Америкалық драматургтың қанымен келген өлімі

Кіріспе

Америкалық қылмыстық құрбан

Николь дуФрейн (5 қаңтар 1977 – 27 қаңтар 2005) – американдық драматург және актриса. Ол 2005 жылғы 27 қаңтарда таңғы сағат 3:00-ден кейін Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігіндегі тротуарда жеті жасөспірімнің тобы шабуыл жасап, тонаған кезде қанымен құрбан болды. Олар дуФрейн, оның күйеуі Джеффри Спаркс, жақын досы Мэри Джейн Гибсон және Гибсонның жігіті Скотт Наттан құралған топты тонаған.

Оқиғалар

2005 жылдың 27 қаңтарында таңертеңгі сағаттарда дуФрейн, Спаркс, Гибсон және Нат тойға байланысты ішімдік ішкеннен кейін үйге қайтып келе жатқан. дуФрейн Роквуд Музыкалық залында уақытша бармен ретінде жаңа жұмыс бастаған еді. Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігінде, Клинтон көшесіндегі бистролармен қатарласып келе жатқанда, бес жас жігіт пен екі қыз оларға жақындап, "жанжал іздеп, құрбан іздеді". Флеминг ақша талап етті. Спаркс олардан өтіп өтуге тырысты, сол сәтте Флеминг екі қолымен соғып, оның сол жақ жақындығына Таурус .357 магнумымен ұрып, оны жерге қаратып ұстаған еді. Спаркс айтуынша, оның өзі де, топтағы ешкім де Флемингтің қолында қару бар екенін сезбеген. Тағы бір тонаушы, Сервисио Симмонс: "Мұндай болуы керек емес. Досымның жағдайы нашар. Бізге тек ақша керек" деді. Флеминг Гибсонның сөмкесі мен ұялы телефонын алып, оларды Эшли Эванс және Татьяна Макдоналд есімді қыздарға берді. дуФрейн Спарксқа бұрылып, оның сол көзінен қан ағып, басы ауырғандықтан жағдайы қандай екенін сұрады. Спаркс жақсы екенін айтып, "кетейік" деді. Нат Спарксқа қол ұстап, екеуі Клинтоннан солтүстікке қарай Ривингтон көшесіне қарай қашып кетті. Гибсон олардың соңынан жүгірді. New York Times газетінің сот процесі туралы хабарлауынша, дуФрейн содан кейін шабуылдаушыларға қарсы шықты. "Не істемексіңдер, бізді атуға келдіңдер ме? Осыны қаладыңдар ма?" - деп сұрады дуФрейн. Осы сөздерді айтып тұрып, ол Руди Флемингке жақындап, оның көзіне тіке қарады. Флеминг дуФрейнды сол қолымен кеудесіне итеріп жауап берді. дуФрейн артқа сырғып, содан кейін қайта тұрып, сұрағын қайталады: "Не істемексіңдер, бізді атып өлтірмексіңдер ме?" Флеминг дуФрейнды екінші рет итерді, ал ол оған қайта келгенде, ол оң қолын көтеріп, бір оқ атты. 2006 жылдың 11 желтоқсанында Флеминг өмір бойына бас бостандығынан айырылды, қайтадан сотталған түні жасаған тонау үшін қосымша 15 жыл және қаруды заңсыз ұстаған үшін тағы 15 жыл жазаланды. Флеминг сот барысында көтерілген психикалық тұрақсыздық және басқа да құқықтық мәселелерге байланысты шағымдануға тырысты. 2010 жылдың желтоқсан айында апелляциялық сот оның сотқа қабілетті екенін анықтады және психикалық ауруын көрінеу көрсеткенін немесе күшейткенін анықтады. Сот басқа да құқықтық мәселелер бойынша келтірілген аргументтерді қабылдамады және үкімді күшінде қалдырды. Флемингтің серіктері жеке-жеке айыпталып, сотталды. 2007 жылдың 27 ақпанында Флемингтің шабуылға қатысқан туысы Сервисио Симмонс бірінші дәрежелі тонау үшін кінәсін мойындап, шағымданудан бас тартқан келісім бойынша он жылға бас бостандығынан айырылды. 2007 жылдың 26 сәуірінде Флемингтің қатыны және шабуылдың бастамашысы болған Эшли Эванс бірінші дәрежелі тонау үшін кінәсін мойындап, алты жылға бас бостандығынан айырылды. Эванс полицияға топтағы әйелдердің бірімен ұрыс бастауды шешкенін айтты, өйткені олардың қуанышты күлкісі оны қынжырландырған. Сотта дуФрейннің анасы Эвансты кешірді, бірақ алты жылдық жазаны сынға алды, Эванс түрмеден шыққан кезде өмірінің көп бөлігін әлі де алда болады, бірақ оның қызы мәңгілікке кеткенін айтты. Эванс шабуыл кезінде 18 жаста болған, 2010 жылы шартты түрде босатылды. Спаркс өзінің қалыңдығының Флемингке қарсы әрекетін былай түсіндірді: "Бұл оның оны атуға шақырып тұрғандай естіледі. Ол "Мені атуға батылсың ба?" демеді, ол "Маған қаруды ұстамасаң, мен де бұрылып кете аламын, сен де кете аласың" дегенді білдірді".

