Кана:тсо және Акикодживан шатқалы: Оттава өзеніндегі табиғат мұрасы

Кіріспе

Оттава өзеніндегі сарқырамалар, Канада. Бұл сарқырамалар Чаудьер өзенінде де сол атаумен белгілі.

Чаудьер сарқырамалары, сондай-ақ Кана:тсо немесе Акикодживан сарқырамалары деп те аталады, Канададағы Оттава-Гатино қалалық аймағының орталығында орналасқан сарқырамалар мен шарлауықтар жиынтығы. Оттава өзені екі жағындағы тік жарлы жартастар арасында тар алады. Бұл жер Чаудьер көпірінің батысында және Бут Эдди көшелері бойында, Лебретон Флэтстегі Канада соғыс мұражайының солтүстік-батысында және тарихи өнеркәсіптік Э.Б. Эдди кешеніне жақын орналасқан. Чаудьер сарқырамаларын қоршаған аралдар, сағат тіліне қарсы бағытта, Чаудьер аралы (сарқыраманың оңтүстігінде және шығысында), Альберт аралы (оңтүстікте), Кішкентай Коффин аралы Альберт аралының оңтүстігінде орналасқан, бірақ қазір су астында қалды, Виктория аралы және Амелия аралы (1836 жылы Үкіметтік ағаш сырғанауы арқылы Виктория аралынан бөлінген; қазір Виктория аралымен біріктірілген), Филемон аралы (солтүстікте) бастапқыда Райттармен «Жарты арал ауылы» деп аталған, бірақ 1829 жылы ағаш сырғанауы салынғанда аралға айналды (кейбір карталарда оны Райт аралы деп көрсетеді, бірақ бұл дұрыс емес), қазір Гатино қаласының оңтүстік жағалауымен біріктірілген, ал Рассел аралы, қазір су астында, сақиналық бөгет салынғанға дейін сарқыраманың басында орналасқан. Сарқыраманың ені шамамен … метр және биіктігі … метр. Сарқырама төңірегіндегі аймақ бір кезде, әсіресе 19 ғасырда, өте өнеркәсіптік дамыған, айналасындағы қалалардың өсуіне серпін берген. Өзеннің бөгеттелуі және өнеркәсіптің болуы сарқыраманы қоршаған жерлерді және оның сыртқы келбетін өзгертіп жіберді. Бұл әсіресе жаз айларында Оттава өзенінің деңгейі төмендеген кезде айқын байқалады, онда су электр станцияларына бағытталады, ал сарқырама көрінеу азайып, тіпті жоғалып кетеді. Электр станциялары Портж Пауэр компаниясына тиесілі және басқарылады, ол Hydro Ottawa компаниясының еншілес кәсіпорны. Ұзақ жылдар бойы қолжетімсіз болған сарқырамалар мен гидроэнергетикалық нысандар 2017 жылы архитектор Дуглас Кардинал жобалаған Чаудьер сарқырамалары паркі ашылғаннан бері көпшілікке ашық. Сарқырамаға жақын жерлердегі басқа да мүліктерді мемлекеттік және жеке секторлар дамытуды жоспарлап отыр, оның ішінде Ұлттық капитал комиссиясы (NCC) мен аймақтық алғашқы ұлттар өкілдері басқаратын Виктория аралындағы халықты қарсы алу орталығы және Zibi жеке меншікке өткен көп мақсатты қайта құру жобасы бар.

The Chaudière Falls, also known as the Kana:tso or Akikodjiwan Falls, are a set of cascades and waterfall in the centre of the Ottawa Gatineau metropolitan area in Canada where the Ottawa River narrows between a rocky escarpment on both sides of the river. The location is just west of the Chaudière Bridge and Booth Eddy streets corridor, northwest of the Canadian War Museum at LeBreton Flats and adjacent to the historic industrial E. B. Eddy complex. The islands surrounding the Chaudière Falls, counter clockwise, are Chaudière Island (immediately to the South & East of the falls), Albert Island (to the South), little Coffin Island was just south of Albert Island but is now submerged, Victoria Island and Amelia Island, (which was separated from Victoria Island in 1836 by Government timber slide; now fused to Victoria Island), Philemon Island (to the North) was originally called the Peninsular Village by the Wrights but became an island when the timber slide was built in 1829 (some maps identify it as Wright Island, but that is incorrect) it is now fused to south shore of City of Gatineau, and Russell Island, now submerged, was at the head of the Falls before the Ring dam was built. The falls are about wide and drop The area around the falls was once heavily industrialized, especially in the 19th century, driving growth of the surrounding cities. The damming of the river and the presence of industry have greatly altered the lands surrounding the waterfall, and the fall's appearance. This is especially true in the summer when the Ottawa River is low, and the falls all but disappear because the water is diverted to power stations owned and operated by Portage Power, an affiliate of Hydro Ottawa. Inaccessible for generations, the Falls and hydro facilities are now publicly accessible since the opening of Chaudiere Falls park in 2017, designed by architect Douglas Cardinal. Other properties adjacent to the Falls are slated for development by public and private interests, including an Indigenous welcome centre on Victoria Island, led by the National Capital Commission (NCC) with regional First Nation representatives, and Zibi, a private mixed use redevelopment project.

