Кіріспе

Австралияның қаржы секторы одағы (FSU) - Австралиядағы банк, қаржы, сақтандыру және зейнетақы салаларында жұмыс істейтін мамандарды білдіретін ақ жағалы кәсіподақ. FSU 1991 жылы банк, сақтандыру, сенімгерлік, брокерлік және жалпы қаржы салаларынан алынған әртүрлі кіші кәсіподақтардың бірігуінен құрылды.

Тарих

Австралияның қаржы секторы одағының (FSU) бастамасы 1919 жылы, Австралияның банк қызметкерлерінің қауымдастығы (ABOA) құрылғанға дейін созылған. 1920 жылы Австралияның сақтандыру қызметкерлері федерациясы (AISF) құрылды. 1913 жылы банк қызметкерлерінің бірлестігін құруға сәтсіз әрекет жасалды, бірақ бұл әрекеттен жауапты банк клеркі ашылып, дереу жұмыстан шығарылды. Алайда, Бірінші дүниежүзілік соғыстың окоптарынан оралған әскерилер бірдей қарауға бейім емес еді, ал Франция мен Таяу Шығыстағы шайқас алаңында дамыған сенімдері оларға өздерінің тәуелсіз қызметкерлер қауымдастығын құруға сенімділік берді. Бұл олардың радикализмге ұшырағанын немесе қаржы секторын радикализмге ұшыратуды көздегенін білдірмейді. Иә, АБОА мен АИСФ көп жылдар бойы өте консервативті ұйымдар болып қалды; қауымдастық пен федерация сияқты терминдер бұл ұйымдарды олардың күресші, көк жағалы туыстарынан ажырату үшін әдейі таңдалды. Алайда, ХХ ғасырдың алғашқы онжылдықтарында АБОА мен АИСФ жұмыс істеген ұйымдастырушылық жағдайды қарастыру қажет. Біріншіден, сол кезде Австралияда банктер мен сақтандыру компанияларында әйелдер жұмыс істемейтін. Жауынгерлер тек ауыл және жартылай ауыл аймақтарынан, әсіресе аталары заңгер, дәрігер немесе басқа да беделді мамандық иелері болған консервативті орта таптан шыққан отбасылардан алынды. Бұл кезде қаржы секторындағы жұмыс өзіне жоғары дәрежеде беделділік сыйлады, бірақ нақты жұмыс, әсіресе төменгі эшелондарда, қиын, қайталанатын, қатты бақыланатын және төмен төленеді. Сонымен қатар, қызметкердің кадеттік қызметі (екінші жылға дейін созылуы мүмкін) мүлдем ақысыз болды, оларды отбасы қамтамасыз етуін талап етті; бұл орта таптан рекруттар тарту практикасын ақтауға көмектесті. Қызметкерлер ресми костюм киюді талап етті; шапқырын алып тастап, басшыларына "әке" деп айтуға мәжбүр болды; банк отбасын қаржылай қолдауға және банктің қоғамдық беделін арамдауға мүмкіндік беретін уақытқа дейін үйленуден тыйым салынды; және қоғамдық жиналыстарға қатысуға, саяси науқандарға қатысуға немесе мемлекеттік қызметке үміткер болуға тыйым салынды. Олардың тиімділігіне қарсы іс-қимыл жасайтын тағы бір жайт - АБОА мен АИСФ осы кезеңде қаржы секторында пайда болған мемлекеттік қызметкерлердің бірнеше бірлестіктерінің бірі ғана болды. Бұл әртүрлі ұйымдар міндетті түрде бірлесіп әрекет етуге бейім емес еді, тіпті бір-бірін өз мүшелерінің мүддесі үшін табиғи одақтастар ретінде қарастырмады. Кейбір жағдайларда, бұл 1960 жылдары ғана болды, бұл мемлекеттік негізделген ұйымдардың соңғысы федералды негіздегі бәсекелестерімен бірігуге келісті. Мүшеліктің бұл бөлінісі, әрине, АБОА мен АИСФ-тің жалпы қамтылуын ұзақ жылдар бойы салыстырмалы түрде аз қалдырды; және қосылғандар жиі олар үстем өнеркәсіп мәдениетінен қалыптасқан айырмашылық пен бағыныштылық әдеттерін жалғастырды. Алайда, 1950 жылдардың аяғында, АБОА мен ААФА Австралияның жалақылы және кәсіби қауымдастықтар кеңесінің (АКСПА) мүшелері болды, бұл Австралияның кәсіподақ кеңестерімен (АКТУ) негізгі жалақылар мен маржалар бойынша үнемі ынтымақтасқан. Әсіресе АБОА басшылығы кәсіподақ қозғалысының қалған бөлігімен тығыз байланыс орнатуға тырысты.

Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезең

AISF және ABOA-ның көптеген кедергілеріне қарамастан, олардың құрылуының өзі 1919 және 1920 жылдары банктер қызметкерлерінің жалақысын көтеруге итермеледі. 1921 жылы сақтандыру жұмыс берушілері AISF ұсынған талаптардың журналына келісті, осылайша осы саладағы еңбек жағдайларына арналған алғашқы ұлттық стандартты құрады. Бұл жақсартулар және қызметкерлердің ұйымдарының құрылуы банктік және сақтандыру жұмыс берушілері тарапынан қатты наразылық тудырады, олар кәсіподақ мүшелері еместерге артықшылықпен қараудан бастап, AISF және ABOA тиімділігін төмендету үшін тікелей қорқытуға дейін бірқатар агрессивті тактиканы қабылдады. 1930-1939 жылдардағы Ұлы депрессия екі одақ үшін де өте қиын кезең болды. Ұлттық экономиканың күрт құлдырауы қорқыныш пен қорқыныш атмосферасын тудырды, онда өндірістік іс-қимыл туралы ой жиренішті болды және жұмыссыздықтың үрейі құл жұмыс күшін өндіруге әрекет етті. Осы жағдайда қаржы саласының жұмыс берушілері шабуылға шықты, жұмыс орындарын қысқартты және бір жағдайда сақтандыру қызметкерлерінің жалақысын 20%-ға қысқартты. Одақтардың мүшелері күрт төмендеп, 1931 жылы 1281 адамнан 1937 жылы 858 адамға дейін құлдырады. Осы қиын жағдайларға қарамастан, АИСФ 1931 жылы бір маңызды жеңіске қол жеткізді. Сол жылы Арбитраждық сот сақтандыру жұмыс берушілеріне жалақыны тағы 10%-ға төмендетуге рұқсат берді; Жоғары сотқа шағымдаған кезде AISF бұл қосымша қысқарту 1927 жылғы жалақы талаптары мен одан кейінгі табысқа әкелген ең төменгі жалақыдан төмен жалақыны алып тастады деп ойлады. Бұл шешім жалақыны шектеуге мүмкіндік бермейтінін көрсетті. Алайда, жалпы алғанда, 1930 жылдар экстремалды экономикалық жағдайлардың екі одақты да тиімді емес ететін кезеңі болды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жағдай, әсіресе әйелдердің экономикалық күшінің артуы екі кәсіподақ үшін де жаңа қиындықтар тудырды. Соғыс кезінде адам күші жетіспеушілігі көптеген әйелдердің ерлер ғана сақтап қалған деп саналатын жұмыс орындарын алуына әкелді; Соғыс соңында көптеген әйелдер өздерінің ерлер сияқты тиімді атқара алатындығын көрсеткен жұмыс орындарын тапсырудың қажеті жоқ деп санайды. AISF және ABOA әйелдердің жұмысшыларының көтеріліп келе жатқан өндірістік дауысы бар әскери қызметшілерді қайтарып, жұмыспен қамту сұранысын қанағаттандыру дилеммасына тап болды. Бұл дилемма тек жартылай ғана шешілді, соғыстан кейін сақтандыру және банк саласындағы өсім, бұл сұранысты тудырды персоналға, оны тек жартылай ғана қамтамасыз ете алады қол жетімді ерлер жұмыс күші. Сонымен қатар, көптеген жұмыс берушілер бұрын "еркек" деп аталатын көптеген жұмысты "әйелдер" деп қайта жіктеді және әйелдерді осы қызметтерге жұмысқа қабылдауға қуанышты болды және оларға айлықақыны айтарлықтай төмендетеді. Алайда, 1927 жылы AISF атқарушы органы жалақының теңдігі туралы шақыруды қолдады және 1941 жылы әйелдерге ең төменгі жалақы мөлшерін белгілеу туралы марапатты жеңіп алды. 1942 жылы сақтандыру қызметкерлерінің 600 әйелінің жаппай жиналысы тең жалақы қағидатын іске асыруға шақырды; ал 1948 жылы AISF және басқа кәсіподақтар бұл мәселе бойынша белсенді түрде науқан жүргізді. Алайда бұл күш соғыстан кейінгі жалақыны теңестіру туралы заңмен жеңілдетілді; ол 1970 жылға дейін қайтадан іске асырылмады. АБОА соғыстан кейінгі кезеңді Chifley еңбек үкіметімен банк индустриясын ұлттандыру жоспарлары бойынша қатал дау-дамайға ұшырады және 1949 жылы Мензиес либералды үкіметінің сайлауында маңызды рөл атқарды. 1950 жылдары АБОА үш ірі өндірістік науқанға кірісті: аптасына 5 күн жұмыс істеу; ұзақ қызмет демалыс енгізу; жеке банктер мен Коммуналдық банк арасындағы жалақыны теңестіру. Бұл науқандар банк қызметкерлерінің арасында өсіп келе жатқан өндірістік сәйкестікті тудырады; АБОА тарихында алғаш рет өндірістік іс-қимылдар елеулі қарастырылды; және жалақының өсуі 1951, 1954 және 1959 жылдары жеңіп алынды. Бес күндік жұмыс аптасына құқық 1963 жылы жүзеге асырылды.

