Кіріспе
Қызметін тоқтатқан неміс өндірушісі
Daimler Motoren Gesellschaft (DMG деп қысқартылған, сондай-ақ Daimler Motors Corporation деп те аталатын) – 1890 жылдан 1926 жылға дейін жұмыс істеген неміс инженерлік компаниясы және кейіннен автомобиль өндірушісі. Готлиб Даймлер (1834–1900) және Вильгельм Майбах (1846–1929) құрған бұл компания алғашқыда Каннштаттта (қазіргі Бад Каннштатт, Штутгарт қаласының ауданы) орналасқан. Даймлер 1900 жылы қайтыс болды, ал олардың бизнесі 1903 жылы алғашқы зауыты өртенгеннен кейін Штутгарт-Унтертуркхаймге, ал 1922 жылы Берлинге көшті. Тағы да басқа зауыттар Мариенфельдеде (Берлинге жақын) және Синдельфингенде (Штутгарттың жанында) орналасқан. Кәсіпорын алғаш бензинді қозғалтқыштарды өндіре бастады, бірақ Вильгельм Майбахтың Эмиль Джеллинек үшін шарт бойынша жасаған жарыс машиналарын табысты сатқаннан кейін, 1902 жылғы «Мерседес» моделін өндіруге кірісті. Осыдан кейін автомобиль өндірісі DMG-нің басты өніміне айналып, бірнеше модельдер жасалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі неміс экономикалық дағдарысының салдарынан 1926 жылы DMG, Benz & Cie. компаниясымен бірігіп, Daimler Benz компаниясын құрды және «Мерседес-Бенцті» автомобиль тауарлық белгісі ретінде қабылдады. 1998 жылы Chrysler Corporation компаниясымен бірігіп DaimlerChrysler құрылды. 2007 жылы Chrysler сатылғаннан кейін атауы Daimler AG болып өзгертілді, ал соңғы рет 2022 жылы тағы да Mercedes Benz Group болып өзгертілді.
Daimler, Maybach және DMG Сельбергте
1882 жылы Даймлер де, Мейбах та Николаус Оттоның Deutz AG Gasmotorenfabrik компаниясынан кетіп қалды. 1890 жылы олар өздерінің Daimler Motoren Gesellschaft (DMG) қозғалтқыш бизнесін құрды. Оның мақсаты – сол стационарлық қозғалтқыш технологиясына негізделген шағын, жоғары жылдамдықты қозғалтқыштар жасау. Осылайша DMG компаниясы Daimler және Maybach компанияларының тәуелсіз бизнесінің кеңейтуінен пайда болды, олар төрт тактілі бензиндік қозғалтқышты, карбюраторды және тағы басқаларын автомобильдер үшін ойлап тапқандарымен әлемді революциялады. Олар құрлықта, теңізде және әуеде қолдануға жарамды кішкентай ішкі жанатын қозғалтқыштар өндірді (Даймлер үш қанатты жұлдызды ойлап тапқан символдың негізі, әр қанаты әртүрлі бағытты көрсетеді). 1887 жылдың 5 шілдесінде Даймлер бұрын Zeitler & Missel иелігіндегі Seelberg Hill (Cannstatt) жерін сатып алды, оны олар бағалы металдарды қорыту фабрикасы ретінде пайдаланған. Бұл жердің ауданы 2903 шаршы метрді құрайды, құны 30200 алтын марка, және олар осы жерде табысты Neckar моторлы қайығына арналған қозғалтқыштар өндірді. Олар сондай-ақ өздерінің қозғалтқыш өнімдерін жасау үшін басқаларға лицензияларды сатты және Сельберг тез өсіп келе жатқан автомобиль өнеркәсібінің орталығына айналды. Даймлер қаржылық қиындықтарға тап болды, себебі сату жеткілікті деңгейде болмады және лицензиялар айтарлықтай пайда әкелмеді. 