Чарльз Эмиль Бендир: Әскери қызмет және құстартылыс зерттеушісі
Charles Bendire
Америкалық ғалым, әскери қызметкер Чарльз Эмиль Бендир (1836-1897) туралы ақпарат. Ол – орнитолог, оолог және Бендирдің торғайының құрметіне аталған тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс туған американдық ғалым (1836–1897)
German born American scientist (1836–1897)
Майор Чарльз Эмиль Бендайр (27 сәуір 1836 – 4 ақпан 1897) – АҚШ армиясының әскери қызметшісі, орнитолог және оолог. Бендирдің құсайдығы оның құрметіне аталған.
Major Charles Emil Bendire (April 27, 1836 – February 4, 1897) was a United States Army soldier and ornithologist and oologist. The Bendire's thrasher is named for him.
Ерте өмір
Карл Эмиль Бендер Гессен ұлы герцогтігіндегі Кениг-им-Одвенвальд қаласында дүниеге келді. Ол алты баланың ағасы болған. Бендер он екі жасқа дейін үйде оқытылды, содан кейін Париждің жанындағы Пассидегі дінтану мектебінде бес жыл білім алды. Карл кенеттен мектепті тастап, үйіне қайтып келді. Бір досының кеңесімен ол 1853 жылы ағасы Вильгельм Бендермен Нью-Йоркке аттанды. Келген соң, жаңа құрлық олардың күтілгендей болмағанын түсінді. Вильгельм Бендер көп ұзамай үйіне қайта бағыт алды, бірақ теңізде қаза болды.
Born Karl Emil Bender at König im Odenwald in the Grand Duchy of Hesse, he was the eldest of six children. Bender was home schooled until the age of twelve, after which he attended five years at a theological school at Passy, near Paris. Karl left school suddenly and returned home, and on the advice of a friend he and his brother Wilhelm Bender left for New York in 1853. Upon arrival they found that the New World did not meet their expectations. Wilhelm Bender soon sailed for home, but was lost overboard at sea.
Әскери мансап
Ағасы кеткеннен кейін Бендер 1854 жылғы 10 маусымда он сегіз жасында АҚШ армиясына қабылданып, атын Чарльз Бендейр деп өзгертті, орта атын мүлдем жойды. Бендире кейін хаттарда және жария есімдерде орта әрпін қайта қолдана бастағанымен, заңды түрде ресми атында орта аты болған жоқ. Бендире бес жыл бойы қарапайым сарбаз және кейін D ротасының бірінші драгун полкінде капрал болып қызмет етті. Қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Бендире бір жылға армиядан шықты, бірақ 1860 жылғы 8 маусымда қайтадан әскери қызметке кірісті және 4-ші кавалерия полкіне тағайындалды, онда ол қарапайым сарбаз, капрал, сержант және госпиталь старшинасы болып кезекпен қызмет етті, содан кейін 1864 жылғы 18 мамырда 2-ші жаяу әскер полкіне 2-ші лейтенант болып кірді. 1864 жылғы 9 қыркүйекте 1-ші кавалерия полкіне ауысты, соңында Американдық Азамат соғысы кезінде Тревильян стансасы шайқасындағы "батылдығы мен еңбегі" үшін 1-ші лейтенант, кейін капитан, содан кейін майор дәрежесіне көтерілді. 1886 жылғы 24 сәуірде қызмет барысында алған денсаулық мәселесіне байланысты зейнеткерлікке шықты. Бендире армияда қызмет еткен кезінде Американың көптеген аймақтарына, мысалы Вирджиния, Аризона, Вашингтон және Калифорнияға жіберілді. Бендире АҚШ кеңейіп жатқан кезеңде негізінен американдық үндістермен күресті. Солтүстік Американы аралап саяхаттағанда ол жабайы табиғатқа, әсіресе құстарға деген құмарлығын дамытты.