1960 және 1970 жылдар

АБОА мен АБОА 1960-шы жылдардың бірінші жартысының көп бөлігін банктік және сақтандыру қызметкерлерінің өкілді дауысы ретінде өздерінің позициясын нығайтуға арнады, ақыр соңында әртүрлі мемлекеттік қызметкерлер бірлестіктерімен бірігуге қол жеткізді (АБОА өзінің атын Австралияның сақтандыру қызметкерлерінің одағына өзгертті; АБОА біраз уақыттан кейін ғана АБЭУ Австралияның банк қызметкерлерінің одағына айналды)). 1960 жылдардың соңында екі кәсіподақ та әйелдерге бірдей жалақы төлеу үшін күресті қайтадан бастады. Әйелдерді жұмысқа орналастыруға ерлер қарсылық көрсетті (және наразылық білдірді) Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін, ал осы қақтығыстан кейін өзгерген экономикалық жағдайларға байланысты жиі ғана төзімділік танытылды. Алайда, 1960 жылдардың аяғында әйелдер банктер мен сақтандыру саласындағы жұмыс күшінің басым бөлігін құрады және екі кәсіподақтың шешім қабылдау органдарында аз қамтылғанымен, жалақы теңдігі туралы науқанды табысты жүргізді. Бірінші қадам АБОА "қосымша міндеттерді" орындағаны үшін ақы төлеуді талап еткен әйел мүшелерді қолдау саясатын енгізген кезде болды, яғни "еркек" деп саналатын жұмыс. 1969 жылы Төрелік сот гендерлік жалақы дискриминациясын жоюдың кестесін белгілеген шешім шығарды, ал 1970 жылы АБОА "еркек" жұмыс істеген кезде "еркек" жалақы мөлшерлемесі төленбеген төрт әйелге өтемақы алды. 1972 жылы AIEU және ABOA сыйақыны өзгерту туралы талаптарды ұсынды, нәтижесінде гендерлік жалақы жүйелері 1975 жылға дейін кезең-кезеңмен жойылады деген шешім қабылданды. Жұмыс берушілер реформаларды жүзеге асыруды тоқтатамыз деп қорқытқан кезде, AIEU ереуілге рұқсат берді - бұл Австралиядағы ақ жағалы клерлерлік кәсіподақ осындай рұқсат берген алғашқы жағдай. Оны АИЭО мүшелері басым көпшілікпен қолдады. Осы науқандардың нәтижесінде 1975 жылдың қарашасында АИЭО мен АОА ақыры гендерлік жалақы жүйелерін жоюға қол жеткізді. 1970 жылдары АБОА мен АИСФ тағы екі сәтті науқанды іске қосты: біріншіден, жыл сайынғы төрт апталық демалыс беруді жүзеге асыру; екіншіден, ұйымдық немесе технологиялық өзгерістерге байланысты жұмыстан шығарылған қызметкерлерге ең төменгі жалақы төлеуді белгілеу.

