Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын өнеркәсіптік дизайнері және күміс шебері (1929–2000)
English industrial designer and silversmith (1929–2000)
Роберт Радфорд Уэлч MBE, RDI (21 мамыр 1929 – 15 наурыз 2000) – ағылшын дизайнері және күміс шебері.
Robert Radford Welch MBE, RDI (21 May 1929 – 15 March 2000), was an English designer and silversmith.
Ерте өмір және білім
Херефордта дүниеге келген ол, Леонард Радфорд Уэлч (1894–1969) пен оның әйелі Дороти Перкинс (1897–1982) отбасындағы жалғыз ұл болды. Олар 1923 жылы үйленбес бұрын Дороти суретші мамандығын алған.
Born in Hereford, he was the only son of Leonard Radford Welch (1894–1969) and his wife, Dorothy Perkins (1897–1982), who trained as an artist before their marriage in 1923.
Балалық шақ
Роберт кішкентай кезінде отбасы Малверн тауларының етегіндегі Колволл ауылына, ал 1939 жылы өскен Ворстерширдің Батыс Малверн ауылына көшіп келді. Ол өмір бойы Малверн тауларын жақсы көрді және жиі сол жерлерде серуендеді. Ол Колволлдегі ұлдар мектебінде, содан кейін Малверндегі Литтлтон грамматикалық мектебінде білім алды, онда Малверн монастырының хорында ән салды, ал соңында Ханли Касл грамматикалық мектебінде спортта өте жақсы нәтижелер көрсетті. Ол қысқа ғана уақыт Ворчестершир графтығының екінші құрама командасында крикет ойнады, бірақ кейін Малверн өнер мектебінде оқуға шешім қабылдады.
When Robert was young, the family moved to the village of Colwall, which sits on the side of the Malvern Hills and, in 1939, to West Malvern, Worcestershire where he grew up. He had a lifelong love of the Malvern Hills and often walked there. He was educated at the boys' school in Colwall, then at Lyttelton Grammar School in Malvern where he sang in Malvern Priory choir and finally Hanley Castle Grammar School where he excelled at sport. He briefly played cricket for the Second XI of Worcestershire County Cricket Club, before deciding to study at Malvern School of Art.
Малверн өнер мектебі мен Бирмингем өнер колледжі
Оның Малверндегі оқуы екі жылдық Ұлттық қызметке үзіліс берді, осы кезеңде ол Корольдік әуе күшінде радист болып қызмет етті. Әуе күшінде болғанда ол Кембридж өнер мектебінде сабақтарға қатысты, содан кейін 1949–50 жылдары Малвернде оқуын аяқтады. Малвернде ол қарапайым металл өңдеу сабақтарын, немесе белгілі болғандай 'металл соғуды' бастаған, алайда күмісші ретіндегі білімін ол ресми түрде Бірмингем өнер колледжінің Күмісшілік және Зергерлік мектебінде алды, сонымен қатар ол дизайн бойынша Ұлттық дипломды да аяқтады. Уэлч 1950 жылы асыл металдан – ұнтақ сақтайтын ыдыс жасап, алғашқы туындысын жасады, бірақ оның металдан жасаған жұмыстарының мысалдары 1946 жылдан бері сақталған.
His time at Malvern was broken up by two years of National Service, during which time he served as a wireless operator in the Royal Air Force. While in the RAF he attended classes at Cambridge School of Art before returning to complete his studies at Malvern, 1949–50. He had undertaken rudimentary metalwork classes at Malvern, or 'metal bashing' as it was known, however he officially began his training as a silversmith at the Birmingham College of Art, School of Silversmithing and Jewellery which was also where he completed his National Diploma in Design. Welch made his first work in a precious metal, a powder bowl, in 1950 but examples of his work in metals survive from as early as 1946.
