Кіріспе
Майсурдың махаражасы және Майсур мен Мадрастың губернаторы Жаячамараджендра Вадияр (18 шілде 1919 - 23 қыркүйек 1974), кейде жай ғана Жаячамараджа Вадияр, 1940 жылдан 1950 жылға дейін билік құрған Майсурдың жиырма бесінші және соңғы билеуші махаражасы болды. Кейіннен ол 1964 жылға дейін Майсурдың губернаторы және 1964 жылдан 1966 жылға дейін Мадрастың губернаторы болып қызмет етті. Вадияр өзінің ағасы Махараджа Кришнараджа Вадияр IV-тің кенеттен қайтыс болуынан кейін таққа отырды. Оның патшалық билігі 1940 жылы Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде басталды және 1947 жылы патшалықты Үндістан доминионына біріктірумен аяқталды, бірақ 1950 жылы Үндістан конституциясы республикаға айналғанға дейін махараджа ретінде жалғасты. Оның каннада тілі бойынша ұстазы және Майсур университетінің проректоры Кувенпу патшалықтан бас тартқан кезде былай деп айтқан: "Патшалар таққа отырғанда ғана патшалықтан бас тартса, ол таққа бас тарту арқылы ұлы патшаға айналды". Атақты тарихшы С. Хаявадана Рао өзінің аяқталмаған кітабының алғы сөзінде махараджаны "халықтың моральдық және материалдық жетістіктерін көздейтін әрбір жақсы істі қолдаған" адам ретінде атаған.
Jayachamarajendra Wadiyar (; 18 July 1919 – 23 September 1974), sometimes simply Jayachamaraja Wadiyar, was the twenty fifth and last ruling Maharaja of Mysore, reigning from 1940 to 1950, who later served as the governor of Mysore until 1964 and as governor of Madras from 1964 to 1966. Wadiyar ascended the throne upon the sudden demise of his uncle Maharaja Krishnaraja Wadiyar IV. His reign as King began in 1940 during the onset of World War II in Europe and concluded with his merging the Kingdom into the Dominion of India in 1947 but continued as maharaja until India's constitution into a republic in 1950. Kuvempu, his Kannada teacher and the vice chancellor of Mysore University, remarked upon his ceding the kingdom: "Whereas kings have become so upon assuming thrones, he became a great king by renouncing one". C. Hayavadana Rao, a noted historian, referred to the maharaja in the preface of his unfinished book as a "supporter of every good cause aiming at the moral and material progress of the people".
Ерте өмір
Жаячамараджендра Вадияр 1919 жылы 18 шілдеде Майсур сарайында Юваража Кантерава Нарасимхараджа Вадияр мен Юварани Кемпу Челуважаманнидің жалғыз ұлы және соңғы баласы ретінде дүниеге келді. Оның үш үлкен әпкесі болды: Виджая Деви, Сужаяканта Деви және Джаячамунди Деви. Жаячамараджендра Вадияр 1938 жылы Майсурдағы Махараджа колледжін бітіріп, Майсур университетінен бес марапатты және алтын медальді иеленді. Сол жылы, 1938 жылы 15 мамырда, ол сарайда Махарани Сатья Према Кумаримен тұрмысқа шықты. 1939 жылы Еуропаға сапар шегіп, Лондонның көптеген қауымдастықтарын аралады және көптеген суретшілермен және ғалымдармен танысты.
Кiру
1940 жылы наурыз айында Жаячамараджендра Вадияр әкесі Юваража Кантерава Нарасимараджа Вадиярдан айырылды. Бес айдан кейін оның патшалық құрған ағасы, Махараджа Кришнараджа Вадияр IV де қайтыс болды, оның жалғыз немере інісі, Джаячамараджа Вадияр, Азиядағы ең гүлденген мемлекеттердің бірі деп аталатын мемлекетте билік жүргізді. Ол 1940 жылы 8 қыркүйекте Майсур патшалығының тағына отырды және өзінің әкімшілігінде демократиялық болды, оны өзінің ағасы сияқты өзінің азаматтары атап өтті. Патшалық билікке енгеннен кейін ол масон болып қабылданды.
Патшалықтан бас тарту
Жаячамараджендра Вадияр 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін өзінің патшалығын жаңадан құрылған Үндістан одағымен біріктіруге келіскен алғашқы билеуші болды. Ол 1947 жылы 15 тамызда Үндістанның тәуелсіздік алуы қарсаңында Одаққа кіру туралы құжатқа қол қойды. Нәтижесін жүзеге асыру үш жылды алды, өйткені осы уақыт аралығында ел үшін конституция жасалды. Үндістан конституциясы бойынша республика болып, Мэйсур патшалығы 1950 жылы 26 қаңтарда республикаға қосылды. Мемлекеттің Үндістан Доминионына қосылғаннан кейін оған жеке қоржын, белгілі бір артықшылықтар және Үндістан Үкіметі Майсур Махаражасы атағын берді. Алайда, өтемақының барлық түрлері 1971 жылы Үндістан Конституциясының 26-шы түзетуімен тоқтатылды. Махараджа сондай-ақ крикетші Э. А. С. Прасаннаның Батыс Үндістанға сапарын көтермеледі және көмектесті, өйткені әкесі оны жіберуге асықпайтын.
Өлім
Жаячамараджа Вадияр 1974 жылы 23 қыркүйекте 55 жасында Бангалордағы сарайында қайтыс болды. Ол Британдық Үндістанда 21 пулялы салют мәртебесіне ие мемлекеттің премьер-министрі болған соңғы тірі адам болды. Оның орнын патша отбасының басшысы және Майсурдың салтанатты махараджасы ретінде ұлы Шрикантадатта Нарасимхараджа Вадьяр бағындырды.
Отбасы
Жаячамараджа Вадияр 1938 жылы 15 мамырда Джигни провинциясының Махарани Сатья Према Кумаримен тұрмысқа шықты. Неке сәтсіз аяқталды; махарани қайтып келді және Джейпурға қоныстанды. Бұл некеде бала болған жоқ. 1942 жылы 6 мамырда, Махараджалық таққа отырғанына екі жыл өткен соң, Джаячамараджа Вадьяр Махарани Трипура Сундари Девиге үйленді. Жұптың алты баласы бар: Махаражакумари Гайатри Деви (1946-1974), ол әкесі қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды; Раджакумари Минакши Деви (ту. 1951 ж., 2015 ж.ж.); Юваража Шрикантадатта Нарасимхараджа Вадьяр (ту. 1953, 2013 ж. қайтыс болды); Раджакумари Камакси Деви (ту.1954); Раджакумари Индракси Деви (ту.1956); және Раджакумари Вишалакши Деви Авар (ту. 1962, 2018 жылы қайтыс болған). 1982 жылы екі патшайым да 15 күннің ішінде қайтыс болды.