Кіріспе
Ньюпорт Ньюс Жеңіс аркасы (немесе жай ғана Жеңіс аркасы) - Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласында орналасқан ескерткіш. Жеңіс мұнарасы соғыста американдық қарулы күштерде қызмет еткендерге арналған ескерткіш ретінде құрылды. Ол Ньюпорт Ньюс қаласының 25-ші көшесі мен Батыс даңғылында, Джесси М. Рэтли қалалық орталығының жанында орналасқан.
Қақпаның құрылысы
Ньюпорт Ньюс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде американдық қарулы күштердің кемеге отырғызу порты ретінде қызмет етті. Соғысты тоқтату туралы келісімге сәйкес, жарты миллионға жуық американдық әскер қала порттары арқылы Америкаға қайтуға дайын болды. Халықтың қақпаны салуға деген ықыласы жоғары болды, бұл елдегі басқа жерлердегі ұқсас қақпалардың орнатылуына еліктеуге мүмкіндік берді. Көптеген адамдар құрылыстың тұрақты болуын қалады, бірақ солдаттар қайтып оралған кезде бұл мүмкін емес болды. Содан кейін уақытша арканы салу және кейінірек тұрақты арка идеясын қайта қарау туралы шешім қабылданды. Қаржыландыруға қоғамдық жазылу арқылы қол жеткізілді және арканың жұмысы тез басталды. Бастапқы ғимарат қуыс, қаңқасы кірпіш пен ағаштан, сырты штукатурдан жасалған. Қақпаның құрылысы 1919 жылдың сәуірінде аяқталды (негізінен ерікті жұмысшылармен). Америка жеріне қайтып келген әскерлер арканың астына шығатын болды. Бастапқыда адамдар аз болды, бірақ қаладағы Қош келдіңіздер комитетінің көмегімен, жауынгерлерге толы әрбір кеме жергілікті тұрғындардың үлкен тобымен кездесті.
Уақытша ғимаратты күтіп ұстау
1919 жылы салынған құрылыстың екі жылдан астам уақыт тұратыны күтпеді - Ньюпорт Ньюс өзінің соңғы қайтып келген сарбазын көруге болатын уақыт. Бұл арка қырық жылдан астам уақыт бойы тұрды. Сол кезеңде Ньюпорт Ньюс қалалық кеңесі арканы күтіп-ұстауға бастапқыда оны салуға қарағанда шамамен жеті мың доллар көп ақша жұмсады. Ньюпорт Ньюс екінші дүниежүзілік соғыста қайтадан кемеге кіру порты ретінде қызмет етсе де, оралған әскерлер оның әлсіз жағдайынан кейін арканың астында жүріп жүрмеді. Қақпаның айналасындағы қаланың дамуынан да зардап шекті. Бұл аймақ коммерциялық дамуға ұшырады, сондықтан бір сәтте арканың әр жағы әртүрлі май станциясының меншігінде болды. Өткен жолшылар құлап жатқан шүберекке және арканы қоршап тұрған көлік қозғалысының қауіптілігіне ұшырайды, бұл оны 50 фут биіктіктегі соқыр нүктеге айналдырды. Құрылыстың кейбір бөліктері шірігеннен кейін құлап түсе бастады.
Жаңа, тұрақты құрылым
"Уақытша" ескерткішті тұрақты құрылысқа ауыстыру туралы өтініштер бірден келіп түсті. Жаңа арканы салу үшін федералды қаржыландыруды қамтамасыз етудің әрекеті сәтсіз болды. Ардагерлер мен еріктілердің комитеті қаржы жинау жоспарларын жасауға кіріскен кезде, қоғамда басқалар "өлі ескерткішті" ауыстыруға тырысып жатқаны және саябақ, азаматтық орталық, мектеп немесе аурухана қала азаматтары үшін тиімдірек және пайдалы болатыны туралы алаңдаушылық білдірді. Осы наразылықтарға қарамастан, жаңа арканы аяқтау үшін қажетті қаражат жиналды, ол тастан жасалды және 1962 жылдың 30 мамырында қайтадан бағышталды. 1969 жылы Мемориал күні Америка легионы арканың орнына мәңгілік от берді. Арканың астында орналасқан мәңгілік оттың биіктігі он төрт фут, 1960 жылдары Womack Foundry, Inc. (Newport News) қоладан құйылған және құюшының негізін қалаушы және президенті Эрнест Д.
Мәңгілік жалын туралы дау
1973 жылы сол кездегі қалалық әкім Уильям Лоусон орнатылған отты сөндіруге бұйрық берді. Сол жылы мұнай тапшылығы кезінде отты сөндіру туралы бұйрық шықты. Бұл, әсіресе ардагерлер тобының қатты наразылығын тудырды. Қаланың шешімі - жалынды жарқыраған жарыққа ауыстыру, бұл "абсурдты" көрінеді. Бұл жалын 1978 жылы Мемориал күніне дейін сөндірілмеген. Келесі жылы жаңа қалалық әкім Франк Смайли шығындарды қысқартудың жолдарын іздеп жүрген кезде, өрт тағы да қаупі төнді. Жалынның құны (ай сайын бес жүз доллар) әлеуетті үнемдеу ретінде қарастырылды. Ақырында, келіссөзге келіп, газды аз тұтынатын жаңа отын құбыры орнатылды. Есеп айына 65 долларға дейін қысқарды. Бұл қала қазынашысы Чарли Ковингтонның: "Жеңіс аркасының тақташаларында 670 есім бар, бұл күніне бір адамға шамамен үштен бір пенниді құрайды. Мен қайтып келіп, төмен қарап, "Смайлидің" күн сайын бір адамға үштен бір пенниден тұратын отты сөндіргенін көргім келеді".
expenses. The flame's cost (five hundred dollars per month) was seen as a potential savings. Eventually, a compromise was reached, and a new fuel line that burned less gas was installed. The bill was reduced to sixty five dollars a month. This led Charlie Covington, the city treasurer, to remark, "Since there are 670 names on Victory Arch plaques, that works out to about one third of a penny per day per person. I'd hate like hell to come back and look down and see Smiley has cut off the flame for a third of a penny per day per person."