Атау беру

"Chaudière" атауын құламаға 1613 жылы жазбаларында француз зерттеушісі Сэмюэль де Шамплен берген. Ол құламаға қатысты жергілікті сөздің "Астику" екенін, оның мағынасы "қазан" дейді, бірақ қазір "Астику" баспа қатесі деп есептеледі, себебі алгонкин (анишинаабэмовиндік) тілінде "қазан/қазандық" сөзі – "Акикок", ал алгонкин атауы – "Акикодживан". Еуропалық атау француз тілінен келген, "Chutes de la Chaudière" ("Қазан құлауы") деген мағынаны білдіреді, тарихи түрде "Кетел құлауы" деп аударылған. Құламаның даму алдындағы пішіні үлкен қазанға ұқсаған, қазіргі ағылшын тілінде сөйлейтіндерге ол казан ретінде танымал. Уильям С. Хантер 1855 жылы атаудың басқа бір шығу тегін ұсынды: "Chaudiere сөзі – үнді сөзі Kanajo ('Кетел') француз тіліне тура аудармасы. Оттава өзенінің сулары құятын алқаптың пішіні қазанға ұқсас, ал бетіндегі қайнау мен көпіршік, оның үздіксіз айналысы осы ұқсастықты толықтырады", дегенмен Хантердің өзі Шампленнің құламаға ат қоюына қарсы тұратын тарихи немесе басқа да ешқандай дәлел келтірмейді. 1909 жылғы жарияланымда: "Олар өзеннен жоғары немесе төмен жақтан келген аңды күтіп, бос уақыттарын түрлі істермен өткізді. Күркіреген дауысы құламаның шуылында естілетін окиге темекі құрбандықтарын шалған, ал мохоктар мен онондагалар қайнап тұрған судың қазандығына әрқайсысынан ат берді, ол бізге "Үлкен қазан" деп белгілі. Мохоктар оны Tsitkanajoh, яки "Жүзіп жүрген қазан" деп атады, ал онондагалар Katsidagweh niyoh, яки "Бас кеңес оты" деп атады. Мүмкін, біздің "Үлкен қазан" мохок терминінің өңделген немесе бұрмаланған аудармасы болуы мүмкін". Акикодживан – осы аймақтағы кейбір анишинааб халықтары құламаға берген атау. Анишинаабтар, құламаны қоршаған порттық жолдармен жиналып, сауда жасағанда, шарлауықтың бұрқасы үлкен бейбітшілік құбырының ыдысы болды, ал оның тұмандары Жаратушыға көтерілетін түтін болды.