Корольдік өнер және Скандинавия колледжі
Ол 1952 жылы Ұлыбритания фестивалінен кейінгі жылы Корольдік өнер колледжінде оқыды, Дэвид Меллор мен Джеральд Бенниге қосылды, олар екеуі де одан бір жыл жоғары оқыды. Уэлч өз курсындағы жалғыз күміс шебер болды. Үшеуі де өз салаларында танымал атанды, күмістен жасалған ерекше тапсырыстарды орындады, сондай-ақ жаңадан сәнге енген және қолжетімді тот баспайтын болаттан өндіріс дизайндарын жасады. 1950 жылдары олардың барлығына скандинавиялық модернизм стилі, әсіресе Георг Йенсен үшін жұмыс істеген даниялық мүсінші-дизайнер Хеннинг Коппелдің антропоморфты ыдыстары мен әшекейлері үлкен әсер етті. Лесли Джексон
He went on to study at the Royal College of Art in 1952, the year after the Festival of Britain, joining David Mellor and Gerald Benney who were both a year above him. Welch was the only silversmith in his year. All three were to become renowned in their field, creating "remarkable one off commissions in silver, as well as tackling production designs in newly fashionable and affordable stainless steel. During the 1950s they had all been influenced to a large degree by the Scandinavian Modern style, especially the anthropomorphic vessels and jewellery of the Danish sculptor designer Henning Koppel for Georg Jensen." Lesley Jackson
Студент кезінде Уэлч Скандинавияға төрт рет сапар шекті, Стокгольмде оқыды және норвегиялық күміс шебер Теодор Олсенмен жұмыс істеді. Скандинавиялық модернизм оған қатты әсер етіп, функционалдық дәлдік пен қарапайым сызықтарды ұнатуға үйретті. Корольдік өнер колледжіндегі соңғы жылында ол тот баспайтын болаттан жасалған бұйымдарды жобалауға ден қоюға шешті және дипломдық жұмысын "Тот баспайтын болаттан жасалған асүйдегі жиынтықтарды жобалау және өндіру" тақырыбында жазды, сонымен қатар соңғы жобаларын оның сыртқы түрін жетілдіруге арнады. "Менің ойымша, алдымен материалдың өзін көрсететін тот баспайтын болатқа арналған стильді қалыптастыру қажет еді. Бұл материал берік, қатал, бірақ икемсіз емес, бірақ әлі де ескі материалдардың ықпалында. Мысалы, тот баспайтын болаттан жасалған асүйдегі жиынтықтар әлі де тек жылтыр жалатылып жасалып, хромдалған жиынтықтардың барлық қасиеттерін сақтап тұрғандай көрінеді. Бұл Скандинавиядан келген матадан жасалған жалатылған бетке қарағанда өте өзгеше еді. Менің ойымша, осы әдемі жалатылған бетте тот баспайтын болатқа тән қатаңдық бар. Тот баспайтын болаттың басқа металдардың емес, өзінің ерекше сыртқы түрі болуы керек еді, ал дизайн бұйымның функциясымен және оның жеке сыртқы түрімен үйлесуі керек еді." Роберт Уэлч
As a student, Welch made four extended visits to Scandinavia, studying in Stockholm and working with the Norwegian silversmith Theodor Olsen. Scandinavian modernism made a huge impression on him, instilling a love of functional precision and the clean line. In his final year at the Royal College of Art, he decided to focus his studies on designing for stainless steel and wrote his thesis on The Design and Production of Stainless Steel Tableware whilst focusing his final projects on the development of its look. “I felt that the first thing that had to be done was to establish a style for stainless ware which would be expressive of the material itself. A strong, tough, but not intractable medium, but one which was still the captive of the older materials. For instance, tableware in stainless steel was still being made in mirror finish only, and that seemed to me to have all the qualities of chromium plated ware. It was a long way from the satin finish which was already coming in from Scandinavia. It seemed to me that this beautiful finish possessed just that note of severity which stainless steel seems to demand. Stainless steel needed to have its own appearance, not that of other metals, and the design had to go hand in hand with the function of the piece and that individual appearance." Robert Welch
Өнеркәсіптік дизайн
Уэлч колледжді бітіргенге дейін өзінің бір прототипін Дж. & J. Wiggin фирмасына сәтті сатты. Бірмингемнің солтүстігіндегі Блоксвичте орналасқан шағын отбасылық фирма, Дж. & J. Wiggin – тамашалық аспап-сапарын жасаумен айналысатын Ұлыбританиядағы жалғыз өндіруші, және өнімдерін Old Hall таңбасымен саудалайды. Уэлч студент кезінде осы фирмада жұмыс істеді, ал 1955 жылы олардың дизайнер-консультанты болып тағайындалды, бұл қарым-қатынас 1984 жылы фирма жабылғанға дейін сақталды. Оның геометриялық идеалдары материалға, ал қатаңдыққа ұмтылысы зауытқа өте сай келді. 1955 жылы Уэлч Глостерширдегі Чиппинг Кампден қаласында, бұрын Чарльз Роберт Эшбидің Гильдиясы мен қолөнер мектебі орналасқан жібек фабрикасында шеберхана мен студия ашты. Ол бұл аймақты Виггинстің Блоксвичтегі зауытына, сондай-ақ Батыс Малверндегі ата-анасының үйіне және оқытушылық қызметтерге баратын Лондонға барудың ыңғайлылығы үшін таңдады, бірақ бұл оның еңбек өмірінің соңына дейін негізгі орын болып қала берді. "Ауылдың берік сапасы мен тұрақтылығы Роберттің туындыларына сіңген" – Джереми Майерсоннің айтуынша. Роберт Уэлч Ассошиэйтс компаниясының өнеркәсіптік дизайн бөлімі Royal Doulton, British Railways, Guinness, BOAC, H. E. Lauffer, Carl Prinz және Poole Pottery сияқты клиенттерге қызмет көрсетті.
