Кіріспе

Екінші пресвитериан шіркеуі - Америка Құрама Штаттарының Чикаго қаласында Оңтүстік Мичиган даңғылында орналасқан готикалық қайта өрлеу шіркеуі. XIX ғасырдың аяғы мен XX ғасырдың басында Чикагоның ең көрнекті отбасылары осы шіркеуге қатысқан. Ол 1900 жылы апатты өрттен кейін Өнер және қолөнер стилімен толықтай қайта жасалған интерьерімен танымал. Бұл киелі үй Американың өзгермеген өнер және қолөнер шіркеуінің ішкі көрінісінің ең жақсы үлгілерінің бірі болып табылады, бұл қозғалыстың қарапайымдылық, қолөнер шеберлігі және дизайн бірлігі қағидаларын толық қамтиды. Сондай-ақ, онда 9 таңқаларлық Тиффани тәрізді терезелер бар. 1974 жылы шіркеу тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген, ал кейіннен 1977 жылы 28 қыркүйекте Чикагоның ескерткіші болып тағайындалды. 2013 жылдың наурыз айында Ұлттық тарихи ескерткіш болып бекітілді.

Қауымның тарихы

Екінші пресвитериан шіркеуі 1842 жылы 1833 жылы құрылған қаланың бірінші пресвитериан қауымының тармағы ретінде ұйымдастырылды. 1851 жылдан 1871 жылға дейін қауым Чикагоның орталығында Уабаш даңғылы мен Вашингтон көшесінің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан шіркеуде ғибадат етті. Бұл ғимаратты белгілі шығыс сәулетшісі Джеймс Ренвик ЖШ. Ренвик кейін Нью-Йорктегі Сент-Патрик соборын және Смитсондар институтының алғашқы ғимаратын жобалаған. 1860-шы жылдардың соңында Чикагоның орталығы коммерциялық және аз тұрғын үй болып кетті, ал Екінші пресвитериандықтардың басшылары оның мүшелерін жақын Оңтүстік жағына жеткізу жоспарларын дайындады. 1871 жылы қазан айында Чикагодағы үлкен өрттен бірнеше апта бұрын, бұл шіркеудің шіркеуі басқа қауыммен бірігіп, Оңтүстік жағына көшірілді. Чикагоның көптеген бай тұрғындары Екінші пресвитериандыққа қатысты, оның ішінде Джордж Пуллман, Силас Б. Кобб, Тимоти Блэкстоун және Джордж Армур отбасыларының мүшелері. Бұл адамдар Чикагоға XIX ғасырдың ортасында Нью-Англиядан немесе Нью-Йорк штатынан көшіп келіп, байлық жинап, далаға жаңа мегаполис салған. Өздерінің асырап алған қалаларымен мақтанып, олар Чикаго өнер институты мен Чикаго университеті сияқты мәдени мекемелерді құрды. Роберт Тодд Линкольн, президент ұлы, сонымен қатар шіркеудің сенімді адамы болды. 1870 жылдары Оңтүстік жағы қаланың ең басты тұрғын ауданы ретінде пайда болған кезде, бизнес элитасы Оңтүстік Прери даңғылында, Оңтүстік Мичиган даңғылында, Оңтүстік Калумет даңғылында және басқа көшелерде көрікті үйлер салды. 2023 жылы әртүрлі шіркеудің 125 мүшесі болды. Шіркеу "одан басқа да тамақ, музыка және қауым іздейтін көптеген келушілерге қызмет көрсетеді" мектептен кейінгі сабақ беруден басқа, South Loop Symphony Orchestra-ның жаттығу орнын және баскетбол залын ұсынады.

