Соққы және барлау ұшағы OV-10 Bronco

Кіріспе

Бақылау және жеңіл шабуыл ұшақтары

North American Rockwell OV-10 Bronco – американдық екі турбовинтті жеңіл шабуыл және бақылау ұшағы. Ол 1960 жылдары көтерілісшілерге қарсы күреске арналған арнайы ұшақ ретінде әзірленді, ал оның басты міндеттерінің бірі – алдыңғы қатардағы әуе бақылауы (FAC) ұшағы болып табылуы еді. Ол 3200 фунтқа (1450 кг) дейін сыртқы қару-жарақтар мен ішкі жүктерді, мысалы, парашютистерді немесе жарақат алғандарды тасымалдай алады және үш сағаттан астам уақыт бойы ауада қалуға қабілетті.

Жеңіл қаруланған барлау ұшағы

Жеңіл қарулы барлау ұшағы (LARA) үшін "үш қызмет" спецификациясы АҚШ Әскери-теңіз күштері, Әуе күштері және Армиясымен бекітіліп, 1963 жылдың соңында жарияланды. LARA талабы "орман шайқасындағы" әмбебап жеңіл шабуыл және бақылау ұшағының жаңа түріне деген қажеттілікке негізделген. Cessna O-1 Bird Dog және Cessna O-2 Skymaster сияқты бақылау рөліндегі қолданыстағы әскери ұшақтар ескірген, жылдамдығы тым төмен және жүк көтергіштігі бұл икемді рөл үшін жеткіліксіз деп есептелді. Спецификацияда екі адамдық, екі қозғалтқышты ұшақ талап етілді, ол кеміндегі жүк немесе алты парашютист немесе жарақтандырылған тасымалдаушыны тасымалдай алуы керек, сондай-ақ +8 және -3 g (негізгі аэробатикалық қабілет) жүктемеге төтеп беруге қабілетті болуы керек еді. Ол сонымен қатар әуе кемесінен ұшуға, кеміндегі 244 метр биіктікте ұшуға және амфибиялық нұсқаға айналуға қабілетті болуы керек еді. Қару-жарақтардың әртүрлі түрлері, соның ішінде 2000 оқпен жабдықталған төрт пулемет, және M197 электрлі зеңбірегі бар қару-жарақ блогы және AIM-9 Sidewinder әуе-әуе зымырандары сияқты сыртқы қару-жарақтарды тасымалдау қажет болды. Он бір ұсыныс келіп түсті, олардың ішінде АҚШ Армиясының OV-1 Mohawk ұшағының (АҚШ Теңіз корпусы 1958 жылы Mohawk бағдарламасынан шығып кетті) тандемдік орындық нұсқасы Grumman Model 134R, Goodyear GA-39, Beechcraft PD-183, Douglas D-855, Convair Model 48 Charger, Helio 1320, Lockheed CL-760, Martin дизайны және North American Aviation/Rockwell NA-300 кірді. 1964 жылдың тамызында NA-300 ұшағы таңдалды. 1964 жылдың қазанында жеті прототиптік ұшаққа келісімшарт жасалды. Convair бұл шешімге қарсылық білдіріп, Model 48 Charger-дің кішкентай қанатты прототипін жасады, ол алғаш рет 1964 жылдың 29 қарашасында ұшты. Бұл ұшақ OV-10 ұшағына ұқсас құрылымға ие болды. Charger кейбір жағынан OV-10-нан жақсырақ орындауға қабілетті болса да, 196 сынақ ұшудан кейін 1965 жылдың 19 қазанында апатқа ұшырады. Содан кейін Convair жарыстан шығып кетті. Bronco 1965 жылдың 16 шілдесінде Charger-дің сынақ бағдарламасының ортасында ұша бастады және келесі 30 жылдың COIN ұшақтарының біріне айналды. Ол Райс концепциясының L2 VMA-сына қол жеткізе алмады, өйткені Қорғаныс министрлігі 40 футтық қанаттарды талап етті, бұл оны әуе базаларына тәуелді етті. Райс мынадай қорытынды жасады:
"Жүйеге" жақын жерде жұмыс істейтін шағын, қарапайым ұшақ туралы бастапқы концепция дерлік толығымен жойылды. Жолдардан жұмыс істеу мүмкіндігі (20 фут қанат және 6,5 дөңгелек іздері) ескерілмеді, ал қысқа 30 футтық қанат, қиын жерге қону шассисі үшін қосымша 1000 фунт және тағы 1000 фунт электроника өнімділікті нашарлатты. "Жеңіл, қарапайым" ұшақта толыққанды аспаптар, катапульталанатын орындықтар және жеті сыртқы ілмектер болды. Жерден және бомба бөлімшесінен қару қолдану идеясы ескерілмеді, бірақ төрт M60 [орта] пулеметтері болды. Бұл өсімге қарамастан (біздің үй жасаған ұшақтың көлемі мен салмағының шамамен екі есеге жуық), YOV-10 әлі де үлкен әлеуетке ие болды. Ол жердегі маневр схемасымен интеграцияланудың артықшылықтарына қол жеткізе алмады, бірақ өнімділік шегінің төменгі жағында әлі де құнды және бірегей мүмкіндіктері болды. Bronco бақылау, әуеден бақылау, тікұшақ сүйемелдеу, қарулы барлау, жеңіл әуе көлігі және шектеулі жердегі шабуыл міндеттерін орындады. Bronco сонымен қатар әуе радиологиялық барлау, тактикалық әуе бақылауы, артиллерия мен теңіз атысын түзету, тактикалық әуе қолдау операцияларын әуеден басқару және алдыңғы шепте, төмен биіктікте әуе суретін түсіруді жүзеге асырды. Вьетнамда түтін шығаруға арналған прототип өте сәтті болды, бағалаушылар бірнеше ай бойы қызметте болды және тек қанағысымен шығарылды, бірақ миссияның жетіспеуіне байланысты сатып алынбады.

