Инженерлік саласындағы әйелдерді қолдаушы халықаралық SWE ұйымы туралы ақпарат. 40 мыңнан астам мүшесі бар, білім беру және қызмет көрсетумен айналысады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инженерлік салалардағы әйелдерді қолдайтын халықаралық білім беру және қызмет көрсету ұйымы.
International educational and service organization advocating for women in engineering fields
Инженер әйелдер қоғамы (SWE) – коммерциялық емес, халықаралық білім беру және қызмет көрсету ұйымы. 1950 жылы құрылған және штаб-пәтері АҚШ-та орналасқан, Инженер әйелдер қоғамы инженерлік және технология салаларындағы әйелдердің негізгі жақтаушысы болып табылады. SWE-нің бүкіл әлем бойынша 100-ге жуық кәсіби бөлімшесі, 300 студенттік бөлімшесі және 60 жаһандық серіктес тобында 40 000-нан астам мүшесі бар.
The Society of Women Engineers (SWE) is an international not for profit educational and service organization. Founded in 1950 and headquartered in the United States, the Society of Women Engineers is a major advocate for women in engineering and technology. SWE has over 40,000 members in nearly 100 professional sections, 300 collegiate sections, and 60 global affiliate groups throughout the world.
Бұрынғы оқиғалар
SWE мұрағатында 20-ғасырдың басында Қоғамның құрылу тарихын көрсететін Элси Ивс қағаздарынан (Қоғамға мұра ретінде қалдырылған) хаттар жинағы сақталған. 1919 жылы Колорадо университетіндегі әйелдер тобы инженерлік немесе ғылыми білімі бар әйелдердің кішкентай қауымдастығын құруға көмектесті, ол Америка әйелдер инженерлері мен сәулетшілерінің қоғамы деп аталды. Бұл ұйым кампус ішінде ғана танымал болғанымен, халықаралық Әйелдер инженерлері қоғамының дамуына негіз салды. Бұл топқа Лу Альта Мелтон, Хилда Каунтс және Элси Ивс кірді. Олар елдің әртүрлі инженерлік мектептеріне хат жазып, инженерлік мамандықты оқыған қыздар мен бітірушілер туралы ақпарат сұрады. Олар 23 университеттен 139 әйелден жауап алды. Сонымен қатар, инженерлік бағдарламаларына әйелдерді қабылдамайтын мектептерден көптеген теріс жауаптар келді. Кейбір жауаптар инженерлік саладағы әйелдерді қолдады, бірақ жеке қоғамды емес. Солтүстік Каролина мемлекеттік университетінің деканы Блейк Р. Ван Лир мұны басқаша қабылдады және болашақ SWE президенті Кэтрин Стинсонды бірінші болып оқуға түсуге шақырды, ал оның қызы Мэрили кейіннен филиал ашты. Сұрау салу нәтижесінде байланысқан көптеген әйелдер мұндай ұйымды қолдайтындарын жазды. Мичиганнан келген Хазел Квик хатынан басқа, Элис Гоффтан да жауап келді, ол инженерлік және сәулет саласындағы әйелдер қоғамы идеясын қолдайтынын білдірді: "Мұндай ұйым, әрине, барлық мүшелеріне, әсіресе жаңадан мамандыққа кіріскендерге зор пайда әкелер еді".
The SWE archives contain a series of letters from the Elsie Eaves Papers (bequeathed to the Society), which document the origins of the Society in the early 20th century. In 1919, a group of women at the University of Colorado helped establish a small community of women with an engineering or science background, called the American Society of Women Engineers and Architects. While this organization was only recognized within the campus community, it set the foundation for the development of the international Society of Women Engineers. This group included Lou Alta Melton, Hilda Counts, and Elsie Eaves. These women wrote letters to engineering schools across the nation asking for information on female engineering students and graduates. They received responses from 139 women throughout 23 universities. They also received many negative responses from schools that did not admit women into their engineering programs. Some responses were generally supportive of women in engineering, but not of a separate society in particular. North Carolina State University's Dean Blake R Van Leer felt differently and encouraged future SWE president Katharine Stinson to be one of the first women to enroll and his daughter Maryly would later open a branch. Many of the women contacted as a result of the inquiries wrote about their support for such an organization. Besides the Hazel Quick letter from Michigan, there was a reply from Alice Goff, expressing her support of the idea of a society for women in engineering and architecture: "Undoubtedly an organization of such a nature would be of great benefit to all members, especially to those just entering the profession."
