Шерлок кішкентай: 1924 жылғы комедия фильмі

Кіріспе

1924 жылғы фильм

"Шерлок-младший" – 1924 жылы түсірілген американдық үнсіз комедиялық фильм. Басты рөлді және режиссерлікті Бастер Китон сомдаған, ал сценарийін Клайд Брукман, Жан Хавес және Джозеф А. Митчелл жазған. Фильмде Кэтрин МакГайр, Джо Китон және Уорд Крейн ойнаған. 1991 жылы Конгресс кітапханасы "Шерлок-младший" фильмін "мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды" деп танып, оны Америка Құрама Штаттарының Ұлттық кино реестріне енгізіп, сақтауға алды. 2000 жылы Америка кино институты AFI 100 Years сериясы аясында фильмді AFI 100 Years…100 Laughs тізімінде 62-орынға қойды.

Сюжет

Бастер Китон проекционист ретінде, әуесқой детектор ретінде ай жарығын түсіреді. Кинотеатр бос болған кезде "Керекті тергеуші" кітабын оқиды. Ол "Қызға" (Кэтрин МакГайр) ғашық, бірақ "Жергілікті шейхке" (Уорд Крейн) қарсыласы бар. Екеуінің де ақшасы аз. Ол кіреберіс бөлмесінде жинаған қоқыс арасында бір доллар табады. Ол оны алып, 2 долларға қосты. Бір әйел келіп, бір долларын жоғалтып алғанын айтады. Ол оны қайтарып береді. Бірақ бір қария бір долларды жоғалтып алғанын айтады, ол да береді, өзіне 1 доллар қалдырады. Бір кісі келіп, қоқыс тастаған жерден ақшаға толы әмиянды табады. Проекцияшы шоколадты 1 долларлық қорапқа сатып алады, оның барлығын сатып алуға болады, және оны үйінде жақсы көретін әйелге беруден бұрын бағасын 4 долларға өзгертеді. Кейіннен ол оған қоңырау шалады. Шейх үйге кіріп, қыздың әкесінің (Джо Китон) қалта сағатын ұрлап, оны 4 долларға кепілге қояды. Ол ақшаға қызға 3 долларлық шоколадтар сатып алады. Әкесі сағатының жоғалғанын байқағанда, шейх көршісінің қалтасына күрмеңке билетін жасырын салып қояды. Проекцияшы қылмысты шешуді ұсынады, бірақ қамыт билеті оның қалтасынан табылған кезде, оны үйден шығарып жібереді. Шейх кеткенде, проекционер оның әрбір қозғалысына көз салады. Шейх оны вагонға қамап тастап, жоғалтады. Кейіннен қыз кепілдікке берілген билетті кепілдік берушіге алып барып, оны кім кепілге бергенін сипаттауын сұрайды. Ол сыртта тұрған шейхті көрсетеді. Перллі алқаның ұрлануы туралы фильмді (лоббиде "Жүректер мен інжу-маржандар" деп жарнамаланған) көрсетіп жатқанда, проекционер ұйықтап, фильмге детектив, Шерлок-күлкен ретінде кіретінін армандайды. Басқа актерлерді проекционердің таныстары алмастырады, шейх зұлымның рөлін алады. Түс қарақшының Батлермен бірге ұрлық жасауынан басталады. Қыздың әкесі әлемдегі ең үздік детективті шақырады, Шерлок-младший келеді. Олар ұсталады деп қорқып, Зұлым мен Батлер Шерлок-младшегоді бірнеше тұзақтар, у және жарылатын 13-топпен күрделі бильярд ойыны арқылы өлтіруге тырысады. Бұл сәтсіздікке ұшырағанда, Қарақшы мен Батлер қашып кетуге тырысады. Шерлок-младший оларды қоймаға дейін іздейді, бірақ оны қарақшының алқаны сатқан тобынан көп. Шерлок кіші қызды ұрлап кеткенін біледі. Өзінің көмекшісі Жилетттің көмегімен Шерлок-күлкі әйелді құтқарып, көлікпен қуғаннан кейін топты жеңеді. Ол оянғанда, Қыз оған өзінің және әкесі шын ұрының кім екенін білгенін айтады. Ол шын мәнінде қалта сағатын кімге кепілге бергенін көру үшін кепілдікке берген дүкенге барғаннан кейін. Экранда татуласу көрінісі ойналып жатқанда, проекционер актердің романтикалық мінез-құлқын еліктейді.

