш апталық (1928) Клара Боумен; Пола Негри үшін Мәскеуден келген әйел (1928); Фэй Рэй мен Гэри Купермен Бірінші сүйіспеншілік (1928) және Боумен Mob әйелдері (1929). Сол студияда ол Гари Купермен бірге "Шоудаун" (1928), "Төрт қауырсын" (1929), "Өмірдің доңғалағы" (1929), "Қауіпті әйел" (1929) және "Ұрық әнін" (1929) түсірді. Ол "The Bad One" (1930) атты әні "United Artists" үшін жазды. "Заңның көлеңкесі" (1930) және "Жеті күндік демалыс" (1930) (Купермен бірге) Paramount үшін түсірілген. Фарроу RKO-да көбірек жұмыс істей бастады: Inside the Lines (1930); The Common Law (1931) фильмінде Констанс Беннеттпен және үлкен хит; A Woman of Experience (1931) фильмінде Хелен Твелветриеспен бірге.
Ұлыбритания
Ол ағылшын-француз таити тіліндегі сөздік құрастырып, "Күлкі аяқталады" (1933) атты роман жазды. 1932 жылы Англияға барып, "The Impassive Footman" (1932) атты шығармасын жазды. Ол Г. В. Пабсттың "Дон Кихот" (1933) фильмін жазушы және режиссердің көмекшісі болып жұмыс істеді және Таитиге қысқа уақытқа тағы да барды.
Голливудқа қайтып оралу және тұтқындалу
Фароу Голливудқа оралып, сценарий жазушы ретінде қайтадан өзін танытады. 1933 жылы 27 қаңтарда Коконат Гроув түнгі клубында би билеп жүргенде, оны визасын бұзғаны үшін ұстады. Бұл кино индустриясындағы заңсыз көшіп келушілерге қарсы жалпы іс-қимылдың бір бөлігі болды. Фэрроу АҚШ-қа кіргенде өзінің румын екенін айтып, жалған мәлімдеме жасады деп айыпталды. Депортациямен қорқытқанмен, ақырында оған бес жыл сынақ мерзімі берілді, ал келесі жылы айыптардан ақталды. MGM-де Фарроу Таитиде орын алған "Последний язычник" (1935) романын жазды және "Спектакль жасаушы" (1934) атты қысқа фильмді режиссерлік етті. Ол "Тарзанның қашып кетуі" (1936) фильмінде жұмыс істеуге тағайындалды, бірақ фильм кейін қайта жазылып, қайта түсірілді.
Warner Bros. кино студиясы.
1930 жылы Фарроу өзінің "Бірінші махаббат" әңгімесін өзі түсіретіндігі туралы хабарланды, бірақ бұл жүзеге аспады. Ол 1936 жылы Warner Bros. компаниясына қол қойды және бірнеше жобамен байланысты болды, соның ішінде Шетелдік легион туралы әңгіме және Эдгар Аллан Поның 1842 жылғы "Құдық пен маятник" атты қысқа әңгімесінің бейімделуі. Ақыры, Фарроу 1937 жылы режиссерлік дебютын "Ақтөбедегі ерлер" фильмінен, "Ақтөбедегі қауіпсіз" фильмінің қайта түсірілімінен (1931) жасады. Осыдан кейін ол әйелі Морин О'Салливанмен бірге Еуропаға барды, онда ол Оксфордта янк түсірді (1938), Фароу туралы кітап жазған (жарияланған 1937 жылы) Дэймиан ата туралы дәріс оқыды және Папалық рыцарлық атағын алды. Голливудқа оралғаннан кейін Фарроу Warner Bros. үшін B фильмінің режиссері ретінде жұмыс істей бастады, оның ішінде "Шанхайдың батысы" (1937) Борис Карлоффпен және "Ол өрт сөндірушіні жақсы көреді" (1937) Дик Форан мен Энн Шериданмен. Ол Карлоффпен "Көрінбейтін қауіп" (1938) фильмінде қайта қосылды, содан кейін Джон Литель мен Шериданмен "Кішкентай мисс Толық тұқымды" (1938) фильмін түсірді, бұл Пегги Энн Гарнердің алғашқы фильмі болды. Фарроу бұдан кейін Бродвей мушкетерлері (1938) Маргарет Линдсей мен Шериданмен (1932 жылғы драманың қайта түсірілімі, Үш матч) және Кей Фрэнсиспен Менің Билл (1938) Франсистің Warner Bros үшін B фильмдерінің біріншісі. Ол режиссер Басби Беркли ауырып қалған кезде Францисктің қатысуымен "Коммет Овер Бродвей" (1938) фильмінде жұмыс істеген. Фароу бірнеше айға келісімшарттан шығып, паптық тарих туралы жазып жатқан кітабын аяқтады, сондай-ақ Келесі фильмінің сценарийі бойынша даулар туындады.
Farrow left his contract for a number of months, ostensibly to finish a book he was writing on the history of the papacy, and also due to disputes over the script for his next film, another starring Kay Francis, Women in the Wind (1939).
