Джордж Жак Макари: Психиатр, тарихшы және психоаналитик
George Makari
Жорж Макари – психиатр, тарихшы, психоаналитик. «Шет елге деген қорқыныш тарихы» авторы, Weill Cornell Медициналық колледжінің профессоры. Психиатрия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихшы, психиатр және психоаналитик
Historian, psychiatrist, and psychoanalyst
Джордж Джек Макари – психиатр және тарихшы. Ол ДеВит Уоллес психиатрия институтының директоры: тарих, саясат және өнер саласындағы институт, сонымен қатар Вейл Корнелл медициналық колледжінің Оскар Диетелм кітапханасын қамтиды, ол психиатрия профессоры болып жұмыс істейді. Оның еңбектерінің ішінде "Рух машинасы: қазіргі заманғы сананың тууы" және "Қорқыныш пен бейтаныс адамдар: ксенофобия тарихы" бар. Оның соңғы еңбегі "Қорқыныш пен бейтаныс адамдар: ксенофобия тарихы" 87-ші жылдық "Анисфилд-Вольф" кітап сыйлығының көркем емес әдебиет номинациясында жеңіске ие болды. 1991-2016 жылдар аралығында Пейн Уитни клиникасындағы психотерапиялық клиниканың директоры және психиатры болып қызмет етті.
George Jack Makari is a psychiatrist and historian. He serves as director of the DeWitt Wallace Institute of Psychiatry: History, Policy, and the Arts, which encompasses the Oskar Diethelm Library at Weill Cornell Medical College, where he is also a Professor of Psychiatry. and Soul Machine: The Invention of the Modern Mind. His recent work, Of Fear and Strangers: A History of Xenophobia, won the 87th annual Anisfield Wolf Book Award in the nonfiction category. He was the Director and Attending Psychiatrist of a sliding scale Psychotherapy Clinic at Payne Whitney Clinic from 1991 2016.
Білім
Макари 1982 жылы Браун университетінен бакалавр дәрежесін, ал 1987 жылы Корнелл университетінің медицина колледжінен медицина докторы ғылымын алды. Макари Манхэттендегі Корнеллдің Пейн Уитни психиатриялық клиникасында психиатриялық ординатурасын өтеді, содан кейін Корнеллдің медициналық колледжінің психиатрия кафедрасында стипендия (Де Витт Уоллес / Reader's Digest Research Fellow) табады. 1997 жылы Макари Колумбия университетінің психоаналитикалық оқыту және зерттеу орталығында психоанализ бойынша оқуын аяқтады. 2017 жылы ол Американдық психиатриялық қауымдастықтың Бенджамин Раш сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлық оның барлық еңбектеріне берілді.
Makari received his bachelor's degree in 1982 from Brown University and his M. D. in 1987 from the Medical College of Cornell University. Makari did his psychiatric residency at Cornell's Payne Whitney Psychiatric Clinic in Manhattan, and then received a fellowship (De Witt Wallace/Reader's Digest Research Fellow) at the Department of Psychiatry at Cornell's Medical College. In 1997, Makari completed his psychoanalytic training at the Columbia University Center for Psychoanalytic Training and Research. In 2017, he was awarded the Benjamin Rush Award by the American Psychiatric Association for his body of work.
ДеВит Уоллес психиатрия институты
Институттың миссиясы 1958 жылы құрылғаннан бері қазіргі психиатрия теориясы мен практикасына қатысты тарихи зерттеулерді қолдау және жүзеге асыру болып табылады. 1996 жылы Макари Вейл Корнелл медициналық колледжінің психиатрия кафедрасындағы тарихи зерттеу институтының директоры болды. Макаридің басшылығымен институт едәуір кеңейді. 1994 жылы ол меценаттармен бірлесіп психиатрия тарихы бойынша Ричардсон семинарларын құрды, ал бір жыл өткен соң институттың негізін қалаушы директорының құрметіне Эрик Т. Карлсон еске алу айнымалы конференциясын ашты. Ол психиатрия тарихы бойынша әлемдік деңгейдегі мұрағаттық ресурс – Оскар Диетелм кітапханасын жаңғыртуды ұйымдастырды. Макари институтты бағдарламасын кеңейтуге, өнер, психикалық денсаулық саясаты, сана ғылымдары және гуманитарлық ғылымдарды зерттеуге бағытталды. 2009 жылы институт Уоллес қорының қайырымдылық көмегінің құрметіне ДеУит Уоллес психиатрия тарихы институты деп қайта аталды. 2020 жылы институттың ғылыми, білім беру және мұрағаттық қызметінің кең ауқымын көрсету мақсатында Девитт Уоллес психиатрия институты: тарих, саясат және өнер деп қайта аталды.