Тарих
Әйелдер инженерлер қоғамы 1950 жылға дейін ресми ұйымға айналмаса да, оның бастауы 1940 жылдардың соңына, Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан ерлердің жетіспеуі әйелдерге инженерлік саласында жұмыс істеуге жаңа мүмкіндіктер берген кезге дейін барып жетеді. Филадельфиядағы Дрексел технология институтының, Нью-Йорк қаласындағы Купер Юнион және Сити колледжінің студенттік топтары жергілікті жиналыстар мен байланыс желісін құруға кірісті. 1949 жылдың 3 сәуірінде Дрекселде ұйымдастыру конференциясына жетпіс студент қатысты. Бұл жетпіс студент 19 университеттен келген. Ұлттық вице-президент Мэрили Ван Лир Пек және оның анасы Элла Лилиан Уолл Ван Лир, әйелдер құқығын қолдайтын белсенді, ерте қатысып, оның әкесі Блейк Р. Ван Лир әйелдерге қатысуға рұқсат беру үшін сәтті лоббилегеннен кейін Georgia Tech-те алғашқы филиалдардың бірін ашты. Блейк сондай-ақ NC State-те оның инженерлік бағдарламасына көптеген әйелдерді қосылуға ынталандырды. Ван Лирлер өмір бойы ұйымды белсенді түрде қолдады. 1950 жылдың 27-28 мамыр күндері Нью-Йорк, Филадельфия, Вашингтон (Колумбия округі) және Бостон қалаларындағы әйелдер инженерлер қоғамының төрт бастапқы округін өкілдік еткен шамамен елу әйел Нью-Джерси штатының солтүстігіндегі Купер Юнионның Жасыл инженерлік лагерінде алғашқы ұлттық жиналысқа келді. Осы алғашқы жиналыста қоғам SWE-нің бірінші президенті Беатрис Хиксті сайлады. Алғашқы ресми жылдық жиналыс 1951 жылы Нью-Йорк қаласында өтті. 1960 жылдарға дейін, Ресей Спутникты ұшырғаннан кейін және технологиялық зерттеулер мен әзірлемелерге қызығушылық күшейгеннен кейін көптеген инженерлік мектептер әйелдерді қабылдай бастады. SWE мүшелерінің саны екі есеге өсіп, 1200-ге жетті және SWE штаб-пәтерін Нью-Йорктегі United Engineering Center-ге көшірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін әйелдерге инженерлік мамандыққа түсуге көбінесе кедергі келтірілді. Соғыс кезінде олардың күш-жігері патриоттық борыш ретінде қарастырылған; соғыс аяқталғаннан кейін инженерлік саладағы әйелдер қалыптан тыс жағдай ретінде қарастырылды. Келесі он жылда жас әйелдердің саны инженерлік мамандықты таңдады, бірақ олардың азағы басқарушы лауазымдарға көтеріле алмады. SWE инженерлік саладағы әйелдердің жағдайы туралы бірқатар конференцияларды (Нью-Гэмпширдегі жиналыс орнының құрметіне Хенникер конференциялары деп аталды) ұйымдастырды және 1973 жылы Ұлттық кәсіби инженерлер қоғамымен жұмыс істейтін әйелдер мен студенттердің үлесін арттыру мақсатымен келісімге келді. Сонымен қатар, SWE әйелдер қозғалысының рухы мен қызметіне көбірек қатысты. 1972 жылы әйелдердің ғылыми және техникалық комитеттері мен қоғамдарының (оның ішінде SWE) бірқатар өкілдері әйелдердің ғылым мен техника саласындағы теңдігін талқылау үшін одақ құруға жиналды. Бұл алғашқы жиналыс нәтижесінде Бизнес және кәсіби әйелдер қоры (BPWF) құрылды. Сонымен қатар, SWE кеңесі 1973 жылы Тең құқықтар түзетуін ратификациялауды қолдауға шешім қабылдады және бірнеше жылдан кейін ERA ратификацияланбаған штаттарда ұлттық конвенциялар өткізуден бас тартуға шешім қабылдады. Тең құқықтар түзетуі алғаш рет 1920 жылдары әйелдер дауыс беру құқығын алғаннан кейін Элис Пол ұсынды, бірақ ол әлі күнге дейін ратификацияланбаған. 1982 жылға қарай Қоғам бүкіл елдегі 250-ден астам бөлімшеде 13 000 түлектер мен студенттерден тұратын ұйымға айналды. 1959 жылдан бері Қоғамды басқарушы атқару комитетімен бірлесіп жұмыс істеген Секция өкілдерінің кеңесі соншалықты үлкен болғандықтан, SWE басшылықты мүшелікке жақындатуға бағытталған аймақтық жоспарды қабылдады. Бүгінде SWE-де 40 000-нан астам студенттер мен кәсіби мүшелері бар және 501(c)(3) коммерциялық емес білім беру қызметі ұйымы ретінде өз миссиясын жалғастыруда. Әйелдер инженерлер қоғамының қалыптасуының басты себебі – инженерлік саладағы гендерлік теңгерімнің АҚШ-тағы ерлер мен әйелдердің халық санына пропорционалды келмейтіндігі. Әйел студенттерді ынталандыру және инженерлік мамандықты әйелдер үшін оқу саласы ретінде насихаттау – ұйымның қажетті және негізгі функциясы. Инженерлік және оған байланысты салалар ерлер басымдығында, себебі гендерлік әлеуметтену және жасанды түрде күшейтілген гендерлік нормалардың салдары. STEM құбыры сияқты теориялар ғылым, математика және инженерлік салалардың әртүрлі топтарды қалай артық немесе аз бейнелейтінін түсінуге және теңестіруге тырысады. Ван Лир отбасы осы күнге дейін ұйымды қолдауын жалғастыруда.
