Иммунопатология: Аурулармен байланысты иммундық жауаптар мен бұзылыстар
Immunopathology
Иммунопатология – аурулармен байланысты иммундық жауаптарды зерттейтін медицина саласы. Туа пайда болған және адаптивті иммунитет түрлері қарастырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иммунопатология – аурулармен байланысты иммундық реакцияларды зерттейтін медицинаның бір саласы. Ол иммундық жүйе, иммунитет және иммундық жауаптар тұрғысынан организмнің, органикалық жүйенің немесе аурудың патологиясын зерттеуді қамтиды. Биологияда, иммунопатология – инфекция нәтижесінде организмге оның өзінің иммундық жүйесінің тудырған зақымдануын білдіреді. Бұл патоген мен жануардың арасындағы үйлесімсіздікке байланысты болуы мүмкін, және көбінесе жануарларға тән патоген адамға жұққанда пайда болады (мысалы, құс тұмауы цитокин дауылдауға алып келеді, бұл өлім-жітім көрсеткішін жоғарылатуға себеп болады).
Immunopathology is a branch of medicine that deals with immune responses associated with disease. It includes the study of the pathology of an organism, organ system, or disease with respect to the immune system, immunity, and immune responses. In biology, it refers to damage caused to an organism by its own immune response, as a result of an infection. It could be due to mismatch between pathogen and host species, and often occurs when an animal pathogen infects a human (e. g. avian flu leads to a cytokine storm which contributes to the increased mortality rate).
Иммунитеттің түрлері
Барлық омыртқалы жануарларда екі түрлі иммунитет бар: туа біткен және бейімделген иммунитет. Туа біткен иммунитет өзгермейтін антигендермен күресу үшін қолданылады, сондықтан ол ерекшеленбейтін деп саналады. Әдетте, ол бейімделген иммундық жүйеге қарағанда жылдам әрекет етеді, көбінесе минуттардан сағаттар ішінде жауап береді. Ол тері сияқты физикалық кедергілерден тұрады, сонымен қатар дендриттік жасушалар, макрофагтар және базафилдер сияқты ерекше емес иммундық жасушаларды қамтиды. Иммунитеттің екінші түрі – бейімделген иммунитет. Бұл иммунитет түрі жауап беру алдында шетел антигенін тануды қажет етеді. Антиген танылғаннан кейін, сол антигенді жою үшін нақты жауап жасалады. Бейімделген жауап сипатының арқасында бейімделген иммунитет ерекше иммунитет деп есептеледі. Бейімделген иммунитетті туа біткеннен ерекшелендіретін маңызды ерекшелік – болашақта антигенмен күресу үшін жадты пайдалану. Антиген алғаш рет енгізілген кезде организмде осы антигенге қатысты рецепторлар болмайды, сондықтан антиген алғаш пайда болғанда оларды жасауы керек. Иммундық жүйе содан кейін осы антиген туралы жад сақтайды, бұл оған антигенді жылдам тануға және оған қарсы жылдам әрі тиімді күресуге мүмкіндік береді. Жүйе антигенге қаншалықты көп ұшыраса, оның реакциясы соншалықты жылдамдап дамиды.
In all vertebrates, there are two different kinds of immunities: Innate and Adaptive immunity. Innate immunity is used to fight off non changing antigens and is therefore considered nonspecific. It is usually a more immediate response than the adaptive immune system, usually responding within minutes to hours. It is composed of physical blockades such as the skin, but also contains nonspecific immune cells such as dendritic cells, macrophages, and basophils. The second form of immunity is Adaptive immunity. This form of immunity requires recognition of the foreign antigen before a response is produced. Once the antigen is recognized, a specific response is produced in order to destroy the specific antigen. Because of its tailored response characteristic, adaptive immunity is considered to be specific immunity. A key part of adaptive immunity that separates it from innate is the use of memory to combat the antigen in the future. When the antigen is originally introduced, the organism does not have any receptors for the antigen so it must generate them from the first time the antigen is present. The immune system then builds a memory of that antigen, which enables it to recognize the antigen quicker in the future and be able to combat it quicker and more efficiently. The more the system is exposed to the antigen, the quicker it will build up its responsiveness.
