Йорк Харбор тарихы және дамуы

Кіріспе

Йорк Харбор – АҚШ-тың Мэн штатындағы Йорк округінің Йорк қаласындағы халық санағымен белгіленген аудан. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 3033 адамды құрады. Йорк Харбор – өзінің әсем курорттық архитектурасымен ерекшеленетін, танымал «Алтын ғасыр» кезеңінің жазғы курорттық ошағы. Бұл Портленд – Оңтүстік Портленд – Биддефорд, Мэн метрополиялық статистикалық аймағының бір бөлігі.

Тарих

18 ғасырда Йорк өркендеген теңіз порты болды. Оның порты, сол кезде Төменгі қала деп аталған, кемежайлар мен қоймалармен қапталған еді. Йорк өзенінің сағасындағы жер тілі Галлоус-пойнт деп аталды, онда Йорк ауылындағы Ескі Йорк түрмесіндегі қылмыскерлер дарға асылды. Су тасқан кезде тіл аралға айналды, одан 1652 жылы лицензия алған паром Сибериге өтті. Америка революциясы кезінде балықшылар мен олардың отбасылары жағалаудағы Шоалс аралдарын тастап, үйлерін Төменгі қалаға көшіріп, қайта салды. Олар қайықтарын Лобстер шығанағына сүйреп, балық қабықтарында кептіріп, содан кейін бұл жерге «Стейдж Нек» деп ат қойылды. 1807 жылы президент Томас Джефферсонның эмбаргосы жергілікті сауданы құртты, ал Азамат соғысына қарай Стейдж Нек қираған ауданда айналды. Одақтың жеңісінен кейін, заңгер Натаниел Грант Маршалл (1812-1882) Төменгі қаланың ең кедей бөлігін бай туристер үшін бірінші сыныпты жазғы сауда орталығына айналдыруды көздеді. Ол «Стейдж Нек» жерін сатып алып, балықшылардың лашықтарын бұзды және 1871 жылы «Маршалл Хаус» деп аталатын әсем қонақ үй салдырды. Жаңарту аясында Төменгі қала Йорк гавані деп қайта аталды. Бостон, Нью-Йорк, Чикаго, Филадельфия және Балтимордың ыстығы мен ластануынан қашқан отбасылармен бірге кемелер келе бастады. Көптеген адамдар бұл аймақты 1880-1890 жылдардағы өркендеу кезінде Шингл стилінде жазғы үйлер салуға лайық деп тапты. Жақын арада Йорк гавані Бар-Харбор мен Ньюпорт сияқты сәнді Шығыс жағалауының жазғы демалыс орындарының қатарына қосылды. Хармон Холл және Альбракка қонақ үйі сияқты жарысқа қатысқан қонақ үйлер салынды. Бірақ Маршалл үйі ең ірісі болды, 1900 жылы 325 қонаққа арналған. Онда телефон және телеграф кеңселерi, ат қорасы, атпен жүру және шомылу орындары, теннис корты, шаштараз, бильярд залы, би залы, желкендесу, балық аулау экскурсиялары және Йорк өзенімен пикникке арналған каноэлер бар еді. Маршаллдар электр және су компаниясын құрды және 1887 жылы ашылған Йорк гавані және жағажай теміржолын салуға жетекшілік етті. 1916 жылы Маршалл үйі өртенгеннен кейін, келесі жылы ол отқа төзімді кірпіштен қайта салынды. Ол Йорк гаванінің әлеуметтік өмірінің орталығы ретіндегі рөлін қайтадан жалғастырды. Оның порт-кошересінен шоферлер басқаратын лимузиндер иелерін кешкі көйлектер мен смокингтерде қонақ үйдің меймандарымен бірге сағат 19:30-да кешкі асқа жиналды. Кешкі ас алдындағы ойын-сауықтарға лоббиде Бостон симфониясының ансамблінің камералық музыкасы немесе сенбі күндері би және костюмді кештер кірді. Бірақ Йорк гавані мен жағалаудан жоғары орналасқан Йорк жағажайы арасында шиеленіс туды, ол кем қамтылғандарға қызмет көрсетті. Біріншісі екіншісінің «лашықтар мен кемпинг» философиясын мақұлдамады және екеуін байланыстыратын трамвайдың құрылысын тоқтатуға тырысты. 1908 жылы Йорк гавані Йорктан бөлінуді ұсынды, алдымен Йорктаун деп аталатын жаңа қала, содан кейін Мейннің алғашқы иесі сэр Фердинандо Горджестің құрметіне Горджес. Бөліну қалған Йорктің қалалық әкімдік сияқты қоғамдық мүліктің көп бөлігінен айырып тастауы мүмкін болғандықтан, бұл жоба сәтсіз аяқталды және Йорктар татуласты. Бұл жердегі даму 1870 жылдары басталды және 1920 жылдары аяқталды, нәтижесінде Йорк гавані сол дәуірдегі курорттық архитектураның шағын үлгісіне айналды, қазір ол жыл бойы пайдалануға бейімделген. Маршалл үйі 1957 жылы сатылып, 1972 жылы бұзылды, оның орнына кондоминиумдар мен Сасаки, Доусон, ДеМей Ассошиэйтс компаниясы жобалаған Стейдж Нек қонақ үйі салынды. Алайда, Йорк қауымы Екінші Империя, Шингл стилі, Миссиялық қайта жаңғыру және Колониалды қайта жаңғыру сәулетінің байлығын сақтап қалды. Ерекше назар аударатын нысандар: Е. Б. Блейсделлдің жобалауымен 1895 жылы салынған Ланкастер ғимараты, Х. Ж. Харденбергтің жобалауымен 1908 жылы салынған Троица епископ шіркеуі және Джеймс Пурдонның жобалауымен 1910 жылы салынған Йорк гавані кітапханасы. Жағажай гүлдерімен қапталған ежелгі жағалау жолы – «Клиф-Волк» (Cliff Walk) – шығыс нүктесінің жартастарымен толқындардың үстінен созылып жатыр.