The institute's mission, since its founding in 1958, has been to support and carry out historical scholarship that is relevant to the contemporary theory and practice of psychiatry. In 1996 Makari became the director of an historical research institute in the Department of Psychiatry at Weill Cornell Medical College. Under Makari's leadership the Institute has greatly expanded. In 1994 he worked with benefactors to establish the Richardson Seminars on the History of Psychiatry, and a year later, he inaugurated the Eric T. Carlson Memorial Grand Rounds in memory of the institute's founding director. He oversaw the modernization of the Oskar Diethelm Library, a world renowned archival resource for the history of psychiatry. Makari has led the Institute toward diversifying its programming to include explorations of the arts, mental health policy, the mind sciences, and the humanities. In 2009 the Institute was rechristened as DeWitt Wallace Institute for the History of Psychiatry in recognition of the philanthropic support of the Wallace Foundation. In 2020, to represent this range of scholarly, educational, and archival activities, the institute was renamed the DeWitt Wallace Institute of Psychiatry: History, Policy, and the Arts.
Революция ойда
2008 жылғы "Ойдағы революция" еңбегінде Макари психоанализдің (идеялар жиынтығы және қозғалыс ретінде) құрылуын психоанализ және психоаналитикалық қауымдастықтардың қалай құрылғаны, тарап кеткені және содан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде қайта құрылғанына назар аудару арқылы жақсы түсінуге болатынын айтады. Макаридің сөзіне қарағанда, алғашқы психоаналитикалық теория Зигмунд Фрейдтің француз психопатологиясымен, биофизикасымен, психофизикасымен және сексологиясымен араласуынан пайда болды. Осыған сәйкес, Фрейдтің теориясы негізінен синтез болды, ол Фрейдтің замандастарының қызығушылығын тез шақырып, олардың көпшілігі оның төңірегінде бірігіп, осы процесте алғашқы психоаналитикалық қауымдастықты құрды. Дегенмен, бұл қауымдастықтың нашар екені байқалды. Макаридің пікірінше, 1910 жылғы Нюрнберг конгресінен кейін теориялық және жеке қарым-қатынастардағы жіктер тізбегі болды, ол Фрейдтік қозғалысты қиратты және алғашқы талдаушыларды өз жұмыстарын және кәсіби байланыстарын қайта қарауға мәжбүр етті. Бұл "қайта қарау" Фрейдке концептуалды және географиялық тұрғыдан тәуелсіз жаңа психоаналитикалық қауымдастықтардың құрылуына әкелді. Бұл қауымдастықтар Фрейдтің жеке билігі мен теорияларына аз мән берді, керісінше, ортақ техникаға, эмпиризмді күшейтуге және кәсібилендіру процесіне берілгендік арқылы өз мүшелерін байланыстыруға тырысты. Ақырында, Макаридің айтуынша, фашизмнің өркендеуі Еуропаның көптеген психоаналитикалық қауымдастықтарының құлауына әкеліп соқты, бұл Лондон мен Нью-Йорктегі қалған екі маңызды психоаналитикалық орталықта билік үшін күреске ұласты.
In his 2008 Revolution in Mind, Makari argues that the creation of psychoanalysis (as both a body of ideas and a movement) can be best understood by focusing on the way psychoanalytics and psychoanalytic communities were created, broken apart, and then rebuilt in the period before World War II. Specifically, Makari declares that early psychoanalytic theory emerged from Sigmund Freud's engagements with French psychopathology, biophysics, psychophysics, and sexology. Accordingly, he writes, Freudian theory was essentially a synthesis, one which quickly drew interest from Freud's contemporaries, many of whom coalesced around him and in the process developed the first psychoanalytic community. However, this community proved fragile. According to Makari, the period that followed the Nuremberg Congress of 1910 saw a series of schisms, both theoretical and interpersonal, which shattered the Freudian movement and forced early analysts to rethink their work and professional networks. This 'rethinking' resulted in the creation of a variety of new psychoanalytic communities that were more independent of Freud, both conceptually and geographically. These communities placed less emphasis on Freud's personal authority and theories, and instead sought to bind their members with a commitment to shared technique, increased empiricism, and a process of professionalization. Eventually, Makari argues, the rise of fascism led to the destruction of most European psychoanalytic communities, sparking battles for control in the two major psychoanalytic centers that remained: London and New York.
