Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық драматург (1906–1981)
American dramatist (1906 1981)
Мэри Чейз (нағыз аты – Мэри Агнес Макдоноу Койл; 25 ақпан 1906 – 20 қазан 1981) – американдық журналист, драматург және балалар романдарының авторы. Ол 1944 жылғы «Харви» Бродвей пьесасын жазуымен танымал, бұл пьеса 1950 жылы Джеймс Стюарттың басты рөлде ойнаған фильмге бейімделді. Ол он төрт пьеса, екі балалар романы және бір сценарий жазды, сондай-ақ жеті жыл «Рокки Маунтин Ньюс» газетінде журналист болып жұмыс істеді. Оның үш пьесасы Голливуд фильмдеріне түсірілді: «Сорорити Хаус» (1939), «Харви» (1950) және «Бернардин» (1957).
Mary Chase ( Mary Agnes McDonough Coyle; February 25, 1906 – October 20, 1981) was an American journalist, playwright and children's novelist, known primarily for writing the 1944 Broadway play Harvey, which was adapted into the 1950 film starring James Stewart. She wrote fourteen plays, two children's novels, and one screenplay, and worked seven years at the Rocky Mountain News as a journalist. Three of her plays were made into Hollywood films: Sorority House (1939), Harvey (1950), and Bernardine (1957).
Алғашқы жылдар
Мэри Агнес Макдоно Койл 1906 жылы Колорадо штатының Денвер қаласында дүниеге келді. Ирландиялық католик тегінен шыққан ол Денвердің теміржолға жақын Бейкер ауданында қара жұмысшы отбасында өсті. Анасы Мэри Койл және төрт ағасы – Тимоти, Джеймс, Джон және Питер оның тәрбиесіне зор ықпал етті. Үлкен ағасы Чарли Койл оның комедияға деген қабілетін дамытуға көмектесті, ол оның мінездік еліктеу, қысқа әзілдер мен комедиялық қойылымдардағы шеберлігін үлгі етті. Кейін ол цирк клоуны болды. 1921 жылы Денвердегі Батыс орта мектебін бітіргеннен соң, ол Колорадо университетінде (Боулдерде) және Денвер университетінде екі жыл оқыды, бірақ диплом алмады.
Born Mary Agnes McDonough Coyle in Denver, Colorado, in 1906, Chase remained in Denver her entire life. Of Irish Catholic descent, she grew up in the working class Baker neighborhood of Denver, not far from the railroad tracks. She was greatly influenced by the Irish myths related to her by her mother, Mary Coyle, and her four uncles, Timothy, James, John, and Peter. Charlie Coyle, her older brother, had a strong impact on her sense of comedy, as she imitated his natural gifts at mimicry, one liners, and comic routines. He went on to become a circus clown. In 1921, she graduated from West High School in Denver and spent two years studying at the University of Colorado at Boulder and the University of Denver without getting a degree.
Мансап
1924 жылы Чейс «Денвер Таймс» және «Рокки Маунтин Ньюс» газеттерінде журналист ретінде карьерасын бастады. 1931 жылы ол пьесалар жазу, тәуелсіз репортерлік жұмыс істеу және отбасын күту үшін «Ньюс» газетін (1926 жылы «Денвер Таймс» газетіне біріктірілген) тастап кетті. «Ньюс» газетінде ол әлеуметтік жаңалықтар беттерінде жазуды бастады, бірақ көп ұзамай жаңалықтарды эмоционалды, қайғылы көзқараспен беруге көшті, «біздің кішкентай Мэри» атты комикстік кейіпкерге айналды, немесе «Чарли мен Мэри» атты әңгімелер сериясының бір бөлігі ретінде 1920-жылдардың көңілді әйелдері туралы жазды (Чарли Вундер карикатураларды салды, ал Мэри мәтіндерін жазды). 1920 жылдары репортерлер көбінесе «The Front Page» дәстүрінде жұмыс істеді: ұзақ сағаттар бойы еңбек етіп, көп ішіп, оқиғаға бірінші болып жете алу үшін ешқандай шектеулерді мойындамайтын. Денверде фотограф Гарри Роудспен бірге «Т» модельді Фордта жүріп, ол былай деп еске алды: «Бір күні Гарри мен мен полиция сотынан бастап, Батыс жағындағы соттағы кісі өлтіру ісіне қатысып, кешке миссис Кроуфорд Хиллдің сарайындағы кешті жамылып, түнгі сағат 11-де болған оқ атысуға асықтықпен бардық». Ол журналистік мансабын бастаған әлеуметтік жаңалықтар беттерінде жазумен аяқтады, мүмкін ол күдікті редакторға ойнаған әзілі үшін жаза ретінде жазаланған шығар. 1930 жылдары «Ньюс» газетінен кеткеннен кейін Чейс «Юнайтед Пресс» және «Интернешнл Ньюс Сервис» агенттіктерінде тәуелсіз тілші болып жұмыс істеді. Бірақ оның шын сүйіктісі әрқашан театр болды, сондықтан ол пьесалар жаза бастады. 1936 жылы оның алғашқы пьесасы «Мен үшіншімін» Денвердегі Бейкер федералды театрында Жұмыс прогресі басқармасының (WPA) жобасы ретінде қойылды. 1937 жылдың көктемінде пьеса Бродвейде «Енді жасадың» деген жаңа атпен ашылды, бірақ ол жағымды пікірлер алмады және үш аптадан кейін жабылды. 1938 жылы ол «Чи Хаус» атты пьесаны жазды, ол RKO Radio Pictures компаниясымен Голливудта «Соррити Хаус» (1939) фильміне бейімделді, онда «Жасыл шатырлы Энн» фильмінен танымал Энн Ширли түсті. 1940 жылдардың басында ол бірқатар үкіметтік, ерікті және кәсіби одақтарда жұмыс істеді, Денвердегі Ұлттық жастар басқармасының ақпараттық директоры, Колорадодағы испан тілді халықтарды дамыту қорының ерікті қызметкері және Денвердегі Teamsters кәсіби одағының бөлімшесінің жарнама директоры болып қызмет етті.