The "Chaudière" name was given to the falls by Samuel de Champlain, an early French explorer who noted in a 1613 journal entry that the Indigenous word for the falls was Asticou meaning boiler, but 'Asticou' is now thought to be a misprint as the Algonquin (Anishinaabemowin) word for boiler/cauldron is Akikok, and an Algonquin name for the location is Akikodjiwan. The European name comes from the French Chutes de la Chaudière, meaning "Cauldron Falls", historically translated as "Kettle Falls". The shape of the falls before its development resembled a large kettle, better known to today's English speakers as a cauldron. William S. Hunter Jr. suggested a different origin for the name in 1855: "The Word Chaudiere is the literal translation into French of the Indian word Kanajo (The Kettle), and is . vastly suggestive, for the chasm into which the waters of the Ottawa (Ottawa River) discharge themselves is not unlike a kettle in shape, while the seething and frothing of the surface, in its continual whirl, assists in completing the resemblance," though Hunter himself provides no reference, historical or otherwise, to contradict de Champlain's account of the naming of the falls. From a 1909 publication, sourced on the Canadian National Museum of History's website: "While waiting thus for their prey to break cover, from up or down the river, they devoted their spare time to various occupations. To the oki, whose thunderous voice was heard in the roar of the falls, they made sacrifices of tobacco; while the Mohawks and Onondagas each gave a name to that cauldron of seething water which is known to us as The Big Kettle. The Mohawks called it Tsitkanajoh, or the Floating Kettle, while the Onondagas named it Katsidagweh niyoh or Chief Council Fire. It is possible that our Big Kettle may be a modified or corrupted translation of the Mohawk term." Akikodjiwan is the name given to the falls by some Anishinaabe peoples of this area. For Anishinaabe who gathered and traded along portage routes surrounding the Falls, the waterfall's whirlpool was the bowl of a great peace pipe, and its mists were smoke rising to the Creator.

Байланыс алдындағы сауда және саяхат

Еуропалық байланыс және отарлаудан бұрын, Чаудиер шарлауығы мен аралдарды қоршаған аймақ, аймақтағы халықтар үшін маңызды кездесу орны болған. Оттава өзенінің (Кичи Сипи) жағалауларында аңшылық алқаптары мен уақытша немесе жартылай тұрақты елді мекендер орналасқан, өйткені өзендер мен су жолдары, каноэ сияқты жаңалықтардың арқасында, көлік артериялары ретінде қолданылған. Чаудиер шарлауығы маңындағы су деңгейі, жаңбыр мен қардың еруіне байланысты жыл бойы 9 метрге дейін өзгеретін, ал су жинау алабындағы аралдар мен кең аумақтар суға батып кететін. Бұл аймақтың негізгі тұрғындары – Алгонкин Анишинабе халқы болды, олар шарлауықтар мен басқа да табиғи кедергілерді айналып өту үшін күрделі портреттік жолдар желісін құрған.

Барлау және тері саудасы

Самуэль де Шамплен 1613 жылы Оттава өзені бойындағы саяхаты кезінде шарлауды (ағылшындар біраз уақыт "Үлкен қазан" деп атаған) chaudière деп атаған алғашқы еуропалық. Шамплен 1613 жылғы 14 маусымдағы күнделігінде былай деп жазды: "Бір жерде су тасқа зор күшпен құлап, уақыт өте келе оның ішінде кең және терең ойыс пайда болған, сондықтан су айналып, ортасында үлкен айналымдар жасайды. Сондықтан да жергілікті тұрғындар оны "Астику" деп атайды, яғни "қазан" деген мағынаны білдіреді. Бұл шарлаудың шуы екі лигадан да алыс естіледі". "Олар каноэларын шарлаудың табанына жеткізгеннен кейін, бір жерге жиналды, онда олардың біреуі ағаш табақпен жиналған ақы төледі, әрқайсысы осы табаққа темекінің бір бөлігін салады. Табақ топтың ортасына қойылып, бәрі оның айналасында билейді, өздерінің әндерін айтады; содан кейін басшылардың бірі сөз сөйлейді, олар ұзақ уақыттан бері осы құрбандықты жасап келе жатқанын және осылайша жауларынан қорғалатынын айтады. Спикер табақты алып, темекіні шаудиердің [қазанның] ортасына лақтырады, және олар бәрі бірге зор дауыс шығарады". Дәрілік өсімдік ретінде темекінің осы жергілікті салт-дәстүрде қолданылуы шарлауға қасиетті құрбандық екенін көрсетеді. Темекі саудасы кезінде Шаудиер шарлауығы Оттава өзенінің сауда жолындағы кедергі болды. Каноэлер қазіргі Халл деп аталатын жерде шарлаудың айналасымен тасымалданды.