Жан машинасы
Soul Machine (2015) атты еңбегінде Макари батыс санасының қалыптасу тарихын зерттеу үшін Ағарту дәуіріне жүгінеді. Кітапта сана – жаңа ғана пайда бола бастаған ұғым – ішкі әлемнің мәні туралы туындаған сұрақтарға мүмкін болатын шешім ретінде қалай дамығанын баяндайды. Бұл сұрақтар, қазіргі заманның бастауына дейін созылған, діни биліктің құлдырауы мен ғылыми революциядан туындады. Макари атап көрсеткендей, сана деген ұғым "жанның бір бөлігі, машинаның бір бөлігі, бірақ толығымен екеуінің де орнында емес" болатын жауапты ұсынды. Кітап – сананың және Батыс әлемінде психологиялық тұлғаның пайда болуының синтетикалық тарихы. Ол 2016 жылғы ең жақсы кітаптардың бірі деп The Guardian журналында автор Эндрю Соломон мойындады, ал The Wall Street Journal оны "тамаша" және "міндетті түрде оқылуға тиіс" деп сипаттады.
In Soul Machine (2015), Makari turns to the Enlightenment to historicize the creation of the Western mind. The book recounts the story of how the mind—an emerging concept—evolved as a potential solution to questions about the nature of inner life. These questions, which reached back to the origins of modernity, stemmed from the crisis in religious authority and the scientific revolution. The "mind" supplied a possible answer that was, as Makari notes, "part soul and part machine but fully neither." The book is a synthetic history of the mind and the emergence of psychological man in the West World. It was rated one of the Best Books of 2016 by author Andrew Solomon in The Guardian and was called "brilliant" and "essential reading" by the Wall Street Journal.
Қорқыныш пен бейтаныс адамдар туралы: ксенофобияның тарихы
2021 жылы W. W. Norton & Company баспасынан шыққан бұл кітап ксенофобия тарихын, терминнің XIX ғасырдың соңында пайда болғаннан бергі қалыптасуын баяндайды. Макари ксенофобияның эволюциясын зерттейді және саяси комментаторлар, философтар, әлеуметтанушылар мен психологтардың бейтаныс адамдарға деген жеккөрушілікті түсіндіруге жасаған тығырын қарастырады. Ол ксенофобияны батыс ұлтшылдығы, жаппай көші-қон, геноцид және колониализммен бірге талқылайды, сондай-ақ оның XXI ғасырдағы халықаралық жаңғыруын көрсетеді. Бұл кітап 87-ші жылдық Anisfield-Wolf кітап сыйлығының және 2023 жылғы Халықаралық психоаналитикалық қауымдастықтың Элизабет Янг Брюэлл Алдау сыйлығының иегері атанды. Автор Томас Чаттертон Уильямс «The New York Times» газетінде бұл кітапты «құмарландыратын» және «адамзат санасының туғанынан бері қоғамды мазалап келе жатқан мәселе туралы терең ой-толғаныс» деп сипаттады. Кітап сондай-ақ «The Wall Street Journal» және «The Washington Post» басылымдарында да мақала жариялады.
Published by W. W. Norton & Company in 2021, this book traces the history of xenophobia, chronicling its conceptualization since the term was coined in the late nineteenth century. Makari investigates the evolution of xenophobia and considers how political commentators, philosophers, social scientists, and psychologists have attempted to account for the hatred of strangers. He discusses xenophobia alongside Western nationalism, mass migration, genocide, and colonialism, and offers an account of its international resurgence in the twenty first century. This book was the winner of the 87th annual Anisfield Wolf Book Award and the International Psychoanalytical Association’s 2023 Elisabeth Young Bruehl Prejudice Award. Author Thomas Chatterton Williams reviewed the book in The New York Times, describing it as "riveting" and "a meditation on a subject that has vexed human society at least since the dawn of consciousness". The book was also reviewed in The Wall Street Journal and ''The Washington Post.
Жеке өмір
Макари – медициналық зерттеуші Джек Макаридің ұлы.
Makari is the son of medical researcher Jack Makari.