York was a prosperous seaport in the 18th century. Its harbor, then known as Lower Town, was lined with wharves and warehouses to which upriver settlers brought their goods for trade and shipping. The tongue of land at the mouth of the York River was called Gallows Point, where criminals at Old York Gaol in York Village were hanged. At high tide the tongue became an island, from which a ferry licensed in 1652 crossed to Seabury. During the American Revolution, fishermen and their families abandoned the Isles of Shoals off the coast and floated their homes to the Lower Town waterfront, where they were rebuilt. They hauled their boats at Lobster Cove and dried their catch on fish flakes, after which the tongue would be named Stage Neck. In 1807, President Thomas Jefferson's embargo crippled local mercantile trade, and by the Civil War, Stage Neck had deteriorated into a ramshackle slum. After the Union victory, Nathaniel Grant Marshall (1812 1882), a lawyer, had a vision to convert the poorest section of Lower Town into a first class summer emporium for wealthy tourists. He bought Stage Neck, razed the fishermen's shacks and in 1871 built a grand hotel called the Marshall House. As part of its upgrade, Lower Town was renamed York Harbor. Steamers began arriving with families drawn to the Maine shore from the heat and pollution in Boston, New York, Chicago, Philadelphia and Baltimore. Many liked the area enough to build summer mansions, characteristically in the Shingle Style, during the 1880 1890 boom. Soon York Harbor joined Bar Harbor and Newport as fashionable East Coast summer destinations. Competing hotels were built, including Harmon Hall and the Albracca Hotel. But the Marshall House was the largest, accommodating 325 guests by 1900. It offered telephone and telegraph offices, a livery stable, riding and bathing facilities, tennis courts, barbershop, billiards room, ballroom, sailing, fishing excursions and canoes for picnics up the York River. The Marshalls started both an electric and water company, and headed the effort to build the York Harbor & Beach Railroad, opened in 1887. When the Marshall House burned in 1916, it was rebuilt in fire resistant brick the following year to designs by noted Portland architect John Calvin Stevens. It resumed its role as the center of York Harbor social life. At its porte cochère, chauffeur driven limousines from the estates deposited their owners in evening gowns and tuxedoes, to be joined by hotel patrons for dinner at 7:30 p. m. Post prandial entertainments included chamber music by a Boston Symphony ensemble in the lobby, or Saturday dancing and costume parties in the ballroom. But a rift grew between York Harbor and York Beach further up the coast, which catered to the less affluent. The former disapproved of the latter's "cottage and campground" philosophy, and tried to prevent the trolley connecting the two. In 1908, York Harbor proposed secession from York, first as a new town called Yorktown, then as Gorges after Sir Ferdinando Gorges, the early proprietor of Maine. Because the split would have deprived remaining York of much of real value within the community, including the town hall, it failed and The Yorks reconciled. Development here began in the 1870s and virtually ended in the 1920s, leaving York Harbor a microcosm of period resort architecture, now converted for year round use. The Marshall House was sold in 1957 and demolished in 1972, to be replaced with condominiums and the Stage Neck Inn (designed by Sasaki, Dawson, DeMay Associates). However, the York community retains a wealth of Second Empire, Shingle Style, Mission Revival and Colonial Revival architecture. Of particular note are the Lancaster Building designed by E. B. Blaisdell and built in 1895, Trinity Episcopal Church designed by H. J. Hardenbergh and built in 1908, and the York Harbor Reading Room designed by James Purdon and built in 1910. The Cliff Walk, an ancient shoreline path lined with beach roses, winds along Eastern Point ledges above the surf.

