Кіріспе
Lockheed DC 130 - ұшқыштарсыз ұшу аппараттарын басқару үшін модификацияланған C 130 Hercules нұсқасы. Оның қанатының астында 4 Раян Файрби ұшағы болады.
The Lockheed DC 130 is a variant of the C 130 Hercules modified for drone control. It can carry four Ryan Firebee drones underneath its wings.
Үлгінің шығу тегі
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері көптеген елдердің әуе күштері ұшақтарды қашықтан басқарудың түрлі тәсілдерін зерттеді. 1960 жылы U 2 оқиғасынан кейін АҚШ Әуе күштері SA 2 бағыт-бағдар жер-әуе ракеталық жүйесі туралы ақпарат алу үшін ұшқышсыз ұшақтарды (UAV) пайдалануды қайтадан қызықтырды. "Жолқытқыш" және "Компас" кодтық атауларымен Firebee нысаналық ұшақтары барлау үшін Ryan Model 147 ретінде өзгертілді. 1964 жылы тамызда Тонкин шығанағында болған оқиғадан кейін ұшақтар Солтүстік Корея мен Қытайдың үстінен сынақ ұшуымен ұшырылды. Радарлық машинаның жер бетіндегі қызметі басқару, бақылау және бақылау үшін ұшқышсыз ұшақтардың жауынгерлік қабілетін шектейтінін көрсетеді. Ұшақтарды басқару тобы да бір ғана, тұрақты қалпына келтіру аймағына шектелген. Ұшақтардың қашықтығын және қалпына келтіру мүмкіндігін жақсарту үшін 1957 жылдан бастап кейбір C 130A ұшақтарын қанаттың астындағы пилондарда тасымалдауға арналған және GC 130, MC 130 немесе DC 130 деп қайта аталды.
Операциялық пайдалану
Стратегиялық әуе командалығы (СВК) бастапқыда DC 130 ұшақтарын өзінің 100-ші стратегиялық барлау қанатына (100 SRW) 1966 жылдан 1976 жылға дейін Аризона штатындағы Дэвис-Монтан әуе базасында қолданды. 1976 жылы 100-ші DC 130 және ұшқыштар 432-ші тактикалық ұшқыштар тобына ауыстырылды. Осы іс-қимылмен қатар, 100 SRW U 2 ұшақ активтері 9-шы стратегиялық барлау қанатына (9 SRW) берілді және соңғысының SR 71 ұшақ активтерімен Калифорниядағы Beale AFB-де біріктірілді. 100 SRW кейін 100-ші әуе май құюшы қанаты (100 ARW) болып қайта тағайындалды және Біл әуе базасына көшірілді, ол кейіннен қазіргі үйіне ауыстырылғанға дейін KC 135 Stratotanker ұшақтарын пайдаланады. Дрон тасымалдаушы роліне сәйкес, мақсатты немесе соққы (жарақ тасымалдаушы) ұшақтары DC 130-дың әр қанатының астында орналасқан екі пилонда тасымалданады: бірі қозғалтқыштар арасында, екіншісі қозғалтқыштардың сыртында. Бұл DC 130-ға бір мезгілде төрт ұшақты тасымалдауға және басқаруға мүмкіндік берді. Шабуылдау ұшқыштары ешқашан іске қосылмаған, тек қана барлау және электрлік соғыс ұшқыштары қолданылған. DC-130 ұшақтары ұшқыштарды ұшырып, бақылауға алады. Ұшақ екі ұшыру станциясы (әр ұшаққа бір) бар, олардан ұшақтың барлық жүйелері іске қосылып, тексеріледі. Осы станциялардан қозғалтқыштар іске қосылып, тексерістен өтіп, ұшыру үшін дұрыс қуаттылық орнату кезінде тұрақтандырылды. Ұшу бөлмесінің артқы жағында орналасқан екі адам тұратын станция барлық бақылау және бақылау функцияларын қамтиды. Құралдар ұшқыштардан жіберілген барлық деректерді, мысалы бағыт, жылдамдық, биіктік, қуаттылық параметрлері мен ұшу қалпы сияқтыларды көрсетеді. Навигация және іздену деректері ұшқышсыз ұшақтың және DC 130-дың қазіргі орнын операторлардың алдындағы үлкен карта тақтасына түсіретін жүйеге жіберілді. Ұшақтың жоспарланған бағыты тақтаға түсіріліп, ұшқыштарға ұшақтың ұшу жолындағы кез келген ауытқуды дереу байқауға мүмкіндік берді. Дронды басқарушылар теледидар камераларымен жабдықталған дроннан алынған бейне деректерді бақылап, жазып алады және басқа арнайы мақсаттағы дроннан жиналған кез келген басқа деректерді тіркейді. DC 130 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында AQM 91A Compass Arrow бағдарламасын әзірлеуде және оны пайдалануда, сондай-ақ 1978 жылы жасырын зымыранды зымыран жасау бағдарламасын әзірлеуде қолданылды. Шақыру ұшқыштары нысана ұшқыштарынан немесе шабуыл ұшқыштарынан әлдеқайда үлкен және ауыр болды, яғни DC 130A әр қанаттың астында тек бір шұғыл ұшқышты таси алады. Әр ұшқыш пилоны қозғалтқыштардың арасында орналастырылып, алдыңғы модельдердегі қосалқы отын резервуарын алмастырды. C 130E ұшақтары DC 130E ретінде ұшақ тасымалдағышқа айналғанда, олар қанаттың астындағы танкілерді сақтап қалды және ұшақ пилондары қозғалтқыштардың сыртына орнатылды. DC 130E DC 130A-дан басқа, микротолқынды бағыттау жүйесі бар, сонымен қатар, бақылау радарлары бар мұрындық радомы бар, мыс радомы бар. DC 130E ұшағының пайда болуы АҚШ Әуе күштері DC 130 флотының қабілеттілігі мен төзімділігін айтарлықтай арттырды. DC 130E-ге АҚШ Әскери-әуе күштерімен бірге, DC 130A-лар АҚШ Әскери-теңіз күштеріне мақсатты ұшқышсыз ұшақ тасымалдаушы және Әскери-теңіз күштерінің Оңтүстік Калифорния операциялық аймағында (SOCAL OpArea) бақылау операциялары үшін берілді. Үшінші құрамды эскадрильяға (VC 3) тағайындалған эскадрилья бастапқыда Калифорнияның Сан-Диего қаласындағы NAS North Island-тен, кейіннен Калифорнияның Вентура округіне қарасты NAS Point Mugu-дан ұшуды жүзеге асырды. DC 130H жобасы Юта штатындағы Хилл әуе базасында 6514-ші сынақ эскадрильясымен сынақтан өтті. Бұл ұшақ төрт ұшқышсыз ұшақты тасымалдауға арналған. Сонымен қатар, ол бір уақытта 16 ұшқышсыз ұшақты басқаруды қамтамасыз ете алады. Вьетнам соғысының аяқталуымен және содан кейін ұрыс ұшақтарының қажеттілігінің төмендеуімен жоба үшін бір ғана C 130H ұшағы өзгертілді.