Кіріспе
Филиппин тарихшысы (1919 1999) Ренато Рейес Константино аға (10 наурыз 1919 15 қыркүйек 1999) - филиппиндік тарихшы, филиппиндік тарихшылықтың солшыл дәстүрінің бөлігі ретінде танымал. Тарихшы болудан басқа, Константино сонымен қатар сыртқы қызметте де болды, Біріккен Ұлттар Ұйымы мен Сыртқы істер департаменті үшін жұмыс істеді. Ол бұрынғы мемлекеттік қызмет комиссиясының төрағасы Карина Константино Дэвидтің әкесі және Филиппин университеті Дилиманның әлеуметтану профессоры Рэнди Дэвидтің қайын атасы.
Renato Reyes Constantino Sr. (March 10, 1919 – September 15, 1999) was a Filipino historian known for being part of the leftist tradition of Philippine historiography. Apart from being a historian, Constantino was also engaged in foreign service, working for the Philippine Mission to the United Nations and the Department of Foreign Affairs. He is the father of former Civil Service Commission Chairperson Karina Constantino David and father in law of University of the Philippines Diliman sociology professor emeritus Randy David.
Білім және ерте мансап
Константино Филиппин университетінде оқыды, онда ол университеттің студенттік басылымының ең жас редакторы болды, Филиппинский коллежский . Ол президент Мануэль Кесонды сынға алған редакциялық бағандар жазды, бұл оның бір баяндамасында мақалада жауап беру арқылы президенттің назарын аударды. Ол сонымен қатар UP-де 17 басқа студенттермен бірге Alpha Phi Beta Fraternity-ді құрды; профессор және болашақ сенатор Амброзио Падилла олардың Жарғылық кеңесшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Константино Батаанда соғысып, жапондықтарға тыңдаушы болып қызмет етті. Соғыс кезінде журналист болып жұмыс істеген. Соғыс аяқталғаннан кейін Константино 1946 жылдан 1949 жылға дейін Біріккен Ұлттар Ұйымына Филиппин Миссиясына оның атқарушы хатшысы ретінде кірді. 1949-1951 жылдары Сыртқы істер министрлігінің кеңесшісі болып жұмыс істеді. Бұл шетелдік қызметке қатысты мәліметтер оның Біріккен Ұлттар Ұйымы туралы жазған кітабының негізі болды.
Академиялық мансап
Константино Филиппин университетінде (Дилиман және Манила), Қиыр Шығыс университетінде, Адамсон университетінде және Ареллано университетінде профессорлық қызметтер атқарды. Ол сондай-ақ Лондон, Швеция, Жапония, Германия, Малайзия және Таиланд университеттерінде қонақ оқытушы болды. Ол "Заманауи Азия" журналының редакциялық кеңесінің мүшесі және Бангкоктағы "Глобалды оңтүстікке назар аудару" ұйымының сенімді адамы болды. Ол 30-ға жуық кітап, көптеген памфлеттер мен монографиялар жазды. Константиноның белгілі кітаптары - "Өткеннің қайта қаралуы" және "Өткеннің жалғасы" (The Continuing Past). Сондай-ақ ол "Филиппиннің құрылуы" (Кларо М. Ректоның өмірбаяны), "Негізгі Танада" (Мемлекеттік қайраткер және сенатор Лоренцо М. Танада туралы), "Неоколониалды жекелік және қарсы сана" және "Ұлтшыл балама" атты кітаптар жазды. Оның бірнеше кітабы жапон тіліне аударылған, ал "Националистік балама" кітабының малайзия тіліне аударылған нұсқасы бар. Константино өзінің тарихи еңбегі үшін түрлі марапаттар алды. Ол Кесон қаласынан 1987 жылы, Маниладан 1988 жылы, Азаматтық бостандықтар одағынан 1988 жылы, Филиппин университеті Маниладан 1989 жылы ұлтшылдық марапаттарын алды. Константино сондай-ақ 1989 жылы Маниланың Diwa ng Lahi сыйлығын алды. 1989 жылы Филиппин политехникалық университетінің "Өнер және әдебиет докторы" (Honoris Causa) және 1990 жылы Филиппин Дилиман университетінің "Құқық докторы" (Honoris Causa) атағын алды.
Мұра
Маркос диктатурасына қарсы күреске берген академиялық үлесі үшін оның есімі Филиппиннің Бантаёг нг мга Баяни (Батырлар ескерткіші) ескерткішінде жазылған. Бүгінде Константино 20 ғасырдың ортасындағы филиппиндік ұлттық тарихшылардың бірі болып саналады. Ол замандастары Теодоро Агонцильо мен Хорасио де ла Костамен бірге елдің тарихына филиппиндік орталық көзқараспен қарауға шақырды.