Питер Тэтчелл: Австралиядан британдық құқық қорғаушының өмірі мен қызметі

Питер Тэтчелл – британский правозащитник австралийского происхождения. Борец за права ЛГБТ, активный участник протестов и кампаний за социальную справедливость.

35 мин оқу

100%

Дереккөз: Peter Tatchell — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Австралияда туған британдық адам құқықтары жөніндегі белсенді (1952 жылы туған)

Австралиялық (1989 жылға дейін)
Британдық (1989 жылдан бастап) Еңбек партиясы 1983 жылғы ақпандағы Бермондсидегі сайлауға қатысуға рұқсат берді, бірақ партия либералдарға орынды жоғалтты. 1990 жылдары ол OutRage! тікелей әрекет тобы арқылы ЛГБТ құқықтары үшін күресті, оның негізін бірге қалады. Ол ЛГБТ адамдарына қарсы зорлық-зомбылықты қоздырады деп айтылатын музыкалық мәтіндерге қарсы "Stop Murder Music" сияқты түрлі науқандарда жұмыс істеді, сондай-ақ адам құқықтары және әлеуметтік әділдік мәселелері бойынша жазып, хабар таратты. 1999 және 2001 жылдары Зимбабве президенті Роберт Мугабені азаматтық тұтқындауға тырысты. 2004 жылдың сәуірінде Татчелл Англия мен Уэльстің Жасыл партиясына қосылды және 2007 жылы Оксфорд Шығыс сайлау округінен парламенттік кандидат болып сайланды, бірақ 2009 жылдың желтоқсанында автобус апатынан және түрлі наразылықтарда алған жарақаттардан туған ми зақымдануына байланысты мандатын тастады. Оның қамқорлығында патриотизм, тэтчеризм және университеттердегі қауіпсіз орындар сияқты кең ауқымды мәселелер бар.

Ерте өмір

Тачелл Австралияның Мельбурн қаласында дүниеге келген. Оның әкесі токар, ал анасы бисквит фабрикасында жұмыс істеген. Оның ата-анасы ол төрт жасында ажырасып, анасы көп ұзамай қайтадан тұрмысқа шықты. Оның жартылай қарындасы мен ағалары бар. Отбасының қаржысы медициналық шығындарға байланысты қиындыққа тап болғандықтан, 1968 жылы 16 жасында мектепті тастауға мәжбүр болды. Ол универмагтарда жазушы және терезе безендіруші болып жұмыс істеді. Тачелл осы көрмелердің театрлық әсерін өзінің қоғамдық қызметіне енгізгенін айтады. Христиан дінінде тәрбиеленген Тачелл, ол "көп бұрын дінінен бас тартып, атеист екенін" айтады. Тачелл вегетариан деп жаңылыс хабарланған; алайда, Тачелл өзі ет жемейтінін, бірақ жұмыртқа, ірімшік және Ричард Фейрбрасс айтуынша, жабайы лосось жейтінін мәлімдеді, яғни Тачелл балық жейтін (пескетариан). Ол серфинг пен тау шаруасы сияқты сыртқы белсенділіктерге қызығушылық танытты. BBC Radio 4-тің "Барлық сұрақтар" бағдарламасында британдық мұғалімдердің сақтандыру және құқықтық тәуекелдерге байланысты оқушыларды сыртқы саяхаттарға алып жүруден тартынатындығы туралы айтқанда, ол сыртқы белсенділіктер оған ересек болғанда саяси тәуекелге баруға батылдық бергенін айтты.

Австралиядағы науқандар

Тачеллдің саяси қызметі Маунт-Уэверли орта мектебінде басталды, онда ол 1967 жылы Австралияның абориген халқына қолдау көрсету үшін науқандар ұйымдастырды. Тачелл мектептің студенттік өкілдер кеңесінің хатшысы болып сайланды. 1968 жылы, мектеп капитаны ретінде, ол аборигендерге арналған стипендия бағдарламасын құруға жетекшілік етті және аборигендердің жер құқықтары үшін науқанды басқарды. Бұл іс-әрекеттер директордың оны коммунистердің манипуляциялағанын айтуына себеп болды. Раян Виктория штатының Кобург қаласындағы Пентридж түрмесінен қашқан кезде түрме күзетшісін өлтірді деген айып тағылды. Тачелл күзетшінің денесінен өткен оқтың траекториясы Райанның өлімге себеп болатын атуы мүмкін еместігін дәлелдеуге тырысты, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. 1968 жылы Тачелл Вьетнам соғысына АҚШ пен Австралияның араласуына қарсы науқан бастады, оның пікірінше, бұл соғыс "қатыгез және жемқор диктатураны" қолдау үшін жүргізілген агрессиялық соғыс еді. Виктория штатының үкіметі мен Мельбурн қалалық кеңесі Вьетнам соғысына қарсы науқанды тоқтатуға тырысып, көшеде үнқағаздар таратуға тыйым салды және соғысқа қарсы демонстрацияларға полиция күштерін қолданды. 2004 жылы ол Австралия астаналарының атауларын аборигендердің жер-су аттарымен алмастыруды ұсынды.

Бітіру күні

Кешкі сыныптарда A деңгейлерін аяқтағаннан кейін, ол қазіргі Лондон Метрополитен университетінің құрамына кіретін Солтүстік Лондон политехникалық институтына (PNL) оқуға түсті, онда социология бойынша 2:1 BSc (Hons) дәрежесін алды. PNL-де ол Ұлттық студенттер одағының Гей құқықтары науқанының мүшесі болды. Бітірген соң ол шетелдік жаңалықтарға маманданған тәуелсіз журналист болып жұмыс істеді, осы кезеңде Индонезияның Батыс Папуаның аннексиясы және Малавидегі британдық меншіктегі шай шаруашылықтарындағы бала еңбегі туралы мәлімдеме жасады.

Саяси қызмет

Тачелл гейлер мен гетеросексуалдарға қатысты бұрынғы қанағаттандырмас заңдарды сипаттау үшін "жыныстық апартеид" деген сөзді танымал етті.

Бермондсидің лейбористік кандидаты

1978 жылы Тэтчелл Еңбек партиясына қосылды және оңтүстік-шығыс Лондондағы Бермондсидегі кеңес пәтеріне көшті. 1980 жылғы ақпанда Бермондси сайлау округі Еңбек партиясының (ЖЖП) жалпы жиналысында солшыл топ басымдыққа ие болды және Тэтчелл хатшы болып сайланды. 1981 жылы отставкаға шыққан парламент мүшесі Боб Меллиштің орнын алу үшін, бұрынғы депутат және Tribune тобының бұрынғы төрағасы Артур Латхэм басты үміткер саналғанына қарамастан, Тэтчелл таңдалып алынды. Тэтчеллдің таңдалуына «Militant» тобының ықпалы болды делінгенімен, ол оған келіспейді және бұл шешімді «ескі, туып өскен» жұмысшы табының қолдауымен байланыстырады; жас маман және зиялы мүшелер Латхэмді қолдаған. Солшыл бағытты журналда жарияланған мақаласында Тэтчелл Еңбек партиясын Маргарет Тэтчер басқаратын консервативтік үкіметке қарсы тұру үшін тікелей әрекеттерге шақырды, «Біз жаппай халықтың қатысуын қамтитын және үкіметтің билік құқығын сынап бағалайтын парламенттен тыс оппозицияның жаңа, күшті формаларын қарастыруымыз керек» деді. Социал-демократтар партиясының депутаты Джеймс Уэллбелуд бұл мақаланы парламенттікке қарсы деп бағалап, 1981 жылғы қарашада Премьер-министр сағатында оны келтірді. Фут Тэтчеллді сынап, оның кандидатурасын қолдамайтынын мәлімдеді, ал Еңбек партиясының Ұлттық атқару комитетінде өткен дауыс беру Тэтчеллге қолдау көрсетпеді. Бірақ Бермондси Еңбек партиясы оны қолдауын жалғастырды және сайлау қайта өткізілгенде Тэтчеллдің үміткер болатыны туралы келісімге келді, ол сәтті сайланды. Меллиш парламенттен кеткеннен кейін, қосымша сайлау өтті, Тэтчеллдің кандидатурасы мақұлданды, ал одан кейінгі науқан қазіргі британ тарихындағы ең гомофобиялық науқандардың бірі деп есептелді. Тэтчеллге көшеде шабуыл жасалды, оның пәтеріне шабуыл болды, түнде оның пошта жәшігіне өлім туралы хат пен нағыз оқ салынды. Бермондси округі бұрыннан Еңбек партиясының бекінісі болғанымен, сайлауда Либералдық партияның үміткері Саймон Хьюз жеңіске жетті. Науқан барысында либералдық партияның үгітшілері үйлерде гомофобияны қоздырды деген айыптар таралды. Либералдық партияның ер адамдары «Мені Питер Тэтчелл сүйді» деген жазуы бар белгілер тағып, оның сексуалдық бағытын жасыруға тырысқаны туралы қауесет тарады; бұл науқанды Рой Хаттерсли Еңбек партиясының баспасөз конференциясында сынады. Хьюздің науқанында таратылған бір парақшада сайлау «Либералдық және Еңбек партиясы арасындағы тікелей таңдау» екені жазылған. Хьюз бұл сөздері үшін кешірім сұрады, ал 2006 жылы өзін бисексуал екенін мәлімдеді.

In 1978, Tatchell joined the Labour Party and moved to a council flat in Bermondsey, south east London. At the Bermondsey Constituency Labour Party's (CLP) AGM in February 1980, the left group won control and Tatchell was elected Secretary. When the sitting Labour Member of Parliament (MP), Bob Mellish, retired in 1981, Tatchell was selected as his successor, despite Arthur Latham, a former MP and former Chairman of the Tribune Group, being considered the favourite. While Militant was cited as the reason for Tatchell's selection, Tatchell disagrees and ascribes his selection to the support of the "older, 'born and bred' working class; the younger professional and intellectual members swung behind Latham". In an article for a left wing magazine, Tatchell urged the Labour Party to support direct action campaigning to challenge the Margaret Thatcher led Tory government, stating "we must look to new more militant forms of extra parliamentary opposition which involve mass popular participation and challenge the government's right to rule". Social Democratic Party MP James Wellbeloved, arguing the article was anti Parliamentary, quoted it at Prime Minister's Questions in November 1981. Foot denounced Tatchell, stating that he would not be endorsed as a candidate and a vote at the Labour Party National Executive Committee denied Tatchell's endorsement. However, the Bermondsey Labour Party continued to support him and it was eventually agreed that when the selection was rerun, Tatchell would be eligible, and he duly won. When Mellish resigned from Parliament and triggered a by election, Tatchell's candidacy was endorsed, and the ensuing campaign was regarded as one of the most homophobic in modern British history. Tatchell was assaulted in the street, had his flat attacked, and had a death threat and a live bullet put through his letterbox in the night. Although the Bermondsey seat had long been a Labour stronghold, the Liberal candidate, Simon Hughes, won the election. During the campaign, Liberal canvassers were accused of stirring up homophobia on the doorsteps. Male Liberal workers campaigned wearing lapel badges with the words, "I've been kissed by Peter Tatchell" following the suggestion that he was attempting to hide his sexuality; this campaign was criticised by Roy Hattersley at a Labour news conference. One of Hughes' campaign leaflets claimed the election was "a straight choice" between Liberal and Labour. Hughes has since apologised for what may have been seen as an inadvertent slur and later came out as bisexual in 2006.

