Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық музыкант
British musician
Уильям Боазман, Сони Блэк есімімен танымал, Ұлыбританиядағы акустикалық гитарист. Ол көбінесе саусақпен ойнау немесе слайд техникасын қолданып, блюз, рагс және өзінің шығармаларын орындайды. "Сони Блэк" – ол алғашқы Sonny Black's Blues Band тобын құрған кезде алған псевдоним. Бұрын 1970-ші жылдары халықтық клубтарда және колледж концерттерінде Билл Боазман ретінде әнші, ән жазушы және акустикалық гитарист ретінде белгілі болды. Оның Дж. Дж. Кейлге сүйемелдегені туралы айтылған, бірақ бұл американдық музыкант Боб Брозманның ұқсас атынан туған типографиялық қателік.
William Boazman, known as Sonny Black, is an acoustic guitarist based in the UK, who plays blues, rags and original compositions usually fingerstyle or slide. "Sonny Black" is a pseudonym adopted when he began the first Sonny Black's Blues Band. He previously became well known as Bill Boazman on the folk club circuit and at college gigs during the 1970s as a singer, songwriter and acoustic guitarist. He has been credited with accompanying J. J. Cale, but this is a fallacy arising from a typographic error involving an American musician with a similar name, Bob Brozman.
Алғашқы әсері
Билл Боазманның әкесі, сондай-ақ Уильям аталған, британдық армияның REME полкінде офицер болған. Ұлы Уильям армиялық ойын-сауықтарға белсенді қатысып, зейнетке шыққан соң бірнеше Вест-Энд қойылымдарында ойнаған актер болды. Билл отбасымен бірге шетелдегі бірнеше гарнизонда болды, біраз уақыт Сингапурда тұрды. Кейін ол Петерсфилдтегі Черчерс колледжінде оқыды, ал оның отбасы Альдершоттың жанындағы Камберлиде тұрды. Боазманның кіші әпкесі Салли Боазман BBC Radio 2 радиосындағы қозғалыс жайлы хабаршы, ол «Салли Трафик» деген атпен танымал. Боазман 1965 жылы мектепті бітірмей, A level емтихандарына түспей, Хейлинг аралына көшіп кетті, онда оның сүйіктісі Джеки Бланделл, қазіргі жазушы және саяхатшы Джеки Корнуолл студент болып оқыды. Ол музыкаға ден қойып, Алан Прайс, Боб Дилан және The Animals сияқты артистерді жақсы көретін, бірақ 1965 жылғы Берт Янштің алғашқы LP-сін естігенде, өзінің жолын тапты. Ол осы альбомдағы барлық әндерді, тіпті қиын «Энджи» әнін де жаттап алды. Он жеті жасында Боазман Джесси Фуллердің «Сан-Франциско шығанағының блюзі» әнін алғаш рет естіп, оның блюз музыкасына деген құмарлығын оялды. Боазман 1965 жылы Камберлиге қайтып оралып, «Сары беттер» телефондық анықтамасының алғашқы нұсқасымен жұмыс істеді, сонымен қатар фолк және блюз әлемінде байланыстар жасады. 1966 жылдың маусым айында Боазман мен Бланделл Лондоне бірге тұруға көшті, бірақ олардың қарым-қатынасы көп ұзамай аяқталды. Боазман фолк-клубтарында, соның ішінде Фулхэм-роудтағы «Hand and Flower» клубында өнер көрсетіп, әнші-гитарист ретінде таныла бастады. 1960 жылдардың соңында ол Беркширдегі Рединг қаласының жанында тұрып, Соходағы Лес Кузинс сияқты Лондон клубтарына жиі баратын. Ол Рой Харпер, Берт Янш, Ральф Мактелл, The Incredible String Band, Дейви Грэм және көптеген американдық гитарашылардан тәлім алды. Ол кезде ол әлі гитарасы болмаған, достары мен басқа музыканттардан уақытымен алатын. Оның ішінде Джон Ренборн Боазманға Ренборнның алғашқы альбомының мұқабасында суреті бар Скарт гитарасын қарыз берген. Бұл альбомдар қазір коллекционерлер арасында жоғары бағаланады, олардың әрқайсысы шамамен 150 фунт стерлингке сатылады.