Though the Society of Women Engineers did not become a formal organization until 1950, its origins date to the late 1940s, when shortages of men due to World War II provided new opportunities for women to pursue employment in engineering. Female student groups at Drexel Institute of Technology in Philadelphia and at Cooper Union and City College of New York in New York City began forming local meetings and networking activities. On April 3, 1949, seventy students attended a conference at Drexel to start organizing. These seventy students traveled from 19 universities. National vice president Maryly Van Leer Peck and her mother Ella Lillian Wall Van Leer a women's right activist became heavily involved early on, they opened one of the first branches at Georgia Tech after her father Blake R Van Leer successfully lobbied to allow women to attend. Blake also encouraged numerous women to join his engineering program while at NC State. The Van Leers would actively support the organization throughout their lives. On the weekend of May 27–28, 1950, about fifty women representing the four original districts of the Society of Women Engineers – New York City, Philadelphia, Washington, D. C., and Boston – met for the first national meeting at The Cooper Union's Green Engineering Camp in northern New Jersey. During this first meeting, the society elected the first president of SWE, Beatrice Hicks. The first official annual meeting was held in 1951, in New York City. It was not until the 1960s, after Russia launched Sputnik and widespread interest in technological research and development intensified, that many engineering schools began admitting women. Membership in SWE doubled to 1,200 and SWE moved its headquarters to the United Engineering Center, in New York City. After World War II, women were often discouraged from entering into engineering. During the war, their efforts had been seen as a patriotic duty; after the war, women in engineering were seen as an abnormality. Over the next decade, an increasing number of young women chose engineering as a profession, but few were able to rise to management level positions. SWE inaugurated a series of conferences (dubbed the Henniker Conferences after the meeting site in New Hampshire) on the status of women in engineering, and in 1973 signed an agreement with the National Society of Professional Engineers in hopes of recruiting a larger percentage of working women and students to its ranks. At the same time, SWE increasingly became involved in the spirit and activities of the larger women's movement. In 1972, a number of representatives from women's scientific and technical committees and societies (including SWE) met to form an alliance and discuss equity for women in science and engineering. This inaugural meeting eventually led to the formation of the Business and Professional Women's Foundation (BPWF). In addition, SWE's council resolved in 1973 to endorse ratification of the Equal Rights Amendment, and a few years later, resolved not to hold national conventions in non ERA ratified states. The Equal Rights Amendment was first proposed by Alice Paul in the 1920s, after women gained the right to vote, and still has not been ratified to this day. By 1982, the Society had swelled to 13,000 graduate and student members spread out over 250 sections across the country. The Council of Section Representatives, which in partnership with an Executive Committee had governed the Society since 1959, had become so large that SWE adopted a regionalization plan designed to bring the leadership closer to the membership. Today, SWE has over 40,000 student and professional members and continues its mission as a 501(c)(3) non profit educational service organization. The Society of Women Engineers organization exists today largely because the gender balance in engineering does not proportionally reflect population breakdowns of men and women in the United States. Encouragement of female students and promotion of engineering as a field of study for women is a necessary and fundamental function of the organization. Engineering and related fields are heavily male dominated, in part because of gender socialization and artificially reinforced gender norms. Theories such as the STEM pipeline seek to understand and balance how different science, math, and engineering fields tend to over or under represent different groups of people in the United States. The Van Leer family still supports the organization to this day.