A "tri service" specification for the light armed reconnaissance aircraft (LARA) was approved by the U. S. Navy, Air Force, and Army, and was issued in late 1963. The LARA requirement was based on a perceived need for a new type of "jungle fighting" versatile light attack and observation aircraft. Existing military aircraft in the observation role, such as the Cessna O 1 Bird Dog and Cessna O 2 Skymaster, were perceived as obsolescent, with too slow a speed and too small a load capacity for this flexible role. The specification called for a twin engined, two man aircraft that could carry at least of cargo or six paratroopers or stretchers, and be stressed for +8 and −3 g (basic aerobatic ability). It also had to be able to operate from an aircraft carrier, fly at least , take off in 800 feet (244 m), and convert to an amphibious version. Various armaments had to be carried, including four machine guns with 2,000 rounds, and external weapons including a gun pod with M197 electric cannon, and AIM 9 Sidewinder air to air missiles. Eleven proposals were submitted, including the Grumman Model 134R tandem seat version of the already fielded U. S. Army's OV 1 Mohawk (the U. S. Marine Corps dropped out of the Mohawk program in 1958), Goodyear GA 39, Beechcraft PD 183, Douglas D 855, Convair Model 48 Charger, Helio 1320, Lockheed CL 760, a Martin design, and the North American Aviation/Rockwell NA 300. In August 1964, the NA 300 was selected. A contract for seven prototype aircraft was issued in October 1964. Convair protested the decision and built a small wing prototype of the Model 48 Charger anyway, which first flew on 29 November 1964. This was also a twin boom aircraft that had a broadly similar layout to the OV 10. The Charger, while capable of outperforming the OV 10 in some respects, crashed on 19 October 1965 after 196 test flights. Convair subsequently dropped out of contention. The Bronco started flying midway through the Charger's test program on 16 July 1965, and became one of the premier COIN aircraft of the next 30 years. It did not achieve Rice's L2 VMA concept, because the DoD insisted on 40 ft long wings, which made it depend on airbases. Rice concludes:
The original concept of a small, simple aircraft that could operate close to the supported troops had been almost completely eviscerated by the 'system.' The ability to operate from roads (20 ft span and 6.5 tread) had been ignored, and performance compromised by the short 30 ft span, the extra 1,000 lb for the rough field landing gear and another 1,000 lb of electronics. The 'light, simple' airplane also had a full complement of instruments, ejection seats, and seven external store stations. The concept of using ground ordnance and a bomb bay had been ignored, although it did have provisions for four M60 [medium] machine guns. In spite of this growth (almost double the size and weight of our home built), the YOV 10 still had great potential. It would not achieve the advantages of integration with the ground scheme of maneuver, but it did have capabilities at the low end of the performance envelope that were still valuable and unique. The Bronco performed observation, forward air control, helicopter escort, armed reconnaissance, utility light air transport, and limited ground attack. The Bronco has also performed aerial radiological reconnaissance, tactical air observation, artillery and naval gunfire spotting, airborne control of tactical air support operations, and front line, low level aerial photography. A prototype in Vietnam designed to lay smoke was extremely successful, kept in service by evaluators for several months, and only reluctantly released, but was not purchased due to a perceived lack of mission.

