Нидерланд киноиндустриясының дамуы мен жетістіктері

Кіріспе

Нидерландыдағы киноиндустрия

Кассалық жинақ

2000 жылы Нидерландыдағы кинопрокаттан түскен жалпы кіріс 128,5 миллион евроны құрады; голланд фильмдерінің үлесі 5,5%, яғни 7,1 миллион евроны құрады. 2006 жылы жалпы кіріс 155,9 миллион евроны құрады; голланд фильмдерінің үлесі 11,5%, яғни 17,4 миллион евроны құрады. Нидерланд кинофестивалі және Нидерланд кино қоры Нидерландыдағы кинопрокаттағы жетістіктерін мойындайтын төрт жүлде бастамашылары болып табылады. Бұл жүлделердің мақсаты – фильмнің көрсетілімінен кейін бұқаралық ақпарат құралдарының назары азайған кезде фильмге оң жарнама жасау. «Алтын фильм» жүлдесі 100 000 кино билеті сатылған фильмдерге, «Платиналық фильм» 400 000 билетке, ал «Алмаз фильм» 1 000 000 билетке беріледі. «Кристалл фильм» Нидерландының деректі фильмдеріне арналған және фильм 10 000 кино билеті сатылғаннан кейін табыс етіледі. Нидерланд кино тарихындағы ең көп көрермен жинаған фильм – «Титаник», ол 3 405 708 көрерменді тартты. Пропорционалды түрде ең көп көрермен жинаған голланд фильмі – 1973 жылы 3 328 804 көрерменді қамтыған «Түрік рахаты» фильмі, ол сол кездегі халықтың шамамен төрттен бірін құрады. «Титаник» салыстыру үшін, 90-жылдардың соңында Нидерланд халқының шамамен бестен бір бөлігін тартты.

Тарих

Голландияның алғашқы фильмі - М. Х. Ладденің «Gestoorde hengelaar» (1896) комедиясы. Вилли Мулленс 1900 жылдардың басында голланд киносының ықпалды пионерлерінің бірі болды. Оның қысқа комедиясы «Зандоворт жағажайында шалбарсыз француз джентльменінің бақытсыз оқиғасы» – ең көне голланд көркем фильмдерінің бірі. Голланд киноиндустриясы салыстырмалы түрде кішкентай болғанымен, голланд киноөндірісі гүлденген бірнеше белсенді кезең болды. Бірінші өрлеу Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде болды, Голландия бейтарап мемлекеттердің бірі болғандықтан. Hollandia сияқты студиялар көркем фильмдердің әсерлі циклын жасады. Екінші толқын 1930 жылдары келді, дыбысты фильмдер голланд тіліндегі фильмдерге сұранысты тудырды, нәтижесінде өндіріс өсті: 1934 және 1940 жылдар аралығында 37 көркем фильм шықты. Герард Рюттен режиссерлік еткен «Өлі су» (1934) фильмі Венеция кинофестивалінде (1934) үздік операторлық жұмысы үшін «Coppa Istituto Luce» сыйлығын жеңіп алды, бұл жұмыс Андор фон Барсиге тиесілі болды. Голланд киноиндустриясы жылдам өсуді қамтамасыз ету үшін дыбысты фильмдер технологиясында тәжірибесі бар шетелдік мамандарға жүгінді. Көбінесе бұл Гитлер билікке келгеннен кейін елден қашқан немістер немесе Германияда жұмыс істеген адамдар еді. Осы кезеңде Голливудта жұмыс істеуге кеткен бірнеше танымал неміс режиссерлері Голландияда фильмдер түсірді, ең белгілілері – Дуглас Сирк («Boefje», 1939) және Людвиг Бергер («Ergens in Nederland», 1940). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жеке голланд киноиндустриясы дерлік тоқтап қалды. Алайда, неміс басқарушы оккупациялық үкіметі үшінші рейхті қолдау үшін көптеген шағын үгіт фильмдерін қаржыландырды. Олардың ең танымаллары: «De nieuwe tijd breekt baan» («Жаңа дәуір басталады», 1941), «Met Duitschland tegen het Bolsjewisme» («Германиямен бірге большевизмге қарсы», 1941) және «Werkt in Duitschland» («Германияда жұмыс істеңіз», 1942). 1943 жылдан кейін Голландияның Мәдениет палатасының ішкі тартыстары мен оккупациялық үкіметтің қаржы тапшылығына байланысты бұл қаржыландыру тоқтатылды. 1946 жылы Голландия тарихи кино мұрағаты құрылды, ол кейін Нидерланд кино мұражайына, бүгінгі Eye Filmmuseum-ға айналды. Ол киноны, әсіресе голланд киносын сақтау және көрсетуде маңызды рөл атқарды. Оның қорына көркем және деректі фильмдер, анимация, әуесқой фильмдер және тәжірибелік фильмдер кіреді. Соңғысы Нидерландта беймәлім фильмдерге ұқсас бай дәстүрге ие. «Polygoon journaal» сияқты киножаңалықтар жинақтары, мемлекеттік қолдаумен түсірілген фильмдер, тапсырыспен түсірілген фильмдер, жарнамалар және (телевизиялық) деректі фильмдер, сондай-ақ басқа телевизиялық өнімдер Нидерландтың дыбыс және бейне институтында сақталады.