In 1924, Chase began her career as a journalist on the Denver Times and Rocky Mountain News. She left the News (which the Denver Times was folded into in 1926) in 1931 to write plays, do freelance reporting work, and raise a family. At the News, she started writing on the society pages, but soon became a feature writer, reporting the news from a sob sister, emotional angle, becoming part of the news itself as a comic figure, "our Lil' Mary", or writing funny, flapper era pieces as part of a series of "Charlie & Mary" stories (Charlie Wunder drew the cartoons and Mary wrote the text). In the 1920s, reporters typically worked in The Front Page tradition: putting in long hours, drinking hard, and stopping at nothing to beat the competition to a story. Running around Denver with photographer Harry Rhoads in a Model T Ford, she recalled, "In the course of a day, Harry and I might begin at the Police Court, go to a murder trial at the West Side Court, cover a party in the evening at Mrs. Crawford Hill's mansion, and rush to a shooting at 11pm." She ended her journalistic career writing in the society pages where she had begun, perhaps as punishment for a practical joke that she played upon an unsuspecting editor. After leaving the News, in the 1930s Chase worked as a freelance correspondent for the United Press and the International News Service. But her true love had always been the theater, so she began to write plays. In 1936, her first play, Me Third, was produced at the Baker Federal Theater in Denver as a project of the Works Progress Administration (WPA). In the spring of 1937, the play opened on Broadway, renamed as Now You've Done It, but it failed to attract positive reviews and closed down after three weeks. In 1938, she wrote Chi House, which was made into a Hollywood film by RKO Radio Pictures called Sorority House (1939), starring Anne Shirley of Anne of Green Gables fame. In the early 1940s, she had a series of government, volunteer, and union jobs, serving as the Information Director for the National Youth Administration in Denver, doing volunteer work for the Colorado Foundation for the Advancement of Spanish Speaking Peoples, and working as the publicity director for the Denver branch of the Teamsters Union.
Харви
Осы уақыт ішінде ол «Харви» пьесасымен айналысты, оны жазу оған өте қиын болды және көптеген түзетулерден өтті, аяқтауға екі жыл кетті. 1944 жылдың 1 қарашасында Бродвейде көрсетілді, үлкен сәттілікке ие болды, төрт жарым жыл бойы, 1775 қойылымға дейін сахналанды, 1949 жылдың 15 қаңтарында жабылды. «Харви» Бродвей тарихындағы ең ұзақ сахналанған 35-ші қойылым (музыкалық және драмалық) болды, ал егер тек пьесалар есептелсе, алтыншы ең ұзақ сахналанған Бродвей пьесасы («Әкесімен өмір», «Темекі жолы», «Эбидің ирландтық гүлі», «Өлім тұзағы» және «Түйелер») атанды. Фрэнк Фэй мен Джеймс Стюарт Элуод П. Дауд рөлін сомдау үшін ең танымал актерлер болды. Жозефина Халл Бродвейде оның үдеп бара жатқан (және қоғамдық мәселелерге ден қойған) әпкесі Вета Симмонсты ойнады және фильмдегі екінші пландағы үздік әйел рөлі үшін «Оскар» жүлдесін жеңіп алды. Рут МакДэвитт, Марион Лорн, Хелен Хейс және Сузи Курц сияқты басқа да актрисалар Вета рөлін сахнада немесе теледидарда ойнады. Стюарт фильмдегі рөлі үшін «Үздік актер» номинациясына ие болды, бірақ Жозе Феррер «Сирано де Бержерак» рөлі үшін жеңіске жетті. 1945 жылы Чейс «Харви» пьесасы үшін Пулитцер сыйлығын алды. Ол драма саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған жалғыз Колорадо штатының өкілі және ерлер басымдылығындағы бұл саланың төртінші әйел жеңімпазы атанды (Zona Gale (1921), Сьюзан Гласпелл (1931) және Зои Акинс (1935) кейін). 