Дизайн

OV 10 ұшқыштар мен жүк тасымалдайтын орталық бөлікке және екі турбовинтті қозғалтқышы бар екі бумға ие. Ұшақтың ерекше көзге түсетін ерекшелігі – екі бумның көлденең қанатшамен бірігіп тұруы. Ұшақтың конструкциясы алдыңғы базалардан тиімді жұмыс істеуге мүмкіндік берді. OV 10 катапульттар мен тежегіш сымдарды пайдаланбастан, тікұшақтар мен үлкен палубалы десанттық кемелерде қысқа ұшып-қону операцияларын орындай алады. Бұған қоса, OV 10 жабдықтамасы жақсы емес жерлерде де ұшып-қонуға арналған. Жөндеу жұмыстарын қарапайым құралдармен жасауға болады. Қозғалтқыштарды іске қосу үшін қосымша жабдық қажет емес. Қажет болған жағдайда, қозғалтқыштар қуатын аздап төмендетіп, жоғары октанды бензинмен де жұмыс істей алады. Ұшақ жақсы басқарылады және сыртқы жанармай бактерілерімен 5,5 сағатқа дейін ұша алады. Кокпитте тандемдік түрде отыратын ұшқыш пен оның көмекшісі үшін өте жақсы көріну бұрышы бар, бұл фюзеляждан кеңірек "жылухана" арқылы қамтамасыз етіледі. North American Rockwell компаниясының арнайы жасалған катапульталық креслолары стандартты жабдыққа кіреді, қызмет кезінде көптеген сәтті катапульталаулар тіркелді. Екінші кресло алынғанда, ол жүк, бес парашютист немесе екі жарақат алған және бір медициналық қызметкерді тасымалдай алады. Прототиптегі спонсондар көлденең орналастырылған. Сынақтар нәтижесінде олар өндіріс үлгілері үшін қайта жасалды; өндіріс үлгілеріндегі спонсондардың төмен қарай бұрышы спонсондарда тасымалданатын жүктердің таза түсірілуін қамтамасыз етті. Әдетте, төрт 7,62 мм (.308 дюйм) M60C пулеметі спонсондарда орналастырылды, оларға спонсордың үстіңгі жағындағы үлкен ашылатын люк арқылы қол жеткізілді. Сондай-ақ, спонсондарда бомбалар, контейнерлер немесе жанармай тасымалдауға арналған төрт тіреуіш бар. Қозғалтқыштардан тыс жағындағы қанаттарда әр жағынан бір-бірден қосымша тіреуіш орналасқан. Вьетнам соғысындағы қару-жарақтар көбінесе ақ фосфорлы маркерлік оқтармен немесе жарылғыш оқтармен жабдықталған жеті ұшқыш зымыранды контейнерлер немесе 5 дюймдік (127 мм) төрт оқты Zuni зымыранды контейнерлері болды. Бомбалар, ADSIDS әуеден тасымалданатын/парашютпен түсірілетін сейсмикалық сенсорлар, Mk 6 майданды жарықтандыру шамы және басқа да жабдықтар да тасымалданды. Оперативтік тәжірибе OV 10 конструкциясының кейбір кемшіліктерін көрсетті. Ол жеткіліксіз қуатты болды, бұл Вьетнамдағы еңісті жерлердегі апаттарға себеп болды, өйткені ұшқыштар жеткілікті жылдамдықпен көтеріле алмады.

The OV 10 has a central nacelle containing pilots and cargo, and twin booms containing twin turboprop engines. The visually distinctive feature of the aircraft is the combination of the twin booms, with the horizontal stabilizer that connects them. The aircraft's design supported effective operations from forward bases. The OV 10 can perform short takeoffs and landings, including on aircraft carriers and large deck amphibious assault ships without using catapults or arresting wires. Further, the OV 10 was designed to take off and land on unimproved sites. Repairs could be made with ordinary tools. No ground equipment was required to start the engines. If necessary, the engines could operate on high octane automobile fuel with only a slight loss of power. The aircraft had responsive handling and could fly for 5 1/2 hours with external fuel tanks. The cockpit had extremely good visibility for a tandem pilot and co pilot, provided by a wrap around "greenhouse" that was wider than the fuselage. North American Rockwell custom ejection seats were standard, with many successful ejections during service. With the second seat removed, it can carry of cargo, five paratroopers, or two litter patients and an attendant. Empty weight was Normal operating fueled weight with two crew was Maximum takeoff weight was
The bottom of the fuselage bore sponsons or "stub wings" that improved flight performance by decreasing aerodynamic drag underneath the fuselage. The sponsons were mounted horizontally on the prototype. Testing caused them to be redesigned for production aircraft; the downward angle of the sponsons on production models ensured that stores carried on the sponsons jettisoned cleanly. Normally, four 7.62 mm (.308 in) M60C machine guns were carried on the sponsons with the M60Cs accessed through a large forward opening hatch on the top of each sponson. The sponsons also had four racks to carry bombs, pods, or fuel. The wings outboard of the engines contain two additional racks, one per side. Racked armament in the Vietnam War was usually seven shot rocket pods with white phosphorus marker rounds or high explosive rockets, or 5 in (127 mm) four shot Zuni rocket pods. Bombs, ADSIDS air delivered/para dropped unattended seismic sensors, Mk 6 battlefield illumination flares, and other stores were also carried. Operational experience showed some weaknesses in the OV 10's design. It was significantly underpowered, which contributed to crashes in Vietnam in sloping terrain because the pilots could not climb fast enough.