1890 жылы жеке бизнесті мемлекеттік корпорацияға айналдыру үшін инвестициялық банкке ие болған ықпалды банкир Килиан фон Штайнермен бірге қаржыгерлер Макс фон Даттенхофер және Уильям Лоренц келісімге келді. (Бұл келісімді кейбір тарихшылар «шайтан келісімі» деп санайды, өйткені өнертапқыштар жаңа мәртебемен ешқашан келісе алмады.) Автомобиль өндірісіне шынайы сенімсіздікпен қараған қаржыгерлер тұрақты қозғалтқыш бизнесін кеңейтті, өйткені олар жақсы сатылып жатты және тіпті Оттоның Deutz AG компаниясымен бірігуді де қарастырды. (1882 жылы Готтлиб Даймлер Николас Оттомен жеке даулары болды, ол кезде Даймлер мен Мейбах Отто үшін жұмыс істеген.) Даймлер және Мейбах автомобиль өндіруді жақтады және нәтижесінде DMG-ден қысқа мерзімге кетіп қалды. Даймлердің досы Фредерик Симмс 1896 жылдың басында Готтлиб Даймлер мен Вильгельм Майбашты құлдырап бара жатқан DMG компаниясына қайтаруға қаржыгерлерді көндірді. Олардың бизнесі DMG-мен қайта біріктірілді. Даймлер бас инспектор, Майбах бас техникалық директор, ал Симмс DMG директоры болып тағайындалды. 1892 жылы Мейбах Phönix атты жаңа карбюратормен жабдықталған, тізбекті екі цилиндрлі қозғалтқышты жобалады. Готтлиб Даймлер мен Мейбахтың жеке бизнесіне көшуінен кейін 1895 жылы екі цилиндрлі визави және 1897 жылы DMG-нің алдыңғы қозғалтқышты бірінші моделі, Phönix қозғалтқышы бар төрт орындық ашық туристік машинасы пайда болды. 1900 жылы Готтлиб Даймлер қайтыс болды. Кейіннен DMG-нің сәтті Mercedes модельдері Вильгельм Мейбах жобалаған жарыс машиналарын негізге алды, олар Эмиль Джеллинектің (Вильгельм Бауэр Daimler жарыс машинасының апатынан кейін, қазіргі заманғы және қауіпсіз машинаны қалаған) талаптарына сәйкес жасалған. Бұл автомобильге қатысты кеңестің көзқарасын өзгертті. Мейбах біраз уақыт дизайнер ретінде жұмыс істеді, бірақ 1907 жылы жұмыстан кетіп, оның орнына Готтлибтің ұлы Пол келді.
Кеңейту (1902-1920)
DMG автомобильдерінің сатылымы өркендеді, әсіресе Maybach жобалаған алғашқы Daimler Mercedes қозғалтқышы 1900 жылы Эмиль Йеллинек үшін салынған бірнеше жарыс машиналарын қуаттандырды. Бұл жарыс машинасы кейіннен «Мерседес» 35 ат күші деп аталды. Өндіріс қуаты Унтертүркхаймға дейін кеңейтілді. 1902 жылы DMG алғашқы «Мерседес» модельдерін шығарды, олардың ішінде ең танымал ерте модель – 60, және «Мерседесті» өзінің автомобиль тауарлық белгісі ретінде ресми түрде қабылдады; 120 км/сағ (75 миль/сағ) жылдамдыққа ие 60 моделі, саяхат және жарысқа қабілетті, сол кездегі ең беделді автомобиль болды (немесе басқа өндірушілер, соның ішінде Berliet, Rochet Schneier, Martini, Ariel, Star және FIAT, одан үлгі алуға тырысты; АҚШ-та Daimler Manufacturing Company {Long Island City, New York} Steinway компаниясымен бірлесіп лицензия бойынша бір данасын құрастырған болуы мүмкін). 60 модельінің табысының арқасында DMG қызметкерлерінің саны 821-ден (1903) 2200-ге (1904) дейін өсті. 1906 жылдан 1913 жылға дейін одан әрі кеңейіп, жаңа қуаттылықтар құрылып, сыртқы жеткізушілердің саны азайтылды. Механикаландырудың күшеюі бір жұмысшыға шаққандағы жылдық өнімділікті 0,7 машинадан 10 машинаға дейін арттырды. 1911 жылы DMG акциялары Штутгарт қор биржасында тіркелді.