Жасыл мәселе

2000 жылдың ақпан айында Татчелл Лейборист партиясынан кетіп, Лондон мэріне үміткерді іріктеу кезінде Кен Ливингстонға жасалған қатысты және Шотландия мен Уэльстегі сайлаулардағы ұқсас жағдайларды партияның "демократиялық қатысу мен өзгеріс механизмі жоқ" деген дәлелі ретінде көрсетті. Ол Ливингстонды қолдап, "Жасыл сол" тобының құрамында тәуелсіз кандидат ретінде Лондон Ассамблеясына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. 2004 жылдың 7 сәуірінде ол Англия мен Уэльстің Жасыл партиясына қосылды, бірақ сайлауға қатысуды жоспарламаған. Дегенмен, 2007 жылы ол партияның Оксфорд Шығысынан парламенттік үміткері атанды. Татчелл ядролық энергияға қарсы және оның орнына шоғырландырылған күн энергиясын қолдайды. "Трибун" газетінде ол климаттың өзгеруінің зиянды салдарына тоқталып: "Егер 2050 жылға дейін климаттың өзгеруі тоқтатылмаса, Англия енді жасыл және сұлу ел болмайды. Ұзаққа созылған құрғақшылықтың арасында біз кең ауқымды су тасқынына тап болуымыз мүмкін", – деді. Ол көп жылдар бойы жасыл-қызыл альянсты қолдады. Соңғы кезде ол Жасыл партия ішінде "Жасыл сол" тобын құруға көмектесті. Ол кәсіподақтар мен жасылдар арасындағы байланысты нығайтуға шақырды. 2010 жылдың 27 сәуірінде ол Жасыл партияның жақтастарына, сайлау округтерінде бұрыннан депутаттары немесе жеңу мүмкіндігі жоғары болған жағдайда, Либерал-демократтарға дауыс беруге ұсынды. 2021 жылдың тамызында Татчелл 2021 жылғы Англия мен Уэльс Жасыл партиясының төрағалыққа сайлауында Тамсин Омонд пен Амелия Вомакты қолдады.

Ирак соғысы

Тэтчелл 2003 жылы Иракқа жасалған шабуылға және одан кейін Коалиция күштерінің Ирак аумағын басып алуына қарсы болды. Ол шамамен үш онжылдық бойы Ирактың солшыл оппозициясын қолдады, бұл ұйым Саддам Хусейннің үкіметіне демократтарға, солшылдарға, кәсіподақ мүшелеріне, шиит мұсылмандарына және күрд халқына қарсы жасаған адам құқықтарын бұзуына, сондай-ақ Саддамның диктатурасы тұсында бейбіт, демократиялық өзгерістерге мүмкіндік болмауына байланысты қарсы болды. Ол Саддам үкіметінің қарсыластарына әскери және қаржылық көмек көрсетуді ұсынды, Саддамға қарсы ұйымдарға "танк, тікұшақ, истребитель, ауыр артиллерия және танкқа қарсы, әуе шабуылына қарсы зымырандар" беруді ұсынды. Батыстың араласуына қарсы болғанымен, ол Сауд Арабиясы, Иран және Сирия сияқты елдерде ішкі режимді өзгертуді жақтады. Тэтчелл 2003 жылғы 12 наурызда Тони Блэрдің кортежін Ирак соғысына қарсы наразылық акциясы кезінде тоқтатып, шабуыл жасағанын жазды. Ол Блэрдің лимузинін тоқтатуға мәжбүрледі, содан кейін "Күрдтерді қаруландырыңдар! Саддамды құлатыңдар!" деген баннерді жайды. Ол Британиядағы саяси күрес тұрғысынан (Гитлер мен Саддам сияқты абсолютті тирандарға қарсы күрес тұрғысынан, онда зорлық-зомбылық қарсылық екі жамандықтың азғыны болуы мүмкін) "Мен Гандидің зорлықсыздық принципіне берік тұрамын" деп қосты. Соғыстан кейін ол "Терроризмге қарсы бірігіңдер" декларациясына қол қойып, Ирактағы бейкүнә азаматтарды өлтіретін, шексіз терроризмге жүгінетін қарсылық және бүлікшіл топтарды қолдау арқылы "жалған солшылдық өзінің ұятсыз екіжүзділігін және гуманитарлық құндылықтардан толық бас тартуын" көрсетті. 2003 жылы Тэтчелл Саддамды құлату үшін "Ирактағы ислам революциясы үшін шииттік Жоғарғы кеңес" (SCIRI) сияқты ирактық оппозициялық топтарға "көптеген материалдық көмек" беруді қолдағанын айтты. 2014 жылдың қыркүйегінде Тэтчелл ИМ-ға қарсы күресу үшін Күрдстан жұмысшы партиясын қаруландыруды жақтады және АҚШ пен ЕО оны террористік ұйым деп тануда қателік жасады деп мәлімдеді.

Tatchell opposed the 2003 invasion of Iraq, and the subsequent occupation of Iraqi territory by Coalition forces. For nearly three decades, he had supported the Iraqi Left Opposition, an organization opposed to the government of Saddam Hussein due to human rights violations that Hussein had committed against democrats, left wingers, trade unionists, Shia Muslims and the Kurdish people, and because under Saddam's dictatorship there were no opportunities for peaceful, democratic change. He advocated military and financial aid to opponents of the Saddam government, suggesting that anti Saddam organisations be given "tanks, helicopter gun ships, fighter planes, heavy artillery and anti tank and anti aircraft missiles". While opposing western intervention, he advocated regime change from within in countries such as Saudi Arabia, Iran and Syria. Tatchell has written that on 12 March 2003 he ambushed Tony Blair's motorcade in an anti Iraq war protest. He forced Blair's limousine to stop, and then unfolded a banner that read "Arm the Kurds! Topple Saddam". He added that in terms of the political struggle within Britain (as opposed to struggles against absolute tyrants like Hitler and Saddam, where violent resistance can be the lesser of two evils): "I remain committed to the Gandhian principle of non violence". After the war he signed the 'Unite Against Terror' declaration, arguing that "the pseudo left reveals its shameless hypocrisy and its wholesale abandonment of humanitarian values" by supporting resistance and insurgent groups in Iraq that resort to indiscriminate terrorism, killing innocent civilians. In 2003, Tatchell said he supported giving "massive material aid" to Iraqi opposition groups, including the "Shi'ite Supreme Council for Islamic Revolution in Iraq" (SCIRI), to bring down Saddam. In September 2014, Tatchell advocated arming the Kurdistan Workers' Party to fight against ISIS, and argued that the US and EU had been wrong to designate it as a terrorist organisation.

Сириядағы азаматтық соғыс

Соғысты тоқтату коалициясының бұрынғы қолдаушысы Татчелл және көптеген басқа да танымал тұлғалар коалицияның Сириядағы Башар Асад үкіметіне шамадан тыс жағымды қарауына алаңдаушылық білдірді және Лейборист партиясының көшбасшысы, сондай-ақ бұрынғы Соғысты тоқтату коалициясының төрағасы Джереми Корбиннен 2015 жылғы Рождестволық қайырымдастық шарасына қатыспауын сұрады. 2016 жылдың желтоқсанында Татчелл және басқалар Корбиннің адам құқықтары жөніндегі сөйлеуін, оның Алеппо қаласының бомбалануына жеткіліксіз жауап бергені үшін тоқтатты және оны Сириядағы Ресейдің әскери араласуын айыптауға шақырды.

Белуджистан

2006 жылдан бері ол Пәкістандағы Белуджистан өлкесіндегі әскери операцияларға ұшыраған белуджи халқының жағдайына алаңдаушылық білдірді. 2007-2009 жылдары ол Ұлыбританияда тұратын екі белуджи мұсылман құқық қорғаушысы – Хирбьяир Марри мен Файз Балуштың терроризм айыптарымен сотталуына қарсы науқан жүргізді. Екеуі де 2009 жылы ақталды. Ол британ және АҚШ үкіметтерінің белуджилерді қысымға салуда байланысқа түскенін, соның ішінде Пәкістанға қару сату арқылы белуджи қалалары мен ауылдарына бомбалау және шабуыл жасауға қолданылғанын мәлімдеді.

Мәскеудегі іс-шаралар

2006 жылы мамыр айында Татчелл алғашқы Мәскеу мақтаныш фестиваліне қатысты. Ол осы оқиғаға арналған "Мәскеу мақтанышы - 2006" деректі фильмінде көрсетілген. 2007 жылдың мамыр айында Татчелл Мәскеудегі мақтаныш шеруін қолдау үшін және шеруге тыйым салуға қарсылығын білдіру үшін Мәскеуге оралды, ол американдық дипломаттың пәтерінде тұрды. 2007 жылдың 27 мамырында Татчелл және басқа да геи құқықтарын қорғаушыларға шабуыл жасалды. Оған бетінен ұрып, есінен танып қалуға айналды, ал басқа демонстранттар соққыға жығылды, тепкіленді және зорлық-зомбылыққа ұшырады. Неміс парламентінің депутаты Волкер Бек және Италиядан Еуропалық парламент депутаты Марко Каппато да полицияға ұсталып, сұраққа алынар алдында соққыға ұшырады. Татчелл кейінірек: "Мен Мәскеуге қайтып келіп наразылық білдіруден ешқандай дәрежеде мойын бұрмаймын" деді. Босатылғаннан кейін Татчелл оқиға туралы АҚШ елшілігіне хабарлады. 2009 жылдың 16 мамырында, Мәскеуде өткен "Евровидение" ән байқауының финалы күні, ресейлік геи құқықтарын қорғаушылар қала мэрі Юрий Лужковқа қарсылық білдіріп, Мәскеуде наразылық акциясын өткізді. Лужков бұрыннан геи демонстрацияларын тыйым салған және оларды "шайтандық" деп айыптаған болатын. Татчелл ұрандар мен баннерлерді көтеріп айқайлаған 32 белсендінің бірі болып тұтқындалды.