The first Dutch film was the slapstick comedy Gestoorde hengelaar (1896) by M. H. Laddé. Willy Mullens was one of the influential pioneers of Dutch cinema in the early 1900s. His short slapstick comedy The Misadventure of a French Gentleman Without Pants at the Zandvoort Beach is one of the oldest surviving Dutch fiction films. Although the Dutch film industry is relatively small, there have been several active periods in which Dutch filmmaking thrived. The first boom came during the First World War when the Netherlands was one of the neutral states. Studios like Hollandia produced an impressive cycle of feature films. A second wave followed in the 1930s, as talking pictures led to a call for Dutch spoken films, which resulted in a boom in production: between 1934 and 1940, 37 feature films were released. The film Dead Water (1934), directed by Gerard Rutten, won the Coppa Istituto Luce at the Venice Film Festival (1934), for best cinematography, which was the work of Andor von Barsy. To accommodate the rapid growth, the Dutch film industry looked to foreign personnel experienced with sound film technology. Mostly these were Germans, or people who had worked in Germany, who fled the country after Hitler took power. Several renowned German directors who would go on to work in Hollywood directed films in the Netherlands in this period, most notably Douglas Sirk (Boefje, 1939) and Ludwig Berger (Ergens in Nederland, 1940). During World War II, the private Dutch film industry came to a near halt. However, the German led occupation government supported many small propaganda films in support of the Third Reich. The best known of these were De nieuwe tijd breekt baan (A New Order Arises, 1941), Met Duitschland tegen het Bolsjewisme (With Germany against Bolshevism, 1941) and Werkt in Duitschland (Work in Germany, 1942). After 1943, this funding came to an end, due to internal struggles within the Dutch Kultuurkamer and the lack of money of the occupational government. In 1946, the Dutch Historical Film Archive was founded, which would become the Nederlands Filmmuseum, today's Eye Filmmuseum. It has played an important role in the preservation and presentation of cinema in general, and Dutch cinema in particular. Its collection encompasses fiction and documentary film, as well as animation, amateur film, and experimental film. The latter has a rich tradition in the Netherlands, not unlike non fiction film. Cinema newsreel collections, including the Polygoon journaal, state sponsored films, commissioned films, commercials, and (television) documentaries, besides other television productions, are being preserved at the Netherlands Institute for Sound and Vision.

