Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ерте христиандық ескерткіштер
Early Christian commemorative monuments
Ойылған тастар – Британ аралдары мен Скандинавияның әртүрлі аймақтарында қазба жұмыстары кезінде табылған ерте христиан дәуіріне жататын мүсінделген тас ескерткіштеріне берілген атау. Олар осы аймақтардың христиан дініне көшкенін көрсетеді. Олардың кейбіреулері кельт түйіндері және басқа да өріліп жатқан ою-өрнектермен безендірілген кресттерді бейнелейді. Көптегендері Кельт жазбаларындағы Інжілдерге ұқсас. Ойылған тастар көбінесе ежелгі шіркеулердің жанынан табылады, ал олардың жасалған мерзімі ою-өрнектерінің ерекшеліктеріне сәйкес анықталады. Бұл тастар б.з. дейінгі 26 ғасырдан б.з. 16 ғасырына дейінгі кезеңге жатады.
Sculptured stones is a name applied to carved stone monuments from the early Christian period excavated in various parts of the British Isles and Scandinavia. They document the conversion of these areas to Christianity Some of them are crosses with Celtic knots and other interlacing patterns. Many resemble those found on Celtic scriptures of the Gospels. Sculptured stones are usually found near ancient ecclesiastical sites, and their date is approximately fixed according to the character of the ornamentation. The stones date from the 26th centuries BCE to 16th centuries CE.
Уэльс
Тас жазулары ескерткіштер болып табылады және Уэльстің христиан шіркеуіне өтуінің куәсі ретінде қызмет етеді. Назарда екі тас шоғыры болды. Бірі – Солтүстік-Батыс Уэльсте, онда латын жазулары басым және тастар "ІІ топ" немесе "ІІІ топ" типтеріне жатты – бұл топтаманы Нэш Уильямс жасаған. Осы кезеңде мүсіндеме өнері дамыған сияқты. Барлығы қырықтан астам түрлі туынды бар: олардың онүші – тік тұрған тастар, ал жиырмадан астам – крестпен белгіленген тастар. V-VII ғасырларға жататын он үш ескерткіш тас ғана бар. Елдің батыс жағында 14-16 ғасырлардағы жас тастар үш аймақта табылды: Ласс, Инчкайлох, Лох-Ломонд және Глендаруэл. Ласс ауданында қызығушылық тудыратын төрт тас бар. Бір тас, екі жақты, Лусстағы танымал шіркеудің батысында орналасқан және ол шамамен алты фут ұзын, қабыршақ пішіндес тасқа жатады. Бірінші топ – ана мен қызы Герлог пен Инганың тарихын баяндайтын Хиллершё тасы мен Снатшта рун тастары. Екінші топтағы тастар Ингвар рун тастары деп аталады. Ингвар – күшті басшы, ол шығысқа сәтсіз экспедицияға шыққан. Анук Буссет бұл экспедиция Грузияда болған болуы мүмкін деп болжайды, себебі бұл оқиға Грузия жылнамасында айтылған. Бұл топта жиырмадан астам тас бар, олар Ингвардың ізбасарларының, соның ішінде Ингвардың өзінің қазасын еске алу үшін орнатылған ескерткіштер. Тастар әр адамның қайтысынан кейін көп ұзамай орнатылған; тастардың жасалу мерзімі – біздің заманымыздың 1010-1050 жылдары аралығы, дәл сол экспедиция кезеңі.
Inscribed stones are monuments and serve as records of Wales’ conversion to the Christian church. There were two clusters of stones focused on. One was in northwest Wales, which had more Latin inscriptions and were either of "Group II" or "Group III" types of stones—the grouping of which was created by Nash Williams. This is a time that sculpture seems to have been invested in. There are more than forty different pieces: thirteen of which are standing stones and over twenty are cross carved stones. There are only thirteen memorial stones from the fifth through seventh centuries. On the westside of the country, some younger stones, from the 14th to sixteenth centuries, were found in three areas: Luss, Inchcailloch, and Loch Lomond, and Glendaruel. In Luss, there are four stones that hold interest. One stone, which is double sided, lies west of Saint Kessog, a well known church in Luss and is a hog backed classed stone that's almost six feet in length. The first set are the Hillersjö stone and Snattsta Runestones, which tell the story of mother and daughter, Gerlög and Inga. The second set of stones are called the Ingvar runestones. Ingvar was a powerful chieftain who went on a failed expedition to the east, which Anouk Busset speculates might have been Georgia, since this expedition is mentioned in the Georgia Chronicle. There are more than twenty stones in this set, which are commemorative markers of the followers of Ingvar who died along the way, including Ingvar himself. The stones were erected not long after each person's death; the stones date 1010 to 1050 CE, which was the period of the expedition.