Берлин-Мариенфельде
1902 жылы 2 қазанда DMG Берлиннің оңтүстігіндегі таулы аймақта жаңа зауытын ашты. Бастапқыда оның қызметі моторлы қайықтар мен теңіз қозғалтқыштарын жасаумен шектелді. Кейіннен ол жүк көліктерін (1905) және өрт сөндіру машиналарын (1907) өндіруге кеңейді. Аймақ автомобиль өнеркәсібінің орталығына айналды, сондай-ақ басқа да кәсіпорындар осы жерге көшіп келді.
Төменгі Түркімен
Антертуркхайм үлкен зауытты орналастыруға өте қолайлы орын болды, себебі ол Некар өзеніне де, Штутгарт-Ульм темір жолына да жақын орналасқан. Жергілікті әкім Эдуард Фихтнер жерді (185 000 шаршы метр) төмен бағаға сатты, сондай-ақ 1900 жылы салынған Некар гидроэлектр стансасынан жеке станция және энергиямен қамтамасыз ететін темір жолдың кеңейтілуін ұйымдастырды. DMG зауытты 1905 жылы ашуды жоспарлаған, бірақ 1903 жылы Каннштатт зауытының өрт сөндіру салдарынан жұмыс жеделдетілді және тік шатыры бар жаңа модерн стиліндегі ғимарат 1903 жылдың желтоқсанында өндіріс бастау үшін іске қосылды. Жұмыс күші артуын жалғастырды. 1904 жылдың 17 мамырында Унтертуркхайм DMG-нің бас кеңсесіне айналды, ал қалған әкімшілік қызметкерлер 29 мамырда көшіп келді. 1913 жылы тағы 220 000 шаршы метр жер қосымша сатып алынды және 1915-1918 жылдар аралығында одан әрі кеңейтілді. 1920-жылдарға қарай Унтертуркхаймда құю цехтарынан бастап автомобильдерді соңғы құрастыруға дейін өндірістің барлық процестері бір орында шоғырланды. 1925 жылы DMG дизайн бөлімі де осы жерге көшірілді.
Каннштатт өрт (1903)
1903 жылғы 10 маусым күні түнде Seelberg Cannstatt зауытында үлкен өрт болды. Барлық жабдықтар мен 93 дайын Мерседес машинасы, жылдық өндірістің төрттен бірі, Daimler Maybach-тің алғашқы мотоциклі Reitwagen сияқты тарихи заттармен бірге шағын мұражай да жойылды. Кейін сол түні бір адам зауытқа кіріп, машиналардың жартысын ұрлап кетті. Ол олардың қабырғасына "Джо кім?" деген жазуды жазды. Жұмысынан айырылған жұмысшылар толық жалақы алып, қосымша нан да берілді. Жақын жердегі кәсіпорындар шеберханаларын ұсынды, соның арқасында өндіріс жалғасты. DMG Төтенше жағдайлар қорын құрды (жұмысшыларды әлеуметтік қамсыздандырудың алғашқы схемаларының бірі) және барлық зауыттарында ажырату блоктарын орнатуды бастады. Келесі жылы, 1904 жылы, барлық операция Антертуркхаймға көшірілді. Сельбергте шығарылған соңғы машина 1905 жылдың басында құрастырылды.
Синделфинген
1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, соғысқа қажетті жабдықтарды жылдам өндіруге ұмтылыс болды. 1915 жылдың күзінде DMG Sindelfingen зауытын әскери көліктер, ұшақ қозғалтқыштары және тіпті толық ұшақтар жасау үшін ашты. Соғыстан кейін, Версаль шартымен шектелгендіктен, ол тек автомобильдердің кузовтарын ғана өндірді.