Голландияның деректі фильмдер дәстүрі

Нидерландының деректі фильмдері әлемге танымал, бұл ең алдымен 1920-1930 жылдардағы авангардтың, әсіресе Filmliga қозғалысының, Пол Шутема, Маннус Франкен, Андор фон Барси және Йорис Ивенс сияқты кинорежиссерлердің еңбегінің арқасында мүмкін болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары елді қайта құруға басты күш-жігер жұмсалды, ал кино түсіру көбінесе осы мақсатқа бағышталды. Осы кезеңде «Голланд деректі фильмдер мектебі» (немесе «Голланд деректі фильмдер дәстүрі») пайда болды. Герман ван дер Хорст, Берт Хаанстра және Джон Фернхаут сияқты сыншылардың жоғары бағасын алған жаңа режиссерлер көзге түсті. Ван дер Хорст Роттердамды қайта құру туралы «Стейди!» (Houen Zo!) қысқаметражды фильмімен үлкен жетістікке жетті, ол 1953 жылы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды, ал Ван дер Хорст Суринамдағы өмір туралы «Фаджа Лобби» (1960) фильмімен де танымал болды, ол Берлиналеде «Алтын аю» жүлдесін жеңіп алды. Хаанстра, өз кезегінде, 1958 жылғы әйнек өндірісі туралы «Glass» қысқаметражды фильмімен өзін таныстырды, ол Берлин мен Канн қалаларында жүлделі орындарға ие болды, сондай-ақ «Үздік қысқа метражды деректі фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Джон Фернхаут 1967 жылы Монреальдегі Дүниежүзілік көрмеге арналған ел және оның бейнелеу өнерімен байланысы туралы «Голландия аспаны» фильмін түсірді. Бұл көрменің басты тартымдылығы болды, ол Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды және «Үздік қысқа метражды деректі фильм» номинациясына ұсынылды. 1960 жылдары VPRO сияқты телеарналардың қолдауымен жаңа жолдарды іздеуге және фильмді медиум ретінде сынап көруге құштар болған көптеген басқа режиссерлер де көзге түсті. Олардың арасында Ян Шапер, Эд ван дер Эльскен және ең бастысы, голланд деректі фильмдер тарихына үлкен әсер еткен Йохан ван дер Кеукен болды. Осы кезеңде Йорис Ивенс Чили мен Вьетнам сияқты әлемнің түкпір-түкпірінде фильмдер түсіруді жалғастырды, сонымен қатар Нидерландыда «Роттердам Европорт» (1966) фильмін жасады. Оның басқа фильмдері – «Ең іздестірілген адам» және «Америкалық».

The Documentary film of the Netherlands has been renowned worldwide, propelled first of all by the avant garde from the 1920s and 1930s, in particular the Filmliga movement, with filmmakers such as Paul Schuitema, Mannus Franken, Andor von Barsy, and Joris Ivens. In the years directly following World War II, most effort was given to the reconstruction of the country, and filmmaking was largely related to that purpose. In that period, the so called Dutch Documentary School (or Dutch Documentary Tradition) emerged. New filmmakers came to the fore, who received critical acclaim, such as Herman van der Horst, Bert Haanstra, and John Fernhout, among others. Van der Horst was successful with his short film Steady! (Houen Zo! ), about the reconstruction of Rotterdam, which won a Golden Palm at the Cannes Film Festival in 1953, while Van der Horst became also known for his film Faja Lobbi (1960), about life in Suriname, along de Marowijne river, which won a Golden Bear at the Berlinale. Haanstra, in his turn, established his name with Glass (1958), a short about the production of glass, which also won prizes in Berlin and Cannes, as well as an Academy Award for Documentary Short Subject. John Fernhout directed Sky Over Holland, about the country and its connection to visual art, made for the World Exhibition in Montreal in 1967. It was a major attraction, which also won a Golden Palm at the Cannes Film Festival and was nominated for an Academy Award for Documentary Short Subject. Many other filmmakers came to the fore in the 1960s, eager to explore new pathways and to experiment with film as a medium, supported by broadcasting stations such as VPRO. Among them were the filmmakers and photographers Jan Schaper, Ed van der Elsken and most notably Johan van der Keuken, who had a major impact on Dutch documentary history. In the same period, Joris Ivens continued to direct films, across the world, for example in Chile and Vietnam, but also in the Netherlands, where he made Rotterdam Europoort (1966). Other films he directed are A Most Wanted Man and The American.

1980-2000 жылдар

1980 және 1990 жылдары Хауэр мен Краббеден артық халықаралық табысқа жеткен голланд актері болған жоқ. Олардың құрбылары Моник ван де Вен, Дерек де Линт, Рене Саутендик және Хуб Стейпель Голливудтағы әрекеттері сәтсіз аяқталған соң, голланд фильмдерін түсіруге қайта оралды. «Түрік рахаты» фильмімен танымал актриса Ван де Вен сол кездегі күйеуі Ян де Бонтпен бірге АҚШ-қа көшіп, бірнеше ұсақ американдық фильмдерде ойнады, бірақ айқын жетістікке жете алмады. Де Линт «NYPD Blue» және «The L Word» сияқты түрлі телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады, сондай-ақ «The Unbearable Lightness of Being» (1988) фильміндегі ең белгілі рөлі бар бірқатар екінші пландағы рөлдерді сомдады. Саутендик «Жазғырудың түні» (1991) фильмінде басты әйел рөлін ойнады, ал Дик Маас фильмдерінің табысқа ие болған жұлдызы Хуб Стейпель 1988 жылы Анна Франк туралы телефильмде екінші рөлде ойнады. 1992 жылы Краббе мен Мартен Смит қатысқан «Voor een Vorloren Soldaat» атты ересектерге арналған романтикалық драмасы шықты.

