Жоқ Кэмерон: Оңтүстік Африка крикетшісінің трагедиялық тағдыры
Jock Cameron
Жоқ Кэмерон: Оңтүстік Африка крикетшісі, 1920-30 жылдардағы ең жақсы гейткіперлердің бірі. Биографиясы, жетістіктері мен трагикалық өлімі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық крикетші, шотланд футболшысы Джок Кэмерон (шын аты Хорас Брэйкенридж Кэмерон, көбінесе "Херби" Кэмерон деп аталған; 5 шілде 1905 – 2 қараша 1935) – 1920-1930 жылдардағы Оңтүстік Африкалық крикетші. Әлемдегі ең жақсы қақпашы болуы мүмкін кезінде ерте қайтыс болғандықтан трагикалық тұлға саналатын Кэмерон қазір көбінесе ұмытылып кеткен, бірақ оны білетіндер крикет тарихындағы ең үздік қақпашылардың бірі деп есептейді. Кэмерон сонымен қатар керемет, күшті соққы беретін орта қатардағы соққышы болды және бірде Хедли Веритиден бір оверде отыз ұпай алған.
South African cricketer
the Scottish footballer
Jock Cameron (born Horace Brakenridge Cameron and often known as "Herbie" Cameron; 5 July 1905 – 2 November 1935) was a South African cricketer of the 1920s and 1930s. A tragic figure owing to his premature death when probably the best wicket keeper in the world, Cameron is often forgotten today but regarded by those who know about him as one of the best wicket keepers in the history of cricket. Cameron was also a brilliant, hard hitting middle order batsman who once hit Hedley Verity for thirty runs off one over.
Ерте өмір
Камерон он жасқа толғаннан бастап крикет ойнауға үлкен қызығушылық танытты және қақпа күзетуші мен соққы беруші ретіндегі шеберлігін дамытуға көптеген қолдау алды. Кейін ол Хилтон колледжіне оқуға түсіп, 1-ші XI командасы үшін өнер көрсетті.
Cameron took a keen interest in playing cricket from the time of his tenth birthday and received plenty of encouragement in developing his skill as a wicket keeper and batsman. He later moved on to Hilton College where he played for the 1st XI.
Тестілеу мансабы
Трансваал командасында баяу бастаған Камерон 1925/1926 жылдардан бастап қақпашы ретінде өте тиімді екенін және соққымен күшті ойын танытты. Осының нәтижесінде, ол 1927/1928 жылдары Англияға қарсы барлық бес сынақ ойынына қатысып, Оңтүстік Африканың алғашқы шетелдік турнесіне қатысты. Сынақ ойындарындағы көрсеткіштері жақсы болғандықтан, Камерон 1929 жылғы Англия турнесіне қатысуға сенімді болды, онда ол қақпаны тамаша ұстады және жарақат алмасқанда 951 ұпайдан және 57 алаңнан шығарылған ойыншыдан көп ұпай жинаған болар еді. Лордтағы екінші сынақ ойынында Харольд Ларвудтан келген доп күрт көтеріліп, қабырғасына тиіп жарақат алды. Турнедегі ең жарқын сәттерінің бірі – Сомерсетке қарсы өткен ойын, онда ол жеті рет алаңнан шығарды. Сынақ ойындарына тұрақты қатысушы ретінде бекінген Камерон келесі маусымда бизнесіне байланысты Трансваалдан Шығыс провинциясына көшті. 1930/1931 жылдары Батыс провинциясы үшін бір ойын ойнағаннан кейін, 1930/1931 жылғы төртінші сынақ ойынында Оңтүстік Африка құрамасының капитаны болып тағайындалды. Ол бұл тағайындалуды 69 ұпайлық күреспен атап өтті, бұл Оңтүстік Африканы құтқарды және оның соққысының бейімделу қабілетін көрсетті, сонымен қатар әрқашан болған соққы күшінен өзге, қорғаныспен күресуге қабілетті екенін таныстырды. Камерон 1931/1932 жылдары Австралия мен Жаңа Зеландияға жасаған турне кезінде Оңтүстік Африка құрамасын басқарды, бірақ бұл жауапкершілік сынақ ойындарындағы соққысына әсер еткені анық болды – ол Австралияға қарсы тек 15,50 ұпай жинады және Оңтүстік Африка Брэдманның соққысына және Гримметтің керемет доп тастауына қарсы бес сынақ ойынында жеңілді. 1932/1933 жылғы маусымда Трансваалға оралған Камерон келесі екі маусымда бір рет қана ойнай алды, бірақ 1934/1935 жылдары өзінің ең жақсы күйінде болды, Грикуаланд Вестке қарсы мансабындағы ең жоғары 182 ұпай жинады және әрқашан болғандай қақпаны тамаша ұстады.