АҚШ теңіз жаяу әскерлері

OV 10 әуе кемесі алғаш рет АҚШ Теңіз корпусы сатып алған. Теңіз корпусының екі байқау эскадрильясының әрқайсысында 18 ұшақ болды – тоғыз OV 10A және тоғыз OV 10D түнгі байқау ұшағы. Сонымен қатар, Теңіз корпусы әуе резервінің бақылау эскадрильясы құрылды. OV 10 алдыңғы әуе бақылаушысы (FAC) ретінде жұмыс істеді және 1995 жылы, Desert Storm операциясы кезінде қолданылғаннан кейін, АҚШ күштерінің OV 10 ұшақтарының соңғы жауынгерлік шығындарынан кейін Теңіз корпусынан алынып тасталды. Осы шығындардың ішінде тиімді инфрақызыл қарсы шаралардың болмауына байланысты атып түсірілген екі USMC OV 10 ұшағы болды. Оның баяу жылдамдығы оны зениттік қаруларға көбірек сезімтал етеді деп есептелді. Алдыңғы әуе бақылауы негізінен лазерлік нысана белгілегіштері және цифрлық радиолары бар жердегі бөлімшелерге, сондай-ақ екі орындық F/A 18D Hornet (FAC(A)) ұшақтарына берілді. Көптеген Bronco ұшақтары АҚШ-тағы азаматтық мемлекеттік мекемелерге қайта тағайындалды, ал кейбіреулері басқа елдерге сатылды. АҚШ Теңіз корпусының YOV 10D түнгі бақылау қарулы жүйесі (NOGS) бағдарламасы екі OV 10A (BuNo 155395 және BuNo 155396) ұшағын FLIR инфрақызыл сенсоры, лазерлік нысана белгілегіші және FLIR нысанасына бағытталған 20 мм (.79 дюйм) XM197 пулеметімен жабдықтау арқылы өзгертті. NOGS Вьетнамда сәтті болды, бірақ көбірек ұшақтарды қайта жабдықтауға қаражат бекітілмеді. NOGS лазерлік белгілегіші бар, бірақ қарусыз NOS OV 10D үлгісіне айналды.

АҚШ Әуе күштері

АҚШ Әскери-әуе күштері Бронконы негізінен FAC ұшағы ретінде сатып алды. Бірінші ұрыс ОВ 10А Вьетнамға 1968 жылдың 31 шілдесінде «Операция Combat Bronco» аясында келді. Бұл сынақ ұшақтары Оңтүстік Вьетнамдағы Бьен-Хоа әуе базасындағы 504-ші тактикалық әуе қолдау тобының 19-шы тактикалық әуе қолдау эскадрильясына қосылды. Сынақ міндеттері FAC ұшақтарына жүктелген тапсырмалардың толық спектрін қамтыды, соның ішінде күндізгі және түнгі соққы бағыты, қарулы кемелерге бағыттау, бомбалық зақымды бағалау, визуалды барлау, әуе артиллериясына бағыттау және «Ранч-Ханд» операциясына қатысқан ұшақтарға сүйемелдеу. Ұшақтың іштен түтін шығару мүмкіндігі соққы бағытын анықтау үшін пайдаланылды, және «төмен көріну жағдайында төрт нақты жағдайда соққы ұшағының экипаждары [OV 10A] байқалғанға дейін түтінді көрді». «Combat Bronco» операциясы 1968 жылдың 30 қазанында аяқталды. «Combat Bronco» аяқталғаннан кейін АҚШ Әуе күштері үлкен сандарды 19-шы ТАСС (Бьен-Хоа), 20-шы ТАСС (Дананг әуе базасы) және елден тыс миссиялар үшін 23-ші ТАСС (Таиландтағы Нахом Фаном) -қа орналастыруды бастады. 23-ші ТАСС «Operation Igloo White», «Operation Prairie Fire/Daniel Boone» және басқа да арнайы операцияларды жүргізді. 1968 және 1971 жылдар аралығында Ұлыбритания Корольдік Әуе күштерінен (RAAF) және Жаңа Зеландия Корольдік Әуе күштерінен (NZAF) 26 ұшқыш FAC миссияларында OV 10A ұшағымен ұшты, АҚШ Әуе күштері эскадрильяларына қосылған күйде. 19-шы ТАСС 13 RAAF ұшқышын және RNZAF-тан үш ұшқышты қабылдады; ал 20-шы ТАСС-қа тағы жеті RAAF ұшқышы және RNZAF-тан үш ұшқыш тағайындалды. (Осының салдарынан Австралия соғыс мемориалы осы ұшқыштардың кейбіреулері ұшқан OV 10A 67 14639 ұшағын сатып алды.) 1969 жылдың сәуірінен маусым айына дейін АҚШ Әуе күштері Оңтүстік Вьетнамның III корпусының тактикалық аймағында «Misty Bronco» деп аталатын операциялық жаттығуды жүргізді, ол OV 10A-ның жеңіл соққы беруші ұшақ ретіндегі өнімділігін бағалауға бағытталған. Нәтижелері оң болды, және 1969 жылдың қазан айынан бастап барлық АҚШ Әуе күштері OV 10A ұшақтары ішкі .308 калибрлі (7.62 мм) M60C пулеметтерімен қаруландырылуға тиіс болды, олар «Combat Bronco» бағалауы және одан кейінгі орналасу кезінде көбінесе орнатылмаған. Жердегі нысаналарға қарсы қолдануға 2,75 дюймдік (70 мм) жарылғыш ракеталарға да рұқсат берілді. 1971 жылы 23-ші ТАСС-тың OV 10A Broncos ұшақтары Pave Nail жобасы бойынша модификациялар алды. 1970 жылы LTV Electrosystems компаниясы жүзеге асырған бұл өзгерістерге негізінен Pave Spot нысаналық лазерлік белгілеу модулі, түнгі операцияларда қолданылған бастапқы жұлдызды көру құралдарын ауыстырған арнайы түнгі перископ және LORAN жабдықтары кірді. Бұл эскадрильяның радио шақыру белгісі «Nail» болды. Бұл ұшақтар Хо Ши Мин жолындағы әскерлер мен жабдықтарды тоқтатуға қолдау көрсетті, McDonnell F-4 Phantom II ұшақтарымен тасталған лазерлік басқарылатын бомбалар үшін нысаналарды жарықтандыру арқылы. 1974 жылдан кейін бұл ұшақтар өзгеріссіз OV 10A стандартына қайта жаңартылды. 1969 жылдың сәуірінде өндіріс тоқтағанға дейін АҚШ Әуе күштеріне кем дегенде 157 OV 10A жеткізілді. Соғыс кезінде АҚШ Әуе күштері 64 OV 10 Broncos ұшағын жоғалтты. 2012 жылы NASA және Мемлекеттік департаменттен сатып алынған екі OV 10 ұшағынан эксперименталды бөлімді іске қосу үшін 20 миллион доллар бөлінді. 2015 жылдың мамыр айынан бастап бұл ұшақтар 82 күн ішінде 120-дан астам ұрыс ұшуларын жасап, Ирак пен Сириядағы «Inherent Resolve» операциясын қолдау үшін ұрыс миссияларын орындады. Олар арнайы күштердің миссияларына тікелей әуеден қолдау көрсеткені хабарланды. Эксперимент сәтті аяқталды, бірақ Әуе күштерінің өкілі қосымша ұшақ түрін пайдаланудың жоғары құнына байланысты OV 10 ұшағын тұрақты түрде қайта іске қосуға инвестиция салудың ықтимал еместігін мәлімдеді.

