ОРЛАН: Дене мен өнердің метаморфозасы

Кіріспе

Француз заманауи суретшісі ОРЛАН – француз мультимедиалық суретшісі, ол мүсін, фотосурет, перформанс, бейне, бейнеойындар, толықтырылған шындық, жасанды интеллект және робототехниканы, сондай-ақ хирургия және биотехнология сияқты ғылыми және медициналық әдістерді пайдаланып, қазіргі заманғы әлеуметтік құбылыстарды зерттейді. Ол өзінің өнерін дене өнері емес, "еттік өнер" деп атайды, онда дене өнеріне тән азаптау элементі жоқ.

Сент-Орланның қайта тууы

1990 жылы Орлан «Санте-Орланның қайта жаралуы» атты жобасын бастады. Бұл жобаға суретшінің әйгілі картиналар мен әйелдердің мүсіндерінен алынған элементтерге айналуы үшін жасалған пластикалық операциялар сериясы кірді. Оның «Дене өнері» манифестінің бір бөлігі ретінде бұл жұмыстар әлемнің түкпір-түкпіріндегі мекемелерде, мысалы, Париждегі Жорж Помпиду орталығында және Нью-Йорктегі Сандра Геринг галереясында түсіріліп, көрсетілді. ОРЛАН бұл кейіпкерлерді «олардың сұлулығы үшін емес, олармен байланысты әңгімелер үшін» таңдады. ОРЛАН косметикалық хирургияны «көшпелі, мутантты, өзгермелі, ерекше» деп сипаттайды. ОРЛАН: «Менің жұмысым – туа біткен нәрсеге, тағдырға, бағдарламаланғанға, Табиғатқа, ДНК-ға (бейнелеушілер үшін біздің тікелей қарсыласымыз) және Құдайға қарсы күрес!» Acne Paper журналына берген сұхбатында ОРЛАН былай деді: «Мен өз денеме кесім салынғанын, ешқандай азапсыз бақылай аламын! Мен өзімді ішек-қарғыма дейін көремін; жаңа күзгү сахнада мен жанымның жүрегін көре аламын; оның керемет құрылымы ауру сезімталдықпен ешқандай қатысы жоқ. Жаным, мен сенің сілеңіңді жақсы көремін; Мен сенің бауырыңды жақсы көремін; Мен сенің ұйқы безіңді құптаймын, ал сенің сан сүйегіңнің сызығы мені қызықтырады». («Дене өнері» манифестінен) «Санте-Орлан» – «Ле-Бизер де л’Артист» үшін мен жасаған кейіпкер, «Аналар мен саудагерлер қоғамына бетпе-бет келу» атты мәтіннен алынған. Бұл мәтіннің алғашқы жолы: «Айқыш астында екі әйел тұрды – Мария және Магдалиналық Мария». Бұл әйелдер туралы екі қашалмайтын стереотип, олардан қашу қиын: ана және әйелзаты. «Ле-Бизер де л’Артист» жұмысында екі бейне болды. Бірі – Санте-Орлан, ағашқа жапсырылған Мадонна киіміндегі менің суретім. Бір бес франк тұратын шіркеу шамы сатып алуға болады, ал мен сату автоматының макетінің артында отырдым. Менен француз тіліндегі сүйіспеншілік сезімін де сол шамының құнына сатып алуға болады. Бұл идея әйел бейнесінің екіұштылығын және ерлер мен әйелдердің осы библиялық және әлеуметтік стереотиптерге деген құштарлығын көрсету болды. Бұл жұмыс Париждегі Халықаралық Заманауи Өнер Жәрмеңкесінде көрсетілді.

In 1990, Orlan began The Reincarnation of Sainte ORLAN. It involved a series of plastic surgeries through which the artist transformed herself into elements from famous paintings and sculptures of women. As a part of her "Carnal Art" manifesto, these works were filmed and broadcast in institutions throughout the world, such as the Centre Georges Pompidou in Paris and the Sandra Gehring Gallery in New York. ORLAN picked these characters, "not for the canons of beauty they represent but rather on account of the stories associated with them." ORLAN defines cosmetic surgery as "nomadic, mutant, shifting, differing." ORLAN has stated, "my work is a struggle against the innate, the inexorable, the programmed, Nature, DNA (which is our direct rival as far as artists of representation are concerned), and God!". In an interview with Acne Paper, ORLAN stated:I can observe my own body cut open, without suffering! I see myself all the way down to my entrails; a new mirror stage I can see to the heart of my lover; his splendid design has nothing to do with sickly sentimentalities Darling, I love your spleen; I love your liver; I adore your pancreas, and the line of your femur excites me." (from Carnal Art manifesto)

"Sainte ORLAN" came from a character that I created for "Le baiser de l'artiste" from a text called "Facing a society of mothers and merchants." The first line of this text was: "At the bottom of the cross were two women, Maria and Maria Magdalena." These are two inevitable stereotypes of women that are hard to avoid: the mother and the prostitute. In "Le baiser de l'artiste" there were two faces. One was Saint ORLAN, a cutout picture of me dressed as Madonna glued onto wood. One could buy a five francs church candle and I was sitting on the other side behind the mock up of the vending machine. One could buy a French kiss from me for the same amount of money one could buy a candle. The idea was to play on the ambivalence of the woman figure and the desire of both men and women towards those biblical and social stereotypes. Being showcased in the Paris International Contemporary Art Fair.

Марапаттар

1967 ж. Франциядағы Сент-Этьен еңбек биржасының бірінші жүлдесі. 1993 ж.: Мона Лиза сыйлығы және Лавуазье сыйлығы, Франция. 1989 және 1992 жж.: Мадрас (бұрынғы Ченнаи) қаласындағы ғылыми-зерттеу жұмысына FIACRE-ден екі грант алды. 1999 ж.: Мәскеу фотосурет фестивалінде бірінші жүлде. 1999 ж.: Гамбургтегі GriffelKunst жүлдесінің бірінші орыны. 1999 ж.: Арчимбольдо сыйлығы. 2004 ж.: Ресейдегі Мәскеу фотосурет фестивалінде бірінші жүлде. 2006 ж.: Орлан Лос-Анджелестегі Гетти зерттеу институтының зертханасына зерттеуші ретінде шақырылды. 2007 ж.: Туған қаласы Сент-Этьеннен алтын медаль. 2013 ж.: Көркем өнер саласындағы e Reputation 2013 бас жүлдесі. 2017 ж.: Әйелдер арасындағы үздіктерге арналған халықаралық ірі жүлде. 2018 ж.: Монте-Карло Корольдік Фотографиялық Жыл Қаһарманы сыйлығы. 2019 ж.: Монте-Карло ханзадасының Жыл Әйелі арнайы сыйлығы. 2021 ж.: Франсуа Морель сыйлығы.