Bill Boazman's father, also named William, was an officer in the REME regiment of the British Army. William senior took an active part in army entertainment and on retirement became an actor, appearing in several West End shows. Bill travelled with his family to several overseas postings, and lived for a while in Singapore. He was later educated at Churchers College in Petersfield, while his family lived in Camberley, near Aldershot. Boazman's younger sister, Sally Boazman, is a traffic reporter with BBC Radio 2, popularly known as 'Sally Traffic'. Boazman left school in 1965, before sitting A levels, and moved to Hayling Island, where his girlfriend Jackie Blundell, now writer and traveller Jackie Cornwall, was a student. He was absorbed in music, admiring artists like Alan Price, Bob Dylan and The Animals, but when he heard Bert Jansch's first (1965) LP; he found his direction. He learned every song on this album, including the difficult track 'Angie'. At the age of seventeen Boazman first heard "San Francisco Bay Blues" by Jesse Fuller, which led to his enduring love of blues music. Boazman returned to Camberley in 1965, where he worked on the first edition of Yellow Pages, while establishing contacts in the world of folk and blues. In June 1966, Boazman and Blundell moved to London together, but their relationship ended shortly afterwards. Boazman performed in folk clubs, including the Hand and Flower in the Fulham Road, and began to make his name as a singer/guitarist. By the late 1960s he lived near Reading, Berkshire and made regular visits to London clubs such as Les Cousins in Soho, where he learnt from Roy Harper, Bert Jansch, Ralph McTell, The Incredible String Band, Davey Graham and many an American guitar picker. At this point he still did not own a guitar, relying on instruments borrowed from friends and other performers, including John Renbourn who loaned Boazman the Scarth guitar pictured on the sleeve of Renbourn's first album. These albums are now highly collectible, fetching about £150 each.
Майк Купер
1960 жылдардың соңында Ұлыбританияның жаңадан дамып келе жатқан кантри-блюз сахнасына үлес қосып, Майк Купермен бірге Боазман Ұлыбритания мен Еуропа бойынша концерттерде акустикалық және слайд-гитарада ойнай бастады. Ол Дэнни Томпсон, Стефан Гроссман, Майк Осборн және Алан Скидмормен бірге Купердің Dawn лейбліндегі бірнеше альбомында орындады. Сонымен қатар, ол Иан А. Андерсонның альбомдарына вокалын және гитарасын қосты.
With Mike Cooper, a contributor the emerging UK country blues scene in the late 1960s, Boazman began playing acoustic and slide guitar on gigs around the UK and Europe. He played on a couple of Cooper's albums on the Dawn label, alongside Danny Thompson, Stefan Grossman, Mike Osborne and Alan Skidmore. He also added his vocals and guitar to albums by Ian A. Anderson.
Жеке жұмыс
Содан кейін 1970-ші және 80-ші жылдар аралығында Билл көп уақытын күндіз жүк көлігінің жүргізушісі болып жұмыс істеуге, ал кешкі уақытта жеке концерттерде өнер көрсетуге арнады. Концерттерде ол негізінен өзі жазған әндерді гитарамен сүйемелдеп, өзінің ерекше блюз үлгісінде орындады. Кейде осы кезеңде Биллге көп құралда ойнайтын Тим Пинтон мен Говард Фуллбрук қосылды. Жазылған әндер: «Чарли Дэниелстің балладасы», «Құрт сабанды кешіреді», «Осы балаларды құттықтаңыз» және «Өзен ешкімді күтпейді» («Өзенде ролл»). Бұл тректерді BMW-нің «From the Lion to the Plough – The Sun Sessions» альбомынан iTunes, Napster, Amazon сияқты әртүрлі сайттардан жүктеуге болады. Сонымен қатар, Джонни Коппин мен Пол Даунз «The Worm Forgives The Plough» әнін, ал Wizz Jones және Вернер Ляммерхирт «Roll on River» әнін жазған. Бұл кезеңдегі басқа да танымал Боазманның шығармалары – «Tall Ship» және «Breaking Even».
There then followed a period in the 1970s and 80s when Bill spent much of his time working as a trucker by day and playing solo gigs in the evenings at which he performed mainly self penned songs with guitar accompaniment, in his distinctive blues influenced style. Occasionally, during this period, Bill was accompanied by multi instrumentalists Tim Pinton and Howard Fullbrook. The songs recorded were Ballad of Charlie Daniels, The Worm Forgives the Plough, Bless These Children and The River Waits for No Man (Roll on River). These tracks are available for download on various sites (iTunes, Napster, Amazon, etc ) from the BMW album called From the Lion to the Plough – The Sun Sessions. There are also recordings of his songs by other artists such as The Worm Forgives The Plough recorded by both Johnny Coppin and Paul Downes; and Roll on River recorded by Wizz Jones and Werner Lämmerhirt. Other notable Boazman compositions of this period include Tall Ship and Breaking Even.