Welch successfully sold one of his prototype designs to J. & J. Wiggin before he left college. A small family firm in Bloxwich, north of Birmingham, J. & J. Wiggin was the only British manufacturer of stainless steel tableware, marketing pieces under the brand Old Hall. Welch did some work for the firm whilst still a student and in 1955, he was appointed as their consultant designer, an association which lasted until the firm closed in 1984. His geometrical ideal suited the material, and his passion for precision suited the factory. In 1955 Welch established a workshop and studio in Chipping Campden, Gloucestershire in a silk mill that had formerly been the home of Charles Robert Ashbee's Guild and School of Handicraft. He had chosen this area because it was easy for him to visit the Wiggins' factory in Bloxwich, and his parents' home in West Malvern, as well as London – to where he would eventually travel for teaching posts – but it would remain a base for the rest of his working life. “The village has an enduring quality and permanence about it which has permeated Robert's work" – Jeremy Myerson. The industrial design side of the business, Robert Welch Associates, produced work for clients including Royal Doulton, British Railways, Guinness, BOAC, H. E. Lauffer, Carl Prinz and Poole Pottery.
Күміс шеберлігі
Роберт Уэлч өзінің мансабы бойында күміспен жұмыс істеуді жалғастырды, шіркеулік, мекемелік, салтанатты және тұрмыстық күміс заттарға жасалған тапсырыстарға жауап ретінде ерекше әсем дизайн үлгілерін жасады. 1950 жылдардың соңында, бұрын Бірмингемде күміс шеберлігін оқыған күміс шебері және суретші Джон Лимбри (1933–2013) Котсуолдс аймағына келді. Ол студия шеберханасының есігін соғып: «Жұмыс істеуге қандай керемет орын, сізге көмек керек пе?» деді. Ол 1958 жылы Уэлчпен жұмыс істей бастады, содан кейін ол тапсырыс бойынша жасалған көптеген шіркеулік және тұрмыстық күміс бұйымдарды жасауға жауапкер болды. Ол 21-ші ғасырдың басына дейін күміс шебері, модельдеуші және суретші ретінде қызмет етті. 1960 жылы Принц Филипп Роберт Уэлчке «Принц Филипп күміс шарабы» деп аталатын күміс кубок жасауды тапсырды, ол 1961 жылдан бері университеттер арасындағы жарыстарда бақталатын ең үздік британдық университеттер командасына табыс етілуде.
Robert Welch continued to work in silver throughout his career, creating elegant one off designs in response to commissions for ecclesiastical, institutional, ceremonial and domestic plate. In the late 1950s, the silversmith and artist John Limbrey (1933–2013), who had also previously studied silversmithing at Birmingham, came on a visit to the Cotswolds. He knocked on the door of the studio workshop and said "What a nice place to work, do you want any help?" He began working with Welch in 1958, from which point he was largely responsible for making most of the commissioned ecclesiastical and domestic silverware. He remained as silversmith, model maker and draughtsman until well into the 21st century. In 1960, Prince Philip commissioned Robert Welch to design and produce a silver trophy, known as the Prince Philip Silver Wink, which has been awarded since 1961 to the top British university tiddlywinks team competing in inter university matches.
Шабыт
Менің алғашқы шабытым сәулетке, Корбюзьеге, Мис ван дер Роэге және Марсель Брюерге байланысты болды. Мен Корбюзьенің Роншамп капелласын салынысымен бірге көруге үлкердім. Бірақ соңғы кезде шабытымды суретшілер мен мүсіншілер, мысалы, Бранкузи және Джакометти сияқтылар сыйлайды. Роберт Уэлч.
“Early on I was inspired by architecture, by Corbusier, Mies van der Rohe, and Marcel Breuer. I went to see Corbusier's Ronchamp chapel just after it was built. But lately, my sources of inspiration have been painters and sculptors, Brancusi and Giacometti, for example." Robert Welch
Мұражай жинақтары
Роберт Уэлчтің дизайндары бірнеше мұражай коллекцияларында сақталады, олардың ішінде: Лондон қаласындағы Виктория және Альберт мұражайы мен Британдық мұражайы; Нью-Йорк қаласындағы Заманауи өнер мұражайы; АҚШ-тың Филадельфия өнер мұражайы; Нидерландыдағы Бойманс ван Бьюнинген мұражайы; Норвегияның Берген қаласындағы KODE өнер мұражайлары.
Robert Welch's designs are in several museum collections including: the Victoria and Albert Museum and British Museum, London; Museum of Modern Art, New York; Philadelphia Museum of Art, USA; Museum Boijmans van Beuningen, the Netherlands; KODE Art Museums of Bergen, Norway.
Роберт Уэлч жобалары
Дизайн бизнесін қазір оның үш баласының екеуі – Элис пен Руперт Уэлч жүргізеді. Кез келген жаңа дизайн әлі де Чиппинг Кампденде, Уэлч өзінің мансабын жарты ғасырдан астам бұрын бастаған ғимаратта жасалады.
The design business is today run by Alice and Rupert Welch, two of his three children. Each new design is still created in Chipping Campden in the same building where Welch began his career over half a century ago.