Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын әскери-теңіз офицері және капері (1625–1666)
English naval officer and privateer (1625–1666)
Вице-адмирал сэр Кристофер Мингс (кейде Мингс деп те жазылады, 1625–1666) – ағылшын әскери-теңіз офицері және капері, ең әйгілісі Ямайка колониясында. Ол Норфолк отбасынан шыққан және адмирал сэр Клаудсли Шоуэллдің туысы болған. Сэмюэл Пепис Мингстің қарапайым отбасында туғаны туралы айтқан әңгімесі, оның танымалдылығын түсіндіру үшін, қазіргі тарихшылар пікірінше, көбінесе шындықтан алыс болып табылады.
Vice Admiral Sir Christopher Myngs (sometimes spelled Mings, 1625–1666) was an English naval officer and privateer, most notably in the Colony of Jamaica. He came from a Norfolk family and was a relative of Admiral Sir Cloudesley Shovell. Samuel Pepys' story of Myngs' humble birth, in explanation of his popularity, has now been evaluated by historians as being mostly fictitious in nature.
Өмір
Мингстің туған күні нақты белгісіз, бірақ шамамен 1620 мен 1625 жылдар аралығында болуы мүмкін. 1648 жылға дейін теңізде қызмет еткен болуы әбден мүмкін. Ол алғаш рет «Элизабет» кемесінің капитаны ретінде көзге түседі, ол Бірінші ағылшын-голландия соғысы кезінде қақтығысқа қатысып, екі әскери кемемен бірге голландиялық конвойды олжа ретінде алып келді. 1653 жылдан 1655 жылға дейін ол «Элизабет» кемесінің құрамында қызметін жалғастырды, сол кезде мемлекеттік кеңес тарапынан жоғары бағаланды және оның астында қызмет еткен флаг-офицерлер оны жоғарылауға ұсынды. 1655 жылы ол «Марстон Мур» фрегатына тағайындалды, оның экипажы көтеріліс жасауға айналып келді. Оның қатаң шаралары олардың наразылық көңілін басып, кемені Батыс Үндістанға алып кетті, 1656 жылдың қаңтарында Ямайкаға жетті, онда ол 1657 жылдың жазына дейін Ямайка станциясындағы теңіз флотилиясының орынбасары командирі болды. 1658 жылдың ақпанында ол Ямайкаға теңіз командирі ретінде оралды, Англо-испан соғысы (1654–1660 жж.) кезінде саудаға шабуыл жасаушы ретінде әрекет етті. Осы кезеңде Мингс қажетсіз қатыгездігімен танымал болды, ол бірнеше испандық отарлаушы қалаларын тонады және бүкіл пираттар флотына басшылық етті. 1658 жылы испандық теңіз шабуылын тойтарып, Оңтүстік Америка жағалауындағы испандық колонияларына шабуыл жасады; қазына флотын басып алмағандықтан, Жаңа Гренададағы Толу мен Санта-Мариядағы отарларды қиратты; 1659 жылы Кумана, Пуэрто-Кабельо және Коро қалаларын (барлығы қазіргі Венесуэла) тонады, онда жиырма сандықтағы күміс көп болды. Испания үкіметі Мингстің әрекеттері туралы естігеннен кейін Оливер Кромвельдің ағылшын үкіметіне оның мінез-құлқына қатысты нәтижесіз наразылық білдірді. 1659 жылы ол жасаған шабуылдан түскен олжаның жартысын, шамамен 250 000 фунт стерлингті, Эдвард Д’Ойлидің, Ямайканың ағылшын командирінің нақты бұйрығына қарсы пираттармен бөліскені үшін ол талан-таражға салынды және 1660 жылы Англияға «Марстон Мур» кемесімен қайтарылды. Бірақ, Реставрация үкіметі оны оның командасында қалдырды, ал 1662 жылдың тамызында, Испаниямен соғыс аяқталғанға қарамастан, Ямайка станциясының командирі ретінде қызметін қайта бастау үшін, ол «Сентурион» жүзбасы кемесімен Ямайкаға жіберілді. Бұл Англияның Испанияның аймақтағы билігін әлсіретуге бағытталған құпия саясатының бір бөлігі болды. 1662 жылы Мингс бұған жетудің ең жақсы жолы пираттардың барлық әлеуетін пайдалану, оларға шексіз тонау мүмкіндігін ұсыну деп шешті. Ол жаңа губернатор лорд Виндзордың толық қолдауын алды, ол Мингстің қатарын наразылармен толтыру үшін үлкен сарбаздар тобын жұмыстан босатты. Сол жылы ол испандық Кубадағы Сантьяго-де-Кубаға шабуыл жасап, қаланы оның күшті қорғанысына қарамастан басып алды. 1663 жылы бүкіл Кариб теңізінен пираттар келіп, келесі экспедицияға қосылды. Мингс 14 кемеден тұратын ең ірі пираттық флотқа басшылық етті, оның құрамында 1400 пират болды, олардың ішінде Генри Морган мен Абрахам Блаувельт бар еді, олар ақпан айында Кампече қаласын тонады. Кампече шығанағына шабуыл кезінде Мингс ауыр жарақат алды, сондықтан Эдвард Мансвельт өзінің пират әскерін басқарды. 1664 жылы ол сауығу үшін Англияға оралды. Келесі жылы ол Принц Руперттің эскадрильясында вице-адмирал болды. Ол 1665 жылы Лоустофт шайқасында Екінші ағылшын-голландия соғысында Ақ әміршінің вице-адмиралы ретінде туын көтерді, ал сыйлық ретінде рыцарлық атағын алды. Сол жылы ол Эдвард Монтегю, 1-ші Сандвич графының басшылығымен Көк әміршінің вице-адмиралы ретінде қызмет етті. Монтегюнің ұятқа қалуынан кейін ол келесі жоғарғы флот командирі Джордж Монк, 1-ші Альбемарл герцогының басшылығымен қызмет етті. Ол Принц Руперттің Жасыл эскадрильясымен бірге болғанда, 1666 жылдың 11 маусымында Ұлы төрт күндік шайқас басталды, бірақ соңғы күні қатысу үшін негізгі флотқа уақытында оралды. Осы шайқаста оның флотилиясы вице-адмирал Йохан де Лифденің флотилиясымен қоршалып алынғанда, ол жарақат алды – ең бірінші жанынан, содан кейін сол иығынан, Де Лифденің флагмандық кемесі «Риттершап ван Холланд» оның жеңісіне күдік келтіргенде, мерген оғынан жарақаттанды – және Лондонға оралғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.