Моторлы қайықтар
Daimler және Maybach компаниялары моторлы қайықтарды өндіруді 1886 жылы Некармен (ұзындығы 4,5 метр, жылдамдығы 11 км/сағ (6 түйін)) бастады – бұл әлемдегі алғашқы моторлы қайық болды және ол жергілікті Некар өзенінде сынақтан өтті. Бұл қайық DMG компаниясының алғашқы коммерциялық сәттілігіне айналды, мұны Германия жолдарының нашарлығы да жеңілдетті. Корпорация құрылғаннан кейін моторлы қайықтарды өндіру жаңа қаржыгерлердің басты қызығушылығына айналды және 1902 жылы оларды шығаруға арналған Берлин Мариенфельде зауытының салынуына себеп болды.
Автомобильдер
Даймлер автомобиль қозғалтқыштарының лицензиясын бүкіл әлемге, оның ішінде Францияға, Австрияға, Ұлыбританияға және АҚШ-қа Нью-Йорктегі Steinway пианино жасаушысымен жасалған келісім арқылы сатты. DMG-нің алғашқы автомобиль сатылымы 1892 жылғы тамызда Марокко сұлтанына (оның тіркемесі бүгінге дейін сақталған) жүзеге асты. Коммерциялық көліктер де негізінен Phoenix қозғалтқышын қолдана отырып жасалды, бірақ Даймлер 1900 жылы қайтыс болғанға дейін, олардың корпустары стандартталмады. 1902 жылы Mercedes автокөлігі жасалды, ол ықшам және заманауи болды, көптеген жақсартылған мүмкіндіктерімен ерекшеленді, бұл кеңеске автомобиль өндірісіне қызығушылық тудырды. Содан кейін Mercedes DMG-нің негізгі автомобиль брендіне айналды. Шағын ерекшеліктер де болды: 1902–1909 жылдардағы Mercedes Simplex (атауы оның "жүргізуге оңай" екенін көрсетеді) және 1910–1924 жылдардағы Mercedes Knight, онда Coventry Daimler Чарльз Йель Найттың жеңді клапанды қозғалтқышы қолданылды. Барлық модельдердің бағасы олардың ат күшімен (hp) анықталды. 1,5 тонна жүк көтере алатын алғашқы жүк көлігі 1896 жылғы 1 қазанда Лондонның British Motor Syndicate Ltd компаниясына сатылды. Оның арт жағында орналасқан Phoenix қозғалтқышы минутына 700 айналыммен жұмыс істеді. 1897 жылы жеңіл коммерциялық көліктерді өндіру басталды. Ол кезде олар "бизнес-көліктер" деп аталып, Ұлыбританияда үлкен сұранысқа ие болды. 1898 жылы Париждегі алғашқы автокөлік көрмесінде 5 тонналық жүк көлігі, алдыңғы жағында қозғалтқышы бар, көрсетілді.