The USAF acquired the Bronco primarily as an FAC aircraft. The first combat USAF OV 10As arrived in Vietnam on 31 July 1968 as part of "Operation Combat Bronco", an operational testing and evaluation of the aircraft. These test aircraft were attached to the 19th Tactical Air Support Squadron, 504th Tactical Air Support Group at Bien Hoa Air Base in South Vietnam. The test roles included the full range of missions then assigned to FAC aircraft, including day= and night=strike direction, gunship direction, bomb damage assessment, visual reconnaissance, aerial artillery direction, and as escorts for aircraft engaged in Operation Ranch Hand. The aircraft's ability to generate smoke internally was used for strike direction and "in four specific instances under conditions of reduced visibility, the smoke was seen by strike aircrews before the [OV 10A] [was] detected." Operation Combat Bronco ended on 30 October 1968. After the end of Combat Bronco, the USAF began to deploy larger numbers to the 19th TASS (Bien Hoa), 20th TASS (Da Nang Air Base), and for out of country missions to the 23d TASS (Nakhom Phanom in Thailand). The 23d TASS conducted Operation Igloo White, Operation Prairie Fire/Daniel Boone, and other special operations missions. Between 1968 and 1971, 26 pilots from the Royal Australian Air Force (RAAF) and Royal New Zealand Air Force (NZAF) flew the OV 10A on FAC sorties, while attached to USAF squadrons. The 19th TASS hosted 13 RAAF pilots and three from the RNZAF; another seven RAAF pilots and three from the RNZAF were assigned to the 20th TASS. (Consequently, the Australian War Memorial has acquired an OV 10A 67 14639, which was flown by some of these pilots.) From April to June 1969, the USAF conducted an operational exercise called "Misty Bronco" in South Vietnam's III Corps tactical zone to evaluate the OV 10A's performance as a light strike aircraft. The results were positive, and as of October 1969, all USAF OV 10As were to be armed with their internal .308 in (7.62 mm) M60C machine guns, which had generally been left out during the Combat Bronco evaluations and subsequent deployment. High explosive 2.75 in (70 mm) rockets were also authorized for use against ground targets. In 1971, the 23d TASS's OV 10A Broncos received modifications under project Pave Nail. Carried out by LTV Electrosystems during 1970, these modifications primarily included the addition of the Pave Spot target laser designator pod, and a specialized night periscope (replacing the initial starlight scopes that had been used for night operations) and LORAN equipment. The call sign Nail was the radio handle of this squadron. These aircraft supported interdiction of troops and supplies on the Ho Chi Minh Trail by illuminating targets for laser guided bombs dropped by McDonnell F 4 Phantom IIs. After 1974, these aircraft were converted back to an unmodified OV 10A standard. At least 157 OV 10As were delivered to the USAF before production ended in April 1969. The USAF lost 64 OV 10 Broncos during the war, to all causes. In 2012, $20 million were allocated to activate an experimental unit of two OV 10s, acquired from NASA and the State Department. Starting in May 2015, these aircraft were deployed to support Operation Inherent Resolve flying combat missions over Iraq and Syria, flying more than 120 combat sorties over 82 days. They reportedly provided close air support for Special Forces missions. The experiment ended satisfactorily, but an Air Force spokesman stated they are unlikely to invest in reactivating the OV 10 on a regular basis because of the overhead cost of operating an additional aircraft type.

