Лодовико Карди: Флоренциялық суретші және сәулетші, Чиголи шебері

Кіріспе

Италиялық суретші және сәулетші (1559–1613), Тосканадағы итальяндық ауыл.

Лодовико Карди (21 қыркүйек 1559 – 8 маусым 1613), сондай-ақ Циголи деген атпен де белгілі, кеш маньеризм және ерте барокко дәуірінің итальян суретшісі және сәулетшісі. Ол мансабының бастапқы кезеңін Флоренцияда өткізіп, өмірінің соңғы тоғыз жылын Римде өткізді.

Өмірбаян

Лодовико Карди Тосканадағы Циголидегі Вилла Кастельвеккиода дүниеге келді, сол себепті ол осы атпен кеңінен танымал. Бастапқыда Циголи Флоренцияда белгілі маньерист Алессандро Аллориден тәлім алды, Микеланджело, Корреджио, Андреа дель Сарто және Понтормоның туындыларын зерттеді. Кейіннен "Контр-маньеризм" стиліндегі суретшілердің ең көрнекті өкілі Санти ди Титоның, сондай-ақ Бароккидің ықпалымен, Чиголи маньеризмнің шектеулерінен арылып, өзінің кейінгі туындыларына 16 ғасыр Флоренция суреттеріне тән емес экспрессионизмді енгізді. Римдегі меценат Массимо Массими үшін ол "Ецце Хомо" (қазір Палаццо Питтиде сақталуда) суретін салған. Ешбір суретші білмейтіндей, сол тақырыпта сурет салу үшін Пассиньяно мен Караваджоға да тапсырыс берілген. Бұл туындыны кейін Наполеон Луврға алып кетіп, 1815 жылы Флоренцияға қайтарды. Оның ерте туындыларының бірі – Қабылдың Әбілді өлтіруі. Содан кейін ол Ұлы герцогтың Питти сарайы үшін жұмыс істеп, "Венера мен Сатир" және "Исаактың құрбандығы" суреттерін жасады. Басқа маңызды туындылары: Санкт-Петер шіркеуіндегі жақындығынан мүгедекке көмектескен Петрдің суреті; Сан-Паоло-фуори-ле-Мура шіркеуіндегі аяқталмаған Павелдің жерленуі және Вилла Боргезедегі сәндік схемаға енгізілген фрескадағы Психе туралы әңгіме; оған "Флоренциялық Корреджио" деген атақ берген Стефанның шейіт болуы, сондай-ақ Флоренциядағы Францисктың стигматтары. Өлімінен аз уақыт бұрын Чиголи Папа Павел V-нің өтініші бойынша Мальта орденінің рыцары аталды. XVII ғасырдың көрнекті суретшісі Андреа Сакки айтқандай, Чиголидің "Жақындығынан мүгедекке көмектескен Петр" суреті Рафаэльдің "Преображениесі" және Доменичиноның "Қасиетті Иеронимнің соңғы қабылдауы" туындыларынан кейін Римдегі үшінші ең әдемі сурет ретінде танылды. Римге келгенге дейін де Чиголидің даңқы мен ықпалы соншалықты зор болды, Флоренцияның қаладағы елшісі оны Мәңгілік қалаға келген кезде құрметпен қарсы алды. Балдануччидің "Notizie" немесе суретшілердің өмірбаянында Чиголи мен Микеланджело ғана "Құдайға жақын" деген бірегей атаққа ие болды. Галилео Галилейдің жақын досы болған Чиголи – оның пікірінше, замананың ең ұлы суретшісі – Римдегі Санта-Мария-Маджоре шіркеуінің Паулин капелласының күмбезіне соңғы фрескасын салған, онда Мадонна бетіне шешек бар ай шарларынан тұрған бейнеде бейнеленген. Бұл Галилейдің Айдың физикалық табиғаты туралы жаңалықтарының (ол өзі 1610 жылы "Sidereus Nuncius" трактатында суреттегендей) сол кездегі бейнелеу өнеріне енген алғашқы мысалы. Осы суреттен бұрын, Әулие Марияның суреттеріндегі Ай әрқашан мифтік және тегіс, Платондық және Птолемей дәстүрінде сипатталғандай, толық шар тәрізді болған. Оның шәкірттері: Кристофано Аллори (1577–1621), фламанд Джованни Биливерти (1576–1644), Доменико Фетти, Джованни Антонио Лелли, Аурелио Ломи, Пьетро Медичи, Грегорио Пагани және Андреа Комоди (1560–1638).

Lodovico Cardi was born at Villa Castelvecchio in Cigoli, Tuscany, whence the name by which he is commonly known. Initially, Cigoli trained in Florence under the fervid mannerist Alessandro Allori, and studied the works of Michelangelo, Correggio, Andrea del Sarto and Pontormo. Later, influenced by the most prominent of the "Counter Maniera" painters, Santi di Tito, as well as by Barocci, Cigoli shed the shackles of mannerism and infused his later paintings with an expressionism often lacking from 16th century Florentine painting. For the Roman patron, Massimo Massimi, he painted an Ecce Homo (now in Palazzo Pitti). Supposedly unbeknownst to any of the painters, two other prominent contemporary painters, Passignano and Caravaggio, had been requested canvases on the same theme. This work was afterwards taken by Napoleon to the Louvre, and was restored to Florence in 1815. One of his early paintings was of Cain slaying Abel. He then gained the employ of the Grand Duke in some works for the
Pitti Palace, where he painted a Venus and Satyr and a Sacrifice of Isaac. Other important pictures are St. Peter Healing the Lame Man in St Peter's; an unfinished Burial of St. Paul in the church of San Paolo fuori le Mura, and a Story of Psyche in a fresco incorporated in the decorative scheme of the Villa Borghese; a Martyrdom of Stephen, which earned him the name of the "Florentine Correggio", and a Stigmata of St. Francis at Florence. Shortly before his death, Cigoli was made a Knight of Malta at the request of Pope Paul V.

As stated by the prominent 17th century painter, Andrea Sacchi, Cigoli's, St Peter Healing the Lame Man came to be recognized as the third most beautiful painting in Rome after Raphael's Transfiguration and Domenichino's The Last Communion of St Jerome. Cigoli's fame and influence, even prior to coming to Rome, was of such a degree that the Florentine ambassador to the city greeted the artist on his arrival to the Eternal City. In Baldanucci's Notizie or lives of the artists, Cigoli is the only artist, along with Michelangelo, given the unique title of "Divine". Cigoli, a close personal friend of Galileo Galilei – and regarded by him as the greatest painter of the age – painted a last fresco in the dome of the Pauline chapel of the church of Santa Maria Maggiore in Rome, depicting the Madonna standing upon a pock marked lunar orb. This is the first extant example of Galileo's discoveries about the physical nature of the Moon (as he himself drew it in his 1610 treatise Sidereus Nuncius) having penetrated the visual arts practice of his day. Until this image, the Moon in pictures of the Virgin had always been mythical and smooth, perfectly spherical as described by Platonic & Ptolemaic tradition. His pupils include Cristofano Allori (1577–1621), the Fleming Giovanni Biliverti (1576–1644), Domenico Fetti, Giovanni Antonio Lelli, Aurelio Lomi, Pietro Medici, Gregorio Pagani, and Andrea Comodi (1560–1638).