Мерседес (1900)
1902 жылы Майбах «Феникс» қозғалтқышы мен жарыс машиналарын бағалаған, табысты австриялық саудагер Эмиль Джеллинектің тапсырысымен кейін «Мерседес» 35 ат күші деп аталатын автомобиль жасады. Атау 1900 жылы Джеллинектің талаптары бойынша салынған Maybach қозғалтқышынан шыққан – Джеллинек қозғалтқышты Daimler Mercedes деп атауды талап етті, ал ол сәттілікке жеткен соң, жеке өзі сатуға және пайдалануға болатын көліктердің партиясында жаңа модельді талап етті. Кейін бұл модель «Мерседес» деп аталды. DMG оны үлкен сәттілікке қол жеткенге дейін сатуға жібермеді. Джеллинек 10 жасар қызының құрметіне жарыс машиналарын «Мерседес» (испан тілінде «құдайдан сый») деген жазумен бояп, жүргізуші ретінде қатысты. Джеллинектің жоғары жылдамдыққа ұмтылуы оны Штутгартқа, Вильгельм Майбахтың кеңсесіне жеткізді, онда ол Готлибтің ұлы Пол Даймлермен де кездесті. Олар «үлкен, кең және ауырлық орталығы төмен» болатын жаңа автомобильді жобалады. Бұл автомобиль келісім бойынша Джеллинек үшін шектеулі санда шығарылатын болды. Бұл DMG құрастырған алғашқы нағыз автомобиль болды, бұрынғылары қозғалтқыш орнатылған жай ғана көлік болатын. Maybach-тың жаңа 4 цилиндрлі қозғалтқышының техникалық жетістіктері мен жаңа шассидің үйлесімі 1901 жылғы автоспорт әлемін таң қалдырды. Джеллинек көптеген жарыс машиналарын сатып алуға уәде берді (36 дана, 550 000 алтын маркаға), егер ол Австрия-Мажарстан, Франция, Бельгия және АҚШ-тағы жалғыз өкілдік құқығына ие болса, қозғалтқышқа Daimler Mercedes атауын қолданса және Басқарма мүшесі болса. 1902 жылдың маусымында DMG Daimler тауарлық белгісін бүкіл Франция үшін Panhard & Levassor компаниясына бергенін түсінген соң, барлық машиналарын қозғалтқыштың атымен – Mercedes деп атауға және Mercedes сериясын шығаруға шешім қабылдады. Автомобильге деген үлкен сұраныс DMG-ні толық қуатпен жұмыс істеуге мәжбүр етті.
Жарыс
Осы алғашқы жылдары автожарыстар оларды жасаушылардың жарнама құралы ретінде қолданылды. Сондықтан, DMG және олардың басты бәсекелесі Benz & Cie екеуі де жарыс жолына өздерінің ең үздік машиналарын шығарды. 1908 жылға дейін Daimler машиналары Benz-ді жеңіп тұрды, алайда сол жылы Benz жер үстіндегі жылдамдық рекордын орнатып, кейін екі бренд те бірдей деңгейде болды.
Француздық лицензиялар
Эдуард Саразин Францияда Готтлиб Даймлердің қозғалтқыштарына лицензия алу үшін алғашқы келіссөздерді бастады. Оның қайтысынан кейін, оның әйелі, Эмил Левасор мен Рене Панхардтың (кейіннен ағаш өңдеу машиналарын өндірушілер) көмегімен, 1887 жылы алғашқы қозғалтқышты сатуға қол жеткізді. Олардың клиенттерінің бірі Арман Пьежо Panhard & Levassor қозғалтқыштарымен жабдықталған көліктерді шығара бастады және олардан Daimler лицензиясын алды. Пьежо сәтті түрде неміс нарығына бағытталды. Panhard & Levassor толыққанды автомобильді жасады. Левасор қозғалтқышты (Daimler-дікі) алдыңғы осінің үстіне орнатты, бұл тепе-теңдікті және басқаруды жақсартты. 1891 жылдың қазан айында нарыққа шығарылған автомобиль екі тізбекті жетегі бар артқы дөңгелектерді, педальды кездіргішті, алдыңғы радиаторды және рычаг арқылы басқаруды қамтыды. Тарихшылар автомобильді "неміс өнертабысы, ал Франция оны коммерциялық жолмен дамытты" деп есептейді, көбінесе автомобиль жарыстары арқылы, өйткені 1886 жылдың қаңтарында Карл Бенц 1885 жылы өзі жобалаған және құрастырған автомобильге алғашқы патент алды.
Америка лицензиялары
1888 жылы Готлиб Даймлер неміс туған пианино жасаушы Уильям Штайнвеймен Астория, Куинс, кейін Нью-Йорк қаласында газ бен мұнайға арналған стационарлық және теңіз қозғалтқыштарын жасау үшін ынтымақтастық орнатты, ал 1892 жылы неміс үлгісінің толық көшірмелері ретінде автомобильдер де жасады. Қозғалтқыштар мен автомобильдер Штайнвейдің "Райкерс зауытында" өндірілді, ол Райкерс аралының қарсы жағында орналасқан және бүгінгі күнге дейін фортепиано өндірісі үшін пайдаланылуда. Уильям Штайнвей 1896 жылы қайтыс болғаннан кейін бұл бизнес сатылды.
