Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Фрэнсис Александр Сеймур, 7-ші Гертфорд маркизі (20 қазан 1871 – 16 ақпан 1940) – әйел киімі киетін театр бишісі, актер және қатыгез байлық іздеуші болған. Ол Хью Сеймурдың, 6-шы Гертфорд маркизінің ұлы еді. Оның әкесінің ата-аналары Фрэнсис Сеймур, 5-ші Гертфорд маркизі, және Дэвид Мюррейдің қызы, 3-ші Мэнсфилд графы Леди Эмили Мюррей болды. Оның анасының ата-аналары Александр Худ, 1-ші Бридпорт виконты, британдық армия офицері, және Даунширдің 3-ші маркизі Артур Хиллдің қызы Леди Мэри Пенелопа еді.
George Francis Alexander Seymour, 7th Marquess of Hertford (20 October 1871 – 16 February 1940) was a cross dressing theatrical dancer, actor and ruthless fortune hunter. He was the son of Hugh Seymour, 6th Marquess of Hertford. His paternal grandparents were Francis Seymour, 5th Marquess of Hertford, and Lady Emily Murray, daughter of David Murray, 3rd Earl of Mansfield. His maternal grandparents were Alexander Hood, 1st Viscount Bridport, a British Army officer, and Lady Mary Penelope, the daughter of Arthur Hill, 3rd Marquess of Downshire.
Мансап
Ярмут 1891 жылы 3-ші батальонның 2-ші лейтенанты ретінде милицияға қабылданып, 1894 жылы лейтенант болып тағайындалды және 1896 жылы қызметтен кетті. 1893 жылы Уорвикширдегі лейтенант орынбасары болып тағайындалды. 1895 жылы "Мадемуазель Роза" сахналық атымен Хобарт және Мельбурн театрларында Лой Фуллерді еліктеп бірнеше билер орындады. Ол Макейде қант қамысы мен банан өсіріп қоныстанды, бірақ адалсыз жұмыс беруші болғандықтан, көп ұзамай жамандық тудырды: ол бір жұмысшыны (сот ісінде жеңіске жетті) жалақысын толық төлемегені үшін сотқа берді, сондай-ақ тауық сатып алған канакаларды алдап, алтын сомының күміс жарты тәжге қарағанда құны төмен деп ойлағандарын мақтан етті. 1897 жылы Англияға оралғанда, Маккей газеті азаматтардың оның келуінен гөрі "кетуіне көбірек қызығушылық танытқанын" жазды. 1908 жылы құрылған Аумақтық күшке өтіп, сол жылы лейтенант болып жоғарылатылды және 1911 жылы қызметтен кетті. Ол сондай-ақ Уорвикширдегі Бейбіт судья болды. Ол Америка Құрама Штаттарында Чарльз Фроманның компанияларының бірінде Эрик Хоуп деген атпен сахнаға шықты.
Yarmouth was commissioned into the Militia as a second lieutenant in the 3rd Battalion, the Black Watch in 1891. He was promoted to lieutenant in 1894 and resigned his commission in 1896. He was appointed a deputy lieutenant for Warwickshire in 1893. In 1895, Under the stage name of ‘Mademoiselle Roze’ he performed a number of dances, including an imitation of Loie Fuller, in theatres in Hobart and Melbourne. He settled in Mackay, growing sugar cane and bananas, but quickly created great animosity, due to being a dishonest employer: he was sued by a labourer (who won the case) for underpayment, and boasted tricking kanakas who purchased his chickens into thinking gold sovereigns were less valuable than silver half crowns. When he returned to England in 1897, a Mackay newspaper noted the citizens were "more interested in his departure" than his arrival. He transferred to the Territorial Force on its creation in 1908 and was promoted to lieutenant that year, resigning his commission in 1911. He was also a Justice of the Peace for Warwickshire. He appeared on stage in the United States in one of Charles Frohman's companies under the name of Eric Hope.
Қадір-қасиет
1912 жылғы 23 наурызда әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Гертфордтың 7-ші графы, Ярмуттың 7-ші графы, Раглидің 8-ші бароны Конвей, Бошамптың 7-ші виконты, Гертфордтың 7-ші маркизі және Конвей мен Килллтагтың 8-ші бароны атағына ие болды.
After his father's death on 23 March 1912, he succeeded as the 7th Earl of Hertford, the 7th Earl of Yarmouth, the 8th Baron Conway of Ragley, the 7th Viscount Beauchamp, the 7th Marquess of Hertford, and the 8th Baron Conway and Killultagh.
Жеке өмір
1903 жылы 27 сәуірде ол мұрагер Элис Корнелия Тоумен (1880–1955) үйленді. Ол Уильям Тоу ағаның қызы еді. Той кезінде ол ата-анасына некеге тұрмау қаупімен қалың малын арттыруды талап етті. 1908 жылы неке толыққандықтан болмағандықтан жойылды. Ажырасу шарты бойынша барлық қаржылық мүдделер Тоуға қайтарылды, ал ол бойжеткен атын қайта қолданды. 1913 жылдың мамыр айында ол бұрынғы күйеуінен 3 250 000 доллар алған, өзінен әлдеқайда үлкен миссис Мосс Кокльмен қысқа мерзімге никелесуге келісім берді. Лорд Хертфорд 1940 жылы 68 жасында, баласыз Торквейдегі үйінде қайтыс болды. Оның лауазымдары оның жүрегі жақын туысы Хью Сеймурға өтті.
On 27 April 1903, he married heiress Alice Cornelia Thaw (1880–1955). She was the daughter of William Thaw Sr. At the wedding he extorted her parents to increase the dowry under the threat he would not go through the marriage. The marriage was annulled in 1908 due to non consummation. As part of the divorce, all financial interests were returned to Thaw, and she resumed using her maiden name. In May 1913, he was briefly engaged to the much older Mrs. Moss Cockle, who'd received $3,250,000 from her former husband. Lord Hertford died at his home in Torquay, Devonshire in 1940, aged 68 and childless. His titles passed to his nephew, Hugh Seymour.