РКО
Фарроу RKO-ның келісімшарт режиссері ретінде қайта пайда болды; өте табысты "The Saint Strikes Back" (1939) фильмін, "Сәулет" сериясының екіншісін және Джордж Сандерстің басты рөлін сомдаған біріншісін режиссерлік етті. Ол содан кейін "Сорритет үйі" (1939) фильмін Дальтон Трамбоның сценариінен және Роберт Сисктің продюсерімен түсірді. Кейін RKO Фарроу режиссердің "Дэмиан - алапес" кітабының кино нұсқасын түсіретінін мәлімдеді, оны Сиск шығарды және Джозеф Каллиа ойнады, бірақ ол ешқашан жасалмады. Оның орнына ол "Б" бағасына ие болса да, сюрприздік хитке айналған және тамаша сын-пикирлер алған "Беш адам қайтып келді" (1939) фильмін түсірді. "Мен әдейі коммерциялық директор болуға дайындалдым", - деді ол кейін. "Голливудта ақша табудың жалғыз жолы - фильм түсіру. Содан кейін студия басшыларының құрметін және билігін ала аласыз, және біртіндеп сіз өзіңіз қалаған нәрселерді көбірек жасай аласыз ". Фарроу "Толық мойындау" (1939) фильмін Виктор МакЛагленмен бірге, "Рено" (1939) фильмін, "Некеде және ғашық" (1940) фильмін, "Жиылысу туралы заң жобасы" (1940) фильмін, 1932 жылы Кэтрин Хепберн түсірген фильмнің қайта түсірілімін, "Моррин О'Хара" фильмінің басты рөлін сомдады. Бұл фильмдердің барлығын "Сиск" компаниясы түсірген. "Жиын-жігіт туралы заң жобасы" - Фарроудың режиссер ретінде алғашқы "А" бағасы.
Соғыс қызметі
Карьерасы гүлденгеніне және жақында алғаш рет әке болғандығына қарамастан, Фарроу Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға құштар болды. 1939 жылы қарашада Ванкуверге барып, Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотына кірді. Ол "РКО" киностудиясына барып, "Жиеккендер туралы заң жобасын" аяқтады. RKO ол оралған кезде оның жұмысын жалғастырамын деп уәде берді. 1940 жылдың наурыз айында Фарроу лейтенант болып тағайындалды және әскери-теңіз тарихы және ақпараттық бөлімнің бақылаушысы болып тағайындалды. Ол су асты кемелеріне қарсы патрульдерде жұмыс істеді және 1941 жылдың сәуірінде Корольдік флотқа қарыз болып, Тринидадтағы HMS Goshawk әскери базасына тағайындалды және Кюрасаодағы Ұлыбританияның жоғары әскери офицерінің көмекшісі болды. Ол тифпен ауырады және 1941 жылдың соңында Оттавадағы әскери-теңіз штабына оралады. Ол өзінің әйелі Морин О'Салливанды бас қатыратын канадалық соғыс фильмін демалыста режиссерлік ететіндігі туралы хабарланды, бірақ бұл жүзеге аспады. 1942 жылдың қаңтар айында Фарроу командир дәрежесінде тифпен Корольдік Канада әскери-теңіз флотынан шығарылды, бірақ әскери-теңіз резервінде қалды. Ол оралған кезде қатты ауырып қалған еді, бірақ әйелі оны емдеп, сауықтырып жіберді. Ауруына байланысты ол белсенді қызметке қайта орала алмады.
Бастысы
Фароу өзінің режиссерлік мансабын Paramount-та жалғастырды, оның сол кездегі өндіріс басшысы Бадди де Сильва Five Came Back-тен таң қалды және Фароуға келісімшарт ұсынды. Алғаш рет Фарроу тек "А" фильмдерін ғана түсірді. Бұл қарым-қатынас Wake Island (1942) фильмінен басталды, ол оған "Оскар" сыйлығының "Ең үздік режиссер" номинациясын берді және жылдың ең үлкен хиттерінің бірі болды. 1943 жылдың ақпан айында Фарроу Paramount компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. 1943 жылдың шілдесінде ол Канада Корольдік әскери-теңіз флотының ұсынысы бойынша техникалық кеңесші болды. Көп ұзамай ол "Калкутта" (1947) фильмін Ладдпен бірге түсірді, бірақ ол екі жылдан кейін ғана жарық көрді, ол жақсы кассалық табысқа жетті. "Мачтаға дейін екі жыл" 1946 жылы жарық көріп, сол жылдың ең танымал фильмдерінің оныншысына айналды. 1946 жылы Фарроу Джуниперо Серраның өмірбаянын жазып жатқан, бірақ ол ешқашан жасалмаған сияқты. Лэдд Фарроудың "Калифорния" (1947) фильмінде ойнауға тиіс еді, бірақ ақша үшін тастап кетті және оның орнына Рей Милланд келді. Бұл үлкен жетістік болды. Сони Тафтспен бірге түсірілген екі фильм аз танымал болды: "Оңтүстік жарық" (1947) - парақшалар туралы, ал "Жай кел, оңай бар" (1947) - Барри Фицджеральдпен. 1947 жылы шілдеде Фарроу Америка азаматы болды.