Британдық лицензиялар, Daimler Motor Company Limited
1890 жылы Гамбургте туған Фредерик Симмс, Готтлиб Даймлердің жақын досы және консалтингтік инженер, Даймлерден британдық (және Британ империясы) патенттеріне құқықтарды алғаннан кейін, қайықтарға арналған "Феникс" қозғалтқышымен Ұлыбританияға оралды (бірақ автомобильдер туралы да ойлары болған). 1893 жылы Симмс "Даймлер мотор синдикаты" (DMS) компаниясын құрды. 2009 жылы Jaguar компаниясы АҚШ-та "Даймлер" атауын тауар белгісі ретінде тіркеуге жасаған өтініші қабылданбады.
Әуе кемелері мен тұрақты қанатты әуе кемелері
Даймлер 1888 жылы бензинмен жұмыс істейтін алғашқы дирижабль үшін қозғалтқыш жасады. 1899 жылдан 1907 жылға дейін DMG компаниясы Maybach жобалаған қозғалтқыштармен Zeppelin-ді қамтамасыз етті. Вильгельм Майбах 1909 жылы DMG компаниясынан кетіп қалды. 1909 жылдан кейін Майбах және оның ұлы Карл Вюртембергте өздерінің кәсіпорнын құрып, қозғалтқыштарды жеткізуді өз мойнына алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1915 жылдан бастап Синдельфинген зауытында көптеген қанатты ұшақтар мен ұшақ қозғалтқыштары өндірілді. Соғыс аяқталғаннан кейін Версаль келісімінде белгіленген талаптар бойынша өндіріс тоқтатылды.
Үш қырлы жұлдыз: жер, су және ауа
1870 жылдары, Олтон үшін жұмыс істеген кезде, Кёльндегі Deutz AG Gasmotorenfabrik-те, Даймлер әйелі Эмма Кунцке пошта карточкасын жіберді, ондағы мекенжайын үш ұшты жұлдызбен белгілеп, "бір күні бұл жұлдыз біздің жеңіске толы зауыттарымыздың үстінен жарқырайды" деп жазды. Содан бері бұл сөз Даймлер мен Мейбахты "құрлық, су және әуе" үшін жеңіл және қуатты қозғалтқыштарды жасауға шабыттандырды. 1900 жылдары, "Мерседес" табысқа жеткеннен кейін, DMG әлі де сауда белгісіне ие болған жоқ. Готлибтің ұлдары Пол мен Адольф Даймлер (ол 1900 жылдың наурыз айының басында қайтыс болды) осы белгіні пайдалануды ұсынды. Daimler Motoren Gesellschaft компаниясының дирекциясы 1909 жылдың маусымында ұсынысты қабылдап, төрт ұшты жұлдызды тіркеді. Төрт ұшты жұлдыз 1980 жылдары Deutsche Aerospace AG (DASA) эмблемасы болды, содан кейін Еуропалық Ғарыш, Қорғаныс және Авиациялық Компаниясының (EADS) логотипі ретінде қолданылды. Үш ұшты жұлдыз 1910 жылы таныстырылды. 1916 жылы ол төрт қосымша жұлдызбен шеңберге оратылды, онда "Мерседес" немесе тиісті зауыттың атауы (Унтертюркхайм немесе Берлин Мариенфельде) жазылған. 1937 жылы таныс символ Daimler Benz компаниясымен тіркелді – шеңберге енгізілген үш өлшемді үш ұшты жұлдыз.