After his brother's departure, Bender enlisted in the United States Army at the age of eighteen on June 10, 1854, changing his name to Charles Bendire, dropping his middle name altogether. Although Bendire would later start using his middle initial again in correspondence and public notes, his legally official name did not contain a middle name. Bendire served for five years as a private and subsequently a corporal in Company D, First Dragoons. After his tour of duty ended Bendire left the army for one year, but re enlisted on June 8, 1860, and was assigned to the 4th Cavalry, where he served successively as a private, corporal, sergeant, and a hospital steward until he was commissioned as a 2nd Lieutenant in the 2nd Infantry on May 18, 1864. He transferred to the 1st Cavalry on September 9, 1864, and was eventually promoted to 1st Lieutenant (for "gallant and meritorious services" at the battle of Trevilian Station during the American Civil War), and later to captain, and then major. He retired on April 24, 1886, for disability contracted in the line of duty. During Bendire's service in the army he was sent to many locations, often isolated, across America, for example Virginia, Arizona, Washington and California. Bendire mainly fought against American Indians during the periods of the United States' expansions. It was during these travels across North America that he developed a fondness for all things wild, and particularly birds.
Орнитология
Ол бастапқыда өз байқауларын қамтитын хаттарды Джоэл А. Аллен, Томас М. Брюер, Эллиотт Куес және Роберт Риджвей сияқты басқа американдық натуралистерге жіберді, олар оларды «Натталл орнитологиялық клубының бюллетені» және «Американдық натуралист» сияқты американдық натуралистік журналдарда жариялады. Алайда, 1877 жылы ол өз атымен мақалалар жариялай бастады. Бендайрдің 8000 жұмыртқадан тұратын жеке коллекциясы Вашингтондағы Смитсон институтындағы (бұрынғы АҚШ Ұлттық мұражайы) жұмыртқа коллекциясының негізін құрады. Ол әртүрлі құстардың көшіп-қону әдеттері туралы жаңа ақпараттар ашты және бірнеше жаңа түрлерді, соның ішінде Бендайрдің құсқұрышы (Toxostoma bendirei) сияқты түрлерді тапты. 1872 жылы Орталық Аризонада патрульде жүргенде, Бендайр апачи шалбарынан оқ атып тұрғанда, өз коллекциясы үшін ұядан жолақты құйрықты бүркіттің жұмыртқасын ұрлап, лагерьге қайтып оралғанға дейін аузында қауіпсіз сақтап алыпты. Оның аузынан жұмыртқаны алуға тырысқанда, оның үлкендігіне байланысты тісі сынып қалған деген әңгіме бар. Ол сондай-ақ «Forest and Stream» журналында, Оңтүстік-Орталық Орегондағы Форт-Кламатта болған кезде, қазір Deltistes luxatus деп аталатын Жоғалған өзендегі сорғыштың алғашқы сипаттамасын жариялады. Онда ол балықтардың шағылысуы және Жоғалған өзендегі маңызды балық аулау орнында балық аулап жүрген Модок үндістері туралы сипаттама берген. Бендайр 60 жасында Брайт сырқатынан қайтыс болды. Ол Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.
He initially sent letters containing his observations to other American naturalists such as Joel A. Allen, Thomas M. Brewer, Elliott Coues, and Robert Ridgway, who would publish them in American naturalist magazines like Bulletin of the Nuttall Ornithological Club and the American Naturalist. However, in 1877, he began to publish articles under his own name. Bendire's private collection of 8,000 eggs formed the basis of the egg collection at the Smithsonian Institution, then known as the U. S. National Museum, in Washington, D. C. He made new discoveries about the migration habits of various birds and discovered several new species, including the Bendire's thrasher, Toxostoma bendirei. On 1872 while patrolling in Central Arizona, Bendire reportedly snatched a zone tailed hawk's egg from a nest for his collection while under fire from an Apache scout and secured it safely in his mouth until he could return to camp. It was alleged that he broke a tooth in his mouth while attempting to remove the egg, due to its large size. He also published an early description of the Lost River sucker, now known as Deltistes luxatus, in the journal Forest and Stream while he was stationed at Fort Klamath in south central Oregon. In it he provides descriptions of both the spawning fish and the Modoc Indians who were catching the fish at an important fishery location along the Lost River. Bendire died of Bright's disease at the age of 60. He was buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia.