Кіріспе

What Would the Community Think - американдық әнші-күйші Чан Маршаллдың сахналық аты және атымен аталған тобы Cat Power-тің үшінші альбомы. Теннесси штатының Мемфис қаласындағы Easley студиясында жазылған альбом 1996 жылы Matador Records компаниясында жарық көрді және бұл оның осы лейблдегі алғашқы релизі болды. Альбомды Sonic Youth домбырашысы Стив Шелли шығарды, ол сонымен қатар жаздыру сессиялары кезінде домбырамен қамтамасыз етті. What Would the Community Think альтернативалық роктан фолк пен блюзге дейінгі әр түрлі музыкалық стильдерімен танымал. Альбомдағы әндер "ритмикалық күйлер" ("Good Clean Fun" сияқты) төмен темптік тректерге ("Taking People", "Water & Air") дейін. Маршалл әндер мен ескі блюз стандарттарының элементтерін де енгізді: "They Tell Me" трекінде классикалық блюз гитаралық рифпен әнделген оңтүстік рухтанған әндер бар. Альбомда екі ән бар: "The Fate of the Human Carbine", Жаңа Зеландия әншісі Питер Джеффристің "ашулы ән" және Маршалл бұрын кездескен Билл Каллаханның "Bathysphere". "Nude as the News" әнінің бірінші синглі 1997 жылы Брет Вапнек режиссерлік еткен ресми музыкалық видео алған Cat Power-тің алғашқы әні болды. Артқа қарап, Маршалл әннің екіжақты мәтіндері 1992 жылы болған аборт туралы жазылғандығын және әндегі "Джексон" және "Джесси" есімдері Пэтти Смиттің екі баласына сілтеме жасағанын айтты.

Қақпақ көрінісі

Альбомның мұқабасын Чан Маршалл ашық хаттан жасады: "Маған мұқаба керек еді және менде ұзақ уақыт бойы болған ашық хат болды. Бұл 70-ші жылдардағы Нью-Йорктегі әйел. Олар бір коллаж жасап, оның көзін ағартып, сигареттің орнына сыбызғысын тартқан. Ешқандай қиындық жоқ, мен оның бетінің ортасын кесіп алып, үстінен өзімдікіне салдым. Бұл оны шынайырақ етіп көрсетті".

Қабылдау

Entertainment Weekly журналының Мишель Ромеро Маршаллдың "What Would the Community Think" әнінде гитара мен домбыраның қосымша аранжировкасына өлең шырқаған, блюздік, жарақаттанған әндермен қаз терісін көтереді. Бірден бір қызу айқайлау өзінің туа біткен баланың әкесіне немесе өзінің жоқ папасына түнде өлім туралы ойлар сияқты тыныштықты бұзады". Биограф Элизабет Гудман бұл альбомды Маршаллдың "ең қатыгез, ашулы шығармасы, қайғы-қасірет, кінә мен қарсылықпен толы епі" деп атады. Роми Джонсон The Tampa Tribune альбомын "Тынық, [бірақ] жұмсақ емес" деп сипаттады. Cat Power қайталау арқылы шиеленісті тудырады, содан кейін шешімнің ізін қалдырмай, нәрселерді үрейлі түрде кесіп тастайды. Оның эпистемологиялық күмән туралы кішігірім әңгімелері тек өзіне арналған хаттар болуы мүмкін. Маршалл көбінесе ойларымен жалғыз қалған әйел сияқты сөйлейді".