Германиядағы дағдарыс (1920-шы жылдар)
DMG Германия дағдарысы кезінде Германияның ең маңызды компанияларының бірі болды; 1920 жылы оның капиталы 100 миллион акцияға дейін үш есеге артты және 1922 жылы штаб-пәтерін Берлинге көшірді. Соғыстан кейін Германияның автомобиль өнеркәсібі жеткіліксіз сұраныс пен автомобильдерге үкімет тарапынан люкс тауар ретінде салық салу салдарынан тоқтап қалды. Елде жанармай тапшылығы да болды. 1923 жылы DMG өндірісі 1,020 бірлікке дейін төмендеді, ал Benz & Cie. Мангеймде 1,382 дана өндірді. Автомобильдің орташа бағасы 25 миллион марканы құрады. Ереуілдер мен инфляция DMG-ді қиын жағдайға түсірді. Компания тірі қалу үшін «Мерседес» велосипедтері мен теріс машиналар шығарды, тіпті өз төтенше ақшасын да басып шығарды.
Даймлер-Бенц және Мерседес-Бенц бренді (1926)
Екі жеке бизнес сол кездегі қаржылық қиындықтарды бастан өткізу үшін 1919 жылы Benz & Cie. бірігуді ұсынды, бірақ DMG желтоқсанда оны ресми түрде қабылдамады. Содан кейін, Германиядағы дағдарыс нашарлаған сайын, 1924 жылы қиын жағдайдағы фирмалар қайтадан кездесіп, 2000 жылға дейін жарамды Өзара қызығушылық туралы келісімге қол қойды. Олар дизайнды, өндірісті, сатып алуды, сатуды және жарнаманы біркелкілендіріп, автомобиль модельдерін бірлесіп сатты, бірақ әрқайсысы өз брендін сақтап қалды. 1926 жылдың 28 маусымында DMG және Benz & Cie. Daimler Benz AG компаниясына біріктіріліп, штаб-пәтері Untertürkheim зауытында орналастырылды. Барлық өнімдерінде Daimler атауын пайдалана алмай, олардың автомобильдері DMG-нің ең сәтті автомобиль моделінің және Карл Бенцтің әулетінің құрметіне Mercedes Benz деп аталды. Оның жаңа тауарлық белгісі Карл Бенцтің логотипінің дәстүрлі лавр жапырақтарымен оралып, үш ұшты жұлдыздан тұрады және Mercedes Benz деп белгіленді. Келесі жылы, 1927 жылы, сатылған бірліктердің саны үш есеге артып 7918-ге жетті, сондай-ақ дизельді жүк көліктерін өндіру басталды.
Қызықты деректер
1890 жылы DMG Ресейге стационарлық және теңіз қозғалтқыштарын жеткізіп отырды. 1910 жылы ол Мәскеуде алғашқы дилерлік кеңсесін ашты. 1912 жылдан бастап Ресей патша сарайының жеткізушісі болды. Соғыс пен социалистік революциядан кейін де «Mercedes» Ресейде өткен көптеген көрнекті жарыстарда жеңіс туын тікті. 1892 жылы DMG Отто Шпейдельді Мюнхендегі өкілі етіп тағайындады. 1896 жылы Bavarian Engine & Automobile компаниясы да өнімдерін сата бастады, ал 1898 жылы Карл Моллды өкіл ретінде бекітті. 1910 жылы Хилтенспергерштрассе 21 мекенжайында жүк көліктері, автобустар және моторлы қайықтарға арналған дүкен ашылды. 1914 жылы Парижде тарихындағы ең ірі жарыстардың бірі өтті, онда алты елден келген алты өндірушінің 37 машинасы бақ сынасты. «Peugeot» командасын жеңу үшін DMG Пауль Даймлер мен Фриц Наллингер жасаған әуе шақыру қозғалтқышын пайдаланды. Оны автомобиль бөлімі құрастырды, бірақ сынақтан әуе кемесі бөлімі өтті. Автомобильдер минутына 3100 айналыммен жұмыс істеді (алдында «Mercedes» 1500 айналымнан аспаған). Онда төрт болат цилиндр (M93654), он алты клапан, алюминийден жасалған коленвал корпусы, арнайы австриялық болаттан жасалған коленвал, бірдей білік және 4,483 куб.см көлем болды. 1921 жылы DMG жеке нарықта да, жарыс жолында да сәтті болған «Mercedes Kompressormotor» моделін таныстырды.