Миссия
SWE миссиясы – "әйелдерге инженерлер және көшбасшылар ретінде мансаптарында толыққанды әлеуетке қол жеткізуге мүмкіндік беру, инженерлік және технологиялық мамандықтардың беделін өмір сапасын жақсартудағы позитивті күш ретінде кеңейту, сондай-ақ әртүрлілік пен қатысудың маңыздылығын көрсету". Ұйым әртүрлілікті қолдау және насихаттау үшін барлық жынысты және әр түрлі әлеуметтік топтан келген адамдарға ашық. Әйел инженерлер қоғамы STEM бағдарламаларында оқитын студент қыздар мен магистранттарға жыл сайын көптеген стипендиялар тағайындайды. 2019 жылы SWE 810 000 доллардан астам құндылығы бар 260 жаңа және қайта жаңартылған стипендияны ұсынды. Қоғам коммерциялық емес ұйым болғандықтан, стипендиялар жеке тұлғалардың және корпоративтік демеушілердің қайырымдылықтары есебінен қаржыландырылады. SWE-нің бас директоры және атқарушы директоры Карен Хортинг SWE-нің "корпоративтік және қайырымдалық серіктестеріміз бен стипендиямызды қолдаған жомарт жандарсыз мұндай сәтті бағдарламаны іске асыру мүмкін болмас еді. Біз бағдарламаны одан әрі дамытуға және инженерлік және технологиялық мамандықтарды меңгеруге дайындалып жатқан студенттерге қаржылық көмек көрсетуге үміттеніп отырмыз" деді.
The SWE's mission statement is to "Empower women to achieve full potential in careers as engineers and leaders, expand the image of the engineering and technology professions as a positive force in improving the quality of life, and demonstrate the value of diversity and inclusion." The organization is open to every gender and background in an effort to support and promote diversity. The Society of Women Engineers awards multiple scholarships each year to women in undergraduate and graduate STEM degree programs. In 2019, SWE disbursed nearly 260 new and renewed scholarships valued at more than $810,000. Because the Society is a not for profit organization, its scholarships are funded by private donations and corporate sponsors. SWE's CEO and executive director Karen Horting stated that SWE "could not have such a successful program without our corporate and foundation partners and generous individuals who support our scholarships, and our hope is to continue to grow the program and provide financial resources to those studying for a career in engineering and technology."
Қазіргі жұмыс
SWE барлық деңгейде қолдау көрсетеді, K 12 сыртқы іс-шаралар бағдарламаларынан және студенттік бөлімдерінен бастап жұмыс орнындағы кәсіби дамуға дейін. Студенттік және кәсіби мүшелердің жергілікті қауымдастықтармен байланыс жасауына көмектесетін бағдарламалар жұмыс істейді.
SWE offers support at all levels, from K 12 outreach programs and collegiate sections to professional development in the workplace. Programs are in place to help collegiate and professional members interact with their local communities.
Конференциялар
Инженер әйелдер қоғамы жергілікті және қоғамдық деңгейлерде ұйымдастырылған. SWE әлем бойынша жыл сайын We Local аймақтық іс-шараларын өткізеді. Бұл іс-шаралар мансабының кез келген сатысындағы мүшелерді байланыстырады және үлкен жылдық конференция сияқты шараларды ұйымдастырады. SWE жыл сайын әртүрлі қалаларда бір жылдық конференция өткізеді. Соңғы жылдары осы үш күндік конференцияға 16 мыңнан астам мүше қатысып, оны осы сияқты ең ірі шараға айналдырды. Конференция кәсіби даму семинарларын, шабыттандыратын спикерлерді және жұмыс орындары жәрмеңкесін қамтиды.
The Society of Women Engineers is organized at the local and Society levels. SWE hosts annual We Local regional events across the world. These events connect members in all stages of their careers and host similar events to the larger annual conference. SWE hosts one annual conference in a different location each year. In recent years, over 16,000 members have attended the three day conference, making it the largest event of its kind. This conference includes professional development workshops, inspirational speakers, and a career fair.