ҰМҰ саясаты

2015 жылдың 14 ақпанында Татчелл секс индустриясын сынға алған немесе трансгендер адамдарының белгілі бір топтарының талаптарын сынға алған феминистерге «Платформа бермеу» саясатын қолдану тенденциясын сынаған хатқа қол қойғандардың бірі болды. Атап айтқанда, хатта Голдсмит колледжінде Кейт Смуртвейтке және Кембридж университетінде Жермен Грирге платформадан бас тарту жағдайы келтірілді. Кейін ол хатты басқаша формулировкалау қажет екенін, трансгендер адамдары мен секс-жұмыскерлердің құқықтарын қолдайтынын нақтылау қажеттігін айтты, бірақ ол кампустардағы сөз бостандығын қолдағандықтан хатқа қол қойды. Коулинг Татчеллдің «трансгендер адамдарға ашық түрде жек көрушілік танытып, зорлық-зомбылыққа шақыратын» спикерлерді қолдайтынын, сондай-ақ Татчеллдің «расистік тіл» қолданғанын мәлімдеді. Татчелл бұл айыптамаларды растайтын ешқандай дәлел жоқ екенін, ал Коулинг олардың атынан мәлімдеме жасамас бұрын ҰСЖ мүшелерімен кеңеспегенін айтты. «Бұл өкінішті, қасіретті оқиға кейбір университеттердегі еркін және ашық пікірсайыстың төмендеуінің көрінісі. Бұл – айыптауға толы, қудалау атмосферасы. Дәлелсіз айыптаулар жасалып жатыр, тіпті нашаррақ, жалған, құрастырылған дәлелдер келтіріліп айыпталып жатыр».

"Қарашалықтан тыс"

Татчелл 28-ші бап сияқты мәселелер бойынша көптеген гомосексуалдық құқықтар үшін күрестерге қатысты. 1990 жылдың 10 мамырында актер Майкл Буттың қазасынан кейін, Татчелл радикалды гомосексуалдық құқықтарды қолдайтын, зорлық-зомбылықсыз тікелей әрекеттер тобы OutRage! құрылтай жиналысына қатысқан отыз адамның бірі болды – ол бірқатар негіздеушілердің бірі болмаса да – және одан бері жетекші мүше болып қала берді. Топ театрлық қойылымдар мен квир наразылықтарын біріктіреді. OutRage! тобының ең танымал мүшесі ретінде Татчелл кейде топтың басшысы деп есептеледі, бірақ ол мұны ешқашан мойындаған жоқ, ол теңдердің бірі екенін айтты. 1991 жылы OutRage! мүшелерінің шағын тобы құпия түрде жеке топ құрып, қоғамда гомофобиялық көзқарастарды білдірген, бірақ жеке өмірінде гомосексуалдығын жасырған адамдарды ашу науқанына кірісті. Топ FROCS (Faggots Rooting Out Closeted Sexuality) деген атқа ие болды. Татчелл топтың баспасөз хатшысы болды, олардың жаңалықтарын өзінің БАҚ байланыстарына жіберді. FROCS саясат, дін, бизнес және спорт әлеміндегі 200-ге жуық белгілі тұлғаны ашу туралы қаулысы көптеген жариялымдар мен пікірталастарға әкелді. Татчеллдің көмегімен FROCS мүшелері баспасөз мәслихатын өткізіп, олардың науқаны атақты тұлғалар мен саясаткерлерді ашқан газеттердің екіжүзділігін көрсету мақсатында жасалған әзіл екенін мәлімдеді. OutRage! әрекеттерінің кейбіреулері өте даулы болды. 1994 жылы ол Англия шіркеуінің он епископын «ақиқатты айтуға» шақыратын плакаттарды жариялады, OutRage! олардың гомосексуализмге қарсы көзқарасын айыптады және олардың жеке өмірінде гомосексуалды өмір салғанын мәлімдеді. Содан кейін топ Ұлыбритания парламентінің жиырма депутатына хат жазып, олардың гомосексуалдыққа қарсы заңдарды қолдағанын айыптады және егер депутаттар гомосексуалдық қауымға жасалған шабуылдарды тоқтатпаса, оларды ашатындарын мәлімдеді. Гомосексуалдық теңдігіне қарсы болған парламент депутаты сэр Джеймс Килфеддер екі айдан кейін жүрек талмасынан қайтыс болды, сол күні Белфаст газеттерінің бірі оны ашуды жоспарлаған еді. 2003 жылдың қазан айында The Independent газетінде Тэтчелл OutRage! епископтарға қарсы әрекетінің өзінің ең үлкен қатесі болғанын айтты, өйткені ол бұқаралық ақпарат құралдары мен шіркеудің оны жеке өмірге қол сұғу деп қарастыратынын болжамаған. 1998 жылдың 12 сәуірінде Татчелл OutRage! акциясын басқарды, ол Кентербери архиепискобы Джордж Кэридің Пасха уағызын тоқтатты, Татчелл уағыз тақтасына шығып, Кэридің лесбиянкалар мен гомосексуалдардың құқықтық теңдігіне қарсы екенін айтты. Наразылық БАҚ-та кеңінен жарияланды және Татчеллдің 1860 жылғы Шіркеу соттарының юрисдикциясы туралы заң бойынша (бұрынғы 1551 жылғы Браулинг заңының бөлігі) қудалануына әкелді, ол шіркеуде кез келген тәртіпсіздікке немесе наразылыққа тыйым салады. Татчелл Кэриді куәгер ретінде шақыруға сәттілік таба алмады және сотталды. Сот оған 18,60 фунт стерлинг айыппұл салды, бұл оны соттаған заңның жылына сілтеме жасайтын әзіл-қалжың болды деп пікір білдірді. ЛГБТ баспасөз оны "Святой Питер Татчелл" деп атады, OutRage! дінге қатысты науқандарынан кейін. Бірқатар африкалық ЛГБТИ лидерлері Татчелл мен OutRage! Африка мәселелеріне қатысуын айыптады, бұл Татчеллдің Африкадағы радикалды ЛГБТИ топтарымен жұмыс істеуге, оның пікірінше консервативті көзқарастарды ұстанатын лидерлерге қарағанда, артықшылық беретінін айтуына әкелді. Татчелл мен OutRage! айыптамаларды жоққа шығарды. Гомосексуализмді жою үшін гендік инженерияны қолдаған Бас раввин Иммануэль Якобовицке қарсы OutRage! наразылығы, Татчеллдің антисемит екені туралы айыптамаларға әкелді, OutRage! жариялаған буклеттерде Якобовичтің гомосексуализмді жою туралы идеяларының Генрих Гиммлердің идеяларымен ұқсастығы көрсетілді және 1993 жылдың қыркүйек айында Рош Хашана күні Батыс және Мраморлық арка синагогының сыртында таратылды. Гомосексуалдық құқықтары үшін күрескен раввин Джулия Нойбергер: «Лорд Якобовичті Гиммлермен салыстыру – осылайша қорлау, расизм және OutRage! антисемит болып көрінеді», – деді. Ол бұл акция мен буклет «гомосексуалдық құқықтарын қолдайтын еврейлерді бөлеуге» әкелетінін мәлімдеді.

Tatchell took part in many gay rights campaigns over issues such as Section 28. Following the murder of actor Michael Boothe on 10 May 1990, Tatchell was one of thirty people to attend the inaugural meeting of the radical gay rights non violent direct action group OutRage!—although he was not a co founder—and has remained a leading member. The group fuses theatrical performance styles with queer protest. As the most prominent OutRage! member, Tatchell is sometimes assumed to be the leader of the group, though he has never claimed this, saying he is one among equals. In 1991, a small group of OutRage! members covertly formed a separate group to engage in a campaign of outing public figures who were homophobic in public but gay in private. The group took the name FROCS (Faggots Rooting Out Closeted Sexuality). Tatchell was the group's go between with the press, forwarding their news statements to his media contacts. Considerable publicity and public debate followed FROCS's threat to out 200 leading public personalities from the world of politics, religion, business and sport. With Tatchell's assistance, members of FROCS eventually called a press conference to tell the world that their campaign was a hoax intended to demonstrate the hypocrisy of those newspapers that had condemned the campaign despite having themselves outed celebrities and politicians. Some OutRage! activities were highly controversial. In 1994, it unveiled placards inviting ten Church of England bishops to "tell the truth" about what Outrage! alleged was their homosexuality and accusing them of condemning homosexuality in public while leading secret gay lives. Shortly afterwards the group wrote to twenty UK MPs, condemning their alleged support for anti gay laws and claiming they would out them if the MPs did not stop what they described as attacks on the gay community. The MP Sir James Kilfedder, one such opponent of gay equality, died two months later of a sudden heart attack on the day one of the Belfast newspapers planned to out him. In a comment in The Independent in October 2003, Tatchell claimed the OutRage! action against the bishops was his greatest mistake because he failed to anticipate that the media and the church would treat it as an invasion of privacy. On 12 April 1998, Tatchell led an OutRage! protest, which disrupted the Easter sermon by George Carey, the Archbishop of Canterbury, with Tatchell mounting the pulpit to denounce what he claimed was Carey's opposition to legal equality for lesbian and gay people. The protest garnered media coverage and led to Tatchell's prosecution under the little used Ecclesiastical Courts Jurisdiction Act 1860 (formerly part of the Brawling Act 1551), which prohibits any form of disruption or protest in a church. Tatchell failed in his attempt to summon Carey as a witness and was convicted. The judge fined him the trivial sum of £18.60, which commentators theorised was a wry allusion to the year of the statute used to convict him. The LGBT press dubbed him "Saint Peter Tatchell" following further OutRage! campaigns involving religion. A number of African LGBTI leaders signed a statement condemning the involvement of Tatchell and OutRage! in African issues, which led Tatchell to respond that he favoured working with the radical LGBTI groups in Africa rather than the more conservative (according to him) leaders who had signed the statement. Tatchell and OutRage! published a refutation of the allegations. OutRage! 's protest against Chief Rabbi Immanuel Jakobovits, who supported the idea of genetic engineering to eliminate homosexuality, led to accusations that Tatchell was antisemitic, following OutRage! 's leaflets citing the similarity of Jakobovits ideas for the eradication of homosexuality to those of Heinrich Himmler were distributed outside the Western and Marble Arch Synagogue on Rosh Hashanah in September 1993. Rabbi Dame Julia Neuberger, who had campaigned for gay rights, said "Drawing a comparison between Lord Jakobovits and Himmler is offensive, racist and [ ] makes OutRage appear antisemitic". She stated that the action and leaflet would "alienate Jews who are sympathetic to gay rights".