Buster Keaton stars as Projectionist, who moonlights as an amateur detector. When the cinema is empty, he reads the book How to be a Detective. He is in love with The Girl (Kathryn McGuire) but has a rival, "The Local Sheik" (Ward Crane). Neither has much money. He finds a dollar note in the garbage he swept up in the lobby. He takes it and adds it to the $2 he has. A woman comes and says that she lost a dollar. He gives it back. But then a sad old woman also says that she lost a dollar, so he gives that also, leaving himself with $1. A man comes and searches the garbage and finds a wallet full of money. Projectionist buys a $1 box of chocolates, all he can afford, and changes the price to $4 before giving it to the woman he loves at her house. He later gives her a ring. The Sheik comes into the house and steals the pocket watch of the Girl's Father (Joe Keaton) and pawns it for $4. With the money, he buys a $3 box of chocolates for the Girl. When the Father notices that his watch is missing, the Sheik slips the pawn ticket into the Projectionist's pocket unnoticed. The Projectionist offers to solve the crime, but when the pawn ticket is found in his pocket, he is banished from the house. When the Sheik leaves, the Projectionist shadows his every movement. The Sheik loses him by shutting him in a train car. Later, the Girl takes the pawn ticket to the pawnbroker and asks him to describe who pawned it. He points to the Sheik, standing outside. While showing a film (advertised in the lobby as "Hearts and Pearls") about the theft of a pearl necklace, the Projectionist falls asleep and dreams that he enters the movie as a detective, Sherlock Jr. The other actors are replaced by the Projectionist's acquaintances, with the Sheik taking the role of the Villain. The dream begins with the theft being committed by the Villain with the aid of the Butler. The Girl's Father calls for the world's greatest detective and Sherlock Jr. arrives. Fearing that they will be caught, the Villain and the Butler attempt to kill Sherlock Jr. through several traps, poison, and an elaborate pool game with an exploding 13 ball. When these fail, the Villain and Butler try to escape. Sherlock Jr. tracks them down to a warehouse but is outnumbered by the gang to which the villain was selling the necklace. During the confrontation, Sherlock Jr. discovers that they have kidnapped the Girl. With the help of his assistant, Gillette, Sherlock Jr. manages to save the woman, and after a car chase, manages to defeat the gang. When he awakens, the Girl shows up to tell him that she and her father learned the identity of the real thief after she went to the pawn shop to see who actually pawned the pocket watch. As a reconciliation scene happens to be playing on the screen, the Projectionist mimics the actor's romantic behavior.

