Кіріспе
Теңіз сағасына қарай созылып жатқан бұл кеме әлемдегі ең ұзын кемежай. Жаңа айлақ салу туралы заң жобасы 1829 жылы мамыр айында Корольдік мақұлдауға ие болды. Ағаштан жасалған теңіз айлағының орнына темір теңіз айлағы орнатылды, ол 1889 жылы тамыз айында халыққа ашылды. 1890 жылдардың басында ашылған Саутхенд теңіз жағасындағы темір жолы елдегі алғашқы теңіз жағасындағы темір жол болды. Кемежай екі дүниежүзілік соғыста да маңызды рөл атқарды, мысалы, Бірінші дүниежүзілік соғыста неміс тұтқындарын қоныстандырған кемелер кемежайдан шығып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыста мұрынды Корольдік теңіз флоты басып алды және 1939 жылдың қыркүйегінде халыққа жабылып, HMS Leigh деп аталды. Соғыстан кейін 1949 жылы кемежайға алты миллионға жуық адам келді, бұл соғысқа дейінгі келушілер санын арттырды, 1950 жылдары жаңа аттракциондар ашылды. 1970 жылдары құлдырау кезеңі басталды, құрылымдық нашарлаумен кеңес 1980 жылы жабу жоспарларын жариялады. Наразылықтан кейін кемежай ашық қалды және 1983 жылы грантпен жөндеу жұмыстары жүргізілді, оның ішінде 1986 жылы мамыр айында принцесса Анна ашылған жаңа темір жол. Кемежайда бірнеше рет өрт болды, атап айтқанда 1959, 1976, 1995 және 2005 жылдары. 1976 жылғы өртке бір жылдан кейін, айлақ құлдырап, темір жолды жабуға әкелген кезде, тағы бір өрт болды. 1995 жылы өрт палубаны қайта құруды қажет ететін елеулі залал келтірді. 2005 жылы тағы бір өрт ағаш тақтайлардың көп бөлігін жойып, ескі айлақтың басына және айналасындағы құрылыстарға елеулі залал келтірді. Сэр Джон Бетджеман, ағылшын ақыны және телеарна жүргізушісі бірде "Пайр - Саутэнд, Саутэнд - Пайр" деген болатын. Кемежай ІІ дәрежелі қорғалған ғимарат.
Southend Pier is a major landmark in Southend on Sea, Essex, United Kingdom. Extending into the Thames Estuary, it is the longest pleasure pier in the world. The bill to build the new pier, to replace a previous timber jetty, received Royal Assent in May 1829 with construction starting in July 1829. The timber pier was replaced by an iron pier that opened to the public in August 1889. The Southend Pier Railway, opened in the early 1890s, was the first pier railway in the country. The pier played a role through both of the world wars, such as during World War I when ships housing German prisoners of war were moored off the pierhead. In the Second World War, the pier was taken over by the Royal Navy and was renamed HMS Leigh, closing to the public in September 1939. Following the war, around six million people visited the pier in 1949, exceeding pre war visitor numbers, with new attractions opening during the 1950s. A period of decline began during the 1970s, with structural deterioration that led the council to announce closure plans in 1980. Following protests, the pier remained open and a grant in 1983 allowed renovation work to take place, including for a new pier railway that was opened in May 1986 by Princess Anne. The pier has experienced several fires, notably in 1959, 1976, 1995 and 2005. The fire in 1976 was followed by another a year later, during a period when the pier was already in decline and resulted in the closure of the railway. In 1995, the fire caused significant damage requiring reconstruction of the deck. Just ten years later in 2005, another fire destroyed much of the wooden planking and caused significant damage to the old pierhead and surrounding structures. Sir John Betjeman, English poet and broadcaster, once said that "the Pier is Southend, Southend is the Pier". The pier is a Grade II listed building.
