Кіріспе

Крис Моррис (23 мамыр 1979 жылы туған) – белсенді, ол Эуан Сазерлендпен бірге Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотта Ұлыбритания үкіметіне қарсы күресіп, ерлер арасындағы сексуалдық қатынасқа келісім жасын теңестірді. Кейіннен ол психологияны оқып, саяси сөздер жазушы және кеңесші болып жұмыс істеді.

Бірдей келісім жасына қатысты науқан

1967 жылы Англия мен Уэльсте еркектер арасындағы гомосексуализм қылмыстан босатылғанда, келісім беру жасы 21 деп белгіленді. 1994 жылы ол 18 жасқа төмендетілді, бірақ Моррис пен Сазерленд оны гетеросексуалдар үшіндей 16 жасқа дейін төмендетуді талап ету үшін Еуропаға жүгінді. Олар жеке өмірге құқық пен кемсітушілікке қарсы қорғауды қамтамасыз ететін Еуропалық адам құқықтары конвенциясының 8 және 19-баптарына сүйенді. Олардың ісіне бастапқыда Stonewall атты геи құқықтарын қорғау тобы қолдау көрсетті, ал кейін Моррис өзінің YouthSpeak атты ұйымын құрды, оны сэр Ян МакКеллен қаржыландырды. YouthSpeak жасөспірімдер делегациясын депутаттармен және БАҚ өкілдерімен кездесуге жіберіп, олардың жеке басынан өткен оқиғаларын айтты. Олар келісім беру жасының тең болмауының өміріне қалай әсер еткенін баяндады. Сондай-ақ, топ "Баршаға 16" деген ұранмен Биг-Бенге лазер сәулесін бағыттап, 1997 жылдың мамырында жаңа премьер-министр Тони Блэр сайланған кезде 25 000 қол жинаған петицияны тапсырды. Науқанға қарсылық көрсеткендердің қатарында консерватор партиясынан барронесса Янг және Кентербери архиепископы Джордж Кэри болды. 1997 жылдың шілдесінде Еуропалық сот келісім беру жасының әртүрлі болуын дискриминация деп таныды және мұндай дискриминацияны қажеттейтін ешқандай негіз жоқ екенін мәлімдеді. Осыған байланысты гомосексуалистік қатынасқа келісім беру жасын 16 жасқа дейін төмендету керек деп шешті. Бұл шешімге келгенде, сот бұрынғы істердегі – Dudgeon v. United Kingdom және Norris v. Ireland – негіздемелерін келтірді. Сот шешіміне жауап ретінде сол кездегі ішкі істер министрі Джек Стро Сазерленд пен Морриспен келісіп, 1998 жылдың жазында парламентке гомосексуалистік қатынасқа келісім беру жасын 16 жасқа дейін төмендету туралы заң жобасын ұсынуға уағдаланды. Сот олардың "достық келісімін" бекітті. Лордтар палатасында екі рет жеңіліске ұшырағаннан кейін, заң 2000 жылдың қарашасында Парламент актілерінің 1911 және 1949 жылдарғы қолданылуы арқасында 2000 жылғы Жыныстық құқық бұзушылықтар (өзгерістер) заңының бір бөлігі ретінде қабылданды.

Басқа гей белсенділігі

1998 жылы Моррис OutRage! тобының мүшесі болды. 1999 жылы ол "Outcast" гейлер журналын құрып, редакторы болды. Журналға солшыл Лондон мэрі Кен Ливингстон, Либерал-демократтар партиясының лидері Чарльз Кеннеди, Сыртқы істер министрі Бен Брэдшоу, гейлерге қарсы жазған автор Марк Симпсон және белгілі белсенді Питер Тэтчелл сияқты тұлғалар үлес қосты. Журнал көптеген гей белсенділері мен бизнеске сатиралық сын бағыттады, ал Моррис келісім жасы науқаны кезінде "өзін асыраған қолды шаққан" деп сынға ілікті. OutRage! тобымен ол Ламбет сарайына басып кіріп, Кентербери архиепискобы Джордж Кэриге келісім жасының теңестірілуіне қарсылығын білдірді. Питер Тэтчелл және тағы екеуімен бірге Зимбабведе екі оппозициялық журналисті (Марк Чавундюка мен Рэй Чото) азаптаудағы Роберт Мугабенің рөлін жариялау мақсатымен оған азаматтық тұтқындау жасауға тырысты. Ол өзі де тұтқындалды, бірақ кейін ешқандай айып танылмай босатылды. 2012 жылдың қараша айында Моррис өзінің веб-сайтында (The Guardian қайта жариялаған) гейлік идентиті туралы эссе жазды, онда "Мен енді өзімді гей деп ойламаймын; мен керемет адамға ғашық екенімді білемін. Сондықтан мен бір жынысты некелерді қолдаймын, себебі махаббаттың өзі бәрінен жоғары тұрады және кімді сүйетінің маңызды емес, махаббаттың болуы ғана маңызды" деді.