Кіріспе
Club Atlético Huracán – Буэнос-Айрес қаласының Парк Патрисиос ауданындағы Аргентина спорт клубы. Клуб ең бастысы футбол командасымен танымал, қазіргі уақытта Аргентина футбол лигасының жоғарғы деңгейі – Primera División-да ойнайды. Оның үй стадионы – Estadio Tomás Adolfo Ducó. «Хуракан» клубы 1908 жылдың 1 қарашасында Буэнос-Айрес қаласының Нюэва Помпея ауданында құрылды. Клубтың аты және лақап аты (Globo, сөзбе-сөз «Шар») 1909 жылы Хорхе Ньюбери ұшқан «Хуракан» («Дауыл») атты ауа шарынан шыққан. Жақтастары «лос Кемерос» («жануарлар») деп аталады, себебі стадион бұрынғы қоқыс өртеу аймағында орналасқан. Құрылғаннан бері «Хуракан» 13 отандық титул жеңіп алды (оның ішінде бес рет Primera División чемпионаты, соңғысы – 2014 жылғы Аргентина Суперкубогы). Осы жетістіктерден басқа, команда жоғарғы дивизионда жеті рет күміс жүлдегер атанды (соңғысы – 2009 жылғы Clausura). «Хуракан» клубының тарихи қарсыласы – «Сан-Лоренцо-де-Алмагро». Клубта көркем гимнастика, бокс, хоккей, роликті хоккей, гандбол, жекпе-жек және волейбол сияқты басқа да спорт түрлері дамытылған.
Алғашқы қадамдар
1903 жылғы 25 мамырда Буэнос-Айрес қаласының Ньюэва-Помпея ауданынан бір топ жігіт «Лос-Чикитос-де-Помпея» деген атпен футбол клубын құрды. 1907 жылы клубтың атауы «Verde esperanza y no pierde» деп өзгертілді. 1908 жылғы 1 қарашада өткен жиналыста клубтың бірінші президенті Хосе Лагуна қол қойған клуб сертификаттарына сәйкес, клуб «Клуб Атлетико Хуракан» деп аталды. Сол жиналыста клубтың формасы – көкірекшесінде доп белгісі бар ақ түсті жейде ретінде бекітілді. 1910 жылы Хорхе Ньюбери клубтың «қорғаушы мүшесі» болып тағайындалды. Осы жылы «Хуракан» 43-ші лигада ойнады, онда екінші және төртінші дивизиондардан 43 клуб чемпионатта бақ сынасты. «Хуракан» өз алғашқы ойындарын Качи және Трафул көшелеріндегі алаңда өткізді. Арна көшесіндегі жерді Жорж Ньюбери алған еді. Ньюбери сондай-ақ клубтың Аргентина Футбол Федерациясына қосылуы жөнінде келісім шарттарын жасасқан. 1912 жылы «Хуракан» үшінші дивизионда дебют жасады, онда 18 жасқа дейінгі ойыншылар ғана қатыса алатын.
In 1910, Jorge Newbery was named "protector member" of the club. That same year Huracán played in the Liga 43, where 43 clubs from second and fourth divisions took part of the championship. Huracán played its first matches in a field located in Cachi and Traful streets. It was Jorge Newbery who got the lands on Arena street. Newbery also negotiated the affiliation of the club to Argentine Football Association. In 1912 Huracán debuted in the third division, which only allowed under 18 players to participate.
Primera División және алтын дәуірі
Хуракан екі жылдан кейін Аргентинаның Примера Дивизионына жетіп, 1914 жылғы 29 наурызда Ferro Carril Oeste командасын 4:2 есебімен жеңіп, жоғары лигадағы дебютін жасады. Команда 13 ойынның нәтижесінде 6-орынды иеленді, 4 ойын жеңіп, 5 ойында жеңіліске ұшырады және 3 ойын тең аяқтады. Келесі маусымдарда «Хуракан» жақсы өнер көрсетіп, 1917 және 1919 жылдары үшінші орынға ие болды. 1920 жылы команда тағы да жарқын маусымды өткізіп, «Бока Хуниорс» командасынан кейін екінші орынды алды, сонымен қатар клубқа алғаш рет Копа Эстимуло кубогы табысталды, себебі «Банфилд» командасы финалдық ойынға қатыса алмады. Бірінші лига титулы (және клуб тарихындағы екінші титул) бір жылдан кейін жеңіске жетті, «Хуракан» 14 жеңіс және 18 матчта тек бір жеңіліспен керемет маусымды аяқтағаннан кейін чемпион атанды. Команда 54 гол соқты (әр ойынға орта есеппен үш голдан). Сондай-ақ, «Хуракан» құрамында турнирдің үздік мергені Гиллермо Даннагер 23 гол соқты. Бір маусым өткен соң, «Хуракан» 1922 жылы тағы да чемпионатты жеңіп алды, 16 матчтың 13-інде жеңіске жетіп, тек бір жеңіліске ұшырады. 