Қатысу
Жыл сайын SWE Пенсильвания университеті сияқты университеттерде GEARS күнін өткізеді, оның мақсаты – жоғары сынып қыздарына инженерлік мамандықтың болашақ мансап ретіндегі мүмкіндіктерін түсінуге және зерттеуге көмектесу. Әртүрлі шеберханалар ұсынылады, мысалы, «Инженер-эколог», «Биофармацевтикалық өндіріс» және тағы да басқалар. 2018 жылы SWE инженерлік және технология саласындағы әйелдерге арналған «SWE’s Diverse Podcasts» атты подкасттар сериясын бастады. SpaceX президенті Гвинн Шотвелл мұндай шараға қатысып, инженер-механик болуға шабыттанды.
Every year, SWE holds a GEARS Day event at universities such as the University of Pennsylvania to help high school girls understand and explore the possibilities of engineering as future careers. Different workshops are offered, such as Engineering as an Environment Consultant, Bio pharmaceutical Manufacturing, etc. In 2018, SWE launched a podcast series called SWE’s Diverse Podcasts, which focus on women in engineering and technology. The SpaceX president, Gwynne Shotwell attended such event and got inspired to become mechanical engineer.
SWE жетістіктер сыйлығы
1952 жылы Әйел инженерлер қоғамы алғашқы және ең жоғары наградасын – Ұстаздық сыйлықты – доктор Мария Телкеске күн энергиясын пайдалануға қосқан еңбегі үшін табыс етті. Ұстаздық сыйлық содан бері жыл сайын табыс етіліп келеді және инженерлік саланың кез келген саласындағы маңызды үлес қосқан әйел инженерді марапаттайды. Ұстаздық сыйлықтың иегерлері: Элис Хармон және Ребекка Спарлинг. Жеңімпаздардың толық тізімі мен олардың марапатталу себептері Инженерлік және Технологиялық Тарих Уики-дегі SWE сыйлықтарында келтірілген. Бұл сыйлық инженерлік мамандықты дамытуға және өнеркәсіпке, білім беруге және қоғамға үлес қосу арқылы инженерлік саладағы әйелдерді қолдауға атсалысатын мамандарға, мансаптарының кез келген кезеңінде табыс етіледі. SWE сонымен қатар ұжымдарды да марапаттайды. Көпмәдениеттік сыйлықтар әртүрлілікті, теңдікті және инклюзияны ілгерілететін ұжымдарға беріледі. Миссиялық сыйлықтар SWE миссиясын жүзеге асыруға жұмыс істейтін ұжымдарды марапаттайды. Колледждік жарыстар мен K12 SWENext қауымдастығы үшін де сыйлықтар қарастырылған. 2021 жылы SWE The WE Awards Hall деп аталатын виртуалды марапаттау рәсімін ұйымдастыра бастады. 2023 жылы WE Local Awards және SWE жеке сыйлықтары бірігіп, екі жаңа санат құрылды: SWE сыйлықтар бағдарламасы және SWE тану бағдарламасы. 2011 жылы қоғамның 60 жылдығын тойлау және оның мұрағаттарын пайдалану арқылы SWE тарихын тереңірек зерттеу мақсатында SWE-нің бесінші томы жарық көрді. Қазіргі SWE Magazine, Әйел инженерлер қоғамының журналы, жылына бес рет шығарылады.
In 1952, the Society of Women Engineers conferred its first and highest tribute the Achievement Award to Dr. Mária Telkes for her “meritorious contributions to the utilization of solar energy”. The Achievement Award has been presented annually since and recognizes a woman engineer for outstanding contributions over a significant period of time in any field of engineering. Additional Achievement Award recipients include: Elise Harmon and Rebecca Sparling. A complete listing of recipients including their citations is in the Engineering and Technology History Wiki SWE Awards. at all stages in their careers who enhance the engineering profession and advocate for women in engineering through contributions to industry, education, and the community. SWE also recognizes groups. The Multicultural Awards celebrate groups that demonstrate the strongest advancement of diversity, equity, and inclusion. Mission Awards recognize groups working to further the SWE mission. Awards are also offered for Collegiate Competitions and the K12 SWENext community. In 2021, SWE started organizing virtual awards ceremony called The WE Awards Hall. In 2023, WE Local Awards and SWE’s Individual Awards will merge to create two brand new categories: SWE Awards Program and SWE Recognition Program. The fifth volume of SWE was published in 2011 to celebrate the society’s 60th anniversary and to explore SWE's history in more depth using its archives. The current SWE Magazine, the magazine of the Society of Women Engineers, is published five times per year.