"Құнжырлы музыканы тоқтатыңыз" акциясы

Тачеллдің айтуынша, көптеген афро-карибтік әртістер гомосексуалдарды өлтіруді мақұлдайтын және гомосексуалдарға қарсы зорлық-зомбылықты тудыратын музыка жасайды. Ол Ұлыбританияда өнер көрсететін шетелдік әртістерге қатысты зорлық-зомбылыққа шақыруға қарсы британдық заңдардың орындалмағанын мәлімдеді. Сондай-ақ, ол әнтері зорлық-зомбылықты тудырады деп санайтын әншілердің концерттері алдында наразылық акцияларын ұйымдастырды, көбінесе ямайкалық денсхолл және рагга әртістері, олар лесбиянкалар мен гейлерге қатысты зорлық-зомбылықты, соның ішінде кісі өлтіруді мақұлдайды. Тачеллдің науқаны 1992 жылы Буджу Бантонның "Boom bye bye" әні жарық көрген кезде басталды. Ол MOBO марапаттау салтанатына "өлтіру музыкасын" орындайтын әртістерді шақырғанына наразылық білдіру үшін пикетке шықты. Тачеллдің сөзінше, Ямайкада кісі өлтіру заңсыз, ал кісі өлтіруді мақұлдау афро-карибтік мәдениеттің заңды бір бөлігі емес. Жауап ретінде Тачеллге өлім жанау шақырды және оны расистік көзқарастарды ұстанатын адам деп айыптады. Ол бұл науқанның Ямайкадағы гейлер құқығын қорғаушы J Flag және Ұлыбританиядағы Black Gay Men's Advisory Group ұйымдарының тікелей өтінішімен жүзеге асырылғанын айтып өзін қорғады. Ол өмірінің басынан бері расизм мен апартеидке қарсы күрескенін, ал Ямайкадағы "өлтіру музыкасына" және гомофобиялық зорлық-зомбылыққа қарсы күресін ямайкалық лесбиян, барлық сексуалдық бағытты және гейлер форумы (J FLAG) сияқты қарапайым ямайкалық гейлер құқығын қорғаушылар мен Ямайкадағы көптеген адам құқығы белсенділері қолдағанын атап өтті (Ямайкада гомосексуализм әлі де заңсыз). Науқанның нәтижесінде сегіз музыканттың жетісі Регги Мейірімділік Актісіне қол қойды, онда қол қойғандар "намысқа тиетін немесе зорлық-зомбылықты тудыратын мәлімдемелер жасамаймын немесе әндер орындамаймын" делінген. Растафари қозғалысының өкілдері Тачеллді расизм мен экстремизмде айыптады, "Ол шектен шығып кетті. Гитлер мен Сиззланы бірге қою - қарапайым расизм және оның қаншалықты шалқалауға дайын екенін көрсетеді" деді. Тачелл Сиззланы Гитлермен теңегенін жоққа шығарды.

Tatchell argues that a number of Afro Caribbean artists produce music that glorifies murder of homosexual men, and incites violence against homosexuals. He argued that British laws against incitement to violence were not being enforced on foreign artists performing in the UK. He also organised protests outside the concerts of singers whose lyrics he says incite violence, mainly Jamaican dancehall and ragga artists who he says glorify violence toward lesbians and gay men, including murder. Tatchell's campaign began in 1992 when Buju Banton's song "Boom bye bye" was released. He has picketed the MOBO Awards ceremony to protest at their inviting performers of what he terms "murder music". Tatchell argues that murder is not legal in Jamaica, and glorification of murder is not a legitimate form of Afro Caribbean culture. In response Tatchell received death threats and was labelled racist. He defended himself by noting that the campaign was at the behest of the Jamaican gay rights group J Flag, and the UK based Black Gay Men's Advisory Group, with which he works closely. He pointed to what he described as his life's work campaigning against racism and apartheid and stated that his campaigns against "murder music" and state sanctioned homophobic violence in Jamaica were endorsed by black Jamaican gay rights activists such as Jamaican Forum for Lesbians, All Sexuals and Gays (J FLAG), and by many straight human rights activists in Jamaica (male homosexuality remains illegal in Jamaica). The campaign has had positive effects with seven of eight original murder music singers signing the Reggae Compassion Act, which says that signatories will not "make statements or perform songs" that incite hatred or violence. Members of the Rastafari movement accused Tatchell of racism and extremism, saying, "He has gone over way over the top. It's simply racist to put Hitler and Sizzla in the same bracket and just shows how far he is prepared to go." Tatchell denies equating Sizzla with Hitler.

Құқықтық келісімнің жасы және педофилия туралы ақпарат алмасу

1996 жылы Татчелл OutRage! Ұлыбританияда жыныстық қатынасқа түсуге рұқсат етілген жасты 14 жасқа дейін төмендету туралы науқан өткізілді. Бұл науқанда жастардың жартысы жыныстық қатынасқа 16 жасқа дейін түскенін көрсеткен зерттеулер көрсетілді. Ол бұл адамдарды "заң бойынша қылмыскерлер ретінде қаралудан" босатуды қалайтынын айтты және бұл науқан жыныстық серіктестердің жас айырмасы үш жылдан аспаса, айыптау болмауға тиіс деп мәлімдеді, егер бұл жастарға жас кезінде жан-жақты жыныстық тәрбие берілсе. Ол "Аутрадж" журналында келтірілген. "Жас адамдар жыныстық қатынасқа өздері ұнағанша қатысуға немесе одан бас тартуға құқылы". Содан бері Тачелл ересектердің баламен жыныстық қатынаста болуына қарсы екенін қайталап айтты. Өзінің жеке веб-сайтында, келісімнің жасы деген кіші бөлімде ол былай деп жазады: Менің 14 жасқа дейін келісім беру жасын талап ететін мақалаларым тек қана 16 жасқа дейінгі жасөспірімдердің осындай жастағы басқа жастармен келісімді қарым-қатынаста болуын қылмыстық қылмыс деп санауды азайту ниетімен қозғалады. Мен ересектердің баламен жыныстық қатынаста болуын қолдамаймын. Мен жасөспірімдердің 16 жасқа дейін жыныстық қатынасқа түсуін қолдамаймын. Бірақ егер олар 16 жасқа толғанға дейін жыныстық қатынасқа түсіп жатса, оларды тұтқындап, қылмыстық іс жүргізуді және жыныстық қылмыскерлер тізіліміне енгізуді болдырмау керек. 2008 жылдың 10 наурызында Irish Independent газетінде ол келісім беру жасын төмендетуді, жыныстық қатынасқа қатысатын жастарды қылмыстық жауапкершілікке тартуды тоқтатуды және жыныстық тәрбие, презервативтермен қамтамасыз ету және қауіпсіз жыныстық кеңестер бойынша заңдық кедергілерді жоюды қайталады. 1998 және 2008 жылдары ол порнографияға қарсы қатаң заңдарды жеңілдетуді қолдады, порнографияның кейбір әлеуметтік пайдасы бар деп дәлелдеді. Ол жалаңаштыққа қарсы дене қорқынышын сынға алды, жалаңаштық қоғам үшін табиғи және салауатты болуы мүмкін деп болжады. 2006 жылы ол Рут Келлидің Қоғамдар және жергілікті мемлекеттік басқару жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалуына қарсы болды, өйткені Келли лесбиянкалар мен гей еркектерге парламенттік дауыс беруде теңдікпен қарауды қолдамады. Татчелл "оның тағайындалуы үкімет лесбиянкалар мен гейлердің құқықтарын маңызды қабылдамайтынын көрсетеді" деп атап өтті. Ол "Тони Блэр ешқашан нәсілдік теңдікке қарсылық білдірген расизмі бар адамды нәсілдік теңдікке қарсылық білдірген адамды тағайындамайды" деп қосты.

In 1996, Tatchell led an OutRage! campaign to reduce the age of consent in the UK to 14 years, to adjust for studies that showed nearly half of all young people had their first sexual experiences prior to 16 years old, regardless of sexuality. He stated that he wished to exempt these people from being "treated as criminals by the law", and that the campaign claimed there should be no prosecution if the difference in ages of the sexual partners was no more than three years, provided that these youths are given a more comprehensive sex education at a younger date. He was quoted in the OutRage! 's press release as saying "Young people have a right to accept or reject sex, according to what they feel is appropriate for them". Tatchell has since reiterated that he does not condone adults having sex with children. On his personal website, under the subsection Age of Consent, he writes:

My articles urging an age of consent of 14 are motivated solely by a desire to reduce the criminalisation of under 16s who have consenting relationships with other young people of similar ages. I do not support adults having sex with children. I do not advocate teenagers having sex before the age of 16. But if they do have sex before their 16th birthday, they should not be arrested, given a criminal record and put on the sex offenders register. On 10 March 2008, in the Irish Independent, he repeated his call for a lower age of consent to end the criminalisation of young people engaged in consenting sex and to remove the legal obstacles to upfront sex education, condom provision and safer sex advice. In 1998 and 2008, he supported relaxation of the then strict laws against pornography, arguing that pornography can have some social benefits, and he has criticised what he calls the body shame phobia against nudism, suggesting that nudity may be natural and healthy for society. In 2006, he opposed the appointment of Ruth Kelly as Secretary of State for Communities and Local Government as Kelly had not supported equal treatment of lesbians and gay men in any parliamentary votes. Tatchell said "her appointment suggests the government does not take lesbian and gay rights seriously", adding "Tony Blair would never appoint someone to a race equality post who had a lukewarm record of opposing racism".