Еркін жұмысшы
Фэрроу Роберт Тейлор мен Ава Гарднерді MGM-дің "Райд, Вакеро" атты вестернінде режиссерлік етті! (1953), ол хит болды. Ол Джон Уэйннің компаниясы үшін Джон Уэйн шығарған екі фильм түсірді, Бэтжак: Күнді тонау (1953), Гленн Фордпен бірге оқиғалы оқиға және Луи Л'Амурдың әңгімесінен Уэйнмен бірге Хондо (1953); соңғысы әсіресе кассада танымал болды. Ол Колумбияда "Бюллеттен күту" (1954) фильмін түсірді, содан кейін Уэйнмен тағы бір үлкен хит болды, "The Sea Chase" (1955), онда Уэйн Екінші дүниежүзілік соғыста неміс теңіз капитанының рөлін сомдады. Фильмнің алғашқы бөлігі Австралияның Сидней қаласында түсірілген, бірақ онда түсірілмеген. Фарроу "80 күн ішінде әлемді айналып өту" фильмінің (1956) алғашқы режиссері болды, бірақ түсірілім басталғаннан кейін көп ұзамай продюсер Майкл Тодд оны жұмыстан босатты. Алайда Фарроу 1956 жылы Оскар сыйлығын алған сценарийге қосқан үлесі үшін есептелген. Сондай-ақ, ол поэзия жинағын және Томас Мордың өмірбаянын жариялады.
РКО
Фарроу RKO-мен үш фильмге келісімшартқа қол қойды. Ол олардың екеуін ғана жасады, екеуі де сәтті болмады: Бес қайтып келді (1956), Бес қайтып келді және Қасиетсіз әйел (1957), Диана Дорсты АҚШ аудиториясына шығарудың сәтсіз әрекеті.
Сэмюэл Бронстон
Ол Самуэль Бронстоннан екі фильм түсіру туралы ұсыныс алды, олар Джон Пол Джонстың өмірбаяны және Иса Мәсіхтің өмірі туралы әңгіме, оны Фарроу бірнеше жыл бойы түсіруге тырысып келді. Бірінші фильмді режиссер Жон Пол Джонс түсірді. Алайда оны екінші фильмнің режиссері ретінде Николас Рэй алмастырды. Ол "King of Kings" (1961) деп шығарылды.
Жеке өмір
Фарроу жастайынан белгілі плейбой болған, ол басқалармен қатар Долорес дель Рио мен Диана Черчилльмен байланысты болған. 1924 жылы 18 тамызда Фелисе Левинге үйленді. Олардың Фелисе Патрисия Фароу (1925-1997) деген қызы болды. 1927 жылдың қыркүйегінде некелері ажырасып кетті. 1928 жылы Фарроу Лайла Лимен қарым-қатынас бастады және олар қалыңдығы болды. Алайда олар ешқашан үйленбеген және олардың қарым-қатынасы 1933 жылы Ли Фарроудың өзіне опасыздық жасағанын білгеннен кейін аяқталды. 1934 жылы ол актриса Морин О'Салливанмен қосылып, 1936 жылы 12 қыркүйекте үйленді. Фарроу мен О'Салливанның жеті баласы болды: төрт қызы актриса болды, Миа Морин О'Салливан - оның екінші әйелі, ол католицизмге айналып, алғашқы некесін бұзудан кейін. Фароу жиі католиктік тақырыптар туралы жазған. Кейіннен ол католиктік дінге кіргенін мойындамады, өйткені оны бала кезінде ирландтық медбике шомылдыру рәсімінен өткізді. Алайда ол католик болып өспеген және 1929 жылы ересектегі шомылдыру рәсімінен өткенге дейін нәресте шомылдыру рәсімінен өтпеген.
Өлім
Джон Фарроу 1963 жылы 27 қаңтарда 58 жасында Беверли-Хиллсте жүрек ауруынан қайтыс болды және Калвер-Ситидегі Holy Cross Cemetery зиратында жерленді.
Австралиялық байланыс
1930 жылдары Голливудта танымал австралиялықтардың бірі болғандықтан, Фарроудың іс-әрекеті австралиялық бұқаралық ақпарат құралдарында жақсы жарияланды. Ол "Оскар" сыйлығын австралиялық "Кокода Фронт-Линия" деректі фильмі жеңіп алды! (1943), Аустралия сенаторы Ричард Кинмен кездесті, сауда және кеден министрі, ол соғыста Голливудқа барған кезде және АҚШ-та Австралияның ақпараттық қызметін құруға көмектесуді ұсынды. Ол сондай-ақ Австралияда фильм түсіруді қалайтынын жиі білдірді, кейіннен Австралиямен байланысы бар екі фильм түсірді, Ботаника шығанағы (1953) және Теңіз ізі (1955), 1947 жылы британдық субъект болудан бас тартқанына қарамастан және 1949 жылы құрылған кезде Австралия азаматтығын ешқашан алмады. 1927 жылы ол Голливудтың австралиялық мүшесі ретінде сипатталды, Мей Робсон, Жаңа Зеландиялық Руперт Джулиан, Жозефин Норман және режиссер Э. О. Гурнимен бірге.