Кіріспе
Леди Хеленнің қашуы - 1909 жылы түсірілген, режиссері Д. У. Гриффит түсірген қысқаметражды американдық комедиялық фильм. Бұл - пансионатта қызмет етіп жүрген леди Хеленнің оқиғалары туралы. 2004 жылы фильмді "мәдени, тарихи немесе эстетикалық жағынан маңызды" деп таныды Америка Құрама Штаттарының Конгресс кітапханасы және Ұлттық кино тізіліміне таңдалды.
Сюжет
Леди Хелен (Флоренс Лоуренс) - бай, бірақ өте қажыған әйел, ол өзінің үш қызметшісімен бірге сәнді үйде тұрады. Ол оқиғалы өмірді іздеп, газетте сұралған көмекке жауап береді және пансионаттағы үй қызметшісі ретінде кедейлерге барады. Ол тамақ пісіруге, тамақ беруге және тазалауға күлкілі күш салады, алайда пансионатта тұратын ерлер оның сұлулығы мен сүйкімділігіне қызығады, сондықтан оның қабілетсіздігін елемеді. Бойжеткендердің арасында бойлы, келбетті скрипкашы (Дэвид Майлз) бар, оның мейірімділігі мен музыкалық таланты басқа ер адамдардың әдепсіз мінез-құлқынан ерекшеленеді. Хелен мен скрипкашының романсы басқа қызметші қыздардың қызғанышына себепші болады, олар музыканттың скрипкін ұрлаған деп айыптап, Хеленнен құтылу үшін сөз байласады. Скрипкашы Хеленнің кінәсіз екеніне сенсе де, оны жұмыстан босатып, қамауға алады. Көп ұзамай Хелен өзінің шынайы болмысын ашады және музыкантпен қайта қосылады. Екеуі қайтадан кездескеннен кейін Хелен скрипкашыны консерваторияның директоры лауазымына орналастырады.
Өндіріс
Гриффит осы кезеңде түсірген фильмдердің көпшілігі сияқты, фильмнің көбі реквизиттері мен костюмдері басқа өндірістерден қайта өңделген. Фильмнің жұлдызы Лоренс қайта өңделген костюмдерді ерекшеленіп, кейіпкерін қолдау үшін шығармашылықпен пайдаланды, ал кейбір жазушылар оның Леди Хеленнің қашуындағы жұмысын костюм дизайнын алғаш қолданған деп есептейді. Фильмде бір сәтте бір уақытта тоғыз орындаушы бір сәтте пайда болған үлкен актерлік құрам бар, сондықтан Гриффит мағына мен эмоцияны жеткізу үшін жақын кадрларды қолдана алмады. Осының орнын толтыру үшін актерлер өздерінің қимыл-қозғалыстары мен қимыл-қозғалыстарын тым жоғарылатуы керек болды. Нәтижесінде фильмдегі актерлік өнердің көп бөлігі фильммен байланысты нәзік қойылымдар емес, дәстүрлі сахналық қойылымға ұқсайды.