20002020 жыл

2000-жылдардың басында актер Антони Камерлинг америкалық тәуелсіз фильмде ойнады – «Бес саусақ», онда, ирониялық түрде, американдық актер Райан Филипп голландтық кейіпкердің рөлін сомдады. Камерлинг сондай-ақ «Диуананы қуып шығарушы: Бастауы» фильмінде де қосалқы рөлде ойнады. «Егіз бауырлар» фильмінің жұлдызы Текла Ройтен «Гайленд: The Source» фильмінде АҚШ-та дебют жасады. Ұзақ өтпей «Брюггеде», «Транзит» және «Америкалық» сияқты фильмдер жарық көрді. Ол сонымен қатар «Sleeper Cell» сериалының 2-ші маусымында қосалқы рөлде ойнады және «Lost» сериалында шағын рөлде көрінді. Онжылдықтың соңына қарай актер Йорик ван Вагенен «Шекарадан тыс» (2003), «Риддиктің хроникасы» (2004) және «Жаңа әлем» (2005) фильмдерінде өзін таныстырды. Оның «Minority Report» фильмінде қосалқы рөлде ойнауы жоспарланған еді, бірақ виза мәселесіне байланысты ол бұл фильмде жұмыс істей алмады. Голливудта сәттілікке жеткен басқа голланд актерлерінен айырмашылығы, Ван Вагенен американдық фильмдерде түсуге дейін өз елінде үлкен жұлдыз болған жоқ. Сол сияқты, Саския Малдер (модель Карен Малдердің әпкесі) француз және ағылшын фильмдері мен телесериалдарында халықаралық дебют жасады. Ол «Жағажай», «Төмендеу» және «Төмендеу: 2-бөлім» фильмдерінде түсті. Сонымен қатар, ол шотландтық «Кітап клубы» ситкомында тұрақты рөлде ойнады. 2010 жылдың басында кино өнеріндегі жаңа таланттар халықаралық деңгейде танымал болды. Осы онжылдықта пайда болған таланттардың ішінде Марван Кензари, Лотте Вербек, Сильвия Хокс және Михель Хьюсман бар. Кензари голландтық «Құрқақ» фильмінде танымал болғаннан кейін, АҚШ-та Энтони Хопкинспен бірге «Соқтығысу» фильмінде дебют жасады. Ұзақ өтпей «Бен-Хур», «Мумия» және «Ориент экспресстегі кісі өлтіру» сияқты фильмдер жарық көрді. 2017 жылы Кензари Диснейдің «Аладдин» фильмінің жанды нұсқасында Жафар рөлін ойнайтыны жарияланды. Лотте Вербек «Борджиалар», «Шет елдегі», «Қара тізім» және «Marvel-дің Агент Картер» сияқты халықаралық телешоуларда ойнап, сәттілікке жетті. Ол сондай-ақ Вин Дизельмен бірге «Соңғы сиқыршы аңшысы» фильмінде де түсті. 2010 жылдардың басында Сильвия Хокс «Қыз және өлім» және «Ең жақсы ұсыныс» фильмдерінде ойнады. 2017 жылы Хокс ғылыми-фантастикалық фильмде Люв репликантын сомдады – «Жарыс машинасы 2049». Михель Хьюсман «Жас Виктория», «Z әлемдік соғысы» және «Адалин дәуірі» фильмдерінде көрінді. 2014 жылдан 2016 жылға дейін ол «Тәжді ойын» сериалында Дарио Нахарис рөлін ойнады. Тельбургте туған оператор Тео ван де Санде «Жәбірлі ниеттер» және «Жүрексіз» сияқты фильмдерді түсіргеннен кейін, үлкен бюджетті фильмдерді түсірумен әсерлі өмірбаян жасады. Халықаралық жобаларда жұмыс істеген басқа да голландтық мамандардың арасында Голливуд дыбыс дизайнері Чарльз Динен, 1997 жылы «Миссис Даллоуэй» фильмін бейімдеген және қазіргі уақытта бірнеше британдық жобаларда жұмыс істейтін Оскар иегері Марлин Горрис, Ридли Скотттың «Аспан патшалығы» үшін қосымша музыка жазған DJ және композитор Junkie XL, сондай-ақ «Эммануэль» рөлімен танымал Сельвия Кристал бар. Кристал қысқаша Агент 34 рөлінде көрінеді. Кюрасаода туған Робби Мюллер баламалы кино сахнасында Вим Вендерс, Ларс фон Триер және Джим Ярмушпен бірнеше рет жұмыс істеді. Өзінің мансабының басында режиссер болған Кис ван Острум АҚШ-қа көшіп, әртүрлі телефильмдер мен мини-сериалдардағы жемісті оператор болды. Эндрю Николь және Оливер Стоунмен жұмыс істеген екі рет Академия сыйлығына ұсынылған суретші Ян Рольфс, Джордж Слуйзер өзінің танымал «Жоғалған із» фильмінің американдық қайта жасалуын жасады, пан-европалық копродукциялармен жұмыс істеді және Роб Шнайдердің «Таңдалған» комедиясы (2009) фильмінде түсті. 2000-жылдары АҚШ-тың бірнеше кассалық хиттерін түсірген оператор Роджиер Стофферс, ең бастысы – «Қауіпсіздік». Ұзын бойлы Картель Струкен, оның дене бітімі оған Барри Зонненфельдтің «Аддамс отбасы» фильмдеріндегі Лурч және «Твин Пикс» сериалындағы Ғұмырлық рөлін әкелді. Жани Темим «Гарри Поттер» фильмінің соңғы үш бөлімінде, «Брюггеде» және «Адамдар баласы» фильмдерінде костюм дизайнері болды. Арьен Туйтен, «Панның лабиринты» сияқты фильмдерде жұмыс істеген, Stan Winston Studio үшін жұмыс істейтін арнайы грим эффектілерінің шебері. Голланд туған костюм дизайнері Эльза Зампарелли, «Құстармен билеу» үшін Оскарға ұсынылған. 2016 жылы Мартин Кульховен өзінің халықаралық дебюттік фильмін – «Бримстоунды» түсірді (халықаралық жұлдыздармен). Қараңғы және зорлық-зомбылыққа толы вестерн/триллер Вена кинофестивалінде көрсетілді және Еуропада жақсы қабылдалды, бірақ АҚШ-та аралас пікірлерге ие болды. Голланд фотографы Антон Корбейн өзінің кино режиссерлік дебютін жасады, британдық «Control» фильмін түсірді, ол Joy Division тобының жетекші әншісі Иан Кертис туралы баяндайды.