The date of Myngs's birth is uncertain, but is probably somewhere between 1620 and 1625. It is probable that he saw a good deal of sea service before 1648. He first appears prominently as the captain of the Elisabeth, which after it had undergone action during the First Anglo Dutch War brought in a Dutch convoy with two men of war as prizes. From 1653 to 1655 he continued to command the Elisabeth, when he was high in favour with the council of state and recommended for promotion by the flag officers under whom he served. In 1655, he was appointed to the frigate Marston Moor, the crew of which was on the verge of mutiny. His firm measures quelled their insubordinate spirits, and he took the vessel out to the West Indies, arriving in January 1656 in Jamaica where he became the subcommander of the naval flotilla on the Jamaica Station, until the summer of 1657. In February 1658, he returned to Jamaica as naval commander, acting as a commerce raider during the Anglo Spanish War (1654–1660). During this period Myngs acquired a reputation for unnecessary cruelty, sacking several Spanish colonial towns while in command of whole fleets of buccaneers. In 1658, after beating off a Spanish naval attack, he raided Spanish colonies around the coast of South America; failing to capture a treasure fleet, he destroyed the colonial settlements in Tolú and Santa Maria in New Grenada instead; in 1659 he plundered Cumaná, Puerto Cabello and Coro (all in present day Venezuela) where a large haul of silver in twenty chests were seized. The Spanish government, upon hearing of Myngs' actions, protested to no avail to the English government of Oliver Cromwell on his conduct. Because he had shared half of the bounty of his 1659 raid, about a quarter of a million pounds, with the buccaneers against the explicit orders of Edward D'Oyley, the English Commander of Jamaica, he was arrested for embezzlement and sent back to England in the Marston Moor in 1660. The Restoration government retained him in his command however, and in August 1662 he was sent to Jamaica commanding the Centurion in order to resume his activities as commander of the Jamaica Station, despite the fact that the war with Spain had ended. This was part of a covert English policy to undermine the Spanish dominion of the area. In 1662 Myngs decided that the best way to accomplish this was to employ the full potential of the buccaneers by promising them the opportunity for unbridled plunder. He had the complete support of the new governor, Lord Windsor, who fired a large contingent of soldiers to fill Myngs's ranks with disgruntled men. That year he attacked Santiago de Cuba in Spanish Cuba and took and sacked the town despite its strong defences. In 1663 buccaneers from all over the Caribbean joined him for the announced next expedition. Myngs directed the largest buccaneer fleet as yet assembled, 14 ships strong and with 1,400 buccaneers aboard, among them the privateers Henry Morgan and Abraham Blauvelt, where they went on to sack Campeche in February. During the attack on Campeche Bay, Myngs himself had been severely wounded leaving Edward Mansvelt in charge of his pirate army. In 1664 he returned to England to recover. Later the next year he was made Vice Admiral in Prince Rupert's squadron. As Vice Admiral of the White under the Lord High Admiral James Stuart, Duke of York and Albany, he flew his flag during the Second Anglo Dutch War at the Battle of Lowestoft in 1665, and for his reward, he received the honour of knighthood. In the same year he then served under Edward Montagu, 1st Earl of Sandwich, as Vice Admiral of the Blue and after the disgrace of Montagu, he served under the next supreme fleet commander, George Monck, 1st Duke of Albemarle. He was on detachment with Prince Rupert's Green squadron, when on 11 June 1666 the great Four Days' Battle began, but returned to the main fleet in time to take part on the final day, and in this action when his flotilla was surrounded by that of Vice Admiral Johan de Liefde he received wounds – being hit first through the cheek and then in the left shoulder by musket balls fired by a sharpshooter when his Victory was challenged by De Liefde's flagship, the Ridderschap van Holland – of which he died shortly after returning to London.