АҚШ Әскери-теңіз флоты

АҚШ Әскери-теңіз күштері 1969 жылдың 3 қаңтарында «Қара понилер» деп аталған Жеңіл шабуыл эскадрильясы Төртінші (VAL 4) эскадрильясын құрды және 1969 жылдың сәуірінен 1972 жылдың сәуіріне дейін Вьетнамда қызмет етті. Әскери-теңіз күштері Bronco OV-10A ұшағын жеңіл жер шабуылына, жаудың логистикасын тоқтатуға және теңіз жаяу әскерлерін, «Тюлендерді» (SEALs) және теңіз өзендеріндегі күштердің кемелерін отпен қолдауға пайдаланды. Олар осы рөлде табысқа жетті, бірақ АҚШ Әскери-теңіз күштері соғыс кезінде әртүрлі себептерден жеті OV-10 ұшағын жоғалтты. 1970 жылдары кем дегенде екі Bronco ұшағы Мэриленд штатындағы NAS Patuxent River әскери-теңіз сынақ орталығында сынақ платформасы ретінде пайдаланылды. Екі OV-10 ұшағы арнайы операциялар үшін бағаланды, ал USMC Вьетнамдағы VAL 4 эскадрильясының жұмысы үшін 18 ұшақ берді. 2015 жылы «Combat Dragon II» бағдарламасы аясында Иракта жеңіл шабуыл операцияларына екі OV-10G ұшағы тағайындалды және 120 миссияны орындады. 2019 жылы OV-10 эскадрильясы, Калифорния штаты, Чино қаласы екі бұрынғы VAL 4 ұшағының біріншісін қайта ұшқызып шығарды. Бюро нөмірлері: 155493 – «Қасиетті террор» және 155474 – «Ақ шаңқа». 493 ұшағының қайта ұшуына Калифорния Aerofab компаниясының 18 айдан астам уақыт бойы жүргізген кең ауқымды жөндеу жұмыстары себеп болды, ал 155474 ұшағының 2020 жылға дейін ұшуы күтілуде.

Колумбия

1991 жылы АҚШ Әуе күштері Колумбия Әуе күштеріне 12 ОV-10A ұшағын тапсырды. Кейіннен, құрамдық бөліктермен қамтамасыз ету үшін үш бұрынғы USMC A үлгісі де сатып алынды. Колумбия бұл ұшақтарды белсенді қарсылық қозғалысына қарсы COIN (контр-партизандық операциялар) ролінде пайдаланады. Кем дегенде бір ұшақ жауынгерлік қимылдарда жоғалды. Қалған OV-10A ұшақтары OV-10D стандартына дейін жаңартылды. 2015 жылдың қараша айында, 24 жыл қызметтен кейін, Колумбия Әуе күштері барлық қалған OV-10 ұшақтарын пайдаланудан шығарды.

Германия

OV 10B нұсқасы Германия үшін мақсатты тартуға арналған ретінде жасалды. 1960 жылдардың аяғында 18 ұшақ жеткізілді және олардың фюзеляжінің ішінде мақсатты тартуға қажетті жабдықтар орнатылды. Артқы жүк есігінің орнына мөлдір пластикалық күмбез қойылды, ал күмбезден артқа қарау үшін жүк бөліміне екінші орындық орнатылды. Ұзақ жыл қызметтен кейін 1990 жылы Bronco ұшағы Pilatus PC 9 ұшағымен ауыстырылды, барлық ұшақтар қызметтен шығарылып, түрлі мұражайлар мен техникалық училищаларға жіберілді, сондай-ақ ұшақтардың соғыста зақымдануын жөндеуге пайдаланылды.

Индонезия

Индонезияның Әуе күштері 12 OV 10F ұшағын сатып алып, оларды АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Вьетнамдағы миссияларына ұқсас COIN операцияларында пайдаланды. Олардың Bronco ұшақтарындағы .308 (7,62 мм) пулеметтерінің орнына .50 (12,7 мм) Браунинг ауыр пулеметтері орнатылған. Бұл ұшақтар Шығыс Яваның Маланг қаласындағы Лануд Абдулрахман Салех әуе базасында орналасқан және Шығыс Тиморды басып алу мен одан кейінгі COIN операцияларында маңызды рөл атқарды. 1977 жылы олар Батыс Папуадағы Фрипорт МакМоран операциялары аймағына жақын Амунгме ауылдарын, ОПМ-нің тау-кен компаниясының нысандарына жасаған шабуылдарына жауап ретінде, сондай-ақ Балим аңғарындағы Дани ауылдарын, Индонезияның жалпы сайлауына қатысуға мәжбүрлеуге қарсы көтеріліске жауап ретінде әуеден бомбалауда қолданылды. АҚШ-тың бомбалары жетіспегендіктен, Индонезияның Әуе күштері бомба тасымалдау құрылғыларын ресейлік бомбаларды тасымалдау үшін қайта жабдықтады. Индонезияның Әуе күштері 2013 жылдың 23 шілдесінде болған қайғылы оқиғадан кейін OV 10F ұшақтарын EMBRAER Super Tucano ұшақтарымен алмастыруды жоспарлап отыр. Индонезияның Әуе күштері 2007 жылы OV 10F ұшағын қызметтен шығарды.

