Кіріспе

Француз саясаткері Луи Густав Ле Дульсе, граф де Понтекулан (17 қараша 1764 - 3 сәуір 1853) - француз саясаткері. Ол Луи Адольф Ле Дульсе және Филипп Густав Ле Дульсе аталарының әкесі болды.

Жас шағы және Ұлттық конвенция

1764 жылы Каенде дүниеге келген ол 1778 жылы Корольдік күзетші корпусының шотландтық компаниясында әскери мансабын бастады, 1791 жылы подполковник болды. Француз төңкерісін момындықпен қолдаған ол 1792 жылы Кальвадос департаменті үшін Ұлттық конвенцияға сайланды және Француз төңкерісі соғыстары кезінде Солтүстік армиясының комиссары болды. Ол соғыста король Людовик XVI-ды тұтқындауға, ал бейбітшілік орнағаннан кейін оның жер аударылуына дауыс берді. Содан кейін ол Жирондистерге қосылып, Жан-Поль Маратты соттауға дауыс берді және 1793 жылдың тамызында халық жауы деп жарияланды. Террорлық билікпен қудаланып, Швейцарияға бас сауғалады. Шілдеде Маратты өлтірген Шарлотта Кордей Ле Дульцеден өзін қорғауды өтінді, бірақ ол оның хатын уақытында алмай қалды, сондықтан Клод Франсуа Шово Лагард сот кезінде оған көмек көрсету үшін тағайындалды. Алайда, Кордейдің айтуынша, Ле Дульсе оны қорғаудан бас тартты және оған ақауға кетер алдында соңғы сөгіс хат жіберді.

Термидор және анықтамалық

Ол Термидор конвенциясына 1795 жылы 8 наурызда оралды және оның, әсіресе, Пьеор де ла Марн мен Жан Батист Роберт Линдеді қорғағаннан кейін, оның қалыптылығымен танылды. 1795 жылдың шілдесінде Конвент президенті болды, ол бірнеше ай бойы Қоғамдық қауіпсіздік кеңесінің мүшесі болды. Кейіннен Дульце француз директориясының Бес жүздік кеңесіне сайланды, бірақ ол роялисттік симпатияларға күдікті болды және 18 Фруктидордың (4 қыркүйек 1797) монархияға қарсы төңкерісі мен Консулдықты құру (18 қараша 1799 жылғы 9 қарашадағы 18 Брумеер төңкерісі) арасында біраз уақыт зейнетке шығуға мәжбүр болды.

Империя және қалпына келтіру

1805 жылы Бірінші француз империясының сенаторы, 1808 жылы империяның графы болған ол 1811 жылы Франш-Контеде ұлттық гвардияны және 1813 жылы солтүстік-шығыс шекарасын қорғауға ұйымдастырды. 1814 жылы Бурбондық реставрация кезінде Людовик XVIII оны Франция жұрты етіп тағайындады, ал Наполеоннан жүз күндік соғыста осындай құрметке ие болғанымен, ол патша қайтып келгеннен кейін жоғарғы палатада қалды. Ол Парижде қайтыс болып, естеліктер мен хат-хабарларды қалдырды, олардан Souvenirs historiques et parlementaires, 1764-1848 төрт томдықтары (1861-1865) алынды.