Империализм

Мектепте оқып жүрген кезінде Тачелл Австралияның аборигендеріне жақсы қарым-қатынас жасау және толыққанды адам құқықтарын қамтамасыз ету үшін үгіт жүргізді. Оның пікірінше, Австралия қалаларының атаулары түпнұсқа аборигендердің жер аттарымен қайта аталуы керек. Мысалы, ол Тасманияның астанасы Хобартты Нибберлуна деп атауды қалайды, бұл Австралияның аборигендер мұрасына лайықты құрмет болар еді, ол өте ұзақ уақыт бойы қадірленбей, құрметке ие болмады деп санайды. 1970 жылы ол Мельбурндағы Вьетнамға қарсы үлкен наразылық акцияларына қатысты. Сол жылы Тачелл түрлі діни ұйымдардың қатысуымен соғысқа қарсы христиандық қозғалысты құрып, хатшы болып сайланды. Кейіннен, 1971 жылы Лондонға көшіп келгеннен кейін, ол Мозамбик пен Гвинея-Бисаудағы тәуелсіздік үшін күресіп жатқан қозғалыстарға қолдау көрсету жұмысына белсенді түрде қатысты. 2002 жылы ол Боу-стрит магистраттық сотында АҚШ-тың бұрынғы мемлекеттік хатшысы Генри Киссинджерді Вьетнам мен Камбоджадағы соғыс қылмыстары бойынша қамауға алуға талап арыз берді, бірақ ол сәтсіз аяқталды.

Қазақстан

1970-ші жылдардағы Татчеллдің саяси белсенділігі мен журналистикасының бір бөлігі Родезия Буш соғысына қатысты, онда ол қара ұлттық қозғалысты, соның ішінде Зимбабве Африка Ұлттық Одағы мен оның әскери қанатын қолдады. Мугабе 1995 жылы еркектердің гомосексуализмін айыптап, Татчеллді Лондондағы Зимбабве жоғары комиссиясы алдында ЛГБТ құқықтары үшін наразылық акциясын ұйымдастыруға итермеледі. Екі жылдан кейін ол Вестминстердегі методисттер орталық залында өткен «Африка 40 жаста» конференциясында Мугабеге сұрақ қою үшін телеоператор кейпінде полиция күзетінен өтті. Мугабе оған адам құқықтарын бұзу туралы айыптаулар асыра сілтегендік екенін айтты; Татчеллдің өзінің гей екенін айтқаннан кейін ол ашуға іштенді. Мугабедің күзетшілері арнайы бөлімнің қызметкерлерін шақырды, олар Татчеллді залдағылардан шығарып жіберді. 1997 жылдың 26 қазанында Татчеллдің The Observer газетіне жазған хатында Ұлыбританияның Зимбабвеге ЛГБТ адамдарына қарсы зорлық-зомбылық жасағаны үшін көмек көрсетуді тоқтатуы керек екені айтылды. Татчелл 1980-ші жылдардағы Матабелелендтегі Гукурахунди шабуылдарын зерттеді, онда Зимбабвенің бесінші бригадасы Зимбабве Африкалық Халық Одағының жақтастарына шабуыл жасады. Ол Мугабе шабуыл кезінде халықаралық адам құқықтары заңдарын бұзғанына көз жеткізді, бұл шабуылда шамамен 20 000 азаматтың қаза тапқаны хабарланды. 1999 жылы журналистер Марк Чавундюка мен Рэй Чото Зимбабве әскері тарапынан азаптауға ұшырады. Аугусто Пиночеттің Лондонда тұтқындалуы оған жалпыға бірдей юрисдикция принципінің арқасында мемлекет басшысына қарсы адам құқықтарын бұзу фактілері бойынша қудалауға болатынын көрсетті. 1999 жылдың 30 қазанында Татчелл және тағы үш OutRage! белсендісі Лондон көшелерінде Мугабенің машинасына жақындап, оны азаматтық тұтқындауға тырысты. Татчелл машинаның есігін ашып, Мугабені ұстады, содан кейін полицияны шақырды. Төрт OutRage! белсендісі қылмыстық зиян келтіру, шабуыл жасау және қоғамдық тәртіпті бұзу айыптарымен тұтқындалды, бірақ сот процесінің бірінші күні айыптар алынып тасталды. Мугабе Татчелл мен оның OutRage! әріптестерін «гей-бандиттер» деп атады, бұл сөздер оның жақтастары жиі қайталап айтты, сондай-ақ олардың Ұлыбритания үкіметі тарапынан жіберілгенін мәлімдеді. 2001 жылдың 5 наурызында Мугабе Брюссельге келген кезде Татчелл тағы да оны азаматтық тұтқындауға тырысты. Мугабедің күзетшілері оны жерге құлатқандары көрінді. Кейін сол күні Мугабе күзетшілері Татчеллді қысқа уақытқа есінен айырды, нәтижесінде оның оң көзіне қайтымсыз зақым келді. Бұл наразылық әлемдік жаңалықтарда кеңінен жарияланды, себебі Мугабе Батыс әлемінде жерді қайта бөлу саясаты үшін жиреншік тудырған еді. Татчеллдің әрекеттерін Зимбабвелік белсенділер және бұрын оны сынаған көптеген газеттер мақтады. Татчелл азаптау бойынша Мугабеге қарсы халықаралық ордер алуға тырысқан әрекеті сәтсіз аяқталды. Сот Мугабе мемлекеттік қызметте жүрген мемлекет басшысы ретінде қудалаудан иммунитетке ие екенін мәлімдеді. 2003 жылдың соңында Татчелл Зимбабведегі Мугабе үкіметін күшпен құлатуды мақсат еткен құпия ұйым деп мәлімдеген Зимбабве Бостандық Қозғалысының (ZFM) іске қосылуында баспасөз хатшысы болды. Азаматтық әрекеттерді қолдау тобы Сокуанеле Татчеллді өзінің ақпарат көздерін тексеруге шақырды, бұл Зимбабве үкіметінің күш қолдануын ақтау үшін жасалған болуы мүмкін деп болжады. Бұл болжам расталмады. Мугабе режимі ZFM-ді жалған деп жариялады. Алайда, Орталық барлау ұйымының екі мүшесі ZFM іске қосылуынан бас тартылып, фильмде көрсетілгендей, Макс Барбердің «Питер Татчелл: Ол өзін кім деп ойлайды?» фильмінде көрсетілді.

Part of Tatchell's political activism and journalism in the 1970s involved the Rhodesian Bush War, in which he supported the black nationalist movement, including the Zimbabwe African National Union and its military wing. Mugabe's denunciation of male homosexuality in 1995 led Tatchell to help organise a protest for LGBT rights in Zimbabwe outside the Zimbabwe High Commission in London. Two years later, he passed through police security disguised as a TV cameraman to quiz Mugabe during the "Africa at 40" conference at Methodist Central Hall, Westminster. Mugabe told him that allegations of human rights abuses were grossly exaggerated; he became agitated when Tatchell told him that he was gay. Mugabe's minders summoned Special Branch guards, who ejected Tatchell. On 26 October 1997 a letter from Tatchell to The Observer argued that the United Kingdom should suspend aid to Zimbabwe because of its violence against LGBT people. Tatchell researched the Gukurahundi attacks in Matabeleland in the 1980s, when the Zimbabwean Fifth Brigade attacked supporters of the Zimbabwe African Peoples Union. He became convinced that Mugabe had broken international human rights law during the attack, which is estimated to have involved the massacre of around 20,000 civilians. Then in 1999, journalists Mark Chavunduka and Ray Choto were tortured by the Zimbabwe Army. The arrest of Augusto Pinochet in London seemed to him a precedent that human rights violations could be pursued against a head of state, thanks to the principle of universal jurisdiction. On 30 October 1999 Tatchell and three other OutRage! activists approached Mugabe's car in a London street and attempted to perform a citizen's arrest. Tatchell opened the car door and grabbed Mugabe. He then called the police. The four OutRage! activists were arrested, on charges including criminal damage, assault and breach of the peace; charges were dropped on the opening day of their trial. Mugabe responded by describing Tatchell and his OutRage! colleagues as "gay gangsters", a slogan frequently repeated by his supporters, and claimed they had been sent by the United Kingdom government. On 5 March 2001, when Mugabe visited Brussels, Tatchell again attempted a citizen's arrest. Mugabe's bodyguards were seen knocking him to the floor. Later that day, Tatchell was briefly knocked unconscious by Mugabe's bodyguards and was left with permanent damage to his right eye. The protest drew worldwide headlines, as Mugabe was highly unpopular in the Western world for his land redistribution policy. Tatchell's actions were praised by Zimbabwean activists and many of the newspapers that had previously denounced him. Tatchell ultimately failed in his attempt to secure an international arrest warrant against Mugabe on torture charges. The magistrate argued that Mugabe had immunity from prosecution as a serving head of state. In late 2003, Tatchell acted as a press spokesman for the launch of the Zimbabwe Freedom Movement (ZFM), which claimed to be a clandestine group within Zimbabwe committed to overthrowing the Mugabe government by force. The civic action support group Sokwanele urged Tatchell to check his sources, speculating that it might have been by the Zimbabwe government to justify violent action. This speculation proved to be unfounded. The Mugabe regime dismissed the ZFM as a hoax. However, two Central Intelligence Organization members were spotted and turned away from the ZFM launch, as shown in the film Peter Tatchell: Just who does he think he is? by Max Barber.

Оңтүстік Африка

ANC-ге қарсы наразылық акциясынан кейін Татчелл өзін ұзақ жылдар бойы апартеидке қарсы күрескен белсенді деп сипаттады. Оңтүстік Африкадағы сексуалдық қатынастар мен саясат кітабындағы мақаласында ол 1987 жылы ANC-ге лобби жасауы нәтижесінде олардың гомофобиядан бас тартуына және лесбияндар мен гейлердің адам құқықтарын қорғауға алғашқы рет публично міндеттеме беруіне себеп болғанын, ал 1989 және 1990 жылдары ANC-ді апартеидтен кейінгі конституцияға гомофобияға қарсы дискриминацияны тыйымдау туралы бап енгізуге көндіргенін айтты (ол ANC үшін үлгілік баптарды жазуға көмектескенін де мәлімдеді). Татчелл британдық Desi Express газетіндегі "өшпенділікке толы фанат" деп айтылғаннан кейін, OutRage! гей құқықтарын қорғау тобының мұсылман мәселелері жөніндегі өкілі Аарон Саид Татчелл 20 жылдан астам уақыт бойы апартеидке қарсы қозғалысқа қатысқанын мәлімдеді.

Газа және Батыс жағалау

2004 жылдың мамыр айында ол және OutRage! тобының басқа он екі лесбиянкасы мен гейі, сондай-ақ Квирлік жастар желісі Палестина Ынтымақтастық науқаны ұйымдастырған Лондон демонстрациясына қатысты. Олар ұстаған плакаттарда: "Израиль: Палестинаны қуғындауды тоқтатыңыз! Палестина: квирлерді қуғындауды тоқтатыңыздар!" деп жазылған. Татчеллдің айтуынша, ондағы басқа адамдар оны шеруді бұзу үшін жіберілген Моссад агенті, расист немесе сионист, Ариэль Шаронның қолдаушысы, Орталық барлау агенттігінің немесе MI5 агенті деп айыптаған. Татчелл бұл мәселе бойынша The Guardian газетінде бірнеше мақала жариялаған.