In the early 2000s actor Antonie Kamerling played in the American independent film Five Fingers in which, ironically, American actor Ryan Phillippe plays the leading Dutch character. Kamerling also had a supporting part in Exorcist: The Beginning. Actrice Thekla Reuten, star of Oscar nominated Twin Sisters, made her US debut in Highlander: The Source. Films like In Bruges, In Transit and The American soon followed. She also had a supporting role in Season 2 of Sleeper Cell and a small role in Lost. As the decade progressed, actor Yorick van Wageningen made a name for himself by appearing in Beyond Borders (2003), The Chronicles of Riddick (2004) and The New World (2005). These films were to be preceded by a supporting role in Steven Spielberg's Minority Report but due to problems with his visa, he was unable to work on that movie. Contrary to most other Dutch actors successful in Hollywood, Van Wageningen was not a major star in his own country before playing in American films. Likewise, Saskia Mulder (sister to model Karen Mulder) made her debut abroad appearing in French and English films and television series. She had roles in The Beach, The Descent and The Descent: Part 2. She also was a series regular in the Scottish sitcom The Book Group. In early 2010 a new wave of film talent made its way to international success. Talents to emerge during the decade included Marwan Kenzari, Lotte Verbeek, Sylvia Hoeks and Michiel Huisman. Soon after Kenzari made his breakthrough in the Dutch film Wolf he made his US debut in the film Collide with Anthony Hopkins. Films like Ben Hur, The Mummy and Murder on the Orient Express soon followed. In 2017 it was announced that Kenzari would play the villain Jafar in Disney's live action adaptation of Aladdin. Lotte Verbeek booked success playing in international television shows like The Borgias, Outlander, The Blacklist and Marvel's Agent Carter. She also had a role in movie The Last Witch Hunter alongside Vin Diesel. In the early 2010s Sylvia Hoeks played in the films The Girl and Death and The Best Offer. And in 2017 Hoeks was cast the replicant Luv in the science fiction film Blade Runner 2049. Michiel Huisman appeared in The Young Victoria, World War Z and The Age of Adaline. From 2014 till 2016 he played the role of Daario Naharis on Game of Thrones. Behind the scenes, cameraman Theo van de Sande, born in Tilburg, has made an impressive CV filming big budget films, having shot films such as Cruel Intentions and Blade, after he previously had a worthy career in his native country. Other Dutch individuals with international credits include Hollywood sound designer Charles Deenen; Oscar winning director Marleen Gorris who made a number of international productions including the 1997 adaptation of Mrs Dalloway and currently works on several British productions; DJ and composer Junkie XL who wrote additional music for Ridley Scott's Kingdom of Heaven and scored the action film DOA: Dead or Alive; Sylvia Kristel, most famous for her role as Emmanuelle in a series of softcore movies, also appeared in a large number of lesser known American (TV )movies, of which The Nude Bomb, a feature film adaptation of the TV series Get Smart is probably the most notable. Kristel briefly appears as Agent 34; an established cinematographer in the alternative film scene, Curaçao born Robby Müller has repeatedly worked with Wim Wenders, Lars von Trier and Jim Jarmusch; a director at the start of his career, Kees van Oostrum has moved to US to become a prolific cinematographer on various TV movies and miniseries; two time Academy Awards nominated production designer Jan Roelfs, who worked with Andrew Niccol and Oliver Stone; George Sluizer made an American remake of his popular cult hit Spoorloos, worked on pan European co productions and the Rob Schneider comedy The Chosen One (2009); cameraman Rogier Stoffers, who shot a number of US box office hits in the 2000s, most notably Disturbia; tall man Carel Struycken, whose physique landed him the parts of Lurch in Barry Sonnenfeld's The Addams Family films and The Giant in Twin Peaks; Jany Temime was costume designer on the last three Harry Potter films, In Bruges and Children of Men; Arjen Tuiten, a special make up effects artist working for the Stan Winston Studio, with Pan's Labyrinth as one of his prominent credits; Dutch born costume designer Elsa Zamparelli, who received an Oscar nomination for Dances with Wolves. In 2016, Martin Koolhoven directed Brimstone, his first international film (with international stars). The dark and violent western/thriller was first shown in competition at the Venice Film Festival and was very well received in Europe, yet got mixed reviews in The United States. Dutch photographer Anton Corbijn made his film debut directing the British biopic Control about Joy Division lead singer Ian Curtis.