Өндіріс

Бастапқыда "The Misfit" деп аталатын фильмнің түсірілімі 1924 жылы қаңтарда Лос-Анджелесте басталды. Кейін Китон өзінің кейіпкерінің экранға және фильмге кіруі "барлық суретті жасаудың жалғыз себебі" екенін айтты. "Үш ғасырда" Китон Марион Харланды басты рөлге шақырды, бірақ ол ауырып, Кэтрин МакГайрмен алмастырылды. Кэтрин МакГайр бұрын "Сыбыр қоңырау" фильмінде ойнаған және 1923 жылы WAMPAS Baby Star атанған Keystone Studios актрисасы еді. Китон бастапқыда Роско "Fatty" Арбаклді фильмнің тең режиссері ретінде шақырды. Арбаклды 1921 жылы Вирджиния Раппен зорлық жасады деген айыптаудан кейін мансабы тоқтап қалған еді. Осы дау кезінде Арбакл имениесі мен машиналарын жоғалтып, 750 000 долларға қарыз болды. Китон ескі досына көмектескісі келді және Арбаклді "Уильям Гудрич" деген псевдониммен жұмысқа алды. Фильм идеясы Арбаклға қарсы сот процесіне қатысқан сот-медициналық сарапшы Оскар Генрихке арналған құрмет деп саналады. Түсірілім жақсы басталды, Арбакл қайтадан түсірілім алаңында болуына қуанды, бірақ Китон Арбаклдың қатесін түзегеннен кейін оның көзқарасы күрт өзгерді. Арбакл түсірілім кезінде ашуланып, актерлерге айқайлап, Китонның айтуынша, "ашуланған күйде мінезі өзгерді". Өзінің өмірбаяндық кітабында Китон Арбаклмен жұмыс істеудің қиын екенін айтып, "Қызыл диірменді" режиссерлік етуін сұрады, сонда ғана ол фильмді жеке аяқтай алатын еді. "Қызыл диірмен" 1927 жылға дейін түсірілімге кірген жоқ. Арбаклдың екінші әйелі Дорис Дин кейіннен Арбакл фильмнің барлық бөлімін түсіргенін және барлық идеялар оның ойынша туғанын мәлімдеді. Түсірілім кезінде Китонның ең танымал оқиғаларының бірі орын алды. Китон қозғалып бара жатқан пойыздың үстінде су құбырын ұстаған сахнада, су күтпеген жерден Китонға күткеннен де қатты құйылып, оны жерге лақтырып жіберді. Китонның мойнының артқы жағы жердегі болат рельске соғылып, оның есінен танып қалды. Ауырсыну өте қатты болғандықтан, Китон сол күні түсіруді тоқтатуға мәжбүр болды және бірнеше апта бойы бас ауруына шалдықты, бірақ физикалық ауырсынуға төзімділігі жоғары болғандықтан жұмысын жалғастырды. 1935 жылға дейін ғана дәрігер Китонның жоғарғы омыртқасының сынығының үстінде калюс тапты. Дәрігер Китонға тоғыз жыл бұрынғы апат кезінде мойнының сынып, оны байқамағанын айтты. Китон әрқашан өзінің каскадтарын орындаған, және бұл түсірілім алаңындағы жалғыз оқиға емес еді. Басқа бір сахнада Китон отырған мотоцикл сырғанап, екі камераға соқтығысып, Эдди Клайнды құлатып, Китонды жақын маңдағы машинаға лақтырды. "Шерлок-күлкен" Китонның ең күрделі фильмі болды, себебі оның арнайы оптикалық эффекттері мен камералық трюктері көп болды. Фильмдегі ең танымал трюк-шотта Китон кішкентай чемоданға секіріп, жоғалып кетеді. Кейін Китон бұл әкесінің ойлап тапқан ескі водевиль трюгі екенін айтты, кейін ол 1957 жылы Эд Салливан шоуында көрсетті, бірақ оны қалай жасағанын ешқашан жарияламады. Трюк чемоданның артындағы шұңқырмен және актердің көлденең жатып, жоғалған денесін жасыратын ұзын киіммен жасалды, содан кейін актер тездетіліп, тік тұрғандай секіріп тұрды. Китон кейіннен "осы көріністерді түсіруге көп уақыт кетті" деді. Фильмнің түсірілімі төрт айға созылды, ал Китон әдетте толық метражды фильмді екі айда аяқтайтын. Монтаж да қиын болды және Китонның басқа фильмдеріне қарағанда ұзаққа созылды. Китон кейіннен кинотарихшысы Кевин Браунлоуға "бизнестегі әрбір оператор осы суретті бірнеше рет көріп, біз қалай жасағанымызды түсінуге тырысты" деді. Китон түс сериясында фильм ішінде фильмнің алғашқы мысалын көрсетті. Китонның кейіпкері проекция бөлмесінен шығып, театрға түседі, содан кейін сахнада көрсетіліп жатқан фильмге кіреді. Китон кейіннен бұл трюк жарық беру арқылы жасалғанын түсіндірді: "Біз үлкен қара экранмен сахна жасадық. Содан кейін алдыңғы қатардағы орындықтар мен оркестр орнын жасадық. Біз сахнаны жарықпен жарықтайтынбыз, сондықтан ол экранға көрсетіліп жатқан кинофильм сияқты көрінетін еді". Китонның кейіпкері бірнеше рет фильмнен шығарылады, бірақ ақырында қалуға тырысады және бірнеше монтаждар арқылы парк, көл және шөл сияқты әртүрлі көріністерде бейнеленеді. Бұл сол кезде ерекшелік болды, өйткені сахналар үздіксіз болды және бұл стратегияны бұрын кино түсірушілер сирек қолданған. Китон және оның операторы бұл үшін геодезиялық құралдарды қолданып, Китон мен камераны дәл қашықтықта және орналасуда орналастырды, соның арқасында үздіксіздік иллюзиясы туды.

