Кіріспе

Канадалық сериялық кісі өлтіруші және бала зорлаушы (1939–2010)

Дэвид Майкл Крюгер (5 наурыз 1939 – 5 наурыз 2010), өзінің туған аты Питер Вудкокпен белгілі, – Канадалық сериялық кісі өлтіруші, бала зорлаушы және психопат екені анықталған. Ол 1950-ші жылдардың соңында Торонтода үш кішкентай баланы өлтіргенімен, сондай-ақ бұрынғы қылмыстары үшін қамалған психиатриялық мекемеден қадағалаусыз босатылған күні жасаған кісі өлтіруімен танымал болды. Асырап алынған бала Крюгер нәресте кезінде көптеген асыраушы отбасыларда өмір сүрді және 3 жасқа келгенде тұрақты асыраушы отбасын тапқан кезде ауыр эмоционалдық жарақаттың белгілерін көрсетті. Әлеуметтік жағдайларға бейімделе алмағандықтан, ол құрбыларынан зорлық көріп, мазақталды. Ол жиі үйінен жаяу, велосипедпен немесе пойызбен Торонтоның әртүрлі жерлеріне қашып, ондаған балаларды зорлайтын және ақырында үш баланы өлтіретін. Ол жасаған қылмыстары үшін ақыл-есі дұрыс емес деп танылды және психиатриялық мекемеге жіберілді. Психиатрлар оны психопатияға қарсы эксперименталдық емдеу бағдарламаларына қатыстырды, бірақ 1991 жылы психиатриялық пациентті өлтіргеннен кейін бұл емдеулердің тиімсіз екені дәлелденді. 2010 жылы қайтыс болғаннан кейін "Торонто Стар" газетінде оны "олар емдей алмаған сериялық кісі өлтіруші" деп сипаттады.

Ерте өмір

Питер Вудкок Онтарионың Питерборо қаласында 17 жасар фабрика жұмысшысы Уэита Вудкоктың отбасында дүниеге келді. Бала асырап алу агенттігінің деректері бойынша, жаңа туған Питер тамақтануға қиналып, үнемі жылайтын. Бала кезінде ол әртүрлі асыраушы үйлерде тұрды, асыраушы ата-анасымен қарым-қатынас жасай алмады. Бір жасқа толғаннан кейін ол өзіне жақындаған кез келген адамды қорқыта бастады, сөйлеуі түсініксіз болды, оны жануарлардың жылауы деп сипаттады. Ол сондай-ақ кем дегенде бір ерте асырап алған ата-анасынан физикалық қорлық көрген, 2 жасар Вудкокка ұрып-соққаннан кейін мойын жарақаттанып, медициналық көмек көрсету керек болды. 11 жасында ол "ашулы кішкентай бала" ретінде сипатталды; Балаларға көмек беру қоғамының сол кезден бастап берген есебі былай деп жазылған: blockquote Vähävä, таза, жарқын, кеңінен ашылған, уайымдаған бет-әлпеті, кейде көзін бұзады, тез жүріп, тік тұрды, тез қозғалады, алға қарай жүгіреді, қызығушылық танытады және әңгімелесуде үнемі сұрақ қояды. Петірдің өзін-өзі ұстай білмейтін жерлері де бар. Ол ойлағанның бәрін жүзеге асырып, асыраушы анасына тым қатты сүйіспеншілік танытады. Ол басқа балаларға деген ренішін ауызша білдірсе де, басқа балаға физикалық шабуыл жасағаны туралы мәлімет жоқ. Кейде кішігірім балалармен ойнайды, ойынды басқарады. Өзінің жасындағы балалармен бірге болғанда, ол мақтанады және қабылдауға болмайтын және дұрыс түсінбеген идеяларды қатаң түрде білдіреді. Вудкокты Кингстондағы (Онтарио) эмоциялық бұзылған балалар мектебіне жіберді және басқа балалармен жыныстық қатынасқа түсуге күшті күшті күшпен әрекет ете бастады. Вудкок 13 жасында 12 жасар қызбен келісім бойынша жыныстық қатынасқа түскенін айтады.

Ертедегі қылмыстар

Питер Вудкоктің ең қымбат байлығы – қызыл-ақ Schwinn велосипеді болды, онда ол үздіксіз саяхаттауға деген құштарлығын қанағаттандырды. Ол велосипедпен қаланың ең шеткі аймақтарына дейін, тіпті Торонтоның суық қыстарында да мініп, 500 көрінбейтін ұлдардан құралған «Винчестер Хайтс Бандасы» деп аталатын велосипедшілер тобын басқаратын қиялға берілді. Нейт Хендли 2018 жылы Моффаттың өмірінен алынған «Велосипедтегі бала» атты туындысын жариялады.

Гэри Морристі өлтіру

1956 жылы 6 қазанда Вудкок велосипедімен Кэббагетаунды аралап жүрген кезде 9 жасар Гэри Морристі жолықтырды. Ол баланы Черри-Бичке алып барды, онда оны тұншықтырып, өлтірді – кейінірек сот медициналық сарапшы Морристің бауыры жарылып қайтыс болғанын анықтады.

Кароль Войцедің өлтірілуі

1957 жылдың 19 қаңтарында Вудкок велосипедпен келе жатып, 4 жасар Кароль Войске жақындап, оны міне беруді ұсынды. Одан кейін ол оны Блур виадугының астына алып барып, өлтірді. Вудкок тек Кароль Войстың қанына қылмыс жасағаны үшін сотталды. Ол түрлі психиатриялық емдерден өтті, соның ішінде 1960 жылдары танымал болған ЛСД емдерінен де. Оған тұлғаны бұзатын басқа да дәрілер берілді: скополамин, натрий амитал, метедрин және дексамил. Ол "диадалар" – тұтқындар бір-бірінің сенімдерін сынаған, тұлғаны бұзатын емге ұшырады, тұтқындар бұл емді "Жүз күндік жек көру" деп атады. Денис Керр келгенде, Крюгер оны құбыр кілттерімен басына ұрып, есінен танығанша соқты. Крюгер мен Гамиль Керрдің келуін күтіп, бұталарда жасырып қойған балта мен пышақты алып, оны кесіп-шауып, денесін қиратты, басын дерлік кесіп тастады және мәйітін зорлады. Содан кейін Крюгер оқиға орнынан кетіп, шамамен екі шақырым жердегі полиция бөліміне барып, өзіне бағынды.

Өлім

Денис Керрді өлтіргені үшін Крюгер Пенетангуишенің психикалық денсаулық орталығының Оук Ридж бөлімшесіне қайта жіберілді, онда ол өзінің алдыңғы 34 жылын қамауда өткізген болатын. Керрдің өлтірілгеннен кейінгі жылдары оның өмірбаяны жазылып, бірнеше деректі фильмдер түсірілді. Ол кейде неге өлтіргенін түсіндіруге тырысты, бірақ ешқашан ақылға қонымды себептер келтірген жоқ. 1993 жылы берген сұхбатында ол: "Мені моральдық қағидалары жоқ деп айыптайды, бұл әділ баға, себебі менің моральдық принциптерім жүйе рұқсат еткен нәрсеге байланысты" деді. 2010 жылдың 5 наурызында, 71 жасқа толған күні Крюгер табиғи себептерден қайтыс болды.