Академия сыйлығының номинациялары мен жеңімпаздары

Жеңімпаз фильмдер осы «Оскар» сыйлығына ұсынылған фильмдер тізімінде көк түспен белгіленген. Жыл Фильм атауы Сыйлық санаты 1942 Шығыстағы жоғары тәуекелдер (High Stakes in the East) Кументалды фильм 1959 «Шыны» (Glas) Кументалды қысқа фильм 1959 «Өзендегі ауыл» (Dorp aan de rivier) Ең жақсы шетелдік фильм 1962 «Үлкен қалалық депрессия» (Big City Blues) Ойнатылатын қысқа фильм 1962 «Pan» Ойнатылатын қысқа фильм 1964 «Адам Голландиясы» (Alleman) Толық метражды кументалды фильм 1967 «Голландия аспанының үстінде» (Sky over Holland) Ойнатылатын қысқа фильм 1971 «Тәжірибедегі оқиғалар» (Adventures in Perception) Кументалды қысқа фильм 1972 «Маймыл және Супер маймыл» (Bij de beesten af) Толық метражды кументалды фильм 1972 «Бұл кішкентай әлем» (Deze kleine wereld) Кументалды қысқа фильм 1973 «Түрік рахаты» (Turks fruit) Ең жақсы шетелдік фильм 1978 «О, менің жаным» (Oh My Darling) Анимациялық қысқа фильм 1986 «Анна және Белла» Анимациялық қысқа фильм 1986 «Шабуыл» (De aanslag) Ең жақсы шетелдік фильм 1995 «Антонияның желісі» (Antonia's Line) Ең жақсы шетелдік фильм 1997 «Сипаттама» (Karakter) Ең жақсы шетелдік фильм 1999 «3 қарындас» (3 Misses) Анимациялық қысқа фильм 2000 «Әке және қызы» (Father and Daughter) Анимациялық қысқа фильм 2002 «Параизо қонақ үйі» (Hotel Paraiso) Ең жақсы шетелдік фильм 2003 «Егіз қыздар» (De tweeling) Ең жақсы шетелдік фильм Дереккөзі: «Оскар» сыйлығының ресми дерекқоры.