1923 жылы турнир тоқтатылды, «Хуракан» бірінші орында, ал «Бока Хуниорс» екінші орында болды. Сондықтан екі команда да чемпионатты анықтау үшін кездесу өткізуге міндетті болды, нәтижесінде «Xeneize» 2:0 есебімен жеңіске жетті. Сол жылы клуб «Доктор Карлос Ибаргюрен» кубогын да жеңіп алды, алғашқы ойында 1:1 есебімен тең түскеннен кейін «Ньюэллс Олд Бойс» командасын 1:0 есебімен жеңді. Клуб үшін үшінші Примера Дивизион титулы 1925 жылы жеңіске жетті, «Хуракан» плей-офф матчында «Ньюэва Чикаго» командасын жеңді, себебі екі команда да турнир соңында бірінші орында болды. Плей-офф матчы «Спортиво Барракас» стадионында өтті. «Хуракан» тұрақты маусымды 18 жеңіс, 2 тең және 21 ойында 1 жеңіліспен аяқтады. Команда 51 гол соғып, тек 12 гол жіберді. «Хуракан» сонымен қатар «Доктор Ибаргурен» кубогын жеңіп алды, «Росарио» командасы «Тиро Федерал» командасын 2:1 есебімен жеңді (Стабиле және Пратто гол соқты). Команда келесі жылдары жақсы өнер көрсетіп, 1928 жылы 35 ойыннан тұратын ұзақ маусымнан кейін төртінші рет Примера Дивизион титулын жеңіп алды. «Хуракан» 28 ойын жеңіп, 2 ойын тең аяқтап, 5 ойында жеңіліске ұшырады, 73 гол соқты (осы көрсеткіш 100 гол соққан «Бока Хуниорс» командасынан әлдеқайда аз). Команданың ерекше жетістіктері «Бока Хуниорс» (3:1), «Ривер Плейт» (2:0), «Ланус» (7:2) командаларын жеңгені болды. Гиллермо Стабиле команданың үздік мергені атанды, ол 24 гол соқты. Команда сол жылдары ең табысты командалардың бірі болды, төрт титул жеңіп алып, 1930 жылы 14-орынды алғаннан басқа әрдайым алдыңғы ондықта болды. Оның ең танымал ойыншыларының бірі Гиллермо Стабиле болды, ол 1930 жылы «Дженоа» командасына ауысқанға дейін клубтың үздік мергені болды.
1929 72
Хуракан кәсіби дәуірдің алғашқы жылдары ерекше көзге түсетін ештеңеге қол жеткізбеді. 1939 жылы президент Томас Дуко кезінде Хуракан клубтың кейіннен ғимараттары мен стадионын (кейіннен оның құрметіне "Томас Дуко" деп аталды) салуға арналған жерді сатып алды. Жұмыс 1947 жылдың қыркүйегінде Бока Хуниорсқа қарсы жолдастық матчпен аяқталған салтанатты шарамен аяқталды. 1949 жылы Хуракан Ланустың қосымшасында соңғы орынды бөлісті, сондықтан екі команда да екінші дивизионға қай команданың түсуін анықтау үшін екі матч өткізуге міндетті болды. Әр команда бір рет жеңіске жеткеннен және 3:3 есебімен тең түскеннен кейін төртінші матч ойнау қажет болды, Хуракан 3:2 есебімен жеңіске жетіп, Ланусты Примера B дивизионына жіберді. Клуб тарихындағы тағы бір маңызды оқиға – екі белгілі ойыншының дебюті: Альфредо Ди Стефано 1946 жылы және Адольфо Педернера 1948 жылы. 1950 жылдары Хуракан жоғары дивизионда қалуына қарамастан, құлдырауға жақын болды. 1950 жылы Хуракан Тигрені жеңіп, бір жылдан кейін Квилместі жеңді. Осы жылдардағы ең маңызды жетістік – 1952 жылы Индепендьентемен бөліскен 3-орын. 1960 жылдары Хуракан сәтті өткен турнирлерге қатыспады, клубтың ең жақсы көрсеткіші 1963 жылы 6-орын болды. 1967 жылы Футбол қауымдастығы турнирлерді қайта құрылымдап, Метрополитано және Насьональ чемпионаттарын құрды. 1969 жылғы турнирде клубтың екі тарихи ойыншысы Мигель Бриндизи және Карлос Бабингтон алғаш рет бірге ойнады.