Originally titled The Misfit, production began in January 1924 in Los Angeles. Keaton later said that his character walking onto the screen and into a film was "the reason for making the whole picture Just that one situation." Having cast her in Three Ages, Keaton cast Marion Harlan as the lead actress, but she became sick and was replaced by up and coming Keystone Studios actress Kathryn McGuire, who had previously starred in The Silent Call and was a WAMPAS Baby Star of 1923. Keaton initially hired Roscoe "Fatty" Arbuckle as his co director for the film. Keaton had been discovered by Arbuckle, whose career was at a standstill after being accused of raping Virginia Rappe in 1921. During the scandal and court case, Arbuckle had lost his mansion and cars and was in debt for $750,000. Keaton wanted to help his old friend and hired Arbuckle under the pseudonym "William Goodrich". It is believed that the idea for the film was a tribute to Oscar Heinrich, the forensic scientist involved in the rape trial against Arbuckle. Filming began well and Arbuckle was happy to be back on set, but after Keaton corrected a mistake that Arbuckle had made, his attitude changed dramatically. Arbuckle became angry and abusive on set, yelling at actors and according to Keaton becoming "flushed and mad [the scandal] just changed his disposition." In his autobiography, Keaton claimed that Arbuckle was difficult to work with and he arranged for him to direct The Red Mill instead so that Keaton could complete the film alone. The Red Mill did not begin production until 1927. Arbuckle's second wife Doris Deane later claimed that Arbuckle had directed the entire film and had come up with all of the ideas for the film. The production included one of Keaton's most famous on set accidents. In a scene where Keaton grabs a water spout while walking on a moving boxcar train, the water unexpectedly flooded down on Keaton much harder than anticipated, throwing him to the ground. The back of Keaton's neck slammed against a steel rail on the ground and caused him to black out. The pain was so intense that Keaton had to stop shooting later that day and he had "blinding headaches" for weeks afterwards, but continued working, having a well known high threshold for physical pain. It was not until 1935 that a doctor spotted a callus over a fracture in Keaton's top vertebra in an X ray. The doctor informed Keaton that he had broken his neck during the accident nine years earlier and not realized it. Keaton famously always performed his own stunts, and this was not the only accident on set. In another scene, the motorcycle Keaton was riding skidded and smashed into two cameras, knocking over Eddie Cline and throwing Keaton onto a nearby car. Sherlock Jr. was also Keaton's most complicated film for special optical effects and in camera tricks. The film's most famous trick shot involves Keaton jumping into a small suitcase and disappearing. Keaton later said that it was an old vaudeville trick that his father had invented, and he later performed it on the Ed Sullivan Show in 1957, but never publicly revealed how he did it. The trick was accomplished with a trap door behind the suitcase and an actor lying horizontally with long clothes hiding his absent bottom torso, which then allowed the actor to smoothly fall forward and walk as though he had always been standing vertically. Keaton later said that they "spent an awful lot of time getting those scenes". Filming took four months, while typically it took Keaton two months to finish a feature film. The editing was also difficult and took longer than a typical Keaton film. Keaton later told film historian Kevin Brownlow "every cameraman in the business went to see that picture more than once trying to figure out how the hell we did some of that." Keaton depicted an early example of a film within a film in the dream sequence. Keaton's character leaves the projection room and goes down into the theater, then walks into the film being screened on the stage. Keaton later explained that this stunt was achieved through the use of lighting: "We built a stage with a big black cut out screen. Then we built the front row seats and orchestra pit. We lit the stage so it looked like a motion picture being projected on to a screen". Keaton's character is kicked out of the film a few times but finally manages to stay in, and is depicted in a series of different scenes including a park, a lake and a desert, through a series of cuts. This was unique at the time because there was a continuity to the scenes and this strategy had rarely been used by filmmakers before. Keaton and his cameraman were able to do this by using surveyor's instruments to position Keaton and the camera at exactly the right distances and positions to support the illusion of continuity.

