James Gilbert Baker

Кіріспе

Американдық астроном Джеймс Гилберт Бейкер (11 қараша 1914 жыл - 29 маусым 2005 жыл) - американдық астроном және оптикалық жүйелердің дизайнері.

Өмірбаян

Ол Луисвилл қаласында, Кентукки штатында Джесси Б. Бейкер мен Хэтти М. Сталлардтың төртінші баласы болып дүниеге келді. Ол Луисвиллдің дуПонт оқу орта мектебінде оқыды, содан кейін Луисвилл университетінде математика мамандығы бойынша білім алды. Университетте оқыған кезінде астрономияға қызығады және өзінің айнасын ұнтақтады. 1931 жылы Луисвилл астрономиялық қоғамын құруға көмектесті. Ол мектепті "2" бағамен бітірді. А. 1935 жылы. Университетте жүргенде болашақ әйелі Элизабет Кэтрин Брейтенштейнмен танысады. Астрономияға деген қызығушылығын арттырып, Гарвард колледжінің обсерваториясында оқыды. 1936 жылы магистратураны бітіріп, 1937 жылдан 1943 жылға дейін Гарвард қоғамының кіші мүшесі болып тағайындалды. 1940 жылы ол Шмидт камерасының модификациясы - Бейкер Шмидт телескобын жасады. 1942 жылы Гарвард университетінің астрономия және астрофизика ғылымдарының докторы атанды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, ол полковник Джордж Уильям Годдардтың қол астында жаңадан құрылған армияның әуе барлау бөлімшесінің азаматтық оптикалық дизайнері болып қабылданды. Ол кең бұрышты камералар жүйесін жасап, оларды сынақ ұшу кезінде қысымсыз камераларда сынақтан өткізеді. Ол сонымен қатар Перкин Элмер корпорациясының кеңесшісі болды. Соғыстан кейін ол Әуе күштері Фотографиялық зертханасының кеңесшісі болды. Кеймбриджде (Массачусетс штаты) 1946 жылдан 1949 жылға дейін Гарвард университетінде доцент болды, сонымен қатар соғыста жүргізген оптика саласындағы зерттеулерін жалғастырды. 1948 жылы ол Калифорниядағы Ориндаға көшіп барып, Лик обсерваториясына ғылыми қызметкер ретінде қосылды. 1950 жылы Гарвардқа оралды. "Спутник I" ғарыш кемесі ұшырылмас бұрын Бейкер Джозеф Наннмен бірлесіп, Бейкер Нанн камерасы деп аталатын 12 спутниктік бақылау камерасының сериясын жасады. Доктор Бейкер камералар үшін оптикалық жүйені жасады, оларды Перкин Элмер корпорациясы өндірді. Ол Эдвин Лэндпен бірге президент Дуайт Эйзенхауэрді U2 тыңшы ұшағын жасауға көндірді. Бейкер сондай-ақ U 2 тыңшы ұшағында және кейінірек SR 71 Blackbird-те қолданылатын линзалар мен камералардың көпшілігін жасады. Сонымен қатар, ол Самос спутнигі бағдарламасында қолданылатын линзалар мен камераларды жасады, ал осы оптиканың өзгертілген нұсқасы кейінірек Ай карталарын құру бағдарламаларында қолданылды. 1960 жылдары Polaroid SX 70 жер камерасының бүгілетін оптикасын жасады. Сондай-ақ ол метеорларды бақылауға арналған Бейкер Супер Шмидт камерасын және Пол Бейкер телескобын жасады. 1960 жылы Американың оптика қоғамының президенті болды. Бейкер көптеген техникалық мақалалардың авторы болды және 50-ден астам АҚШ патентіне ие болды. Ол оптиканы жасау үшін компьютерді алғаш қолданған. Ол 90 жасында Нью-Гэмпшир штатының Бедфорд қаласында қайтыс болды. Оның артында әйелі Элизабет, үш ұлы, бір қызы және бес немересі қалды. (Оның балалары да техникалық мамандықтарға ие болды).

He was born in Louisville, Kentucky to Jesse B. Baker and Hattie M. Stallard, the fourth child of that couple. He attended Louisville duPont Manual High School then majored in mathematics at the University of Louisville. During his time at the university, he became interested in astronomy and grinding his own mirrors. In 1931 he helped to form the Louisville Astronomical Society. He graduated with a B. A. in 1935. He met his future wife, Elizabeth Katherine Breitenstein, while at the university. Pursuing his interest in astronomy, he studied at the Harvard College Observatory. He earned his M. A. in 1936, gained an appointment as a Junior Fellow of the Harvard Society from 1937 until 1943. It was in 1940 that he developed the Baker Schmidt telescope, a modification of the schmidt camera. In 1942 he was awarded his PhD in astronomy and astrophysics from Harvard University. After the start of World War II, he was recruited to be a civilian optical designer for the Army's newly formed aerial reconnaissance branch under Colonel George William Goddard. He would design wide angle camera systems and test them in unpressurized compartments during test flights. He also became a consultant for the Perkin Elmer Corporation. Following the war he then became an advisor for the Air Force Photographic Laboratory. Living in Cambridge, Massachusetts, from 1946 until 1949 he was an associate professor at Harvard University, as well as continuing his research into optics he had pursued during the war. In 1948 he moved to Orinda, California to join the Lick Observatory as a research associate. He returned to Harvard in 1950. Prior to the launch of the Sputnik I spacecraft, Baker collaborated with Joseph Nunn to build a series of 12 satellite tracking cameras that would be called the Baker Nunn camera. Dr. Baker designed the optical system for the cameras, which were fabricated by Perkin Elmer Corporation. He and Edwin Land were instrumental in persuading President Dwight Eisenhower to have the U 2 spy plane built. Baker also designed the lenses and most of the cameras used on the U 2 spy plane and later the SR 71 Blackbird. In addition, he designed the lenses and cameras used in the Samos satellite program, and a modified version of these optics were later used in the lunar mapping programs. During the 1960s he designed the folding optics for the Polaroid SX 70 Land Camera. He also designed the Baker Super Schmidt camera, which was used to track meteors, and the Paul Baker telescope. In 1960 he became president of the Optical Society of America. Baker was the author of many technical papers and he held more than 50 U. S. patents. He was the first person to use a computer for the design of optics. He died in Bedford, New Hampshire at the age of 90, and was survived by his wife Elizabeth, and his three sons, a daughter, and five grandchildren. (His children have also pursued technical careers).