Марокко

Марокконың Корольдік әуе күштері 1981 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің бұрынғы алты OV-10A ұшағын сатып алды. Марракеш-Менара әуежайында орналасқан олар, Батыс Сахара соғысында Полисарио күштеріне қарсы COIN операцияларында ракеталық және пулеметтік қарулармен қолданылды. 1985 жылы олардың бірі атып түсірілді. VMO-2 бөлімшесінен келген 15 адамнан тұратын АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің инспекциялық тобы, аталған OV-10 155397 ұшағының құлауын зерттеу үшін жіберілді.

Филиппин

Филиппин әуе күштері (PAF) 1991 жылы АҚШ қорынан 24 OV 10A алды, содан кейін АҚШ-тан тағы тоғыз, ал 2003–2004 жылдары Тайланд әуе күштерінен 8 OV 10C ұшағын алды. ПАФ Бронколары Филиппиннің әртүрлі аймақтарында іздеу-құтқару және COIN операцияларын жүзеге асырады. ПАФ-тың алғашқы екі әйел-ұшқыш-жауынгері 16-шы эскадрильяда OV 10 ұшақтарын ұшырды. Бұл эскадрилья Жоло аралында терроризмге қарсы операциялар жүргізді. PAF OV 10 Broncos ұшақтары 2011 жылы Моро ислам азаттық фронтының позицияларына қарсы әуе шабуылында бірнеше рет қолданылды, ал екеуі 2012 жылдың ақпан айындағы әуе шабуылында қолданылып, оның салдарынан үш Әбу Саяф және Джема Исламия командирі қаза тапты, басқалары да зардап шекті. Филиппин әуе күштерінің OV 10 ұшақтары заманауи «ақылды» бомбаларды қолдануға бейімделіп, жаңғыртылды. 2017 жылдың 1 маусымында ПАФ ОV-10 ұшақтары Марави шайқасы кезінде Мауте тобының позицияларына бомба тастады. ПАФ өзінің қалған OV 10 ұшақтарын 2024 жылға қарай Embraer EMB 314 Super Tucano ұшақтарымен алмастыратынын хабарлады. Бұл AFP жаңғырту актісінде белгіленген талаптарды орындау мақсатында жасалып жатыр.

Тайланд

Тайландтың Корольдік әуе күштері 1970 жылдардың басында COIN мақсатында 32 жаңа OV 10C ұшағын сатып алды. Мағлұматтарға сәйкес, F 5E пайдалануға кіріспейінше, "Бронкос" тайлық бомбалау жарыстарында көбінесе жеңіске жетті. Бір кезде RTAF OV-10 ұшақтарын әуе қорғанысы ұшақтары ретінде де пайдаланды. 2004 жылы RTAF OV 10 ұшақтарының көп бөлігін Филиппинге сыйға берді. Үш OV 10 ұшағы сақталды, олардың бірі Чианг Май қаласындағы Танго эскадрильясының 41-ші қанаты мұражайында, екіншісі Бангкоктегі RTAF мұражайында, ал үшіншісі Прачуап Хири Хандағы 5-ші қанаттың бас қақпасында қойылған. Қалған OV 10 ұшақтары 2011 жылы ПАФ-қа берілуі жоспарланған.

Венесуэла

Венесуэланың Әуе күштері бірнеше жыл бойы жаңадан салынған OV 10E және бұрынғы АҚШ Әуе күштеріне (USAF) тиесілі болған OV 10A ұшақтарын пайдаланды. 1992 жылғы 27 қарашада бұл ұшақтар бұрынғы президент Карлос Андрес Переске қарсы төңкеріс жасауға тырысқан көтерілісші офицерлер тарапынан кеңінен қолданылды. Көтерілісшілер Каракастағы полиция және үкімет ғимараттарына бомба тастап, ракеталар ұшырды. Көтеріліс барысында төрт "Бронко" ұшағы жоғалды, оның ішінде екеуі адал General Dynamics F 16 Fighting Falcon истребителімен атып түсірілді. Венесуэланың OV 10 ұшақтары алдағы жылдары қызметтен шығарылатын болады. Алғашқыда Венесуэла OV 10 ұшақтарын Embraer Super Tucano ұшақтарымен алмастыруға тырысты, бірақ келісімге қол жеткізілмеді. Президент Чавес бұл АҚШ үкіметінің жасаған қысымының нәтижесі екенін мәлімдеді. Венесуэла үкіметі оларды жаңа қанатты ұшақтармен алмастырудан бас тартты. Оның орнына, Венесуэланың Әуе күштері оларды ресейлік Ми-28 шабуылдық тікұшағымен алмастыруда.