География

Йорк гаваньы (43.142573, 70.647106) координаталарында орналасқан. Йорк Харбор CDP батысқа қарай кеңейіп, Йорк ауылының барлық бөлігін қамтиды. CDP-нің батыс шекарасы – АҚШ 1-ші тас жолы, оңтүстік шекарасы – Йорк өзені, ал солтүстік шекарасы Кейп Неддик CDP-нің оңтүстік жиегімен шектеседі, ол көбінесе Йорк Бич деп аталады. Атлант мұхитының бөлігі – Мэн шығанағы – қауымдастықтың шығыс жағын құрайды. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-нің жалпы ауданы 3,5 шаршы миль (9 км2) құрайды, оның ішінде 3,2 шаршы миль (8 км2) құрлық және 0,3 шаршы миль (1 км2), немесе 8,23% су. 2000 жылғы халық санағы бойынша, CDP-де 3321 адам, 1334 шаруашылық және 895 отбасы тұрады. Халық тығыздығы 1601 тұрғын үй бірлігін құрайды, орташа тығыздық – ... (мәлімет жоқ). CDP-нің нәсілдік құрамы: 98,13% ақ, 0,12% афроамерикалық, 0,06% американдық үндістер, 0,57% азиялық, 0,21% басқа нәсілдер және 0,90% екі немесе одан көп нәсілдер. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,63% құрайды. 1334 шаруашылықтың 28,1% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 58,5% – бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,9% – күйеуі жоқ әйел басқаратын үй шаруашылықтары, ал 32,9% – отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 28,3% жеке адамдардан тұрады, ал 13,3% – 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдардан. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,35 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,88 адамды құрайды. CDP-де халық жас бойынша таралып орналасқан: 21,9% – 18 жасқа дейінгілер, 4,2% – 18-24 жас аралығындағылар, 22,5% – 25-44 жас аралығындағылар, 27,7% – 45-64 жас аралығындағылар және 23,7% – 65 жасқа жоғары. Орташа жас 46 жас. Әр 100 әйелге 81,8 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 78,9 еркек келеді. CDP-дегі шаруашылықтың орташа жылдық табысы 53 969 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 71 164 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 49 706 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 30 850 доллар. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 29 016 доллар. Шамамен 1,0% отбасы және халықтың 5,3% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 2,4% және 65 жастан асқандардың 11,9% кедейлікте өмір сүреді.

York Harbor is located at (43.142573, 70.647106). The York Harbor CDP extends westward to include all of York Village as well. The western boundary of the CDP is U. S. Route 1, the southern boundary is the York River, and the northern boundary abuts the southern edge of the Cape Neddick CDP, more commonly known as York Beach. The Gulf of Maine, an arm of the Atlantic Ocean, forms the eastern edge of the community. According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of 3.5 square miles (9 km2), of which 3.2 square miles (8 km2) is land and 0.3 square miles (1 km2), or 8.23%, is water. As of the census of 2000, there were 3,321 people, 1,334 households, and 895 families residing in the CDP. The population density was There were 1,601 housing units at an average density of The racial makeup of the CDP was 98.13% White, 0.12% African American, 0.06% Native American, 0.57% Asian, 0.21% from other races, and 0.90% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.63% of the population. There were 1,334 households, out of which 28.1% had children under the age of 18 living with them, 58.5% were married couples living together, 6.9% had a female householder with no husband present, and 32.9% were non families. 28.3% of all households were made up of individuals, and 13.3% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.35 and the average family size was 2.88. In the CDP, the population was spread out, with 21.9% under the age of 18, 4.2% from 18 to 24, 22.5% from 25 to 44, 27.7% from 45 to 64, and 23.7% who were 65 years of age or older. The median age was 46 years. For every 100 females, there were 81.8 males. For every 100 females age 18 and over, there were 78.9 males. The median income for a household in the CDP was $53,969, and the median income for a family was $71,164. Males had a median income of $49,706 versus $30,850 for females. The per capita income for the CDP was $29,016. About 1.0% of families and 5.3% of the population were below the poverty line, including 2.4% of those under age 18 and 11.9% of those age 65 or over.