Босату және маңызды жауап

Китон фильмді алғаш рет Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында көрсетті. Көрермендер кейбір арнайы эффектілерге таң қалғанмен, күлкі аз болды, сондықтан Китон оны көңілдірек ету үшін қайта өңдеуге кірісті. Бірақ екінші көрсетілім алғашқысынан да көңілсіз болды, Китон фильмді қысқартып, 5 рулондай қылып жасады. Продюсер Джозеф Шенк Китоннан тағы 1000 фут пленка (шамамен 11 минут) қосуды сұрады, бірақ Китон бас тартты. Фильм "Шерлок кеншісі" деп аталды және 1924 жылдың 21 сәуірінде шықты. Ол "Үш дәуір" фильмінен сәл кем, 448 337 доллар табалдырысын өтті. Китон бұл фильмді "жақсы, бірақ аса ірі туынды емес" деп есептеді, мүмкін, себебі ол сахнада және экрандағы 25 жылдық мансабындағы алғашқы сәтсіздігі болды. "Шерлок кеншісі" сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланды. "The New York Times" газеті оны "комедиядағы ең керемет трюктердің бірі" деп атады, ал "Photoplay" журналы "сирек және жаңартушы" деп сипаттады. "Los Angeles Times", "The Washington Post" және "The Atlanta Constitution" газеттерінен де жағымды пікірлер келді. "Picture Play" журналы фильмде "табыс пен жаңалықтың" жоқ екенін жазды. "Variety" журналы оны "аурухананың операциялық залындай" қызықсыз деп бағалады. "The New Republic" журналының Эдмунд Уилсон Китонның кейіпкерлерді жеткілікті дамытпағанын және фильмде "механика мен трюктердің" көп екенін сынға алды.

Мұра

Дуайт Макдональд "Кино туралы" кітабында сюжеттің өзгешелігін атап өтеді: "Шерлок-младшийдің екінші жартысы – ғажайып аймаққа еркін ену. Бұл Бастер бұрын естімеген жаңа тәсіл. Ол кинотеатрдың проекциялық бөлмесінде ұйықтап, сүйікті қызы мен аяусыз махаббаты туралы армандап жатыр. Оның көшірмесі ұйықтап жатқан денесінен шығып, қараңғы театрдың дәлізімен төменге қарай жүріп, сахнаға шығып, экранда көрсетіліп жатқан қоғамдық мелодрамаға араласады. 1924 жылғы осы фильмде бұл немесе басқа да табиғи бұрылыстарға ешқандай түсінік берілмейді, бұл Дали, Бунюэль және Коктоның кейінгі жұмыстарын қарапайым және сәл ұялшаң етіп көрсетеді. Олар осы мәселені символдық құралдармен түсіндіруге тырысты. Китон оған жете алмады". 2005 жылы Time журналы "Шерлок-младшийді" "Барлық уақыттың 100 үздік фильмі" тізіміне енгізді, жазып: "Талантты комедиялық актер өзін-өзі мінсіз үнсіз комедияда режиссерлік етеді. Бұл, кейбір сыншылардың пікірінше, американдық сюрреализмнің алғашқы үлгісі ме? Әрине. Бірақ оны күрделендірмейік. Бұл американдық минимализмнің керемет мысалы – қарапайым заттар мен қозғалыстар күрделі тәсілдермен өңделіп, үнемі күлкіге шақырады. Фильмнің ұзақтығы бар болғаны 45 минут, оның бір секундтық уақыты да зыңғыр болып өтпейді. Көптеген комедиялардың тек дайындығы ғана бар, ал нәтижесі жоқ кезінде, бұл – ең бағалы қасиет". Денис Шварц "Шерлок-младший" туралы былай деп жазды: "Бұл Бустердің ең жақсы үнсіз комедияларының бірі, оның әдеттегі бейжай юморы, көңілді клоунадасы, көптеген әзіл-қалжыңдар, инновациялық техникалық жетістіктері және каскадтық трюктердің өзі жасағанымен (оның ішінде су бассейніне қосылған баспақыштан асылып, су ағып шығып, оны теміржолға шайып, мойнының жарылуына дейін барған қауіпті трюк). Китон осы фильмді түсіргеннен кейін көп жыл бойы қатты мигреньтен зардап шекті". Дэвид Томсон "Шерлок-младшийді" Китонның "шедеврі" және "үнсіз комедиялардың ең философиялық айқын" деп атайды. Оның "Көрдіңіз бе? 1000 фильмге жеке кіріспе" кітабында оны "бір қадам" деп сипаттайды. "Бұл фильмнің режиссері, кемінде, барлық нәрсенің мәнін білгендей". Rotten Tomatoes 41 сыншының 88% жағымды бағалап, орташа рейтингі 9.8/10 құрайды. "Шерлок-младший" Уди Алленнің "Каирдің қызғылт розасы" (1985) фильміне үлкен әсер етті, онда кейіпкер фильмнен шығып, нақты өмірге кіреді. Фильмнің 40-шы минутында Бастер басқарып келе жатқан машинаның тежегіштерін күшпен басып, шассисі тоқтаса, кузовы қоздылығын жалғастырады, бұл трюк Джеймс Бондтың "The Living Daylights" (1987) фильмінде қайта қолданылды. 2012 жылы Motion Picture Editors Guild мүшелері таңдаған барлық уақыттың ең жақсы монтаждалған фильмдер тізімінде 61-орынды иеленді. 2012 жылғы Sight & Sound сауалнамасында сыншылардың сауалнамасында 59-шы ең жақсы фильм деп танылды. 2015 жылы "Шерлок-младший" әлемдік киносыншылардың дауыс беруімен BBC-нің "100 ең үздік американдық фильмдер" тізімінде 44-орынды иеленді. 2023 жылдың 5 қаңтарында Ричард Броди оны "Киноны мақтататын отыз төрт фильм" тізіміне қосты. 2020 жылдың 1 қаңтарында фильм АҚШ-та авторлық құқығынан босатылды.