NASA-ның

NASA түрлі зерттеу бағдарламаларында бірнеше "Бронко" ұшақтарын пайдаланған, оның ішінде 1970 жылдары үшінші прототипімен жүргізілген төмен жылдамдықты ұшу туралы зерттеулер, сондай-ақ шу және ояну турбуленттігін зерттеу. 2009 жылы бір OV 10 НАСА-ның Лэнгли базасында қолданыста болды, ал бұрын есірткілерді жою жұмыстарында қолданылған Мемлекеттік департаменттен алынған үш қосымша ұшақпен бірге пайдаланылды.

АҚШ Мемлекеттік департаменті Әуе бөлімшесі

Мемлекеттік департамент (DoS) ұшақтары – бұрынғы Әуе күштерінің OV-10A және Теңіз әскери корпусының OV-10D ұшақтары. Олар Оңтүстік Америкадағы АҚШ-тың есірткі тасымалын тоқтату және есірткіні жою жұмыстарын қолдау мақсатымен DynCorp International компаниясымен шарттық негізде пайдаланылады. Ұшақтарда азаматтық АҚШ тіркеу нөмірлері орналасқан. Алдағы базаға орналастырылмаған кезде, олар Флорида штатындағы Патрик ғарыш күштері базасындағы DoS/DynCorp нысанында орналасқан. "Бронкос" ұшақтарының қанаттары алынып тасталып, пилот кабинасының айналасына кевлардан жасалған сыртқы бронь панельдері орнатылды. Жүк бөлімінде 500 галлоннан (1900 литр) астам сыйымдылығы бар желмен жұмыс істейтін сорғыш орнатылған, ол бұрынғы ауылшаруашылық ұшақтарынан (шаң себуге арналған) бейімделген. Спрейлік тақта жүк бөлімінен құйрық тіреулеріне дейін V пішінде созылған. Осы конфигурациядағы сақталған ұшақтың бірі Теннесси штатында қойылған.

Жерді басқару бюросы

АҚШ Жерді басқару бюросы (BLM) өрт сөндіруге пайдалану үшін жеті OV 10A ұшағын, соның ішінде YOV 10A прототипін сатып алды. Олар осы қызметте өрт сөндіруге арналған әуе танкерлерін мақсатты аймақтардағы жолдарымен жетектеді. Ұшақтар өздерінің стандартты әскери конфигурациясында пайдаланылды, бірақ катапульдік креслолары қолданыстан шығарылды. Ұшақтағы бар түтін жүйесі келесі әуе танкерлеріне жол көрсету үшін қолданылды. Ұшақтардың ескіруіне байланысты, қосалқы бөлшектерді алу қиын болды, сондықтан BLM 1999 жылы ұшақ паркін тоқтатты.

Калифорнияның орман шаруашылығы және өртке қарсы қорғау департаменті

Калифорнияның орман шаруашылығы және өртке қарсы қорғаныс департаменті (CALFIRE) бірнеше OV 10A ұшағын сатып алды, соның ішінде BLM-нен сақталған алты ұшақ бар. CAL FIRE Broncos экипажы екі адамнан тұрады: шартты ұшқыш және CAL FIRE ATGS немесе Әуе тактикалық тобының жетекшісі. Оның міндеті – өрт кезіндегі барлық әуе күштерін жердегі оқиға басқарушысымен (Incident Commander) үйлестіру. Осылайша, OV 10A ұшақ құрамында танкерлерді басқарумен қатар, барлық әуе операциясын үйлестіретін әуе платформасы болып табылады.

Австралия

67 14639 – OV 10A Канберрадағы Австралия соғыс ескерткішінде. Филиппин Республикасының бұрынғы әуе күштерінен сыйға берілген ұшақ.

Бельгия

158294/99+18 – OV 10B Бельгияның Вевельгем қаласында. Bronco Demo тобымен G ONAA тіркелгісімен пайдаланылады. Бұрын Халықаралық әуе тасымалы мұражайы Пфлуммда қойылған.

Франция

158300/99+24 – OV 10B Еуропалық аң аулау авиациясы мұражайында. F AZKM тіркелген нөмірі. 158303/99+27 – OV 10B Еуропалық аң аулау авиациясы мұражайында қойылған. 158297/99+21 – Германияның Дрезден қаласындағы Bundeswehr әскери тарих мұражайында бұрынғы Bundeswehr OV 10B ашық ауада көрсетілуде. 158309/99+33 – OV 10B Flugplatz Berlin Gatow әскери тарих мұражайында қойылған.

Тайланд

158405 – OV 10C Таиланд Корольдік Әуе күштерінің таңбаларымен Бангкоктағы Таиланд Корольдік Әуе күштері мұражайында қойылған. OV 10C Бангкоктан оңтүстікке шамамен төрт сағаттық жерде, Прачуап Хири Хан қаласындағы 5-ші қанаттың басты қақпасының жанында стационарлық көрмеде тұр. Ол әр күн сайын ашық. 158138 – Сакон Нахон провинциясындағы Касесарт университетінде стационарлық көрмеде тұрған, анықталмаған түрінің OV 10 ұшағы.

Ұлыбритания

158302/99+26 – OV 10B Англияның Duxford қаласында әуеге көтерілуге жарамдылығын қайта қалпына келтіру жұмыстары жүріп жатыр. Bronco Demo тобына тиесілі.