2008 жылғы Олимпиада ойындары

2008 жылдың сәуірінде Татчелл Лондон арқылы Олимпиада алауының жүргінін бұзуға тырысты. Қытайдың адам құқықтары туралы жазбасына наразылық білдіру үшін ол "Тибетті босатыңыз, Ху Цзяны босатыңыз" деп Пекинді шақыратын плакат ұстап, Оксфорд көшесінде алау таситын автобустың алдында тұрды (жақында қамауға алынған адам құқықтары белсендісінің аты). Тачеллді полиция алып кетті, бірақ оған айып тақпады. Бір сұхбатында Татчелл әлемді Олимпиаданың ашылу салтанатына бойкот жасауға немесе басқа да айқын әрекеттерге шақырды. 2005 жылы Иран 16 және 18 жастағы Махмуд Асғари мен Аяз Мархони атты екі жасөспірімді пышақпен қорқытып, 13 жасар баланы зорлағаны үшін өлім жазасына кесіп тастады. Тачелл Иранның саяси белсенділерді жалған айыптаулар бойынша тұтқындап, өлім жазасына кесілгендердің жалған мойындауларын тартып алу тарихы бар екенін айтып, бастапқы қылмыс екеуінің арасындағы келісім бойынша жыныстық қатынас деп санайтынын мәлімдеді, бұл Иранда заңсыз. Тачелл өзінің Иранды "исламдық-фашистік мемлекет" деп атаған ұзақ уақыттан бері қалыптасқан көзқарасын қайталады. Ол Иранның ішкі байланыстары бар ирандық босқындар тобының мәліметтеріне сүйеніп, жасөспірімдер тұтқындалғанға дейін жасырын гей-кешектер болатын деп мәлімдеді. Халықаралық құқық қорғау ұйымдары Amnesty International және Human Rights Watch белсенділердің көңіл бөліп отырған мәселесі келісім бойынша жыныстық қатынасқа қатысты әлсіз айыптауларға қарағанда, Иранның Бала құқықтары туралы конвенцияны (жасөспірімдерді өлтіруге тыйым салатын) бұзғаны туралы. Америкалық гей-мусульмандық "Аль Фатиха" тобының негізін қалаушы Фейсал Алам "Квир" журналында Иран фактілер нақты болмай тұрып айыпталды деп жазды.

Ресей

Тачелл Ресейдің ЛГБТ-пропаганда заңын айыптайтын мақалалар жазды. 2014 жылы Тачелл Валерий Гергиевтің Владимир Путинді қолдауына наразылық білдірді. Тачелл 2014 жылы Сочидегі Қысқы Олимпиадаға Ресейдің гомосексуалдық құқықтарға қатысты ұстанымына наразылық білдіріп, бұл іс-шараны 1936 жылы Берлинде өткен Олимпиадамен салыстырды. 2011 жылы неонацистердің гомосексуалдарға қарсы зорлық-зомбылық көрсетуі кезінде Тачелл Мәскеудегі Мақтаныш шеруі кезінде тұтқындалды. 2007 жылдың ақпан айында Мәскеу қаласының әкімі Юрий Лужков Лондон қаласының әкімі Кен Ливингстонмен жылдық кездесуге келді, онда Берлин мен Париж қалаларының әкімдері, сондай-ақ Пекин қаласының әкімі де қатысты. Мәскеудегі Мақтаныш шеруін ұйымдастырушылардың бірі Николай Алексеев Тачеллге қосылып, бұл сапарға наразылық білдірді. Наразылық туралы хабарламада Талғат Таджуддиннің Мәскеудегі шеруге қатысушыларды қамшымен жазалау керек деген сөздері келтірілген. Ливингстон гомосексуалдық құқықтарды қолдайтынын мәлімдеді және: «Мәскеуде Ресей православие шіркеуі, бас раввин және ұлы мүфти Мақтаныш шеруін тыйым салуды қолдады, оның қоғамдағы зор ықпалына байланысты православие шіркеуі басты рөл атқарды. Мырза Татчеллдің Шығыс Еуропада гомосексуалдардың құқықтарына жасалған көптеген шабуылдарға қарамастан, Мәскеудегі ұлы мүфтидің рөліне назар аударуға тырысуы – бұл исламофобиялық науқанның айқын мысалы, себебі шабуылдардың көп бөлігі оңшыл христиандық және секулярлық ағымдардан келіп отыр» деді. Тачелл Ливингстонның сөздерін «өтірік және жеккөрушілік сөздер» деп жауап берді, сондай-ақ «Ұлы мүфтині ешкім бөліп көрсеткен жоқ» деп қосты. Ол қала әкімінің «өкілдігін қаралағанға дейін түсіргенін» және «принципсіз, адал немесе ізгі адам емес екенін көрсеткенін» айтты.

Англикан және католик шіркеулері

Тачелл католик шіркеуін және Папа Бенедикт XVI-ны "нацистік гомофобияның идеологиялық мұрагері" деп сынады. "Ол гомосексуализмді жоюды қалайды, бірақ ЛГБТ+ адамдарын физикалық концлагерьлерге тығу мүмкін болмағандықтан, оларды психологиялық концлагерьлерге тығуға бар күшін салып жатыр". Бұл жоспарға кейбір белгілі британдық католиктер, оның ішінде консервативті саясатшы Энн Виддомб сын айтты, ол Channel 4 телеарнасын "жанжалды қоздыруға" тырысады деп айыптады. Тачелл бұл деректі фильмнің "католиктерге қарсы бағдарлама болмайтынын" мәлімдеді. Англикандықтарға қатысты ол: "Кентербери архиепискобы Роуэн Уильямс сияқты жақсы адамның англикандық қауымдағы гомофобтарды жібіткені үшін осыншалықты күш салуы өте өкінішті" деді. 2017 жылы Тачелл Англия шіркеуінің мектептерде гомофобиялық және трансфобиялық зорлық-зомбылықты тоқтатуға бағытталған жаңа "Құдайдың барлық балаларын бағалау" жобасын жоғары бағалады.

Көп мәдениеттілік

Тэтчелл кейде көпмәдениеттілікке орташа деңгейде сын айтқан. 2010 жылы ол Ұлттық либералдық клубта Либертариандық альянс алдында сөйлеген сөзінде британдықтардың "әр түрлі және кейде қақтығыс тудыратын жеке есімдеріне, құндылықтарына және дәстүрлеріне қарай үнемі бөлініп бара жатқанын" айтты. Бұл айырмашылықтар ортақ тәжірибе мен мүдделерден жоғары қойылады. Біздің ортақ қажеттіліктеріміз бен адам құқықтарының жалпылама принциптері діни және нәсілдік ерекшеліктердің пайдасына көлдентасқа салынады.

Сөз бостандығы

2006 жылы Jyllands Posten-нің Мұхаммед карикатураларына байланысты туған дау кезінде Тачелл 2006 жылдың 25 наурызында өткен «Сөз бостандығы митингісі» атты митингте сөз сөйледі. Митингте Тачелл «Англия шіркеуінің мемлекеттен бөлінуі және королеваны, премьер-министрді және Кентербери архиепископын қорлауға рұхсат беру» қажеттігін айтты. Тачелл: «Мәдени релятивизмнің әдепсіз батпағына батып, олар [солшылдар] енді Ағарту дәуірінің құндылықтары мен жалпы адам құқықтарын қолдамайды. Олардың сөз бостандығына деген қолдауы көптеген «егер» мен «бірақ» шарттарымен шектелген. Шын мәнінде, ол көп жағдайда құндылығын жояды» деді. 2007 жылы ол The Guardian газетінде жариялаған мақаласында «Предубилікпен күресудің ең тиімді жолы – фактілерді ұсыну және негізделген аргументтерді пайдалану, білімсіздік пен жаман ниетті жою» деп жазды. 2016 жылы Тачелл Ұлыбританиядағы сөз бостандығына төнгel қатері тақырыбын Британ гуманистік қауымдастығының жылдық конференциясында көтерді. 2010 жылдардағы бірқатар цензуралық дауларға сілтеме жасай келе, ол «сөз бостандығына қарсы соңғы тенденция бізді Ағарту дәуірінің шайқастарын қайтадан бастан бастауға мәжбүр етеді» деді. Дегенмен, 2018 жылы Тачелл Марк Микченнің 2003 жылғы Коммуникациялар туралы заңның 127-бабы бойынша YouTube-та «өте ұятсыз» видео жариялағаны үшін сотталғанын қолдады.