Dwight Macdonald, in his book On Movies, notes the sophistication of the premise: "the second half of Sherlock Junior cuts free across magical territory. By a great stroke of invention, the lovesick Buster is a movie projectionist, so that the medium becomes the artist’s material, an advanced approach Buster had never heard of He falls asleep in the projection booth, dreaming about his girl and his frustrated love. His doppelganger extracts itself from his sleeping body and walks down the aisle of the darkened theatre to climb up on the stage and into the society crook melodrama being projected on the screen There's no explanation for this or any other lapsus naturalis in this 1924 film which makes later efforts by Dalí, Buñuel and Cocteau look pedestrian and a bit timid. They felt obliged to clarify matters by a symbolistic apparatus. Keaton never rose—or sunk—to that." In 2005, Time named Sherlock Jr. as one of the All Time 100 Movies, writing "The impeccable comedian directs himself in an impeccable silent comedy Is this, as some critics have argued, an example of primitive American surrealism? Sure. But let's not get fancy about it. It is more significantly, a great example of American minimalism—simple objects and movement manipulated in casually complex ways to generate a steadily rising gale of laughter. The whole thing is only 45 minutes long, not a second of which is wasted. In an age when most comedies are all windup and no punch, this is the most treasurable of virtues." Dennis Schwartz wrote that Sherlock Jr. is "one of Buster's superior silent comedies that's noted for his usual deadpan humor, frolicsome slapstick, the number of very funny sight gags, the many innovative technical accomplishments and that he did his own stunts (including the dangerous one where he was hanging off a ladder connected to a huge water basin as the water poured out and washed him onto the railroad track, fracturing his neck nearly to the point of breaking it. Keaton suffered from severe migraines for years after making this movie)." David Thomson calls Sherlock Jr. Keaton's "masterpiece" and "the most philosophically eloquent of silent comedies". In his book Have You Seen ? A Personal Introduction to 1000 Films, Thomson calls it "a breakthrough. It is as if a filmmaker had at least learned the point of the whole thing." Rotten Tomatoes reports an 88% approval from 41 critics, with an average rating of 9.8/10. Sherlock Jr. was a major influence on Woody Allen's The Purple Rose of Cairo (1985), in which a character walks out of a movie and into real life. Forty minutes into the film, Buster jams on the brakes of the car he is driving, causing the chassis to stop and the body to keep going, a gag reused in the James Bond film The Living Daylights (1987). In 2012, it was ranked number 61 in a list of the best edited films of all time as selected by the members of the Motion Picture Editors Guild. In the 2012 Sight & Sound polls, it was ranked the 59th greatest film ever made in the critics' poll. In 2015, Sherlock Jr. ranked 44th on BBC's "100 Greatest American Films" list, voted on by film critics from around the world. On January 5, 2023, Richard Brody included it on his list of "Thirty four Movies That Celebrate the Movies". On January 1, 2020, the film entered into the public domain in the United States.

Марапаттар

1991 жылы Конгресс кітапханасы «Шерлок-младший» фильмін «мәдени, тарихи немесе эстетикалық тұрғыдан маңызды» деп танып, АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізу үшін іріктеді. Фильм 2000 жылы Америка кино институтының «AFI 100 жыл – 100 күлкі» тізімінде 62-орынды иеленді.