Еуропалық отарлау

Филемон Райттың 1800 жылы осы аймаққа келгені Халл қаласының дамуының бастауын берді. 1827 жылы аймақтың алғашқы көпірі – Юнион көпірі, сарқыраманың жанында салынды. Ағаш кесу өнеркәсібі осы аймақта және одан жоғарыда басталғанда, сарқырамалар ағаштарды ағызу кезінде қайтадан кедергі келтірді. 1829 жылы Рэгглс Райт (Филемон Райттың ұлы) алғашқы ағаштан жасалған сырғанақты (слайдты) салды, ол ағаш бөренелері мен ағаш жағаларының солтүстік жағалау бойында сарқыраманы айналып өтуіне мүмкіндік берді – қазір Гатинодағы Лауриер көшесі деп аталады. 1836 жылы Джордж Буканнан Виктория және Шаудиер аралдарының (өзеннің оңтүстік жағында) арасында ағаштан жасалған құрылымдар (cribs) үшін сырғанақ жасады, ол кейіннен танымал туристік орынға айналды. 1860 жылы король Эдуард VII (сол кезде Уэльс принці Альберт) және 1901 жылы болашақ король Джордж V осы сырғанақтардан сырғанаудың қызығын басынан өткерді. Сондай-ақ, 19 ғасырда Канаданың ең ірі ағаш кесу зауыттары сарқыраманың жанында орналасқан. Бұл аймақтағы белгілі ағаш барондары Генри Франклин Бронсон және Джон Рудольф Бут еді. Одан бері Шаудиер сарқырамасының барлық аралдары мен жағалаулары игерілді, ал өзеннің ағысы мен құлауы ұзақ жылдар бойы қағаз фабрикаларын және электр станцияларын іске қосу үшін пайдаланылды. 1910 жылы суды электр станцияларына бағыттайтын сақина тәрізді бөгет салынды. E. B. Eddy компаниясы қағаз өнімдерін шығарумен қатар, түрлі целлюлоза-қағаз фабрикаларын да басқарды, кейін 1998 жылы Монреальде орналасқан Domtar Inc. компаниясы сатып алды. 2007 жылы қызмет тоқтатылды, жеке меншік мүліктердің көп бөлігі сатылымға қойылды және сарқырамадағы өзен гидроэлектр станцияларын басқару үшін Hydro Ottawa және Hydro Québec компанияларына берілді.

Виктория аралы

Виктория аралы Онтарио провинциясында Оттава мен Гатино қалалары арасында, Оттава өзенінде орналасқан. Аралға Оттава қаласының Бут көшесін Гатино қаласының Эдди көшесімен байланыстыратын Шаудьер көпірі арқылы жетуге болады, ал екі қаланы жалғастыратын Портаж көпірі үстінен өтеді. Бұл аралды бірінші халықтар ғасырлар бойы пайдаланып, оны Асинабка (Жарқыраған тастың орны) деп атаған. Археологиялық дәлелдерге сәйкес, бұл орын сауда, рухани және мәдени алмасудың орталығы болған. Оның орналасқан орны – үш өзеннің қосылатын жері, биік жартасқа орналасып, қарқынды ағыс суды бақылау мүмкіндігі оған ерекше маңыз берген. Қазіргі уақытта арал Ұлттық Капитал Комиссиясы басқаратын аумақтың бір бөлігі болып табылады. Аралда "Аборигендік Тәжірибелер" деген атауменгі жергілікті бизнес жұмыс істейді, ол бірінші халықтардың тарихы, экскурсиялар, дәстүрлі билер, кафе және бірінші халықтардың қолөнер шеберханасын ұсынады, бәрі де ағаш тіреулермен қоршалған аумақта орналасқан. 2012 жылы бұл орын Парламент төбесіне жақындығы мен аборигендер үшін маңыздылығы себепті Атавапискат басшысы Тереза Спенстің наразылық акциясын өткізу үшін таңдалды. Бұл шешім Алгонкин басшысы және ақсақалы Уильям Команданың Асинабка (Алгонкин анишинабелері бұл орынды атаған дәстүрлі атауы) және Барлық Ұлттар Шеңбері мен 8-ші От Пайғамдығы туралы көзқарастарынан шабыттанды. Әлемдік танымал сәулетші Дуглас Кардинал осы орында аборигендердің емделуі мен халықаралық бейбітшілік орталығының жобасын жасады. Виктория аралындағы даму туралы жалпы пікір болғанымен, кейбір адамдар Команданың басқа аралдар мен сарқырамалар туралы көзқарасын даулайды, бірақ оның толық көзқарасы 2010 жылы Оттава қаласына жасаған презентациясында және Асинабка.com сайтында кеңінен сипатталған. Виктория аралында келесі ғимараттар орналасқан: Аборигендік Тәжірибелер орталығы, Оттава Электр Темір Жолы Компаниясының Бу Зауыты, Бронсон Компаниясының кеңсесі, №4 Генерациялық Станциясы, Уилсон Карбид Зауыты және Оттава Гидрогенерациялық Станциясы №2. 2018 жылдың 3 қазанында Ұлттық Капитал Комиссиясы (ҰКК) 2018 жылдың желтоқсанынан 2020 жылдың көктеміне дейін аралды қалпына келтіру жұмыстары үшін аралға және оның ішіндегі бизнеске кіруге тыйым салынғанын жариялады. 2020-2025 жылдар аралығында екінші қалпына келтіру кезеңін жүргізу жоспарлануда.