Жасау
Теңіз жағалауындағы қалалар 18 ғасырдың екінші жартысында туристер арасында танымал болды. XIX ғасырдың басында Саутхенд демалыс орны ретінде өсіп келе жатты. Сол кезде теңіз жағасында уақыт өткізу денсаулыққа пайдалы деп саналған, ал ол астанаға жақын болғандықтан, көптеген лондондықтар осы себеппен Саутхендке келетін. Саяхатшылар көбінесе желкенді қайықпен немесе кейін Темза буымен келеді, бұл қайықтар тек жоғары ағыс кезінде ғана тоқтай алатындықтан, қиындықтар тудырды. Саутсенд жағалауы жағалаудан алыс жатқан саздықтардан тұрады, жоғары толқын тереңдігі сирек кездеседі. Үлкен қайықтар жағажайға жақын портқа кіре алмады және су басында қайықтар жақындай алмады. Көптеген келушілер Саутхендтен тыс Маргейтке немесе кемелерге ыңғайлы жағдайлары бар басқа курорттарға баратын. Екі айдан кейін, 25 шілдеде Лондонның Лорд-мэрі сэр Уильям Томпсон айлақтың бірінші бөлігінің іргетасын қалады. 1830 жылдың маусым айына қарай ағаш пирсі ашылды, оның құрылысында шамамен 90 дуға ағашы пайдаланылды. Кемежай 1834 жылы және 1846 жылы ұзартылды. Кейінгі қайта құрудан кейін ол 2 км-ге дейін ұзартылды. 1848 жылы ол 7000 фут (2134 м) биіктікте Еуропадағы ең ұзын айлақ болды. Ол 1846 жылы қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін бастапқы иелері 17000 фунтқа (1846 жылы 17000 фунт теңгені құрайды) сатты.
Темір теңіз
1850-ші жылдары Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолы Саутхендке жетті, және онымен бірге шығыс Лондоннан келушілердің үлкен ағыны болды. Көптеген келушілер ағаш пирстен өз үлестерін алды және 1875 жылы ол Саутхенд жергілікті басқармасына сатылды. 1887 жылы басқарма мұрынды ескі ағашпен қатар салынған жаңа темір мұрынмен ауыстыруды шешті. Ескі айлақтың ағаш материалдары 1892 жылы жаңа мэрлік орындықтың құрылысында пайдаланылды. 1908 жылы оркестрлер мен дүкендер орналасқан жоғарғы палуба ашылды. Сол жылдың 23 қарашасында Темза консервациясының кемесі кемежайдан шығып, айлақты сындырып, үлкен саңылау және 650 фунт стерлингтен астам (650,0 1908 жылы соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) маңызды құрылымдық залал келтірді, бірақ сол кездегі есептер залалдың құны 1000 фунтқа дейін (1000.0 1908 жылы соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) болуы мүмкін екенін көрсетті.
Соғыс және соғыс аралығы
Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы кезеңінде кемежайдан үш тұтқын кемесі шығып, біріншісінде Францияда тұтқынға алынған неміс сарбаздары, ал қалған екеуінде негізінен азаматтық тұрғындар болды. Тұтқындар кемеге отыру үшін басты көшемен және айлақ бойымен жүретін. Соғыс кезінде Корольдік флот үшін жауапты Адмиралтейство, пирстегі соғыс сигналы станциясы үшін ақы төледі, бірақ пирс демалыс үшін ашық болды. 1915 жылдың көктемінде кемедегі тұтқындар қауіпсіздік мәселелеріне байланысты кемежайдан басқа лагерлерге көшірілді. Соғыстан кейінгі жылдары Саутхенд теңіз айлағының гүлдену кезеңін көрді және кемелерге көбірек кемелерге рұқсат беру үшін құрылғыларды ұлғайту қажет болды. Кемежай 1927 жылы Питер Линд және компаниямен кеңейтілді, олар әлі күнге дейін сауда жасайды. 326 фут (99 м) кеңейту құны 58 000 фунт стерлинг (58000.0 1929 жылы соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) және ресми түрде 1929 жылы 8 шілдеде Кент герцогы ашылды. Принс Джордж кеңейтуі деп аталатын кеңейту кемежайға келуші пароходтардың санын арттыруға мүмкіндік берді. 1931 жылдың маусым айында сырахананың суарушысы Эрнест Тернер Бирмингемдегі Анселл сыраханасынан жұмыс сапарында келе жатқан пойыздың астына құлап қалады. Саутхенд теңіз айлағының 100 жылдығы 1935 жылы 23 шілдеде Лондон порты басқармасының төрағасы Дандидің Лорды Ричи теңіз айлағының басында қола тақтайшасын ашты. Жүз жылдық мерейтойы 1930 жылы тойланбады, өйткені 1835 жылы Адмиралтейство Саутхенд теңіз жағасын өзінің навигациялық карталарына қосуды бастаған күнді көрсетеді.