Ислам діні

Тачелл исламды сынап-қатайды және алғаш рет 1995 жылы Ұлыбританияда оның таралғаны туралы жазды. 1995 жылы ол: «Барлық мұсылмандар гомосексуалдарға қарсы болмаса да, олардың көптегені зорлықпен гомофобиялық көзқарас білдіреді. Гомофобиялық мұсылман сайлаушылар 20-дан астам шешімді сайлау округтерінде сайлау қорытындысына әсер етуі мүмкін» деп жазды. Ол Ұлыбритания үкіметінің барлық партиялық парламенттік тобының исламофобияны анықтауын сынап, өзі «осы терминді қолданудан қашып жүреді», «мұсылмандық» түсінігінің бұлыңғыр және субъективті екенін, ал «исламофобия» термині «сөз бостандығы мен либералдық құндылықтарға тікелей қауіп» және «әдептілік көрсету» екенін айтты. Тачелл шариғаттың барлық қағидаларын, яғни мұсылмандар өмір сүруге тырысатын моральдық кодексті «діншіл фашизмнің бір түрі» деп сипаттады және 2005 жылы Канаданың жоғары комиссариатында өткен наразылық акциясында сөз сөйледі. Ол Онтарионың арбитраж заңын, еврейлер мен христиандарға азаматтық істерде діни арбитражға рұқсат беретін заңды, мұсылмандарға қолдануға болмайтынын талап етті. 2017 жылы Тачелл Лондонның «Прайд» фестивалінің ұйымдастырушыларына Ұлыбританиядағы мұсылмандықтан бас тартушылар кеңесін қорғау туралы хат жазды. Шығыс Лондон мешітінің CEMB-ге мешіттің «ЛГБТ-ны өлтіруге шақырады» деген жазуы бар плакаттар үшін кешірім сұрауын талап етуіне жауап ретінде Тачелл: «Шығыс Лондон мешіті ЛГБТ қауымдастығымен кез келген диалогтан бас тартты. Олар ЛГБТ мұсылмандарымен кездесуден бас тартады. Мен олардан 2015 жылдан бері 11 рет сұрадым» деді. Тачелл бұрын исламофобияны айыптаған, «мұсылмандарға қарсы кез келген түрдегі зұлымдық, жек көрушілік, кемсітушілік немесе зорлық-зомбылық дұрыс емес. Нүкте» деген пікір білдірген. Ол Құранды «гомосексуализмді айыптауда өте жұмсақ» деп сипаттады. Ол өз жұмысының көп бөлігін түрмедегі және пана сұрағандардың істерін қарастырумен айналысатынын, мұнда мұсылман тұтқындары мен пана іздеушілерге – гетеросексуалдарға да, ЛГБТ-ға да көмектесетінін айтты. 2006 жылы ол Норвич түрмесінде мұсылман тұтқындарына жасалған зорлық-зомбылықты тоқтатуға көмектесті және басқа мұсылман тұтқындарының мерзімінен бұрын босатылуына қол жеткізді. Оның айтуынша, пана сұрағандардың жартысы мұсылман ерлер мен әйелдер. Оның ең танымал екі ісі мұсылман құрбандарына қатысты: Мұхамед С., оны алдымен өлтіруге тырысып, содан кейін сегіз жылға түрмеге жапқан адамдар, және Зид Саид, ол Deutsche Bank-қа қарсы нәсілшілдік және гомофобиялық мазақтау ісін қозғады. Тачелл «Celebrity Mastermind» телешоуында Малькольм Х-ті өзінің мамандану тақырыбы ретінде таңдады, оны өзіне үлгі-өнеге және батыр деп есептейтінін түсіндірді (оның басқа да үлгілері – Махатма Ганди, Сильвия Панкхерст және Мартин Лютер Кинг). Алайда, оның Брюс Перридің Малькольм Х-тің жастық шағында ер адамдармен қарым-қатынаста болғанын айтқан автобиографиясын мақтауы сынға ұшырады. 2010 жылдың ақпан айында «Фундаментализмге қарсы әйелдер» ұйымы Тачеллді исламофобия айыптауларынан қорғады және оның барлық діни фундаментализмге қарсы шығу құқығын қолдады: «WAF Питер Тачеллдің және көптеген басқа да ЛГБТ белсенділерінің университеттердегі фундаменталистер мен басқа да оңшыл күштерді заңдастыруға қарсы күресу құқығын қолдайды, бұл күштерге солшылдар мен үкіметтің «Зорлық экстремизмнің алдын алу» стратегиясы және басқа да көптеген бағдарламалар мен платформалар қолдау көрсетуде».

Tatchell is critical of Islam, and first wrote about its presence in Britain in 1995. In 1995, he wrote that "although not all Muslims are anti gay, significant numbers are violently homophobic [ ] homophobic Muslim voters may be able to influence the outcome of elections in 20 or more marginal constituencies." He is critical of the UK government's All Party Parliamentary Group definition of Islamophobia, suggesting that he tries "to avoid the term", that Muslimness is a vague and subjective term, and that the Islamophobia term is a "a de facto threat to free speech and liberal values" and "virtue signalling". Tatchell has described the entire Sharia, which is the moral code that Muslims try to live by, as "a clerical form of fascism" and was the keynote speaker at a 2005 protest at the Canadian High Commission, demanding that Ontario's arbitration law, which permitted religious arbitration in civil cases for Jews and Christians, not be extended to Muslims. In 2017, Tatchell wrote to the organisers of Pride in London to defend the Council of Ex Muslims of Britain. In response to calls by the East London Mosque for CEMB to apologise for placards alleging the mosque "incites murder of LGBTs", Tatchell stated "East London Mosque has refused all dialogue with LGBT community. It refuses to meet LGBT Muslims. I have asked them 11 times since 2015". Tatchell has previously condemned Islamophobia, saying "any form of prejudice, hatred, discrimination or violence against Muslims is wrong. Full stop". He described the Qur'an as "rather mild in its condemnation of homosexuality". He points out that much of his prison and asylum casework involves supporting Muslim prisoners and asylum seekers—heterosexual as well as LGBT. In 2006, he helped stop the abuse of Muslim prisoners at a Norwich jail and helped secure parole for other Muslim detainees. Half his asylum cases are, he reports, male and female Muslim refugees. Two of his highest profile campaigns involved Muslim victims—Mohamed S, who was framed by men who first tried to kill him and then jailed him for eight years, and Sid Saeed, who brought a racism and homophobic harassment case against Deutsche Bank. Tatchell chose Malcolm X as his specialist subject when appearing on Celebrity Mastermind, explaining that he considered him an inspiration and hero (his other inspirations are Mahatma Gandhi, Sylvia Pankhurst and Martin Luther King Jr.). However, his endorsement of Bruce Perry's biography, in an article calling for black gay role models, led to criticism. due to Perry's claim that Malcolm X had male lovers in his youth. In February 2010, Women Against Fundamentalism defended Tatchell against allegations of Islamophobia and endorsed his right to challenge all religious fundamentalism: "WAF supports the right of Peter Tatchell and numerous other gay activists to oppose the legitimisation of fundamentalists and other right wing forces on university campuses, by the Left and by the government in its Preventing Violent Extremism strategy and numerous other programmes and platforms".

Ұлыбритания мұсылман кеңесі

Татчелл Ұлыбритания мұсылман кеңесін "гомофобты" деп сипаттап, "олар өз қауымдастығына құрметті қалай күтуге болады, егер исламофобияға қарсы шаралар талап етіп, сонымен бірге гомофобияны заңмен қолдауды талап етсе?" деді. Татчелл "Мұсылман және гей қауымдастықтары да кемсітушілік пен дискриминацияға ұшырайды. Біз исламофобия мен гомофобияға қарсы бірлесіп күресуіміз керек" деді. Кейін Татчелл Сакраниді өз платформаларына шақырғаны үшін "Фашизмге қарсы бірігуді" сынап, оны "гомофобтық жеккөруші" деп атады. Мұсылман кеңесі Холокост құрбандарын еске алу күнін бойкоттағанда, оның бір себебі "жеткіліксіз инклюзивті" болды делінген. Сонда Татчелл "Мұсылман кеңесінің тұрақты нәрсесі – лесбиянкалар мен гейлердің адам құқықтарына қарсылығы" деп жазды.

Мұсылмандар мен гейлердің құқықтары

2006 жылы Татчелл «Гардиан» газетінде жариялаған мақаласында мұсылмандар өкінішті зорлық-зомбылықпен қасақана шатастырып, Ұлыбританиядағы мұсылман реформаторларын ығыстыруға тырысады деп мәлімдеді. «Орынсыз: Квирлік/нәсілдік үнсіздікті зерттеу» кітабында «Гей империализмі: «Терроризмге қарсы соғыста» гендер және сексуалдық дискурс» деген тарауда Джин Харитаурн, Тамсила Таукир және Эзра Эрдэм былай деп жазды: «Татчелл сияқты саясат көмектеспейді, керісінше, көптеген квир мұсылмандардың жағдайын нашарлатты. Сафра жобасы сияқты ұйымдар, жасанды түрде құрылған гейлер мен мұсылмандар арасындағы қақтығыстың алдыңғы қатарына итеріліп, мұсылман қауымдастықтарындағы сексуалдық қысымға қарсы күресуде қиындыққа тап болып отыр. Гомофобия исламмен байланыстырылған сайын, гомофобияға қарсы пікірлер ақ нәсілді, тіпті расистік көрініс ретінде қарастырылады, соның салдарынан гетеросексуал мұсылмандар арасындағы төзімділік пен түсіністікті арттыру қиынға соғады. [ ] Сафра және басқа да квир мұсылман топтары ұзақ жылдар бойы іздеген диалог көбінесе назарсыз қалдырылады немесе елеусіз қалдырылады, ал Татчелл сияқты ақ гей-активистер мұсылман қауымдастықтарына лақтырған қара дөңгелектерінің квир мұсылмандарға тиетініне немқұрайлы қарады». Бұрын «сөз бостандығы митингіне» қатысып, Jyllands Posten Мұхаммед карикатураларын мақұлдаған Татчелл, кешірім сұраған Raw Nerve Books кішкентай баспасын сотқа берді. Баспа сайттағы кітапқа сілтемелерді кешірім хатымен алмастырды, бірақ кейін жабылуға мәжбүр болды. The Monthly Review бұл оқиғаны цензура деп сипаттап, ««Гей империализмін» және оның жарияланған кітабының күшпен тоқтатылуы авторларға, редакторларға және Татчеллдің сыншыларына, болашақ сыншыларына аузын жапқан дұрыс екенін ескертеді» деді.

Юсуф әл-Қарадауи

2004 жылдың шілдесінде Лондонның сол кездегі мэрі Кен Ливингстон Юсуф әл-Карадауиді хиджаб кию туралы «Әйелдің таңдау құқығы» атты лекцияға қатысуға шақырды. Ливингстон «Гардиан» және «Сан» газеттерінде Қарандауи туралы жағымды жазбалар оқыған. Тачелл Қарандауидың батыс баспасөзін және саясаткерлерін алдау үшін либералды көзқарастарды білдіретінін, ал ішкі жағынан «оңшыл, әйелдерді жек көретін, антисемит және гомофоб» екенін, өзінің кітаптары мен фетваларында әйелдердің қынап мүшелерін кесуді, ар-ұятсыз киінген зорлау құрбандарына кінә тағуды, діннен тайғандарды, гомосексуалдарды және некесіз жыныстық қатынас жасаған әйелдерді өлімге кесуді қолдайтынын айтты. 2005 жылы Ливингстон бұрынғы оң пікірлерге негізделген Қарандауиді қоңыр (орташа) тұлға ретінде бағалаған құжат жариялады. Ливингстон Тачеллдің «ұзақ тарихы бар исламофобиясы» бар екенін мәлімдеді және ол «де-факто американдық неоконсерваторлармен және Израильдің барлау қызметімен одақтас» екенін айтты. Тэтчеллді сынағаннан екі жыл өткен соң Ливингстон «ол, мүмкін, Тэтчеллді «исламофоб» деп атамауы керек еді» деді.