1917 жылдан 2013 жылға дейін драма саласындағы Пулитцер сыйлығын бар болғаны 14 әйел жеңіп алған. «Харвиден» кейін Чейс Бродвейдегі табысын қайталауға тырысып, өзінің автобиографиялық романы «Банши» негізінде жазылған «The Next Half Hour» пьесасын қойды. Бірақ ол үш аптадан кейін сәтсіз аяқталды. 1950 жылы «Харви» Джеймс Стюарттың қатысуымен «Universal Studios» фильміне түсірілді, ал Чейс сценарийді жазуда Оскар Броднимен бірлесіп жұмыс істеді. 1952 және 1953 жылдары ол Бродвейде «Бернардин» мен «Миссис МакТинг» пьесаларын қойды, екеуі де орташа сәттілікке ие болды. «Бернардин» 1957 жылы Пат Бун мен Джанет Гейнордың қатысуымен фильмге түсірілді (Гейнордың соңғы фильмдегі рөлі). 1958 және 1968 жылдары ол екі балалар әңгімесін жазды: «Лоретта Мейсон Поттс» және «Перғауыл үйіндегі зұлым, зұлым әйелдер». 1961 жылы Таллула Банкхедтің қатысуымен «Мидж Пурвис» пьесасы қойылды, бірақ сәтсіз болды. 1970 жылы Джеймс Стюарт пен Хелен Хейз ойнаған «Харвидің» жаңа қойылымы сәтті өтті және 79 қойылым көрсетілді, ал 1981 жылы «Харвиге сәлем айт» атты «Харвидің» музыкалық бейімделуі Торонтода теріс пікірлерге ұшырап, алты аптадан кейін жабылды.
During this time, she was working on the play Harvey, which was very difficult for her to write and which went through numerous revisions, taking her two years to finish. On November 1, 1944, it opened on Broadway and was a smash hit, running for four and a half years, 1,775 performances, closing on January 15, 1949. Harvey became the 35th longest running show (musicals and plays) in Broadway history and, if only plays are counted, the sixth longest running Broadway play (after Life with Father, Tobacco Road, Abie's Irish Rose, Deathtrap, and Gemini). Frank Fay and James Stewart were the most famous actors to portray Elwood P. Dowd. Josephine Hull portrayed his increasingly concerned (and socially obsessed) sister Veta Simmons on Broadway originally, and won a Best Supporting Actress Oscar in the film. Ruth McDevitt, Marion Lorne, Helen Hayes, and Swoosie Kurtz, among other actresses, also portrayed Veta either onstage or on television. Stewart was nominated for a Best Actor Oscar for the film version, but lost to Jose Ferrer for Cyrano de Bergerac. In 1945, Chase won the Pulitzer Prize in Drama for Harvey. She is the only Coloradan to have won the Pulitzer Prize in Drama, and, in a field dominated by men, was the fourth woman to win the award, after Zona Gale (1921), Susan Glaspell (1931), and Zoe Akins (1935). From 1917 to 2013, only 14 women have won the Pulitzer in Drama. Immediately after Harvey, Chase tried to repeat her success on Broadway with The Next Half Hour, a play based on an autobiographical novel she had written called The Banshee. It failed after a three week run. In 1950, Harvey was made into a Universal Studios film, starring James Stewart, with Chase collaborating with Oscar Brodney in writing the screenplay. In 1952 and 1953, she launched Bernardine and Mrs McThing on Broadway; both were moderately successful. Bernardine was made into a 1957 film starring Pat Boone and Janet Gaynor (in Gaynor's last film role). In 1958 and 1968, she wrote two children's stories, Loretta Mason Potts and The Wicked, Wicked Ladies in the Haunted House. A 1961 production of her play, Midgie Purvis, starring Tallulah Bankhead, flopped. A 1970 Harvey revival, starring James Stewart and Helen Hayes, was successful and ran for 79 performances while a 1981 musical adaptation of Harvey, entitled Say Hello to Harvey, failed after a six week run amid negative reviews in Toronto.