Соғыс операциялары
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Саутхенд теңіз жағасын Корольдік флот иеленді және HMS Лиг деп аталды, ол 9 қыркүйекте 1939 жылы жұртшылыққа жабылып, Темза сағасының теңіз бақылау орталығы болды. 1939 жылы 22 қарашада 90 минутқа созылған неміс әуе шабуылын айлақтың қорғаушылары тоқтатты. Кемежай соғыс барысында 3367 конвойды ұйымдастырып, конвой жиналу нүктесі ретінде қызмет етті. Саутхендтен өткен 84000-нан астам кемелердің ішінде жалғыз зардап шеккені 1500 тоннадан астам жарылғыш затты қамтыған "Ричард Монтгомери" кемесі болды. 1944 жылдың тамызында суға батып, екіге бөлінген кеме Солтүстік Кент жағалауынан және Саутхенд жағалауынан төменгі су кезінде көрінеді, бірақ навигацияға және айналадағы аймаққа төнген қазіргі қауіпке байланысты 500 метрлік шектеу аймағына жатады.
Соғыстан кейінгі
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кемежай келушілер үшін қайта ашылды және 1949 жылы алты миллионға жуық келуші болды, бұл соғыстан бұрынғы деңгейден асып түсті. Кемежай теміржол пойыздары 1949 жылы Лондон метросында пайдаланылғанға ұқсас пойыздармен ауыстырылды және қайта ашылғаннан кейін алғашқы жылы теміржолда шамамен 5 миллион жолаушы жүрді. 1950 жылдары айлақтағы тағы да көптеген аттракциондар ашылды, соның ішінде Дельфин кафесі, Күн палуба театры, Солярий кафесі және Айналар залы. 1959 жылы жаға жағасында орналасқан павильон өртеніп, 500-ден астам адам өрттің екінші жағында тұтқындалып, қайықпен құтқаруға тура келді. 1962 жылы Саутхенд өзінің гүлдену кезеңінде он пернелі боулинг алаңымен алмастырылды.
Құлдырау
Кемежайдың пайдалануы біртіндеп төмендей бастады, соған байланысты құрылымы бұзыла бастады. 1971 жылы баланың жарақаттануы зерттеуге әкелді, бұл онжылдық бойы теңіз жағасындағы теміржолдың көп бөлігін жөндеуге және ауыстыруға әкелді. Осыған жауап ретінде кеңес 1972 жылдан бастап екі жыл ішінде 370 000 фунт стерлинг бөлді, бұл айлақ сақталуын қамтамасыз ету үшін. 1976 жылы өрт 1908 жылғы айлақтың көп бөлігін жойды. Өрт сөндіру жұмыстары сумен жабдықтаудың шектеулі болуына байланысты кедергілерге тап болды, қосымша суды қамтамасыз ету үшін жеңіл ұшақтарды қолдану қажет болды. Себептерді анықтаудың нәтижесі қорытындысыз болды, ресми себеп белгісіз деп тіркелген, бірақ сигареттің түбі тасталған болуы мүмкін деп саналды. Өрттің алғашқы кезеңінде көптеген көршілер байқаған, бірақ өрт сөндірушілерді шақырмаған. Өртпен күресу үшін жағдай қолайсыз болды, қатты жел мен су басу болды. 1977 жылдың қарашасында болған өрт боулинг алаңына қатты зақым келтірді, ал келесі жылдың қазан айында қауіпсіздік мәселесі бойында теңіз жағасындағы темір жолды жабуға мәжбүр болды. Сол кезде британдық демалысшылар шетелде демалыс ұйымдастырып, пакетті сапарға шыға бастады. 1980 жылы қала әкімдігі кемежайды жабу туралы жоспарларын жариялады.