In the early morning hours of January 27, 2005, duFresne, Sparks, Gibson and Nath were returning home from a night of celebratory drinking. DuFresne had just started a new interim job as a bartender at the Rockwood Music Hall. As duFresne's group was walking down bistro lined Clinton Street on the Lower East Side of Manhattan, a group of five young men and two girls approached them, "spoiling for a fight and looking for victims." Fleming demanded money. Sparks pushed his way past, at which point Fleming swung with both hands, striking him across his left temple with a Taurus .357 magnum, which he had been holding pointed downward at the sidewalk. According to Sparks neither he nor anyone else in the group had realized that Fleming had a gun. Another robber, Servisio Simmons, reportedly said, "It doesn't have to be like this. My friend's buggin'. We just want the money." Fleming took Gibson's purse and cell phone and gave them to the girls, Ashley Evans and Tatiana McDonald. DuFresne turned to Sparks who was dazed and bleeding profusely from his left eye, asking if he was okay. He indicated that he was and said "Let's just go". Nath took Sparks by the arm and they ran away, north on Clinton toward Rivington Street. Gibson turned to follow. According to New York Times reporting of the trial, duFresne then confronted the attackers. “What are you going to do, you going to shoot us? Is that what you wanted?” duFresne demanded. As she shouted those words, she walked up to Rudy Fleming and looked him in the eye. Fleming reacted by pushing duFresne in the chest with his left hand. DuFresne stumbled backward, then bounced back and shouted her question again: “What are you going to do, shoot us?” Fleming pushed duFresne a second time, and when she came at him again, he lifted his right arm and fired one bullet. On December 11, 2006, Fleming was sentenced to life in prison without the possibility of parole, plus an additional 15 years for the robbery committed earlier that night and 15 years for unlawful possession of a weapon. Fleming appealed on the basis of mental instability and other legal issues raised during the trial. In December 2010, an appeals court found he had been fit for trial and was faking or amplifying his mental illness. The court rebuffed the arguments made on the other legal issues and upheld the conviction. Fleming's accomplices were charged and tried separately. On February 27, 2007, Servisio Simmons, a cousin of Fleming who took part in the attack, was sentenced to ten years in prison as part of a plea deal in which he pleaded guilty to first degree robbery and agreed not to appeal. On April 26, 2007, Ashley Evans, Fleming's girlfriend and the instigator of the attack, was sentenced to six years in prison as part of a plea deal in which she pleaded guilty to first degree robbery. Evans reportedly told police that she decided to start a fight with one of the women in the group because they annoyed her by being cheerful and laughing. In court, duFresne's mother forgave Evans but criticized the six year sentence, telling Evans she will still have most of her life ahead when she emerges from prison, but her daughter is gone forever. Evans, 18 at the time of the attack, was released on parole in 2010. Sparks said of his fiancée's actions in confronting Fleming: "It makes it sound like she was asking for it. She didn't mean, 'I dare you to shoot me. She meant, 'It would be smart if you stopped pointing the gun at me so I can turn around and walk away and you can walk away.'"

Медиада

2005 жылдың 8 мамырындағы "Заң және тәртіп: Қылмыстық ниет" телесериалының "Кірпік қабақтамайтын көз" атты эпизодында дуФрейннің өліміне ұқсас кісі өлтіру оқиғасы көрсетілді. Ричард Прайстың 2008 жылғы "Лүш Лайф" романының сюжеті Николь ДюФрейннің өліміне ұқсас қылмыс төңірегінде құрылған.