Victoria Island is located in Ontario between Ottawa and Gatineau on the Ottawa River, where it narrows near the Canadian War Museum at LeBreton Flats. The island is accessible via the Chaudière Bridge, which connects Ottawa's Booth Street to Rue Eddy in Gatineau; the Portage Bridge connecting the two cities passes over. The island had been used by First Nations people for centuries, who named the area Asinabka (Place of Glare Rock). According to archaeological evidence, this site was the centre of convergence for trade and spiritual and cultural exchange. Its position—at the meeting place of three rivers and perched on a rocky point overlooking fast moving water—gave it special meaning. It is currently part of an area administered by the National Capital Commission. The island contains an Indigenous business, "Aboriginal Experiences", which offers the history of the First Nations people, a tour, traditional dance, a cafe, and a First Nations craft workshop, all in a wood pole fence enclosed area. In 2012, it was selected as the site of Attawapiskat Chief Theresa Spence's protest, due to its proximity to Parliament Hill and its significance to Aboriginal peoples. Inspired by Algonquin chief and elder William Commanda's vision for Asinabka (the traditional Algonquin Anishinabe name Commanda held for the site), and of a Circle of All Nations and the 8th Fire Prophecy, world renowned architect Douglas Cardinal has designed plans for an aboriginal healing and international peacekeeping centre on the site. Although there is general consensus for the developments on Victoria Island, while some dispute Commanda's vision for the other islands and falls, his full vision is documented in a presentation he made to the City of Ottawa in 2010 and is also more extensively documented on the Asinabka. com website. Victoria Island contains the following buildings: Aboriginal Experiences Centre, the Ottawa Electric Railway Company Steam Plant, the Bronson Company Office, No. 4 Generating Station, the Wilson Carbide Mill and Ottawa Hydro Generating Station #2. On October 3, 2018, the National Capital Commission (NCC) announced that it would be closing down all access to the island, including its businesses, for remediation work from December 2018 to Spring 2020. A second remediation phase is proposed to be undertaken between 2020 and 2025.