Өрт және қалпына келтіру
1995 жылы 7 маусымда электр сынығы боулинг залында өрт тудырып, екі сағат ішінде ағаш шатырдан теміржол станциясына дейін тез тарады, кейін түстен кейін бақылауға алынды. Темір жолға зақым келгенмен, пойыздар зақымдалған жоқ. Саутхенд кеңесі кабинеті 2000 жылдың қаңтар айында бекіткен жөндеу шығындары шамамен £680,000-ға жетті (1995 жылы 680000,0 соңғы жылдардағы <есептелген сомаға> тең), бұл бастапқы бағалаудан £70,000-ға (70000,0 1995 жылы соңғы жылдардағы <есептелген сомаға> тең) артық болғанмен. Өрт сонымен қатар ағаш палуба мен тірек құрылысын қалпына келтіре алмай зақымдады, сондықтан 1998 жылы алты ай бойы қайта құру қажет болды. Сақтандыру жөндеу шығындарының басым бөлігін қамтыса да, кеңес кеменің құрылымдық техникалық қызмет көрсету бюджетінен £ 26000 (26000.0 1996 жылы соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). 1999 жылдың жазында бұрынғы пираттық радиостанция Радио Каролина өзінің радио кемесі Росс Ревенджді айлақтың басына бір айға дейін бекітті. Жергілікті аймаққа шектеулі қызмет лицензиясы бойынша 28 күндік заңды хабар таратуды жүргізген кезде, электр қуатының өшірілуі екі күн бойы теңіз жағажайларын электр қуатынан айырды. Радио Каролина өз кемесідегі қосалқы генератор арқылы электр қуатын қамтамасыз етті, бұл дүкендер мен аттракциондар желісі қалпына келтірілгенше жұмыс істей алады. Кейіннен найзағай соққысы олардың артқы мұнарасын бұзып, хабар таратушысын жойды.
21 ғасыр
Саутхенд кеңесі 21-ші ғасырда оны келушілер үшін тартымды нысан ретінде қалпына келтіру үшін "S SHAPE" (Саутхенд теңіз жағасы, биік көше және теңіз жағасы) жобасы арқылы қаржыландырылды. 1999 жылдың қазан айында қала орталығы мен кемежайдың айналасындағы аумақты жақсартуға қаражат жұмсау үшін Еуропалық 2-мақсат бойынша қаржыландыруға ұсыныстар қабылданды. Кемежай 2000-2001 жылдары кеңінен қайта жаңартылды, оның ішінде RNLI-мен серіктестікте жаңа құтқару қайықтары станциясы салынды. Оның 500 000 фунт стерлингін көп бөлігі 1988 жылы қайтыс болған яхтшы Питер Рояль мұра етті. Жаңа станция айнекпен салынып, таңғажайып заманауи стильге ие. Сонымен қатар, онда Саутхенд теңіз кемесінің мұражайы және RNLI және құтқару қайықтарының тарихымен байланысты сыйлық сауда дүкені орналасқан. Мұражайда айлақтың тарихы туралы экспонаттар бар, оның ішінде қалпына келтірілген жұмыс істейтін айлақтың сигналды қорабы, трамвай мен пойыз вагондары, фотосуреттер, кезеңдік костюмдер және жұмыс істейтін ескі тыйындық ойын автоматтарының шағын коллекциясы. 2003 жылы жағалауға қарай жағалаудың жағалауы теңіз жағасы мен қала орталығын қалпына келтіру аясында қайта құрылды. Жаңа заманауи болат және шыны кіреберіс Викториялық жағалаумен қарама-қайшылыққа әкелді. Жаңа айлақ көпірі жоғары көтеріліп, одан жоғары көліктердің өтуіне мүмкіндік берді, өйткені қайталанатын проблема екі қабатты автобустардың астында қалуы болды. Сондай-ақ, 2004 жылы ақпараттық орталыққа және теңіз жағажайларына жету үшін жаңа лифтпен бірге келушілер мен туристік ақпарат орталығы салынды және ашылды.