After a slow start in the Transvaal team Cameron, from 1925/1926 onwards, consistently showed his superb efficiency as a wicket keeper and his powerful hitting with the bat. As a result, he took part during 1927/1928 in all five Tests against England on the first overseas tour of South Africa after he began playing. His form in the Tests was sufficiently good that Cameron became a certainty for the England tour of 1929, where he kept wicket in superb form and would certainly have totalled much more than 951 runs and 57 dismissals but for an injury in the Second Test at Lord's when a ball from Harold Larwood rose sharply and hit him on the ribs. A highlight of his tour was the game against Somerset where he made seven dismissals. Firmly established as a Test regular, Cameron moved owing to his business from Transvaal to Eastern Province the following season, and in 1930/1931 was appointed captain of South Africa for the Fourth Test of 1930/1931 after playing one game for Western Province. He celebrated this appointment with a fighting innings of 69 that saved South Africa and showcased the growing adaptability of his batting and the ability to produce a fighting defence in addition to the hitting power he always possessed. Cameron captained South Africa during the 1931/1932 tour of Australia and New Zealand, but the burden undoubtedly affected his batting in the Tests – he averaged only 15.50 against Australia and South Africa lost all five Tests against Bradman's batting and Grimmett's wonderful bowling. Returning to Transvaal for the 1932/1933 season, Cameron could only play once in the following two seasons, but was back at his very best in 1934/1935, hitting up a career best 182 against Griqualand West and keeping wicket as well as ever.
1935 жылғы Англия турнесі
1935 жылы вице-капитан ретінде Камерон Оңтүстік Африка құрамасының бағытын белгілеген ойыншысы болды, оның шабуылдық күші Англияны бір тест матчымен жеңуге жеткілікті болды (дегенмен Англия төрт тең түскен ойынның бәрінде де басымдық танытты). Лордс стадионындағы спиннерлерге қолайлы жағдайдағы жалғыз шешуші нәтижеде (Англияның ең жылы қысы кезінде құрттардың шабуылына байланысты) Камерон бірінші иннингте өзінің ең жоғары тесттік көрсеткіші – 90 ұпайға жетті. Бір сәтте ол командасының 60 ұпайының 58-ін жарты сағаттың ішінде соқты. "The Cricketer" журналы: "Біз сирек, тіпті ешқашан да допты осыншалық күшпен және осыншалық қашықтыққа, соншалық аз күш жұмсап соққан ойыншыны көрген емеспіз". Луи Даффус: "Ол 1935 жылы Англиядағы турнесін Вустер стадионынан допты сыртқа қағып бастады, және мамыр айының басынан бастап Англияның барлық стадиондарында алтылықтар соқты".
As vice captain in 1935, Cameron was the focal point of a South African side whose batting strength was sufficient to give it victory over England by one Test to nil (though England had the better of all four draws). In the only decisive result on a spinners' wicket at Lord's (due to leatherjackets having infested the wicket during England's mildest winter on record), Cameron hit his highest Test score of 90 in the first innings. At one stage he hit 58 out of his team's 60 runs in half an hour. The Cricketer wrote: "We have seldom, if ever, seen a batsman who hits a ball so hard and so far with so little apparent effort." Louis Duffus wrote: "He began his 1935 tour in England by driving a ball out of the Worcester ground, and from that first day in May onwards he hit sixes all over English fields."
Өлім
Алайда, Камерон Оңтүстік Африкаға оралғанда, крикет әлемінің өкінішіне орай, бірден қызба сезіп ауырады. Емдеу тиімсіз болғандықтан, Камерон соңғы ойынын ойнағаннан кейін екі айдың ішінде қайтыс болды. Оның қазасы Оңтүстік Африка үшін зор қайғы болды: 1935–1936 жылдары олар Гриммет пен О'Райлидің қауіпті спин добынан (Камеронның соққылары оның қауіптілігін азайтуға мүмкін болған) Австралияға қарсы өткізген бес сынақ матчының төртеуінде жеңіліске ұшырады. Одан кейін 1950 жылдарға дейін 1935 жылғы командамен теңдей күшті командаларды шығара алмады. "Таймс" газетінің некрологында былай делінген: "Ол батылдық, қарапайымдық, жомарттық және көңілділік сипаттарын біріктірді, бұл қасиеттер крикет алаңында да, одан тыс жерде де оны білгендерге және оның ықпалын бірден сезінгендерге жақсы көрінді".
However, when Cameron returned to South Africa he was, to the regret of the cricket world, immediately afflicted with typhoid fever. Treatment proved so ineffective that Cameron died less than two months after he had played his last game of cricket. His loss was a crushing blow to South Africa: in 1935–36 they lost four of their five Tests against Australia due to Grimmett's and O'Reilly's formidable spin bowling (which Cameron's hitting might well have made less dangerous) and it took them until the 1950s to produce teams of comparable strength to that of the 1935 side. In its obituary notice The Times wrote: "He combined all those qualities of courage, modesty, generosity and cheerfulness which instinctively made themselves felt on the field of cricket, and also off it, to all those who were privileged to know him and who immediately recognised the influence of the man."