Жұмыстан босату
1980 жылдар клуб үшін сәтті онжылдық болмады. «Хуракан» 1986 жылы тұңғыш рет екінші дивизионға, «Примера B Nacional»-ға түсті. Команда 1990 жылы «Хуракан» «Примераға» қайта көтерілгенге дейін төрт жыл осы дивизионда өнер көрсетті, оған бұрынғы ойыншы және клубтың сүйіктісі Карлос Бабингтон жаттықтырды. Оның ең белгілі ойыншыларының қатарында Антонио Мохамед және Фернандо Кирос болды. Бұрынғы ойыншы Гектор Купердің басшылығымен «Хуракан» 1994 жылғы «Клаусура» турнирінде үздік нәтиже көрсетіп, екінші орынды иеленді, бірақ соңғы ойында «Эстадио Либертадорес де Америкада» «Индепендьенте» командасына (чемпион атанған) 4:0 есебімен ойсырап қалды. 1999 жылы «Хуракан» тағы да «B Nacional»-ға түсті, алайда клуб бір маусымнан кейін Бабингтонның басшылығымен қайтадан көтерілді. Ішкі және қаржылық мәселелерге байланысты туған жаңа дағдарыс 2003 жылы тағы да құлдырауға әкелді. Клуб 2007 жылға дейін «B Nacional»-да төрт маусым өткізді, содан кейін плей-оффта «Годой Крус» командасын «Парке Патрисиоста» 2:0, ал «Мендосада» 3:2 есебімен жеңіп, «Примераға» қайта оралды. «Хураканды» бұрынғы жылдары ойыншы ретінде көтерілген Антонио Мохамед жаттықтырды.
2009 жылғы Clausura науқаны
2000 жылдардың онжылдығында «Уракан» тағы бір титулға жақын болды, атап айтқанда 2009 жылғы Клаусурада. Анхель Каппа басшылық еткен команда жарқын ойын көрсетті, бірақ турнирдің соңғы турында «Велес Сарсфилд» командасынан жеңіліс тапты. Төреші Габриэль Бразенас матчта есеп 0:0 болғанда Эдуардо Домингестің голын есепке алмады. «Уракан» 38 ұпаймен маусымды 2-орында аяқтады, бұл клубтың 1973 жылғы чемпионаттан бергі ең жақсы көрсеткіші. 2009 жылғы маусымның екінші жартысы клуб үшін үлкен көңіл көшіруге айналды. «Уракан» келесі маусымда лигада төменгі сатыда қалды, ал Каппа жаттықтырушылық қызметінен кетті. Бірнеше сәтсіз маусымнан кейін, бұрынғы ойыншы және менеджер Карлос Бабингтон президент болып сайланғаннан кейін Мигель Бриндизи жаттықтырушы болып тағайындалды. Нәтижелер күтілгендей болмады, сондықтан Бриндизидің орнына Роберто Помпей келді, бірақ ол жағдайды өзгерте алмады. Ақырында «Уракан» 2010–11 маусымда Nacional B лигасына түсіп қалды.
Жетістікке оралу
2014 жылдың қараша айында, соңғы ресми титулынан 41 жыл өткен соң, «Уракан» командасы 2013–14 жылғы Аргентина кубогын жеңді. Финалда команда «Росарио Сентраль» клубын пенальтилер сериясында 5:4 есебімен ұтты, ал негізгі уақыт 0:0 есебімен тең аяқталды. Команда 6 матч өткізіп, жеңіліссіз турнирді аяқтады, бірақ көптеген ойындарды пенальтилер арқылы жеңді. Финалдағы құрамы: Маркос Диас; Эррамуспе, Мансинелли, Домингес, Арано, Вильярруэль; Висмара, Эспоноза, Торансо; Г. Мартинес, Абила. Команда 2014 жылдың 14 желтоқсанында «Атлетико Тукуман» клубымен өткен бір ойындық плей-оффта 4:1 есебімен жеңіске жетіп, Аргентинаның «Примера Дивизион» лигасына оралды. Бұл жеңіс «Насьональ» тобының «В» тобындағы бесінші орынға ие болу үшін болды. 2015 жылдың 25 сәуірінде «Уракан» Сан-Хуан қаласында 2014 жылғы «Турнео Финал» турнирінің чемпионы «Ривер Плейт» клубын 1:0 есебімен ұтып, Аргентина Суперкубогын жеңіп алды. Осылайша, команда алты айдың ішінде екінші ішкі кубокты жеңді.
Ағымдағы құрам
Please provide the English text and the existing translation reference. I need both to complete the translation as requested. I will then provide only the final Kazakh translation.
Көпшілік кездесулері
Жоқ. Ойыншы Позициясы. Қызмет мерзімі. Матчтар. 1 Хорхе Альберти DF 1930–47 424 2 Эрминьо Масантонио FW 1931–43 366 3 Мигель Бриндизи MF 1967–76, 1979–80 362 4 Карлос Бабингтон MF 1967–74, 1978–82 312 5 Хорхе Карраскоса DF 1973–79 298
Ең көп ұпай жинағандар
Жоқ. Ойыншы Позициясы Қызмет мерзімі Голдар 1 Эрминьо Масантонио Шабуылшы 1931–43 265 2 Мигель Бриндизи Жартылай қорғаушы 1967–76, 1979–80 172 3 Эмилио Балдонедо Шабуылшы 1935–44 167 4 Карлос Бабингтон Жартылай қорғаушы 1967–74, 1978–82 130 5 Ангел Чиеса Сол қанат 1920–31 110