Жеке өмір
1928 жылы Мэри Койл Роберт Л. (Боб) Чейске үйленді. Боб Чейс 1922 жылдан бері «Денвер Экспресс» газетінде жұмыс істеген тәжірибелі, «сенсациялық жаңалықтар» жазған журналист болды. Ол АҚШ Ақша соққысы тоналып, Колорадо штаты мен жергілікті саясатта Ку-Клукс-Кланның күшеуіне қарсы күресті жариялаған. «Экспресс» газеті ақырында «Rocky Mountain News» газетімен бірікті, ал Боб Чейс осы газетте 47 жылдық журналистік мансабын жалғастырып, бас редактор, кейін аға редактор болды. Ол 1936 жылы редакторлар мен журналистерді білдіретін ұлттық кәсіби одақ – Американдық газеттер гильдиясының Денвер бөлімшесін құруға қатысты (және вице-президент болып сайланды). 1932 жылы олардың тұңғыш ұлы Майкл, 1935 жылы Колин, ал 1937 жылы Барри Жером (Джерри) дүниеге келді. Майкл Нью-Йорктегі қоғамдық теледидар директоры болды, Колин Торонто университетінде ағылшын әдебиетінен профессор болды, ал Джерри Нью-Йоркте колледждің академиялық кеңесшісі болып жұмыс істеді және «Сүбірік шайқас аяқ киім киген Күншахар» атты пьесаның авторы болды.
In 1928, Mary Coyle married Robert L. (Bob) Chase, a fellow reporter at the Rocky Mountain News. Bob Chase was a seasoned, "hard news" reporter, having worked at the Denver Express since 1922, covering the robbery of the US Mint and fighting against the rise of the Ku Klux Klan in Colorado state and local politics. The Express eventually merged with the Rocky Mountain News and Bob Chase went on to a 47 year newspaper career at the paper, becoming managing editor and then associate editor. He was a founding member in 1936 (and named vice president) of the Denver chapter of the American Newspaper Guild, a national labor union representing editors and reporters. In 1932, their first son, Michael, was born, followed by Colin in 1935, and then Barry Jerome (Jerry) in 1937. Michael became the director of public television in New York, Colin was a professor of English literature at the University of Toronto, and Jerry worked as a college academic counselor in New York City, and wrote the play Cinderella Wore Combat Boots.
Өлім
1981 жылы "Харвиге сәлем айт" музыкалық адаптациясымен жұмыс істеп жатқанда Мэри Койл Чейз Денвердегі үйінде күрт жүрек талмасынан қайтыс болды, оның өмірі 75 жасқа толды.
While working on the musical adaptation, Say Hello to Harvey, in 1981, Mary Coyle Chase suffered a heart attack suddenly at her home in Denver and died at the age of 75.
Соңғы оқиғалар
2009 жылдың тамызында Стивен Спилберг Том Хэнкс немесе Уилл Смит Харви атты туындыны қайта түсіруді жоспарлап отырғанын хабарлады, онда олар Эльвуд Дауд рөлін ойнауға тиіс еді. Желтоқсан айына қарай ол жобадан бас тартты, себебі басты рөлге лайықты актер табу қиын болды. Том Хэнкс жақсы көрілетін, әйгілі актер Джеймс Стюарттың орнына кіруге құлшынбады. Роберт Дауни-күллі бірнеше ай бойы қарастырылды, бірақ ол сценарийге өзгерістер енгізуді талап етті, ал Спилберг жобаны тоқтатуға шешім қабылдады. 2012 жылдың 14 маусымында Roundabout Theatre Company "Студия 54" театрында Харвидің Бродвейдегі қайта қойылымын ашты, ол оң пікірлерге ие болды. Қойылымда Эмми сыйлығының иегері Джим Парсонс ("Үлкен жарылыс теориясы") басты рөлді ойнады. Ол 2011 жылдың жазында "The Normal Heart" туындысының қайта қойылымында сәтті өнер көрсеткеннен кейін Бродвей сахнасына оралды. Харвиді Скотт Эллис қойды, сондай-ақ Эмми номинациясын алған Чарльз Кимбро ("Мерфи Браун") психиатр Уильям Чамли рөлінде және Джессика Хехт Вэта рөлінде ойнады. Харвидің 2012 жылдың 5 тамызына дейін көрсетілуі жоспарланған еді.
In August 2009, Steven Spielberg announced that he was planning a remake of Harvey, with Tom Hanks or Will Smith playing Elwood Dowd. By December he had abandoned the project, the main reason being the difficulty of finding a star to play the lead role. Tom Hanks was not interested in walking in the shoes of the beloved, iconic star James Stewart. Robert Downey Jr. was in the mix for several months, but he wanted changes to the script and Spielberg decided to pull the plug. On June 14, 2012, the Roundabout Theatre Company opened its Broadway revival of Harvey to positive reviews at the Studio 54 Theatre. The production starred Emmy Award winner Jim Parsons (The Big Bang Theory), returning to Broadway after a successful run in the revival of The Normal Heart in the summer of 2011. Harvey was directed by Scott Ellis and also featured Charles Kimbrough (Emmy nominee, Murphy Brown) in the role of psychiatrist William Chumley and Jessica Hecht as Veta. Harvey was scheduled to run until August 5, 2012.