Адам Йосеф

2005 жылдың желтоқсан айында Respect партиясының белсендісі Адам Йосеф Desi Xpress басылымында тіркелген азаматтық серіктестіктерге қарсы мақала жазғаны үшін сынға ұшырады. Ол Тачельге "жақсы бір соққы керек" екенін айтты және оның "гомосексуалдық науқан армиясының" "қисайған заттарын жинап, Австралияға қайта оралуы керек" деді. Desi Xpress қызметкерлері Тачельге өкініштерін білдіріп, оған жауап беру мүмкіндігін берді, ал Йосеф кешірім сұрап, мақаласын қайтарып алды, "соққы" туралы айтқаны "сөз тіркесі" екенін және Австралия туралы пікірінің расистік еместігін мәлімдеді. Кейін Йосеф 2009 жылы Тачельдің сайлау науқанын қолдады.

Қоршаған орта мәселелері

20 жылдан астам бойы Татчелл қоршаған орта мәселелері туралы жазып, науқан жүргізді, оның ішінде жаһандық жылу және ресурстардың азаюы, олардың көбінесе дамып келе жатқан елдерге пропорционалды түрде теріс әсер ететінін көрсетті. 1980-жылдардың соңында ол «қызылдар мен жасылдарды» біріктіруге ұмтылған «Жасыл және социалистік» конференцияларын ұйымдастырушылардың бірі болды. Ол энергияны сақтау және жаңаруға жарамды энергияны, әсіресе толқындық, су асты және шоғырланған күн энергиясын қолдады. 2009 жылдың 24 мамырында ол BBC Daily Politics бағдарламасында «Солпан мен қамалдың» жаңарту жобасына қарсы сөйледі, ол жергілікті жұмысшы табына көп пайда әкелмейді деп мәлімдеді. Дегенмен, оның көп бөлігі адам құқықтары және «күйер азаттығы» салаларында жалғасуда. 2008 жылдың тамызында Татчелл тарихи кезеңмен салыстырғанда атмосфералық оттегінің азаю мүмкіндігі туралы болжамдық теориялар туралы жазып, мұндай талаптарды тексеру және егер олар дәлелденсе, олардың ұзақ мерзімді салдары зерттелуі керек деп шақырды.

Жануарлардың құқықтары

Тэтчелл жануарлар құқықтарын белсенді түрде қолдайды, ол: «Адам құқықтары мен жануарлар құқықтары – әділетсіздікке қарсы күрестің екі жағы ғана» дейді және адамдар мен жануарлардың екеуі үшін де «азаптаудан құтылуға және бұзылмас құқықтарға ие болуға» ұмтылады.

Корнуолл

Тэтчелл Корнуоллдың конституциялық мәртебесі мәселесі бойынша науқан жүргізді. 2008 жылдың қарашасында "Гардиан" газетінде "Корнуоллдың өзін-өзі басқаруы" деген мақала жарияланды. Онда ол былай деді: "Уэльс пен Шотландия сияқты Корнуолл өзін жеке кельт ұлты деп санайды, онда тәуелсіздікке ие болуға неге болмайды?" [ ] [Корн] Ұлтшылдар Корнуоллдың бір кездері Шотландия мен Уэльстегідей бағындырылған ұлт екенін айтады. Корнуоллдың тарихи туы – қара түстегі ақ крест – Юнион Джекке енгізілмеген, тіпті жақында ғана Корнуолл тұрғындары оны көтеру үшін жоспарлау рұқсатын алуға міндетті болды. Шотландия мен Уэльспен салыстыру орынды. Корнуоллдың ұлтқа тән барлық негізгі мәдени ерекшеліктері бар: өзінің ерекше кельт тілі, тарихы, мерекелері, ас-суы, музыкасы, билері және спорты. Көптеген корнуоллдықтар өздерін ағылшыннан өзгеше санайды. Үкімет қарсылық танытса да, [Расалық теңдік комиссиясы] мен Еуропа Кеңесінің нұсқауларына сәйкес, олар ұлттық азшылық ретінде танылуға құқылы. [ ] Корнуолл бұрын жеке және өзін-өзі басқаратын болған. Егер корнуоллдықтар автономияны қаласа және ол олардың өмірін жақсартатын болса, неге олар тағы да өзін-өзі басқаруға ие болмасын? 400 мың халқы бар Мальта Еуроодақтың құрамында тәуелсіз мемлекет. Корнуолл неге болмас?

Баспасөзші және басқа да істер

Тачелл өзінің әртүрлі науқандарына байланысты газеттер мен журналдарға көптеген мақалалар жазды. Ол адмирал Дункан пабын бомбалау туралы ақпарат құралдарының жариялылығын қатты сынға алды, жаңалық құралдарының гомофобиялық көзқарасы шабуылға ықпал еткенін мәлімдеді және баспасөз көбінесе бір ғана гетеросексуалдық құрбан туралы хабарлап, қалған екі қаза тапқан адам мен ондаған жараланған адамдарға көңіл бөлмеді. Ол былай деді: "News of the World" газеті "Жүкті әйел қаза болды" деген тақырыппен шықты, ал "The Sun" газеті оқырмандарына "құрбандардың барлығы да гей емес екеніне" сендірді. Көзі жоқ болған гей Ник Мур "The Mail on Sunday" газетінде тіпті аталмады, ал "The Mirror" газетінде есімдік ретінде ғана айтылды. 1987 жылы Тачелл "After Dark" бағдарламасының бірінші маусымының екінші бағдарламасында Тони Блэкберн, Виктория Гиллик, Джонни Эджкомб және "Private Eye" журналының тілшісімен бірге баспасөз этикасы тақырыбында пікір алмасты. 1995 жылдың 5 тамызында Тачелл "Open Media" компаниясының "Бұл сіздің өміріңіз бе?" телешоуында Эндрю Нилмен терең сұхбат берді, ол 4-ші арнада көрсетілді. 2009 жылдан бастап ол қылмыстық реформалар тобының елшісі болды. 2011 жылы ол Питер Тэтчелл қорының директоры болып тағайындалды. Татчелл Ұлыбритания гуманистерінің демеушісі, Ұлттық зайырлы қоғамның құрметті мүшесі және атеист, зайырлы және гуманист ретінде: "Менің сенімімше, ақыл-ой, ғылым және этика – діни сенімдер емес, әлемді түсінудің және адам құқықтары мен әл-ауқатын жақсартудың ең жақсы жолы" деді. Ол BBC Radio 2 арнасындағы Джереми Вайн шоуына үлес қосады.

Марапаттар

2006 жылы New Statesman оқырмандары оны "Біздің заманымыздың батырлары" тізімінде алтыншы орынға қойды. 2009 жылы ол бірнеше марапатқа ие болды. Ол The Observer Ethical Awards жүлдесінде "Жылдың белсендісі", "Лондонның баспанасы" сыйлығы, "Шаһид Наваб Акбар Хан Бугти" сыйлығы (Балұстанның ұлттық азаттық күресін жариялағаны үшін), Evening Standard журналының "1000 ең ықпалды лондондықтар" (2011 жылы қайта жеңіп алды), "Жылдың либералды дауысы" және 40 жылдан астам адам құқықтарын қорғау қызметі үшін "Көк тақта" сыйлығымен марапатталды. 2010 жылы ол Total Politics тобының "50 ең ықпалды саяси тұлғасы" тізіміне енді. Бір күндізгі журналист оның Ұлыбританияның Жаңа жылдық құрметтеулер тізімінде өмірлік мәртебеге ие болуына ұсынылғаны туралы қауесеттерді жариялады. Ол одан бас тартқан делінеді. 2012 жылы Ұлттық зайырлы қоғам Тэтчеллге діни фундаментализмге қарсы адам құқықтарын қорғауға өмір бойы арнағаны үшін "Жылдың зайырлысы" сыйлығын табыс етті. 2012 жылдың 21 қыркүйегінде ол Ұлыбританиядағы алғашқы Ұлттық әртүрлілік сыйлықтарында өмірлік жетістіктері үшін марапатталды. Миша Б, Джоди Канди, Питер Норфолк және басқалармен бірге ол 2013 жылғы Ұлттық әртүрлілік сыйлықтарының демеушісі болды. 2014 жылдың қаңтар айында Тэтчеллге Де Монфорт университеті құрметті заң ғылымының докторы атағы берілді.

Мұра

Питер Тэтчеллдің құжаттары Лондон экономика мектебіндегі Холл Карпентер мұрағатында сақталады. Толықтыру құжаттары Британ кітапханасында орналасқан. Құжаттарға Британ кітапханасының каталогы арқылы қол жеткізу мүмкін.

Питер Тэтчелл қоры

Питер Тэтчелл қоры (PTF) – Ұлыбританияда орналасқан коммерциялық емес, партиялық емес ұйым. Ол "Ұлыбританияда және халықаралық деңгейде қалыптасқан ұлттық және халықаралық адам құқықтары заңдарына сәйкес, жеке тұлғалардың, қауымдастықтардың және ұлттардың адам құқықтарын ілгерілетуге және қорғауға" тырысады. Ұйымның мақсаттары мен міндеттері – "Ұлыбританияда және бүкіл әлемде адам құқықтары туралы хабардарлықты, түсінікті, қорғауды және іске асыруды арттыру". 2018 жылы қайырымдылық мәртебесіне ие болды. Ұйымға Тачеллдың 50 жылдан астам уақыт бойы адам құқықтары үшін жаһандық деңгейде күрес жүргізгеніне құрмет көрсету мақсатында оның есімі берілді. Қайырымдылық қорының белгілі демеушілері – сэр Ян МакКеллен және Пол О'Грейди. Ұйым бүкіл әлем бойынша гомофобия, трансфобия, сексизм, гендерлік теңсіздік, расизм, саяси бостандық, цензура, діни дискриминация, әділетсіз ұстау, бірлесу бостандығы, өлім жазасы, пана және босқындар, кәсіби одақтардың құқықтары, қанаушылыққа ұшыраған халықтардың өз тағдырын өзі шешу құқығы, азаптау, геноцид, соғыс қылмыстары, адамзатқа қарсы қылмыстар және кедейлік сияқты түрлі адам құқықтары мәселелерімен жұмыс істейді. 2012 жылы қор The Funding Network ұйымынан үш жобаға қаржы алды: "Іс жүргізу және кеңес беру", оның ішінде веб-сайтына "Кеңес" бөлімін қосу; "Тең махаббат", бір жынысты некелер және қарама-қарсы жынысты азаматтық серіктестіктерді қолдау бойынша науқан жүргізу; және "Олимпиадалық теңдік бастамасы", Олимпиадалық қозғалыстағы сексизм мен гомофобияға қарсы күрес.

Деректі фильм

Татчелл Netflix-тің кеңінен мақталып, танымал болған "Питер Татчеллді жек көру" деректі фильмінің басты кейіпкері болды.