Сонни Блэктің блюз тобы, Сонни Блэк және герцогтар
Боазман содан кейін "Сонни Блэк" кейпін қабылдады және Sonny Black's Blues Band тобының алғашқы құрамын құрды: барабанда Дэйв Биспхэм, бас-гитарада Дик Джонс, гармоникада Пол Суинтон және қосымша вокал. Топтың алғашқы альбомы "The Filth" (1983-1987 жылдары жазылған) құрамына шақырылған музыканттар Грэхам Хоббс (орган), Иан Смит (бас) және Фрэнк Сайдеботтм (фортепиано) да кірді. Келесі жылдары олар Чикаго стиліндегі қатал блюз орындады және Альдершоттағы Вест-Энд орталығындағы "Диноның блюз бары" клубының үй тобы ретінде танылды. Олар сол жерде Эдди Кэмпбелл, Лоуэлл Фулсон, Guitar Shorty, Carey Bell және тағы басқалармен бірге сахнада өнер көрсетті. Әртүрлі уақытта топ құрамына Сэм Келли (барабан), Дэн Смит (фортепиано), Джордж Пирсон (бас), Алан Гленн (гармоника), Дино Коксия және Деймон Сойер (барабан) мен Боб Хаддрелл (орган/фортепиано) кірді – олардың кейбіреулері The Barcodes тобын құрап қайта ойнады. Блюздің дәстүрлі үлгісінде орындалса да, көптеген әндерді Сонни Блэк жазған. Уақыт өте келе және түрлі құрамдық өзгерістер (соның ішінде Sonny Black's Blue Band атауынан Sonny Black and the Dukes атауына ауысу) тобының стилі жұмсарып, джаз әсерлері көбірек байқалды.
Boazman then adopted the persona of "Sonny Black" and formed the first line up of Sonny Black's Blues Band Dave Bispham on drums, Dick Jones on bass guitar, with Paul Swinton on harmonica and additional vocals. The band's first album, "The Filth" (recorded in 1983 to 1987) also included guest musicians Graham Hobbs on organ, Ian Smith on bass and Frank Sidebottom on piano. Over the following years they played their hard Chicago type of blues and acted as the houseband at Dino's Blues Bar at the West End Centre in Aldershot. Here they played with Eddie C Campbell, Lowell Fulson, Guitar Shorty, Carey Bell and others. Various line ups featured, at different times, Sam Kelly (drums), Dan Smith (piano), George Pearson (bass), Alan Glenn (harmonica), Dino Coccia and Damon Sawyer (drums) and Bob Haddrell (organ/piano) – some of whom reformed as The Barcodes. Although performing entirely in a traditional blues idiom, most numbers were written by Sonny Black. Over time and through various line up changes (including a change of name from Sonny Black's Blue Band to Sonny Black and the Dukes), the driving style of the band mellowed and jazz influences became more apparent.
Акустикалық түбірлерге оралу
2000-шы жылдары Сонни Блэк тек саусақпен тартып ойнайтын акустикалық және ұлттық сталь гитараға қайта оралды, көбінесе бассист Крис Белшоумен бірге. Оның репертуары қазір блюз, рэгтайм, джаз стандарттары сияқты әртүрлі туындыларды қамтиды. Ол BBC Radio 2-нің Пол Джонс және Джонни Уокер бағдарламаларында тікелей эфирде өнер көрсетті, ал "Билл Боазман" есімімен "Jazzin' The Blues" гитара оқулық DVD-сін шығарды. Оның жақындағы жазбалары 2002 жылы Хэмпширдегі Ятили қаласында өзі құрған тәуелсіз "Free Spirit Records" лейблінде жазылған. 2008 жылы Сонни Блэк Франция, Италия және Ұлыбританиядағы фестивальдерде өнер көрсетті.
In the 2000s Sonny Black was drawn back to playing just finger picking acoustic and national steel guitar, often accompanied by bassist Chris Belshaw. His repertoire is now a varied selection including blues, ragtime, jazz standards. He has performed live sessions for BBC Radio 2's Paul Jones and Johnnie Walker shows and, under the name of Bill Boazman, has produced a guitar tutorial DVD, Jazzin' The Blues. His recent recordings are on his own independent label, Free Spirit Records, which he founded in 2002 in Yateley, Hampshire. During 2008 Sonny Black performed at festivals in France and Italy as well as the UK.