Зибиді дамыту жобасы

Зиби – Windmill Development Group бастаған, кейіннен DREAM Unlimited Corporation сияқты ірі компания қосылып, сосын Windmill-ден Theia Partners деген жаңа компания бөлініп шыққан, құрамында тұрғын үйлер, коммерциялық, сауда, кеңсе және қонақүйлер болатын көп мақсатты жоба. 15 жылдық қайта құру жобасы Гаттинодағы солтүстік өзен жағасында, ал Оттавадағы Шодьер және Альберт аралдарында салынуда. Жоба аяқталған соң шамамен 3500 тұрғынға арналған болады. Қайта құруға қарсы шығушылар осы аумақты табиғи күйіне келтіріп, иеленбеген жерді Алгонкин тайпасының басқаруына қайтаруды көздейді. Windmill жобаны «Зиби» деп атады, бұл Алгонкин Анишинабе тілінде «өзен» деген мағынаны білдіреді, бұл атау үшін өткізілген сайыстан кейін таңдалды. Жеңімпаз атанған Патрик Генри сыйлықтан бас тартып, ақшаны Китиган Зиби жастарының каноэмен саяхатқа жұмсауын сұрады, бірақ жастар ақшаны қабылдамайтындарын жеткізді. Китиган Зиби тайпасының сол кездегі басшысы Гилберт Уайтэдюк компания өкілдерімен бірнеше рет құрметпен сөйлескенін растады, бірақ олар Алгонкин ақсақалдарымен кеңеспегенін және қажетті рәсімдерді орындамағанын мәлімдеді. Компания атаудың таңдалу себебін аймақтағы маңызды су жолдарына назар аудару және Алгонкин тайпасының Шығыс Онтарио мен Батыс Квебектегі дәстүрлі жерлеріне құрмет көрсету мақсатында екенін айтады. 2015 жылдан бері жобаның серіктес тайпалары – Пикваканаган тайпасының Алгонкиндері және Онтарио Алгонкиндері (AOO), олар 10 қауымдастықты, соның ішінде Пикваканаганды білдіреді. AOO Оттава қаласының ресми жоспарында (5.6-бөлім) көрсетілген жалғыз Алгонкин тайпасының мүддесін қорғайды. 2017 жылдың сәуір айында Лонг Пойнт тайпасы мен Тимискаминг тайпасы да жобамен ынтымақтастық туралы ниет хаттарына қол қойды. Бұл қауымдастықтар ұзақ мерзімді жұмыспен қамту, оқу, инвестициялық мүмкіндіктер, тұрғын үй мен коммерциялық меншік, қоғамдық өнер және Алгонкин Анишинабе тайпасының дәстүрлі жерлерін мойындау сияқты нақты пайдаларға қол жеткізу үшін құрылысшылармен бірлесіп жұмыс істеп жатыр. Windmill компаниясы 2013 жылдан бері алғашқы тайпалар мен жеке даму арасындағы дәстүрлі қарым-қатынасты өзгертуге тырысып, Онтарио мен Квебектегі барлық Алгонкин Анишинабе қауымдастықтарымен және бірнеше тайпалық кеңестермен шын ниетпен және құрметпен әрекеттесіп келеді. Он статусты Алгонкин қауымдастығының тоғызы Зиби жобасына қарсы болды, бірақ екеуі өз ұстанымын өзгертті. «Free The Falls» қозғалысы қаланың жерді қайта бөлуіне қатысты Онтарио муниципалды кеңесінің апелляциясын және Асинабка визиясын қолдау үшін құрылды. Олар Шодьер және Альберт аралдарын табиғи күйіне келтіруді және осы мақсатта қол жинауды жоспарлап отыр. Бұл тайпаға жатпайтын топ мұны мәдени иемденудің, «табиғаттан безілген коммерциялық пайдаланудың» және БҰҰ-ның халықтар құқықтары туралы декларациясына сәйкес жергілікті халықтардың құқықтарын бұзудың мысалы деп санайды. Олар жобамен келіспейді, өйткені құламалар маңындағы аралдар мыңдаған жылдар бойы қасиетті діни орын болған және барлық аралдарды 1950 жылдардағы NCC жоспарлары, марқұм Алгонкин көшбасшысы Уильям Команда бастаған Асинабка визиясы және 2015 жылғы желтоқсандағы AFN резолюциясы бойынша қоғамдық саябаққа және жергілікті тайпалардың жеріне айналдыруды қалайды. Жобаға қарсы шығушылардың ішінде белгілі сәулетші Дуглас Кардинал және жазушы Джон Ралстон Саул да бар. Алгонкин қауымдастықтарының жобаға серіктес болуы, тайпаға жатпайтын адамдардың араласуы аймақтағы экономикалық дамуға кедеріл келтірді. Пикваканаган тайпасының басшысы Кирби Уайтэдюк «Алгонкин халқы Зиби жобасынан құтқарылуға мұқтаж емес» деді. Китиган Зиби тайпасының өкілі Альберт Дюмонт жоба басшылығын тайпаға жатпайтын адамдардың құрамынан айыптайды. Құрылысшылармен бірнеше Алгонкин қауымдастықтарымен келіссөздер жалғасуда.