Қайта өңделген интерьер

Шоу өзінің досы, суретші Фредерик Клей Бартлеттпен және басқа да дизайнерлер мен қолөнершілермен бірге Екінші пресвитериандыққа Өнер және қолөнер қағидаларына берік негізделген баспана берді. Нео-готиканың бастапқы әдісін тастап, Шоу шатырдың биіктігін 14 футқа төмендетті. Остин орган компаниясы 1917 жылы аспапты өзінің Opus 767 ретінде қайта өңдеді, оған екі қолмен басқару консолі мен он қатар берді. Қазіргі таңда 43 қатарлы орган бар, оның 2600 түтігі бар. Екінші пресвитериан шіркеуі Чикагоның әлеуметтік және өндірістік тарихында және оның көркемдік мұрасында маңызды орын алады. Оның ғажайып интерьерін ондаған жылдар бойы жарым-жартылай бейтаныс күйде болғаннан кейін енді кеңінен көруге болады. Ғимараттың көркемдік және сәулет өнерін көрсететін экскурсиялар тұрақты түрде өткізіледі. 2006 жылы құрылған "Тарихи екінші шіркеудің достары" ғимаратының нақты қалпына келтіруін басқару және экскурсиялар мен іс-шараларды қадағалау үшін құрылды.

Қабырға кескіндері

Бартлетттің Рафаэль дәуірінен бұрынғы қабырғалық суреттері - бұл ғибадатхананың даңқының бірі, олар аяқталғаннан кейін кеңінен жарияланды. Чикаголық бай отбасында туған Бартлетт Мюнхендегі Корольдік академияда және Париждегі шеберлермен сурет салуды оқыған. Екінші пресвитериан үшін Бартлетт ортағасырлық шіркеу суретшілерінің жұмысынан шабыт алды. Ол саналы түрде реенессанстан кейінгі көркемдік дәстүрді, оның перспективаға және шынайылыққа баса назар аударғанын қабылдамады. Бартлетт ортағасырлық итальян шіркеулерінің қабырғаларына суреттелген жазық және тыныш кейіпкерлерден тапқан көркемдік пен руханилыққа назар аударуды жөн көрді. Бартлетт киелі үйдің тік қабырғаларының құрғақ гипсіне тікелей сурет салған. Қақпаның төбесіндегі суреттер оның студиясында кенепке түсіріліп, содан кейін шіркеуде орнатылған. Бартлетттің суреттерінде қатаң контурлар мен көк, қызыл және жасыл түсті сәнді көйлектер бар. Ол алтын жапырақты кеңінен қолданды және галолар сияқты ерекшеліктерге паргетинг деп аталатын гипс техникасымен рельеф берді. Алтаның артында орналасқан, ені 40 фут болатын, қабырғаға салынған көркем сурет, ең басында көктегі кемпірқосақтың орналасқан өмір ағашын бейнелейді. Оның үстінде ортағасырлық киім киген аспандық оркестр тұр. Бартлетттің киелі үйдің сәулет өнеріне сәнді қоспасын араластырудағы қамқорлығы айқын көрінеді; оның көкжиектері төбедегі қисықты қайталайды. Бартлетттің балкондағы он екі бөліктегі жұмысы мадақтау, молшылық және қасиетті музыка тақырыптарына бағытталған. Суреттердің астындағы қабырғаларға жазба орындары суреттеледі. Басқа да терезелерді Луис Дж. Миллет және Маккалли мен Майлз жобалаған. Эдвард Берн Джонстың вестибюльдегі екі терезесі Екінші пресвитерианды тікелей британдық өнер және қолөнер қозғалысына байланыстырады. Берн Джонс Ұлыбританиядағы өнер және қолөнердің негізін қалаушы Уильям Морриспен тығыз қарым-қатынаста болды. Morris and Co. компаниясы бұл екі терезелерді Бёрн Джонстың жобаларынан жасады. Суреттерде Антиохиялық Маргарет, қызыл шапан киген, ал көк шапан киген, қолында портативті орган ұстаған Сецилия бейнеленген. Бұл терезелер Франклин Дариус Грей отбасы сатып алып, естеліктерге айналдырғанға дейін Чикагодағы Тоби жиһаз компаниясының Уильям Моррис мемориалдық бөлмесінде көрсетілді. Бёрн Джонс терезелері АҚШ-та сирек кездеседі; бұл Шығыс жағалаудан тыс жерде белгілі жалғыз терезелер. Көп миллиондық жобада бірнеше терезелер күрделі жөндеуден өтті және 2023 жылға дейін қосымша терезе жөндеу жұмыстары жүргізілуде.