1980-жылдар мен одан кейінгі жылдар

1980 жылдары австралиялық қаржы секторын реттеуден босату өте тұрақсыз, сұйық салаға әкелді, онда ескі сенімділіктер бір жағына тасталды және неолибералды экономикалық саясаттың әсері айқын болды. Ең байқалатын өзгерістердің бірі - "барлық қаржының" пайда болуы, банк және сақтандыру компаниялары өзінің дәстүрлі қызмет салаларынан шығып, бірігулер, сатып алулар және стратегиялық одақтар арқылы өз клиенттеріне банк, сақтандыру, қор брокерлік және қаржылық қызмет көрсету өнімдерін ұсынуға тырысады. Банктік және сақтандыру саласының тез өзгеріп отыратын бет-бейнесі белгілі бір салаға ғана емес, қаржы және қаржымен байланысты қызметтердің бүкіл саласына қатысты тұтастай жауап талап етті. Австралиядағы қаржы индустриясының өзгеріп жатқан бет-бейнесі мен бағытына жауап ретінде және көп келіссөздерден кейін 1991 жылдың шілдесінде Австралияның қаржы секторы одағы құрылды, онда ABEU және AIEU сақтандыру және қаржы салалары арасындағы толысқан бөлініске қарама-қайшы, индустрияның өзіне негізделген одақ құру және құру туралы дауыс берді. Осыдан кейін төрт кіші кәсіподақ бірігуге қатысады: AMP Society Staff Association, Trustee Companies Officers' Association; Жүн брокерлерінің штабтық қауымдастығы; және Резервтік банк қызметкерлерінің қауымдастығы. 1994 жылдың наурызында FSU одан әрі біріктірілді, өйткені Commonwealth Bank Officers' Association біріктірілген одаққа қосылды, бірақ одақтағы жекелеген бөлім ретінде кейбір функцияларды жалғастырды. Алайда, жылдам технологиялық өзгерістердің салдары, жұмыс орындарының жаппай қайта құрылуы және содан туындайтын жұмыс орындарының жабылуы, және Говард либералды үкіметінің Австралияның өндірістік заңына енгізілген өзгерістері, бұл FSU-ға жақын және болашақта көптеген күрделі қиындықтар туғызады. 2006 жылдың 1 қазанында Commonwealth Bank Officers' Section (CBOS) ресми түрде FSU-мен біріктірілді және FSU-ның жеке бірлігі болып қалмады. 2022 жылдың 24 қазанында Әділ еңбек комиссиясы FSU ережелеріне өзгерістерді мақұлдады. Жаңа ережеде одақтың бөлімдері мен филиалдары алынып тасталды және ФСБ-ның ұлттық құрылым ретінде жұмыс істеуі көзделген.