Zibi is a mixed use development started by Windmill Development Group, later joined by a larger development company, DREAM Unlimited Corporation, and then spun off from Windmill with a new company named Theia Partners, that includes residential, commercial, retail, office and hotel spaces, being built on the northern riverbank in Gatineau, and on Chaudiere and Albert Islands in Ottawa. The 15 year redevelopment will repurpose the existing E. B. Eddy buildings and build new developments adjacent to the Falls. It will be home to approximately 3,500 residents when completed. The redevelopment is opposed by groups and individuals hoping to restore the site to a natural state and return the unceded area to Algonquin stewardship. Windmill named the project "Zibi", the Algonquin Anishinabe word for river, following a public naming competition. Patrick Henry, who entered the winning suggestion, declined the prize and asked that the money go to a canoe trip involving Kitigan Zibi youth instead, but the youth then asked that they not accept the money. Speaking personally, the then Chief of Kitigan Zibi Gilbert Whiteduck confirmed having had several respectful discussions with the company representatives but stated they did not consult with Algonquin Elders, nor follow proper protocols. The company alleges the name was chosen to celebrate the significant waterways in the region, and bring attention to the Algonquin Nation's traditional territory in Eastern Ontario and Western Quebec. Since 2015, the First Nation partners of the project are the Algonquins of Pikwàkanagàn First Nation, and the Algonquins of Ontario (AOO), representing 10 communities, including Pikwakanagan. The AOO is the only named Algonquin Aboriginal Interest in the City of Ottawa's official plan (section 5.6). In April 2017, two more communities signed Letters of Intent with the development, Long Point First Nation and Timiskaming First Nation. These communities are working with the developers towards tangible benefits such as long term employment and job training, investment opportunities, residential and commercial ownership, public art, and tangible recognition of Algonquin Anishinabe traditional territory. According to Windmill, they have made efforts since 2013 to change the traditional relationship between First Nation communities and private development, and have engaged sincerely and meaningfully with all Algonquin Anishinabe communities in Ontario and Quebec, and several tribal Councils. All but one of the ten status Algonquin communities opposed the Zibi project, although as noted above, two of those communities shifted their position. "Free The Falls" formed to support the Ontario Municipal Board appeal of the city's rezoning of the site as well as to support the Asinabka vision. Chaudière and Albert Islands to their natural state, and is collecting signatures on a petition to that end. This non Indigenous group views it as an example of cultural appropriation, "red washed commercial exploitation", and a violation of Indigenous Rights as per the UNDRIP. They disagree with the development because they believe that the islands around the falls have been a sacred religious site for millennia, and would prefer to see all islands turned into public parkland and Indigenous site as per the 1950s NCC plans, the Asinabka vision led by the late Algonquin leader William Commanda, and the AFN resolution of December 2015. Other notable project opponents include Indigenous architect Douglas Cardinal and author John Ralston Saul. For Algonquin communities that are partners to the project, non Indigenous interventions in Zibi have been an issue in advancing economically in the region. Chief Kirby Whiteduck of Pikwakanagan stated that "The Algonquin people don't need to be saved from the Zibi project". Others such as Albert Dumont from Kitigan Zibi reproach the project's leadership for being non Indigenous. Discussions with several other Algonquin communities are ongoing with the developers.

Орталық корпус 2

Centrale Hull 2 – Оттава өзенінде, Шаудиер шарлауығының Гатино жағында орналасқан 27 МВт қуатты, 4 турбиналы гидроэлектр станциясы. Ол Hydro Québec компаниясына тиесілі және ағынмен жұмыс істейтін бөгет ретінде тіркелген, ал іске қосылған мерзімі 1920–1969 жылдар. Стаңция 1912–1913 жылдары Уильям Кеннеди-младший үшін Gatineau Power Company компаниясымен салынған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1920 жылы екі турбинасы жұмыс істегенге дейін пайдалануға берілмеген. 1923 жылы үшінші турбина қосылды. 1965 жылы Gatineau Power компаниясы Hydro Québec компаниясына сатылды, ол 1968 жылы төртінші турбинаны қосты.

Chaudière Falls электр станциялары

Hydro Ottawa өзендегі екі гидроэлектр стансасын бөгетсіз пайдаланады. 2-генерациялық станция 1891 жылы салынған және Ұлттық астана комиссиясынан жалға алынған. 4-генерациялық станция 1900 жылы салынған және Канада үкіметіне тиесілі жерде орналасқан. Екеуінің біріктірілген қуаты жылына шамамен 110 ГВт/сағ құрайды [мәліметтер сенімді емес]. Станциялар 2000-ші жылдары жаңартылды, оның ішінде 2007 жылы қуаты біршама арттырылды. 2012 жылы Hydro Ottawa сарқырама айналасындағы жерді Domtar Corporation-нан, соның ішінде сақина тәрізді бөгет пен су пайдалану құқығымен бірге сатып алды. 2015 жылы басталып, 2017 жылы аяқталған жоба станциялардың қуатын 29 МВт-тан 58 МВт-қа дейін арттырды.