2005 жылғы өрт
2005 жылдың 9 қазанында өрт теңіз бекетінің көп бөлігін, оның ішінде теміржол вокзалын, пабты және әртүрлі дүкендерді қатты зақымдады. Өрт МакГинти барында сағат 21:10-да басталды деп есептелді, бірақ орын және зақымдану көлеміне байланысты, себебі ресми түрде анықталмады, бірақ апат деп есептеледі. Өрт сөндірушілер өрт сөндіруде қиындықтарға тап болған, өйткені теңіз жағасында орнатылған сорғылар жұмыс істемеді. Хабарларға қарағанда, сол кездегі судың төмендеуі өрт сөндірушілердің қиындықтарына әсер еткен фактор емес деп есептелді. Ағаштан жасалған тақтайшалардың көп бөлігі қираған, бірақ темірден жасалған негізгі құрылым мүлдем зақымдалмаған. Темір жолдың темір жолы оттың қатты ыстықтан бүлінген. Эссекс өрт сөндіру қызметінің есебінде егер шашырату жүйесі қолданылса, өртті тез сөндіруге болатын еді, ал теңіз жағасындағы өрт сигнализациясының жоқтығы өрт сөндірушілерге 90 минутқа дейін кешіктірілді. Өрттен кейін көп ұзамай eBay-де көмірленген тақтайшалар сатылымға шығарылды, ал кірісі RNLI-ге жіберілді. Кемежай 2005 жылдың 1 желтоқсанында халыққа қайта ашылды және 2007 жылы "Жылдың кемежайы" деп танылды.
Мәдениет орталығы
2009 жылдың 15 қыркүйегінде Саутхенд кенті Кеңесі жаңа айлақтың дизайны бойынша конкурстың жеңімпазын жариялады. Жеңімпаз мәдениет орталығының дизайнын Ұлыбританиядағы Sprunt Architects компаниясы жасаған. Kier Group 3 миллион фунт стерлинг құнға арналған Пирс павильонын салуға жауапты мердігер болды, ол ішінара Мәдени орталық ретінде пайдаланылады. Компанияның жеңімпазы "Жел мен толқынның мүсіндері" деп аталатын жоба болды. Байқауды қала әкімдігі үшін Ландшафт институты өткізді. 2012 жылдың 17 мамырында жаңа айлақтың павильоны құрылымы айлаққа түсірілді және 21 шілдеде ол көпшілікке ашылды. Ол театр ретінде және 185 адамға дейін сыйымдылықпен көркем көрмелер үшін қолданылады.
Теміржол
Саутхенд теңіз жағасындағы теңіз жағасындағы темір жолдың ұзындығы бойымен жүреді, бұл теңіз жағасынан теңіз жағасына дейін жолаушылар тасымалын қамтамасыз етеді. Ол айлақ ашық болған күндері әр ширек немесе жарты сағат сайын қызмет көрсетеді. 1830 жылы салынған ағаш пирсте тауарлар мен келушілерді пирске жеткізу үшін ат трамвай пайдаланылды. 1890 жылы темір іргетасты салумен бірге Кромптон 1891 жылға дейін толық ұзындығында жүретін электр трамвай орнатты. 1949 жылы теміржолды Лондон метросының құрылымына ұқсас жаңа пойыздар алмастырды. 1978 жылдың қазан айында электр темір жолы тозу және жөндеудің қымбаттауынан жабылып қалды. 2005 жылдың соңында болған өрттен кейін Пирхед станциясы уақытша қайтадан пайдалануға берілді, 2009 жылдың қыркүйегінде бастапқы жерде жаңа, заманауи құрылым ашылды.
Құтқару қайықтары станциясы
Саутхенд-оң теңіздегі құтқару қайықтары станциясының екі қайық үйінің бірі Саутхенд теңізінің айлағында орналасқан. Онда Atlantic 75 және D класының шағын құтқару қайықтары орналасқан. Қайық үйі - қазіргі заманғы құрылым, онда экипаждың жатақханасы мен кеңселері, RNLI дүкені және келушілер құтқару қайықтарын көретін галерея бар. Оның үстінде жұртшылыққа қолжетімді күн сәулесінің палубасы орналасқан. Құтқарушы қайықтардағы экипаждар осы қайық үйіне жағалаудан сарайлар мен көк жарық шамдары бар электрлі арбамен кіреді. 1879 жылдан бері кемежайда құтқару қайығы тұр. Бастапқыда құтқару қайықтары қазіргідей, давиттер арқылы түсірілетін. Алайда 1935 жылы кемежайдың басында 15 750 фунт стерлингке құтқару қайығын түсіруге арналған жаңа құтқару қайығы салынды. Бұл 1986 жылға дейін созылып, MV Kingsabbey кемесі жағажайға соққы бергенде, қайық үйі жойылған. 2002 жылға дейін уақытша қайық үйі пайдаланылды, содан кейін қазіргі қайық үйі ашылды.