Иммундық реакцияның бұзылуы
Шетелдік антиген ағзаға енгенде, оған антигендік немесе антигендік емес жауап беріледі. Бұл жауаптар – иммундық жүйенің шетелдік антигендермен күресуі, олар өлімге әкелуі мүмкін немесе жоқ. Иммунопатологияның мүмкін анықтамасы – шетелдік антигендердің иммундық жүйеге қандай жауап беруіне немесе организмнің өзіне қарсы иммундық жауаптан туындайтын проблемаларға себеп болуы мүмкін. Иммундық жүйеде кейбір проблемалар немесе ақаулар бар, олар ауыр сырқаттарға әкелуі мүмкін. Бұл сырқаттар келесі проблемалардың бірінен туындауы мүмкін. Біріншісі – гиперсезімталдық реакциясы, онда иммундық жауап қалыптыдан күшті болады. Төрт түрлі түрі бар (бірінші, екінші, үшінші және төртінші типтері), олардың әрқайсысы иммундық жауаптың әртүрлі түрлері мен дәрежесімен сипатталады. Әр түрдің салдарынан пайда болатын проблемалар аздап аллергиялық реакциялардан бастап туберкулез немесе артрит сияқты ауыр сырқаттарға дейін жетеді. Иммундық жүйенің екінші түрі – аутоиммунитет, онда иммундық жүйе антигенге емес, өзіне шабуыл жасайды. Қабыну – аутоиммунитеттің басты мысалы, себебі қолданылатын иммундық жасушалар өздігінен әрекет етеді. Аутоиммундық сырқаттардың мысалдары – 1-ші типті қант диабеті, Аддисон ауруы және Целиак ауруы. Иммундық жүйемен байланысты үшінші және соңғы түр – иммуножеткіліксіздік, онда иммундық жүйе белгілі бір сырқатпен күресу қабілетіне ие емес. Иммундық жүйенің оған қарсы күрес қабілеті әлсірейді немесе мүлдем жоқ. Екі түрі бар: біріншілік иммуножеткіліксіздік, онда иммундық жүйеде маңызды компонент жетіспейді немесе дұрыс жұмыс істемейді, және екіншілік иммуножеткіліксіздік, онда сыртқы көзден, мысалы, сәулеленуден немесе жылудан сырқат жұғады, сондықтан ол дұрыс жұмыс істей алмайды. Иммуножеткіліксіздікті тудыруы мүмкін сырқаттарға ВИЧ, СПИД және лейкемия жатады. Ал адаптивті иммунитет ерекше және мақсатты. Ол Т және В жасушаларының белсенділігін қамтиды, олар беттеріндегі белгілі бір антигендері бар қатерлі ісік жасушаларын таниды және оларға шабуыл жасайды. Т-жасушалары қатерлі ісік жасушаларын тікелей өлтіре алады немесе басқа иммундық жасушаларды белсендіре отырып, қатерлі ісік жасушаларына шабуыл жасауға көмектеседі. В-жасушалары қатерлі ісік жасушаларын танитын және оларды бейтараптандыруға көмектесетін антиденелер шығарады. Алайда, қатерлі ісік жасушалары иммундық қадағалаудан қашып, иммундық жүйе арқылы жойылудан әр түрлі механизмдер арқылы құтылуы мүмкін, соның ішінде антигендік экспрессияны төмендету, иммунодепрессивті молекулалар өндіру және Т-жасушаларының қызметін тежеу. Бұл қатерлі ісіктің пайда болуына және оның дамуына әкелуі мүмкін. Иммунотерапия – бұл ісікке қарсы емнің бір түрі, оның мақсаты – иммундық жүйенің қатерлі ісік жасушаларын тани білу және оларға шабуылдау қабілетін күшейту. Иммунотерапияның мысалдары – Т-жасушаларының белсенділігін тежейтін молекулаларды бөгеттейтін бақылау нүктелерін тежегіштері және Т-жасушаларын өзгертіп, қатерлі ісік жасушаларын тиімдірек танитын және шабуылдайтын CAR Т-жасушалар терапиясы.
When a foreign antigen enters the body, there is either an antigen specific or nonspecific response to it. These responses are the immune system fighting off the foreign antigens, whether they are deadly or not. A possible definition of Immunopathology is how the foreign antigens cause the immune system to have a response or problems that can arise from an organism's own immune response on itself. There are certain problems or faults in the immune system that can lead to more serious illness or disease. These diseases can come from one of the following problems. The first would be Hypersensitivity reactions, where there would be a stronger immune response than normal. There are four different types (type one, two, three and four), all with varying types and degrees of an immune response. The problems that arise from each type vary from small allergic reactions to more serious illnesses such as tuberculosis or arthritis. The second kind of complication in the immune system is Autoimmunity, where the immune system would attack itself rather than the antigen. Inflammation is a prime example of autoimmunity, as the immune cells used are self reactive. A few examples of autoimmune diseases are Type 1 diabetes, Addison's disease and Celiac disease. The third and final type of complication with the immune system is Immunodeficiency, where the immune system lacks the ability to fight off a certain disease. The immune system's ability to combat it is either hindered or completely absent. The two types are Primary Immunodeficiency, where the immune system is either missing a key component or does not function properly, and Secondary Immunodeficiency, where disease is obtained from an outside source, like radiation or heat, and therefore cannot function properly. Diseases that can cause immunodeficiency include HIV, AIDS and leukemia. Adaptive immunity, on the other hand, is more specific and targeted. It involves the activation of T cells and B cells, which can recognize and attack cancer cells that have specific antigens on their surface. T cells can directly kill cancer cells or help activate other immune cells to attack cancer cells. B cells can produce antibodies that recognize and neutralize cancer cells. '''''' However, cancer cells can evade immune surveillance and escape destruction by the immune system through various mechanisms, including downregulating antigen presentation, producing immunosuppressive molecules, and inhibiting T cell function. This can lead to the development and progression of cancer. Immunotherapy is a type of cancer treatment that aims to harness and enhance the immune system's ability to recognize and attack cancer cells. Some examples of immunotherapies include checkpoint inhibitors, which block molecules that inhibit T cell activation, and CAR T cell therapy, which involves modifying T cells to recognize and attack cancer cells more efficiently.